

D1842

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ་བྲྀཏྟཱརྠ་བི་རོ་ཙ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔའི་འགྲེལ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱན་ནི་བདུན་དང་འབྲེལ་གྱུར་པའི། །འཆད་པ་སྤངས་ཏེ་འཕགས་པའི་གསུངས། །ཕྱེ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད སྔོན་འགྲོ་བ།།རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན། །མདོ་སྡེ་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ། །རིམ་པའི་དོན་ནི་གསལ་བྱེད་པ། །འགྲེལ་པ་བདག་གིས་བྱ་བ་ཡིན། །འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གཟིགས་ཏེ། འདི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་ནས།དེ་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་བཞུགས་ཏེ། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྤྲོས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས།ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སྤངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་བླངས་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་གསུངས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་རྩོད་པའི་དུས་འདི་ལ་ཚེ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤེས་རབ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དོན་དང་གཞུང་དུ་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ ཚད་མ་མདོར་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།དེའི་སྡུད་པ་པོ་ནི་འཕགས་པ་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་མི་ཡུལ་དུ་ཐོབ་པར་མཛད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱས་ བཏབ་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་དཀའོ་ཞེས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས།ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། ཐུགས་རྗེ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མདོར་བྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་དེ་ཉིད་ལས་བསྡུས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度语：Pañcakrama-vṛttārtha-virocana-nāma
藏语：五次第注释明义
与七种庄严相关联的解说已经省略，圣者所说无法分析，因此以此为前行。广大深奥的续部义理，以经续和口诀来庄严，我将作此注释来阐明次第的意义。
在此，世尊释迦牟尼观察到具有五浊的众生界，思维到"他们无法通过波罗蜜多乘获得解脱"。为了让他们能够极快速、极安乐地获得金刚萨埵的果位，世尊在兜率天宫中七宝所成的宫殿中安住，从自己的心间化现出五如来。在他们的祈请下，世尊舍弃了离欲的形相，现起具有极其妩媚等韵味的身相，为了以贪欲断除贪欲，宣说了二万五千颂的吉祥密集续。
之后，在这个诤争时期，由于众生界寿命、精进和智慧低劣，无法领会此续的义理和文句。在他们再次祈请后，世尊宣说了十八品的略说量续王。此续的结集者是圣者吉祥金刚手，他使此续次第传至人间。
因为此续极难理解，且所有如来都印持的生起次第和圆满次第仅从续部本身难以理解，故而如《楞伽经》中世尊授记的大悲尊者龙树尊者，从生起次第略修的修法中完全摄集，主要阐述唯一圆满次第的这个《五次第论》的分类，是从彼续中摄集而成。

།བསྡུས་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་དང་། ངག་གི་དོན་དང་། མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཚིག་གི་དོན་ནི་རིམ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔའི་སྒྲ་ནི་གྲངས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་། རིམ་པའི་སྒྲ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས པའི་རིམ་པ་དང་།སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་དང་། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་མི་ཕྱེད་པའི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བཟླས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲོས་ པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་རང་བཞིན་འགོག་པས་རང་རིག་ཙམ་ཐོབ་པ་སྟེ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གང་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་བདག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་ སོགས་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བ་སྟེ།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །མངོན་དུ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཆོས་མཐོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་གང་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཟུང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད།འཇུག་པ་ནི་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པ་གང་ལས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། ཏི་ངན་ཏ་གཅིག་གི་ཚིག་ཚོགས་ངག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ འབྲེལ་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་ངག་ཡིན་ནོ།།མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མང་བ་དང་ཉུང་བའི་གྲངས་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
此摄集分为三种：词义、语义和略义的分类。
其中词义是：所谓"五次第"中，"五"字表示数量，"次第"字表示逐渐向上分别了知殊胜的真实义。
语义分为五种：金刚念诵次第、缘心次第、自加持次第、现证菩提次第和双运次第。
其中，如同金刚般不可分的风轮仅以念诵来修持，以意识所显现的即是金刚念诵，这是金刚念诵次第的语义。
心即三种识，其清净即是通过遮止一百六十自性而获得唯自证，这是缘心次第的语义。
同样，自性即是一切事物的本性光明所加持，以幻化自性所执取的即是自加持，这是自加持次第的语义。
或者，自性即是金刚持等身，其加持即是与幻等譬喻相应，这是自加持次第的语义。
现前即是以现量见法，菩提即是从何处获得佛果，这即是现证菩提次第的语义。
双即是世俗谛和胜义谛二谛的自性，入即是从何处获得一味，这即是双运次第的语义。
那么，何谓"语"？答：如所说"具有一个动词词根的词组即是语"，即与动作、作者相关的词组即是语。
所谓略义，即是具有遣除多少数量的特征。

 །དཔེར་ན་ཅིའི་དོན་དུ་འདི་རིམ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་སྟེ་དེ་རྣམ་བཞི་འམ། དྲུག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་ པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།འདིར་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་བསྒོམ་པའི་བར་དུ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ངག་རྣམ་པར་ དབེན་པ་དང་།སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པས་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པས་ གཉིས་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྟེན། །ས་ནི་དེ་ཉིད་བཅུ་གསུམ་པ། །དེ་ཉིད་བཙུན་མོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་བྷ་གར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་འདུས་པའི་བཤད་པའི་ རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལས་གོང་དུ་མི་སློབ་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་དྲུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱིས་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་སྟེ་རིམ་པ་བཞི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉུང་བའི་གྲངས་ཀྱང་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་ དོན་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།རིམ་པ་ལྔ་ཁོ་ནར་མདོར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྔགས་དང་སེམས་དང་ལུས་དང་ནི། །རྣམ་དག་དང་ནི་ཟུང་འཇུག་ལས། །རིམ་པ་ལྔ་ཡི་བསྡུས་པའི་དོན། །ཤེས་ནས་མཐའ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་ པ་འདི་རྣམས་ལ་སའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་གཞག་པར་བྱ།དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པས་ས་བཅུ་ཐོབ་པ་དང་། ཟུང་ འཇུག་གི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ས་ཐོབ་བོ།།ཇི་སྐད་དུ། དང་པོའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་ཐོབ་པ་དག་།ས་བཅུ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ། །སླར་ ནི་གང་ལའང་མི་སློབ་བོ།

我来为您翻译这段藏文：
例如，为何这称为"五次第"的确定，而不是四或六次第？对于具有这种邪分别者，当如是解释：
在此，世尊宣说从初加行等三种三摩地为主的生起次第，乃至修持百部分类的身清净；以金刚念诵次第成就语清净；以缘心次第成就意清净；以自加持次第成就世俗谛清净；以现证菩提次第成就胜义谛清净；以双运次第获得二谛一味的真实性，这即是大金刚持地。
如《密集解释续·密意授记》中说：
"一切诸佛所依止，
即是第十三地性，
此即称为佛母地，
其自性说为佷伽。"
因此，此上再无所学，故无第六次第。仅此便能成就所欲之义，故非四次第，这也遣除了少数。这是略义的解释，因为唯摄为五次第。
如说："咒语、心意及身体，清净以及双运中，了知五次第略义，即入六边之义理。"
如何安立这些次第的地位？若问有何作用？若无大乘之理，则成似是正法。其中，以生起次第获得波罗蜜多第八地，以缘心次第获得第十地，以双运次第获得大金刚持地。
如说："初业瑜伽加行道，
即能获得第八地，
若得三种光明者，
安住于彼第十地，
安住双运三摩地，
更无所学任何法。"

།འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྲགས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པའི་རིམ་པས་ས་དགུ་པ་ཐོབ་པ་དང་།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་ས་བཅུ་པ་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་སའི་བྱས་པའི་ དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་དུ་འོད་བཅུ་གཅིག་པ་ཐོབ་པའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ལྟོས་ན་དེ་ཉིད་བཅུ་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ་སའི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་རིམ་པ་འདི་རྣམས་ལས་རིམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཐབས་དུ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་ཐབས་གཉིས་ཏེ། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་གསང་བར་དང་སྙིང་ག་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་འཛིན པས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྔགས་དང་། འོད་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་ནང་གི་ཁང་སྟོང་ལས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེས་ བཞུས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གསང་བའི་གནས་ལའོ།།ཡི་གེ་གསུམ་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་གྱུར་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྙིང་ག་ལའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཞིར་ཤར་བས་གཡས་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣ་ལ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ།།སྨིན་མའི་དབུས་དང་ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་གསང་བའི་ཐིག་ལེས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རིམ་པས་བཀུག་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ སྟེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་།ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་དབང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如说："此即圆满瑜伽称，即是大金刚持性，具足一切胜相者，从彼生起遍智性。"
由此，如何解释：以金刚念诵次第获得第九地，因为自加持次第以缘心次第为因，故由此唯获得第十地。虽然彼等有具相和无相的差别，但无地位的差别。
以现证菩提次第获得佛地第十一遍光地。相对于凡夫地而言，此即是第十二地，如是显示地的差别。
那么，这些次第中每一次第各有几种方便？答：金刚念诵次第有二种方便：风的真实性和咒的真实性。
其中，风的真实性是：以气息和努力大乐的力量成为明点形相，以执持于密处、心间和世俗鼻尖三处而成三种。因为是菩提心、咒语和光明的自性，以及为摄受贪欲、嗔恚和愚痴种性的瑜伽士。
其中，在七万二千脉的内空处，以贪欲火融化的菩提心明点在密处。以三字分位差别而转变的咒语明点在心间。以四轮显现从右等处生起的光明明点应当修习于世俗鼻尖。
应当以眉间中央和脐中央的密处明点向上行进的次第摄引而修习，为摄受宝生和不空成就的修行者。如因陀罗布提尊者所说，其密意是心得自在，修习极微细和极广大即能令心自在，如是而说。

 །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་འདི་རྣམས་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་སྟེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་མ་ཡི་གེའི་མ་མོ་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞིའི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པའི་ངག་གི་སྤྲོས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།བཅོམ་ལྡན་མ་དེ་ཡང་དང་པོའི་ཡི་གེ་བརྒྱད་ལ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་ཡི་ གེ་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་བཞི་ཨ་ཀ་ཡ་ཤ་ལ་བསྡུ་བ་དང་།བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་བསྡུ་བ་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་པོ་ཡང་ཨ་ལ་བསྡུ་བ་དང་། ཨ་ཡིག་དེ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ལ་བསྡུ་བ་སྟེ་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྤྲོ་བའི་ རིམ་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།འདིར་ནི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་འོད་གསལ་བའི་གནས་ལ་མར་མེ་འབར་བའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བའི་ཡི་གེའི་རྒྱལ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་སྟེ། དེས་བསྐུལ་བའི་སྲོག་གི་རླུང་གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རིམ་པས་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་རེག་ ནས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ།དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཚིག་དང་། ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངག་དང་ངག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པས་ཚིག་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་ཕན་པ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། བདག་གི་ཚིག་ དང་།གཞན་གྱི་ཚིག་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། དུས་དང་། རང་བཞིན་དང་། རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་དང་། རོལ་མོ་དང་། ཚིག་ལྷུག་པ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། སྐད་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དེ་ ཉིད་ལས་འབྱུང་ངོ་།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་། སྔགས་བཏུ་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ནི་སྦྲུལ་དང་། མགོ་བོ་མེད་པ་དང་། མཐའ་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མེད་པའོ། །བརྡ་ནི་མིང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་འདོགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
咒语的真实性是：世尊所说的这些心咒等咒语集，皆从阿里和嘎里而生。世尊母字母四十四字的自性是一切语言显现的因，这是一切共同的究竟见解。
彼世尊母也摄于最初八字，因为是主要的缘故。八字即迦遮吒他巴耶舍，又摄于阿迦耶舍四字，四字又摄于三字，三字又摄于阿字，阿字又摄于光明，以此收摄次第显示咒语的真实性。
以显现次第也当如是显示：此处，在脐部光明处自性安住如灯火光芒般的字母之王，由彼所触发的生命气息以向上行进的次第触及喉等处而生阿里和嘎里。彼等又生词，词又生语，语又生大语等，以此次第生起词、作者、作业、助益、摄集、自语、他语、生起、时间、自性、缘等，以及音乐、散文、偈颂、论著和六种语言等，乃至从彼生起八万四千法蕴。
咒语的真实性又分为四种：咒义、咒标、咒缀和咒实性。其中咒义即是礼敬等，是毗卢遮那等的意义。咒标即是蛇形、无头、无尾和二者皆无。标即是名，为了言说之义而安立，如瓶子一样。

 །དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤེལ་བ་དང་མ་སྤེལ་བ་དང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་བར་མར་སྤེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་དང་། རྩ་བའི་སྔགས་དང་། ཕྲེང་བའི་སྔགས་དང་། གཟུངས་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་དང་། ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་དང་། རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། གོ་བཟློག་པ་དང་གོ་མ་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་སྣ ཚོགས་པའི་སྔགས་བཏུ་བ་སྟེ།ལས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་བཏུ་བ་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཁོ་ན་ལས་སྔགས་རྣམས་བཏུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ་གཅིག་པ་དང་དགུ་དབུས་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཕྱིར་སྔགས་ནི་དེའི་སྲོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་རང་རང་གི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་རྣམས་སྲོག་མེད་པས་རྩ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལས་ལ་ནུས་ པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ནི། །སྔགས་རྣམས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་རྣམས་རྩ་རྣམས་གཡོ་ཙམ་ལ། །ནུས་པ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏོ།། །།སེམས་ལ་དམིགས་ པའི་རིམ་པ་ལ་ཐབས་གཉིས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་ལྟེ་བར་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་དབྱངས་ཀྱི་དང་པོ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་དམིགས་ཏེ། དེ་ལས་མེ་སྟག་དང་འདྲ་བའི་ཕྱག་ འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ།དེ་རྣམས་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མོས་ནས་ཟླ་བའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་གྱེན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཀུག་སྟེ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱས་ན། དེའི་ཚེ་ཟླ་བའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
此又分为增加与不增加，以及首增、尾增和中增等，以及心咒、近心咒、心咒启请、根本咒、串珠咒、陀罗尼咒、明咒、种子字、自性字、顺序与逆序等差别的各种咒语缀集，为成就彼彼事业，世尊于彼彼续王中宣说。
咒缀即唯从阿里和嘎里缀集诸咒，其中"最初一及九在中"等，将在下文解释。
咒语的真实性即是真如，唯是光明。因为咒语具有彼之生命，故各自具有作业的能力，否则彼等无生命，如草根般于自业无有能力。
如说："是故字母自性中，诸咒非为所欲义，彼等仅于动根时，不具任何作用力。"如是显示咒语的真实性。
缘心次第有二种方便：咒语次第和手印次第。其中咒语次第是：观想脐轮八辐法界轮上自性成就的元音第一字带点，从彼放射如火星般的礼敬等三字，彼等安住于顶等处，以如月光般的随生元音光芒向上行进摄引礼敬而入于彼中，尔时将生起如月光般的智慧，具三十三自性的入识将尽。

།དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ཚེག་དྲག་དམིགས་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་བཀུག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་སྟེ་ཉི་མ་ དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ།རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་དང་བྲལ་བའི་རྟག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཙམ་ལས་མཚམས་ཀྱི་སྣང་ བ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་རྣམ་པར་སྤྲོས་ལ།དེས་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་འགུགས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་ལ་དེའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ་རང་བཞིན་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་འོད་ གསལ་བ་ལ་ཐིམ་སྟེ།འབའ་ཞིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བརྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དང་པོ་ཡི་གེའི་ཐིག་ལེ་བཅས། །ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟར་སྣང་ཞིང་། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལྟར་སྣང་ འབྱུང་།།ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི། །ཆ་རུ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཉི་མའི་འོད་དང་འདྲ་བ་ཡི། །སྣང་བ་མཆེད་པའི་སྦྱོར་ལས་འབྱུང་། །ས་བོན་ཐིག་ལེར་ལྡན་མིན་ལ། །རླུང་གི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ཞིག་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་པ་དང་། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་བཞི་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་ཚངས་པའི་བུ་ག་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛགས་ན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་སྣང་བ་ མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ།འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་ཐིག་ལེ་གཅིག་སྤྲོས་པས་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其后，于彼处观想红色带点，以从彼生起的光明钩摄语自在种子而入于彼中，将生起如日光般的遍增智慧，具四十自性的烦恼意识将尽。
然后，从离随生元音和点的恒常法界轮中放射如黎明般的光明，以彼摄引云声而入于彼中，将生起如彼光明般的近得智慧，具七自性的阿赖耶识将尽。
然后，法界轮也融入光明中，将显现唯一无垢如虚空般的真实性，此即咒语次第。
如说："为作坚固之因故，初字带有明点相，如月光芒而显现，生起如明智光明。以二明点为庄严，应知彼即真实性，如同日光般显现，从遍增瑜伽而生。种子离于明点相，非从风门而生起，若得彼等光明相，即是圆满之相也。"如下所说。
同样："空性及极空性，大空性为第三，一切空性第四者，以因果别而分之。"如是所说。
手印次第是：在方便智慧无二瑜伽时，若从梵穴滴落菩提心，将生起明智，如前所说，具眷属的入识将灭。
当遍及一切肢节关节时，将生起遍增智慧，具眷属的烦恼意识将灭。
从金刚顶放射一明点，将生起近得智慧，具眷属的阿赖耶识将灭。

།རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་དུ་བརྟན་པར་གྱུར་པས་ཆུ་སྐྱེས་གང་བར་མ་གྱུར་ཏེ། འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བར་གྱུར་ན་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འགགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས། ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། །གསལ་བར་འདི་ལས་མཚོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་རིམ་པ་ལ་ཐབས་གཉིས་ཏེ། ཅིག་ཅར་གྱི་རིམ་པ་དང་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཅིག་ཅར གྱི་རིམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཆུ་ལས་ཉ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བ་ལས་ཅིག་ཅར་ལྡང་སྟེ།སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ ཤེས་མཐོང་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་མཚམས་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ནས་ཀྱང་ཉི་མ་དང་འདྲ་བ་དང་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཐོང་ལ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བ་དང་པོ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལ་ཐབས་གཉིས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱིའི་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྒོ་ནས་ སོ།།ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡང་ན་མཚན་མོ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཉིན་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཕྱི་དྲོའི་མཚམས་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྔ་དྲོའི་མཚམས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ ན་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མཚན་མ་ལྔ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་རྣམས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་དང་། དུ་བ་དང་། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་དང་། མར་མེ་དང་། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
当金刚顶处稳固时，莲花未满，若生起光明智慧，则三智灭尽，此即手印次第。如说："一切幻化中，女幻最为胜，三智之差别，由此而明示。"如下所说。
自加持次第有二种方便：顿时次第和近得光明等次第。其中顿时次第是：为利众生故，如鱼出水般从光明中顿时而起，以如幻化的大金刚持身为自性而为所化众生说法。
第二是：首先见到如虚空般的光明智慧，其后缘于如黎明般的光明，然后又见如日光和月光般的光明，一切成为一体而缘于大金刚持等身相，此即近得光明等次第，应如前例配合幻化等譬喻而了知。
现证菩提次第有二种方便：手印次第和三摩地次第。手印次第有二种：外现证菩提次第和内现证菩提次第。三摩地次第也有二种：圆满执持三摩地次第和随灭三摩地次第。
其中外现证菩提是从誓句手印门。内现证菩提是从智慧手印门。或者，夜晚是明智，白天是遍增智，黄昏是近得智，黎明是光明智。
或者，外现证菩提具有五相近标之相。彼等如阳焰、烟、萤火、灯火和无云虚空，将以现量而证悟。

 །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ནི་ལྟེ་བའི་དབུས་ ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་དང་པོའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཇི་སྲིད་མགོ་བོའི་བར་དུ་ཁྱབ་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་སྙིང་ག་དང་།དེ་ལས་ཀྱང་རྐང་པའི་བར་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་སླར་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ་རང་གི་ལུས་པོ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་པ་ མི་སྣང་བར་བྱས་ལ་ཕྱི་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་བར་བྱས་པའོ།།འདིར་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་ཏེ་དགོངས་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ འདྲེས་པའི་རིགས་ལ་རེ་མོས་ཐབས་གཉིས་པོ་གསུངས་སོ།།དེའི་བར་གྱིས་རིམ་པ་བཞི་པོའི་ཐབས་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་། རིན་ཆེན་ དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ཁྲོ་བོ་དང་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་། དོན་རྟོགས་པ་ཡི་བཟླས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་གཡོ་ བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའོ།།དེ་ཡང་། འོད་གསལ་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་ གསུམ་སྟེ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབྱེ་བས་སོ།།དེ་ཡང་། འདིར་ནི་མང་དུ་བཤད་མི་དགོངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་།འདོད་ཆགས་བར་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ཡང་མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འགྱེད་པ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ ལ་ནི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུའི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་དང་།འབྲས་བུའི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབྱེ་བས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
圆满执持是：脐中央安住的第一字光芒遍及乃至头部，从彼至心间，从彼至足部，从彼又以同样次第放射使自身不现为初。第二是：以同样次第使三界不现，然后使自身也不现。
此处，依贪欲种性宣说手印次第，依嗔恚种性宣说三摩地次第，此是世尊大金刚持所说密意。对于贪嗔交杂种性，则交替宣说二种方便。
由此间隔显示四次第的诸方便。其中首先学习从方便生起的金刚诵，彼有十一种：大金刚持诵、身语意诵、宝生诵、不空成就诵、贪诵、嗔诵、痴诵、忿怒诵和中性诵。彼等也如"以了义诵"等下文所说。
从方便生起的缘心次第是具有离不动三摩地相的心光明。彼亦如"得光明位已"等下文所说。
从方便生起的自加持次第有三种：以法身、报身和化身自加持的差别。彼亦如"此中不须多说"等下文所说。
从方便生起的现证菩提次第是以离贪欲、离贪和中等贪自性的光明。彼亦如"夜分明分相，日光放射为遍增"等下文所说。
双运次第有二种差别：因双运次第和果双运次第。其中因双运次第有四种：以声闻、瑜伽行、中观和密乘的差别。

 །རྒྱུའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་ནི་ལྷག་མ་དང་ བཅས་པ་དང་།ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པ་གཉིས་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པ་གཉིས་དང་། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །འབྲས་བུའི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་ པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ།རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་དང་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་བྲམ་ཟེ་དང་། སྨེ་ཤ་ཅན་གཉིས་དང་། དྲི་བཟངས་དྲི་ངན་གཉིས་དང་། མ་དང་ཆུང་མ་གཉིས་ལ་འགྲོ་བ་དང་། ག་པུར་དང་བཤང་བ་གཉིས་ལ་སྤྱོད་པའི་དབྱེ་བས་ སོ།།དེ་ཡང་གང་དུ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ། ཇི་ལྟར་ཌོམ་པ་བྲམ་ཟེ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞི་པོ་ནི་ཐབས་ཏེ་འབྲས་བུ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་བཤད་ཅེ་ན་སྨྲས་པ།དེ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཕ་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པར་གཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཙོ་བོ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་ ལྡང་བ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་སྡང་བ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་གཏན་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཕྲིན་ལས་གང་དང་གང་མཛད་ པ་དེ་དང་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་གཡེང་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བཞུགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པ་དང་། བསྟན་པའི་བཞུགས་པ་དང་། སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བཞུགས་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་ འཇོག་པའི་བཞུགས་པའོ།།བཞུགས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པའོ། །གང་ཞིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་དེ་ ནི་བསྟན་པའི་བཞུགས་པའོ།།གང་ཞིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བཞུགས་པའོ། །གང་ཞིག་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་གམ་དུ་འོངས་པ་ལ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་ བཞུགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
在因位方面有：有余与无余涅槃二种，有相与无相二种，世俗与胜义二种，生起次第与圆满次第二种等差别。
果位双运次第也有四种：以种性、功德、事业和物质的差别。
在果位方面也有：婆罗门与食肉者二种，香与臭二种，往母与妻二种，以及受用樟脑与粪便二种的差别。彼亦如"有余"等以及"如同荡姆婆罗门"等下文所说。
若问：金刚诵等四次第是方便，果是双运次第，为何说彼也是因的差别？答：虽彼是果，但为令诸外道所许见解无别而安立，故从功德门说为因性，而非从主要门说。此中主要唯是从光明起为果。
若问：由于嗔恚与等持互相矛盾，故以双运次第不能得佛地。答：诸佛世尊恒时等持，无论作何等事业，彼等住于三摩地时不成散乱因。因为诸佛有四种安住：威仪安住、教法安住、等至安住和内正安住。
安住即等持行为。其中诸佛身业等持是威仪安住。诸佛说法等语业是教法安住。诸佛入三摩地意业是等至安住。诸佛对来至诸天等的意业是内正安住。

།དེ་བས་ན་སྡང་བ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་དེའི་ས་དེ་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲིན་དང་ཁ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་རྫ་མཁན་གྱི་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་མཛད་པ་ཐམས ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་མ་ལུས་སྐྱོན་རྒྱུ་བརྟག་པའི་ལྟ་བ་བུད་ཤིང་སྲེག་པར་མཛད། །རང་དང་གཞན་གྱི་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ནི་རྩ་མེད་སྐྱོན་རྣམས་སྐྱོན་མེད་ལ། །སྐྱོན་མེད་ཐུགས་རྗེའི་རིག་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལས་ལ་བློ་ལྡན་པ། ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལ་འཇུག་།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་དང་དེའི་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེས་བུ་གནས་པ་ཙམ་གྱིས ནི།།དེ་ཉིད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །རྩིག་པ་སོགས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས། །ཅི་འདོད་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། མཉམ་པར་གཞག་དང་མ་བཞག་པ། །གང་དུ་དེ་དག་དམིགས་མི་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་གོ་འཕང་མི་ཟད་པ། །དེ་ནི་ ཟུང་འཇུག་གྱུར་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་འདིར་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་སྒོམ་པ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཅིག་གིས་སྒོམ་ན་དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མཐའ་རུ་དེས་ འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལྔས་སྒོམ་ན་དེའི་ཚེ་འོད་གསལ་བ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，诸佛世尊于嗔恚与等持是相同的。彼等为众生利益所作的种种广大事业，于彼地丝毫不成散乱，如云雪等不能损害虚空界。虽以往昔愿力为众生利益，自性亦不退失。彼等一切事业如陶轮旋转而生。
如说："彼观察无余过患因之见烧尽薪，自他差别境无根过患于无过，无过大悲智于幻化士夫业具慧，以昔愿力故如转轮而入业。"
仅以入三摩地及住彼，即成就众生所欲义，此确定无疑。如说："士夫仅住时，彼如如意宝，依于墙等者，随欲皆生起。"
同样如下文所说："等持与未持，于彼皆无缘，瑜伽无尽位，彼即成双运。"
今当于此观察：此五次第是一瑜伽士修习，还是五瑜伽士修习？若一人修习，则彼于金刚诵终得果，第二等次第无义，因为中性诵即是光明故。若五补特伽罗修习，则光明成异，然不应理，因为无二故。
若说方便差别不能成立真实差别，是为显示事续等。彼亦不正确，因为事续等不主要显示真实故。

 །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་ པར་གྱུར་ན་དེ་ཚེ་གོང་ནས་གོང་དུ་རྒྱུད་བསྟན་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ནི་ལས་དང་པོ་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དྲང་བའི་དོན་དུ་བཤད་པ་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ་ སྨྲས་པ།འདིར་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པོ་གང་ཟག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་ལྔ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཡང་གཅིག་ཡིན་ཏེ་ཐབས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཐ་དད་པར་མི་རིགས་ཏེ་ཆར་པ་ལྟ་བུའོ། །དཔེར་ན་དབྱར་གྱི་དུས་སུ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བཀག་པའི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་ཆར་འབབ་པ་ཡང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་བུ་རམ་གྱི་ཤིང་ལ་བབ་ན་མངར་བར་འགྱུར་བ་དང་།དེ་ཉིད་ཏིག་ཏ་ལ་སོགས་པ་ལ་བབ་ན་ཁ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྦྲུལ་གྱིས་འཐུངས་ན་དུག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བ་གཅིག་པུ་ཡིན་ཀྱང་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཙམ་ དུ་གཟུང་བ་དང་།སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་།ཁ་ཅིག་གིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་སྒོ་ནས་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་སྤྲོས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ནི་འདི་རྣམས་སྒྲ་ཉིད་བརྗོད་པས་ལུང་དུ་བསྟན། །ཆོས་དང་སྒྲ་དག་འདིར་ནི་གང་ཡང་མཚོན་མི་བྱ། །ཚུལ་ནི་གཅིག་གྱུར་ཡང་དག་དེ་ལ་ཞུགས་ནས སུ།།བླ་མེད་བཟོད་སྤྱོད་དེ་ལ་རེག་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若彼等主要具有真实性，则不应从上至上宣说续部。此事续等所说是为初业者入门，彼是了义所说，非为究竟义，此是密意。
因此于此当如何安住？答：此中五次第是一补特伽罗之境，非五人。菩提亦是一，虽有多方便，然不应成异，如雨水。
譬如夏季云团遮蔽天空中降下之雨虽是一，然落于甘蔗则成甜，落于苦草等则成苦，蛇饮则成毒。如是虽是一光明，住事续者执为天尊形相，住行续者从种种广大行门执取，住瑜伽续者以咒印三摩地差别执取。
住大瑜伽续者以生起次第和圆满次第差别执取真实，其中有些以三三摩地差别，有些以身远离，有些以语远离，有些以意远离，有些以世俗谛远离，有些以胜义谛远离，有些从依无住涅槃门，有些从收摄等六支瑜伽门，有些从细瑜伽和修习明点门而执取真实，此为广说。
如说："此等诸法以声说为教，法与声此中皆不可表，入于一理真实已，于无上忍行触之。"

 །དེའི་ཕྱིར་ན་འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ཆོ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ གྱིས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཏེ།དེ་ཉིད་ལ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གསོལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རིམ་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ ལ།རང་འདོད་པའི་ལྷའི་བསྒོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་དེས་སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་སར་ཕྱིན་ལ་དང་པོ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ལ་སླར་ཡང་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་པས་མཚན་མ་བལྟས་ཏེ། ངག་ རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ལ།དེ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ལ་བསྒོམས་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཤིང་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གཤེགས་པར་འགྱུར་ཏེ།སྒོམ་པ་པོ་གང་ཟག་ལྔ་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་བདུན་པ་ལས་གསུངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེར་ལེའུ་རེ་རེ་ལ་ནི་སྒོམ་པ་ པོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ལེའུ་བཅུ་བདུན་ལས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བར་བར་དུ་འོད་གསལ་བ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་མེད་པར་མི་འགྱུར་བས་རིམ་པ་མཐའ་མ་ཁོ་ན་ལས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མདའ་ལ་གོམས་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，此处成就宗义是：住初业阶位瑜伽士，吉祥密集仪轨画坛金刚阿阇黎，于心金刚等坛城中任一坛城入已，于彼以受三昧耶戒为前行次第，以不退、秘密和般若智慧灌顶诸灌顶，授予所欲本尊修法。
其后彼弟子往无人处，首先为身远离，修习以三三摩地为主的生起次第，复于彼究竟观相。为语清净，修习金刚诵次第。其后为心远离，修习缘心次第，以自加持次第住于如幻三摩地。
以贪欲、离贪和中等贪次第入现证菩提，以双运次第现证无住涅槃，为利益一切众生故，从佛土至佛土游行。修习者非五补特伽罗，唯是一。
如吉祥密集第七品所说修习真实义之一补特伽罗。因为彼中每品非异修习者，因为第十七品所说二次第修习者唯是一补特伽罗故。
于金刚诵等中间宣说光明，亦是为显示彼遍一切，仅以彼不成无余次第，因为唯从最后次第圆满事业故。彼亦如圣天于《行集灯》中以习箭喻门广说，当从彼了知。

 །ད་ནི་འདི རྣམས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།འདིར་གང་ཟག་ཏུ་དབང་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ཟག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་ལ་དད་པ་ལ་རྗེས་ སུ་འབྲང་བ་ལ་ནི་བཞི་སྟེ་ཙནྡན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་ཙནྡན་ནི་དབང་པོ་དམན་པ་དང་། ཨུཏྤ་ལ་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་དང་། པདྨ་དཀར་པོ་ནི་དབང་པོ་རབ་དང་། པདྨ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གོ། །ཡང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་རིན་ཐང་མེད་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་དེ་ རྣམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་དྲིན་མེད་སྩོལ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཚར་གཅིག་པ། །ཐོས་ནས་ཡང་དག་རབ་བསྟན་པ། །རིན་ཆེན་གང་ཟག་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མེད་ན་དེ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བས་ རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྗོད་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པའོ། ། དགོས་པ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའོ། །དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་བ་སྟེ་རིམ་པ་ལྔ་པའི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
今当解说此等。此中何等根器补特伽罗堪能？答：随法如宝之补特伽罗。因为补特伽罗有二种：随信行者和随法行者。
其中随信行者有四：如栴檀等。其中栴檀是下根，优钵罗是中根，白莲是上根，莲花亦如是。随法行者唯一如宝补特伽罗。彼等相状于《灯明论》中说，当从彼了知。
其中如宝能圆满一切众生一切所欲者，是如宝补特伽罗。或因戒等功德无价故为宝，具彼等者称为彼。如说："具戒施无恩，具慧一闻已，善说真实义，宝人极著名。"
因此，随信行者是生起次第所说法器。随法行者是圆满次第法器。
今为令听者入门，当说诠说等五种，因为无彼则彼等不入，造论则成无义故。
其中"五次第"是论典诠说。所欲成就之金刚诵等是所诠说。彼等是方便与从方便所生相之关联。
所为是从语远离至得无住涅槃位。彼之所为是令一切众生成彼自性，此是五次第略义。

། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མཛད པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ།།བགེགས་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་འདི་དག་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ འགལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡོད་པ་སྟེ།དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཕུལ་དུ་གྱུར་ན་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བགེགས་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ་འགལ་བ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དཔེར་ན་འདིར་གྲང་བའི་རེག་པ་མེད་པ་སྟེ་མེའི་ཁྱད་པར་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྱག་འཚལ་བ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་མཐུན་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་མཐུན་པ་ནི་གང་ཞིག་གཞུང་མཛད་པས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ལ་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཀཱ རི་ཀཱ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་འཚལ་བ་སྟེ་དཔལ་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ལ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་གང་ ཞིག་གིས་གཞུང་མཛད་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་མགོན་པོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣང་བའི་ཕྲེང་བའི་འགྲེལ་པའི་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་ཡི་དམ་གྱི་ ལྷ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་། དེ་མཛད་པ་དག་གཉི་ག་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནི་འཇམ་དཔལ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་ཐབས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་།བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中首先造论阿阇黎为驱除所欲本尊障碍而作礼敬。因为礼敬是随念世尊大金刚持自性之相，以退转和不退转差别，是由根力所摄之善心所法。
诸障碍是十不善所摄，即害等。此善与不善以不俱住相违故有相违，善分增胜时不善分自性诸障自然寂灭，此是相违所缘因。如此中无寒触，因为火之差别住故。
此礼敬亦有三种：相顺、所欲和二者自性。其中相顺是造论者所不欲，唯于论理。如别解脱戒相顺者，是比丘颂初礼敬："吉祥圆满地"等，礼敬离欲世尊。其中如释迦光阿阇黎之本尊文殊等。
所欲是造论者所欲，非随顺论典。如"礼敬世间自在怙主"等，是《光鬘论释》礼敬。彼是造论本尊，于唯识成就则非。
二者自性是随顺论典及造者二者，如《普贤成就法》中"礼敬文殊金刚"。彼为成就文殊故随顺成就法，又因彼即是造论者本尊故。

 །འདིར་ཡང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་བྱེད་ལས་ཀྱང་ དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་ཆེན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་པོའོ། །གཞན་ཡང་ དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཏེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ།།དེས་ན་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བའོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་བཞིའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པ་སྟེ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ནི་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཕྱི་བ་མཐོང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་ རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ།འདིར་ནི་རང་བཟོ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་ཆེན་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདོད་ ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གང་བཞུགས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་མཆོད་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་ནི་ སྤྱན་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དཔལ་ལྡན་ཏེ། དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གསང་བ་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
此亦是二者自性，因为圣龙树为成就大金刚持，及论中亦为成就彼故。为说明彼故说：
"怙主众生皆自性，吉祥大乐敬礼已，随瑜伽续而宣说，金刚诵次第当说。"
"金刚诵次第当说"者，义为分别次第并各别宣说。云何作？"礼敬世尊大乐即金刚持"者，谓以身语意礼敬。
世尊何等？"怙主"者，是五如来之主。又"吉祥"者，吉祥是二资粮，具彼者即吉祥，故是同基摄。
复何等？"众生皆自性"者，众生皆是四种众生种类差别，彼等自性即法性，彼即如是。金刚诵次第有十一种，下当说。
"随瑜伽续"此中当见略去"大"字，故义为随大瑜伽续即吉祥密集。此遮自造，是文义。
如是大乐是大乐位，以金刚莲花等入，为摄受坛城中心贪欲种类众生故而住，故称彼。
云何？"怙主"者，为坛城众所祈请供养。又"吉祥"者，吉祥是眼等，具彼者即吉祥，彼显示大金刚持五密坛城。

 །ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་ཡེ་ཤེས་ སེམས་དཔའ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་གསུམ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་སྐུ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་མ་ལུས་པའི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པའོ།།མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་བའོ། །དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་རང་བཞིན་ གྱིས་རྟག་པ།དྲི་མ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ། རང་རིག་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །མགོན་པོ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱངས་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་མགོན་པོ་དང་འདྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ནང་ན་དབང་ཕྱུག་གོ།།དཔལ་ནི་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལས་འདས་པ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་ཆེན་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དེ་ལས་ ཅིག་ཅར་རམ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ་དེ་རྣམས་ལས་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
复何等？"众生皆自性"者，众生皆是三种：三昧耶萨埵、智慧萨埵和三摩地萨埵。彼等自性是自身所具，彼即众生皆自性。向彼礼敬而说等如前，是总义。
如是"众生皆自性"者，是无余众生及器世间相。"怙主"者，是求解脱者所当祈请。"吉祥"者，是法身及解脱身相大乐常恒无漏乐自性常住，如无垢虚空，唯自证，向彼礼敬即了知其自性，当说金刚诵次第，如前亦是总义。
如是众生皆是显等三智慧之显现，因一切众生所经验故。其自性即其本性。怙主因是光明故。"吉祥"者，因以咒次第当得，"大乐"者，因以印次第当得。"礼敬"者，即经验已，"金刚诵"等如前，是密义。
如是众生皆是十二幻喻，其自性如幻。如是怙主是坛城中自在。吉祥是具五色如帝释弓之光明，超二边有无者所具，故称彼。如是大乐是光明，因从彼顿时或以大空等次第生故为大乐。"礼敬"者，是缘智慧身。"金刚诵"等如前，亦是密义。
众生皆是一切世间所依七万二千脉，因从彼等堕故。

།སེམས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །ཀུནྡ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །མཚན་མ་གཉིས་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་ པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ།།མགོན་པོ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་དང་བྲལ་བའོ། །དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ལྔས་མཛེས་པའོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བདག་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་ཡོད པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་དག་བདག་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཇི་སྲིད་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ།ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་གྱུར་པ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་མི་འཇིག་པའི་རྟག་པས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་དཔལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
众心自性是菩提心，彼即一切界之主故为怙主。因如白莲故为吉祥。由二相正合而大乐明显故为大乐。"礼敬"者，知与金刚持无别，"金刚诵"等如前，亦是密义。
众生皆是离贪等一百六十种自性，彼等亦住于遍行性故为众生皆自性。怙主是离月日中间三种光明。"吉祥"者，以阳焰等五相庄严。"大乐"者，是无分别智慧，即真实边自性。
"礼敬"者，即随入其自性。"金刚诵"等如前，是究竟义。如是"皆"是世俗谛，因种种别别显现故。"众生"是胜义谛，因是诸有事之真如故。
世俗谛与胜义谛二者即一切众生，即如幻智慧身与光明。彼等自性是具彼本性者，即众生皆自性。
"怙主"者，乃至无数劫中为十地自在菩萨所亲近，因报身以不坏常住故。具一切相好吉祥者，故称彼。

།ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྤྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་བཞུགས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དཔེ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་ རྩིའི་ཆར་བབ་པས་མཆོག་གི་དགའ་བ་སྩོལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཏེ།དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ལ་དམིགས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་དེའི་རང་བཞིན་བསམས་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་མཐར་ ཐུག་པའི་དོན་ཏོ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་བཤད་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་གང་ཤེས་རབ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་སྟེ་དེས་ ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་རྒྱུད་གང་ལ་ཐ་མི་དད་པར་སོ་སོར་བསྟན་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྨྲས་པ། དོན་གྱི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་ལ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བརྗོད་པ་འདྲ་བ་ཡིན་ན་ཡང་རྒྱུད་འདི་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ བཀྲ་མི་ཤིས་པའི་བྱ་དག་ལ་ཀཽ་ཤི་ཀའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ།འོ་ན་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་ནི་རྒྱུད་དེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལས་རྒྱུད་ཀྱིས་བར་མ་ཆད་པའི་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། ། དེ་ལ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། །རྒྱུན་དེ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བཞི དང་དེ་བཞིན་རང་བཞིན་དང་།།འདུ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
住于极其庄严七宝自性种种佛土所放遍满十方无量宫，以无漏诸佛菩萨无比法甘露雨降下赐予最胜喜故为大乐。"礼敬"者，以佛随念缘其功德聚，无颠倒思其自性，"当说金刚诵次第"等如前，亦是究竟义。
"瑜伽续"者，如说：
"方便智慧和合故，说名为瑜伽，
无自性者是智慧，方便是有相。"
故智慧方便自性即空性大悲，以彼表征金刚莲花于续中无别别说者，即瑜伽续，如吉祥密集等。
若尔，《真实摄》等何故有瑜伽续名？答：从义分门。因彼说空性为瑜伽名故。如说："唯入智慧定，说名为瑜伽。"故虽说相似，此续是殊胜瑜伽续，如帝释与不祥鸟同称俱翅迦。
若问："续"是何？相续即是续，从大金刚持无间相续教授门而入即是续。彼亦有三：因续、果续、方便续。
其中因续是无始无终法界。果续是大金刚持坛城现前。方便续是二次第诸支。如说：
"续者说为流，彼流复三种，
四及如是性，无合为果也。"

 །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་བར་གྱི་ཚིག་ཕྱི་བར་གྱུར་པའི་གཞི་མཐུན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་ངག་གིས་མ་ལུས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པོའི་དོན་བསྟན་ནས། རྣལ་འབྱོར་པ་ གང་གིས་རིམ་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གོ་རིམས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་པའི་བར་དུ་བྱེད་པ་འདི་ཐབས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐབས་འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་འདོད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་པ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་ལྷག་མའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མ་བསྒོམས་པ་དང་། རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་སམ ཞེ་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཐ་མལ་པའི་ལུས་པོ་སྤང་བའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་སྐུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གོ། །དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་བཟུང་བ་དང་། བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པ་དང་། ལྷག་པར་མོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གདན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། སྲིད་པ་བར་མ་དོའི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའོ།།རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བའོ།


这段藏文的中文翻译如下：
因为有如是说。瑜伽续以瑜伽为主，是瑜伽续与中间词外显的共同基础。如是，首先以语言宣说五次第的全部义理之后，为了解说瑜伽士依于何种次第修习义理的次序，故说：
"善住生起次第中，
欲求圆满次第者，
此方便佛陀宣说，
犹如阶梯之次第。"
直至"五次第"为止的这个方便，是为成就果位的殊胜方便，此即佛陀所说。对何人说呢？"欲求圆满次第者"，即自性成就的次第、圆满次第和金刚念诵等，欲求这些即是欲求圆满次第，也就是欲求无上真实义。"为彼等故"是语句的余义。
对于未修生起次第，未得百种分类为因的身清净的瑜伽士们，是否宣说呢？为了说明不是如此，故说："善住生起次第中"。生起次第是以月轮、金刚等次第，为断除平凡之身而圆满金刚持等本尊身。
这又分三种：初加行、坛城王胜和事业王胜。其中初加行又分四种：瑜伽、随瑜伽、胜瑜伽和大瑜伽。其中瑜伽有十种：执持殊胜处所、驱除障碍、修空性、加持智慧地、修宫殿、增上信解坛城、胜义坛城、座位差别、中阴身清净、修法界真如。随瑜伽有二种：即誓句萨埵和智慧萨埵的差别。

 །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབྱེ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་ པ་གསུམ་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབྱེ་བའོ།།ཀུན་བསྡུས་ན་དང་པོའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་བརྒྱད་དེ་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་འདུས་བྱ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ ཏུ་བཞུགས་པ་དང་།པདྨའི་ནང་དུ་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྲོ་བ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། བཟླས་པའི་ཆོ་ག་དང་། བྱ་བ་བྱས་པ་འོད་དུ་ཞུ་བ་དང་། ལྷ་མོས་ བསྐུལ་བ་དང་།སླར་ཡང་ལྡང་བ་དང་། ལངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བསྟོད་པ་དང་། ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་དང་། མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་ བའི་ཆོ་གའོ།།དེ་ལྟར་ཀུན་བསྡུས་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་དབྱེ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རེ་རེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། །ཁམས་བཞི་ནི་རེ་རེ་དབྱེ་བ་ལྔ་ཡིས་ཉི་ཤུའོ། ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཅུ་པོ་ཡང་རེ་རེ་དབྱེ་བ་ལྔ་ཡིས་ལྔ་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྣང་བས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

这段藏文的中文翻译如下：
胜瑜伽有三种：即蕴、界、处加持的差别。大瑜伽有三种：即身、语、意加持的差别。总摄起来，初加行有十八种差别。
坛城王胜有八种差别：即手印差别、手印合一、金刚莲花交合、一切如来安住、莲花内放誓句坛城、向外放射、不退转灌顶和加持。
事业王胜有十二种：即细微瑜伽、念诵仪轨、所作事融光、天女劝请、再度起身、起身后赞颂五方如来、满足仪轨、内自性火供仪轨、收摄坛城轮、供养为先的食子仪轨、送驾仪轨。
如是总摄，生起次第有三十八种差别。其后是以百种分类的身清净，即五蕴各自是五如来的自性，故为二十五；四大种各自五种差别为二十；十根境各自五种差别为五十。于彼现起镜等五智，故为百种分类。如是安住于生起次第，即是圆满生起次第之义。

 །དེས་ནི་གང་ཞིག་གིས་རྒྱུན་མ ཆད་པར་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཀུར་སྟི་དང་བཅས་པར་བསྒོམ་པ་དང་།གང་ཞིག་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འགལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གང་ཞིག་ལ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་པའི་ཞི་བ་ ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་།གང་ཞིག་བཤང་གཅི་ཉུང་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་གཡོ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་ གཟུང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དང་། སེམས་ཆུང་བ་དང་། ཐོས་པ་ཆུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་པར་འགྱུར་ན་ དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐབས་འདི་གསུངས་སོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐས་ཀྱི་རིམ་པས་སྐྱེས་པ་འཛེག་ན། དེའི་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བའི་ཁང་བཟངས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་བཞིའི་སྐས་ཀྱིས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།འདི་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཟོ་བཀག་པའི་དོན་དུའོ། །དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་བཤད་པའོ། །ད་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རླུང་གང་ ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གྱུར་པ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བས་ལས་ཀུན་བྱེད། །འདི་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ། །ལྔ་ཡིས་བདག་ཉིད་བཅུ་ཡང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་ཆེན་པོའི་མཆོག་གྱུར་ ཡིན་པས་དེ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷ་མོའོ།།འོ་ན་རླུང་དེ་ཕྱིའི་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སྲོག་གི་རང་བཞིན་ཏེ། དེས་ཚིམ་ པར་གྱུར་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོ་བའི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
由此，凡是能够不间断地恭敬修持观想瑜伽者，凡是不被寒热等世间违逆法所损害者，凡是现前三面六臂本尊相者，凡是于种种寂静等事业集具有能力者，凡是大小便少且具慈悲者，凡是不为世间行为所动摇者，这些人即是善住于生起次第者。
凡是被贪等烦恼毒蛇所缚，仅依靠修持者，具有瑜伽傲慢、心量狭小、闻法甚少的人则不是，此为密意。
善住生起次第的诸位补特伽罗，当其欲求圆满次第时，世尊为彼等宣说此方便。如何宣说呢？"犹如阶梯之次第"，即如人以阶梯攀登，能至极高宫殿顶，如是以金刚念诵等四种方便之阶梯，将获得一切最胜双运果位。此如前所说乃佛语，为遮止臆造之义。此为无密意之释。
今为显示气之真如、咒之真如及金刚念诵所依之气的自相与差别故说：
"众生命气为根本，
风能成办诸事业，
此乃识之所乘骑，
五性自体亦成十。"
其中"风"是大种之最胜，是气之真如等之所依，此为语天女。那么，此风是外在的还是不是呢？"众生命气为根本"，即是六道众生及色无色界的命根，是命之自性。由此获得满足时，彼等得到动摇之名，否则不然。

།དེ་བཞིན་ལས་ཀུན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། བརྐྱང་བ་དང་། འཕྱོ་བ་དང་། མནན་པ་དང་། འཛེག་པ་དང་། ཐུར་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། མདོར་བསྡུས་པས་གནས་པ་དང་། འདུག་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་འོད་ལ་བསྟན་པ་སྟེ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀུན་ནི་ཞི་བ་དང་། དབང་དང་། མངོན་སྤྱོད་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། རྣམ་པར་སྡང་བ་དང་། གསོད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་བྱེད་པས་ན་ལས་ཀུན་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་། ཡ་ཡི་དོན་གྱིས་གང་ཅིའང་རུང་། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བྱ་བ་ནི། །ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །རླུང་དེ་ཡང་རྣམ་པར ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན།འདི་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་འདི་ཉིད་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་བཞོན་པ་ནི་བཞིར་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་ལ་ཞོན་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ ཡུལ་དྲུག་པོ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེས་བསྐུལ་བ་ལ་རག་ལུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེས་ནི་ལོང་བ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཕྱེ་བོ་དང་ལོང་བ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ལ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ ནོ།།འདིས་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྟ་དང་རྟ་པ་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་འབྲེལ་ན་ཡུལ་བཟུང་བའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ སྟེ།ཤིང་དང་ཤུན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
同样，"成办诸事业"是指行走、来往、屈伸、跳跃、压制、攀登、下行等，以及出入、安住，总之包括住、坐、卧、行等诸事。这是显示圆成实性之光，因为是一切事业故。同样，一切事业即寂静、调伏、降伏、驱逐、忿怒、杀害等，因能成办这些故称为成办诸事业。
又如说："以'亚'字之义，随欲成就何事，以'热'等三字，趣入利生事业。"此将在下文解说。
此风是否异于识呢？"此乃识之所乘骑"，即此风是六种转识的乘骑，成为四种。因为识乘于彼，从眼等六根门中领受色等六境。
又因识依赖彼之驱动，否则如盲人般将无所见。因此，如瘸子与盲人般，此等若有联系则能成办事业。
由此可知：如同骑者与马入于道路能圆满殊胜事业，如是风与识若相联则具有取境之能力。此等具有本性相的联系，如树与树皮。以此显示风之相。

། །།དེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་། ཐུར་དུ་སེལ་བ་དང་། མེ་དང་མཉམ་པ་དང་གྱེན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ སོ།།དེ་ལ་རླུང་བཅུ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་དང་པོ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རླུང་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྲོག་གི་རླུང་ནི་སྙིང་གར་གནས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།ཐུར་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ནི་བཤང་སྒོ་ལ་གནས་པ་སྟེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རླུང་ནི་མགྲིན་པར་གནས་པ་སྟེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །མེ་དང་མཉམ་པའི་རླུང་ནི་ལྟེ་བར་གནས་པ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ལ་གནས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲོག་ནི་ནག་པོ་དང་། ཐུར་དུ་སེལ་བ་ནི སེར་པོ་དང་།གྱེན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་དམར་པོ་དང་། མེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ལྗང་གུ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཀུནྡ་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་གོ། །ཆུ་དང་ནམ་མཁའ་མེ་དང་ནི། །རླུང་དང་དེ་བཞིན་ས་དག་སྟེ། །སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས། །བློ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ།ཞི་བ་དང་ནི་རྒྱས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་དང་། །ལས་ནི་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་སྟེ། །སྲོག་ལ་སོགས་པ་རིམ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
为显示彼之差别故说"五性自体"。彼有五种：即生命风、努力风、下行风、平等风、上行风和遍行风的差别。
其中十风，如《金刚口大瑜伽》所说，首先应从五蕴风之处所差别和事业差别来解说。其中生命风住于心间，是不动如来之自性。下行风住于大便门，是宝生如来之自性。上行风住于喉间，是无量光如来之自性。平等风住于脐间，是不空成就如来之自性。遍行风住于一切肢节，是毗卢遮那如来之自性。
这些依次应知是识蕴、受蕴、想蕴、行蕴和色蕴之自性。生命风为黑色，下行风为黄色，上行风为红色，平等风为绿色，遍行风如白色茉莉花。这是它们的颜色。
"水与空及火，
风与及地等，
生命等自性，
具慧当了知。"
此为四大种之清净。
"寂静及增益，
调伏与降伏，
一切事业示，
生命等次第。"
此为事业差别。

 །འདི་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་རྩོལ་བའི་ཕྱིར། ། དབང་པོའི་སྒོ་ཡི་སྐུད་པ་ཡིས། །གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་སྟེ། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན། །རླུང་དང་དེ་བཞིན་བཤང་གཅི་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །ཐུར་དུ་སེལ་བྱེད་ཐུར་སེལ་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་མཚོན་བྱ་བ། །བཟའ་བ་དང་ནི་བཅའ་བ་དང་། །ལྷག་མ་བཏུང་བ འཇིབ་པ་དང་།།གང་ཞིག་མཉམ་པོར་འདྲེན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་མེ་དང་མཉམ་པར་བཤད། །གྱེན་དུ་འགྲོ་ཕྱིར་སྡུད་ཕྱིར་དང་། །བཟའ་བ་འཇིགས་སོགས་བཟའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་སྦྱོར་བས། །གྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་ལས་ཞེས་བྱ། །ཁྱབ་པ་དང་ནི་འཛིན་པ་དང་། །འགྲོ་བ་དང་ནི་འོང་བ་སོགས། ། ཚིགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །ཁྱབ་བྱེད་ཞེས་བྱ་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་དང་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྲོག་གི་རླུང་གཅིག་པུ་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་བསྟན་ཏོ། །སླར་ཡང་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་རུ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅུ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས ཏེ།སྔར་བཤད་པའི་ཕུང་པོའི་རླུང་ལྔ་དང་། དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞན་ཉེ་བའི་རླུང་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བའི་རླུང་ལྔ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བ་དང་། རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ལ་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་གནས་ ཏེ་གཟུགས་གཟུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་སྒྲ་གཟུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་སྣའི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་དྲི་གཟུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་ལྕེའི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་རོ་འཛིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། ། ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་རེག་པ་གཟུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ་ཉེ་བའི་རླུང་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །རླུང་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའི་བཤད་པས་གསུངས་ཏེ། སྲོག དང་རྩོལ་བ་མེ་དང་མཉམ།།གྱེན་དུ་འགྲོ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཅེས། །གླང་པོ་རུས་སྦལ་རྩངས་པ་དང་། །ལྷ་སྦྱིན་དང་ནི་ནོར་རྒྱལ་ལོ།

这段藏文的中文翻译如下：
现解说这些的作用：
"为行及努力，
根门之绳索，
恒时而运行，
此即名生风。
风及大小便，
菩提心等物，
下行风下泄，
瑜伽师当知。
饮食及咀嚼，
余饮与吮吸，
平等而牵引，
此说名平风。
上行及摄取，
饮食等恐惧，
彼与智慧合，
名为上行业。
遍及与执持，
来往等运行，
遍及诸关节，
故说名遍行。"
此为显示彼等之业用。如是以处所和事业差别，显示生命风一者成为五种。
为再解说彼成十种故说"亦成十"。即前说五蕴风及依根之其他五近风。五近风即上行风、遍行风、正行风、极行风、定行风。
其中上行风住于眼根，执取色尘之作用。遍行风住于耳根，执取声尘之作用。正行风住于鼻根，执取香尘之作用。极行风住于舌根，执取味尘之作用。定行风住于身根，执取触尘之作用。此显示近风等之处所和事业差别。
此十种风在《吉祥密集释续·密意教示》中以密意解释说：
"生风及努力，
平等与上行，
遍行等五风，
象龟蛇天财。"

 །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རླུང་འདི་རྣམས་གསུངས་ཏེ། ཀོ་ཊ་ཁྱ་ དང་ཀོ་ཊ་བཱ།།ཀོ་ཊ་ཀོ་ཊ་པོ་ཀོ་ར་ཐཱིར། །ཀོ་ལ་ཁྱ་དང་ཀོ་ལ་ཝ། །ཀོ་ལ་ཀོ་ལ་ཝ་ཀོ་ལིར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཞལ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གསུངས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རླུང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས། རིམ་པ་ལྔ་པོའི་གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་འཇུག་།སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་རྟོགས་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ལ་སློབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་དེའི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སློབ་པར འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སློབ་པ་སྟེ།དེ་ནས་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་གོ་རིམས་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོམས་པར་ མ་ཡིན་ཏེ།རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ནས་སྔར་མདོར་བསྟན་པ་དང་། འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་ བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ལ་སློབ་པ་ནི་སློབ་པའི་དུས་ཙམ་པའོ།།དེ་ལ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རླུང་ཁོ་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཟུགས་མེད་ པའི་རླུང་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན།གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ན་ཡང་འགལ་བ་མེད་པའོ། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་རླུང་དེས་སོ་སོར་བརྡབས་ན་སླར་ཡང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་མི་འགྱུར་ན་ཡང་ཁྱད་ པར་གྱི་རྟགས་མཐོང་བས་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་གོ།།རྟགས་དེ་ཡང་ཤིང་དྲུང་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་གཡོ་བ་དང་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如是等，《一切佛平等瑜伽续》中也以非字面意义的方式说此等风：
"柯札卡与柯札瓦，
柯札柯札波柯热提，
柯拉卡与柯拉瓦，
柯拉柯拉瓦柯利。"
《金刚口续》中则以字面意义说彼等名称，如前所说。
如是详细显示风之相与差别后，为显示五次第之次序，当说金刚念诵方便之差别：
"由风真如次第入，
真实趣入咒真如，
了知咒之生起已，
修学诸金刚念诵。"
此中，欲学金刚念诵的瑜伽师，首先应学习风之真如，然后通达彼后，应熟习咒之真如。此中亦有次第，非无次第。因此，不应以咒之真如为先而熟习风之真如，应以风之真如为先而熟习咒之真如。因为风之真如是咒之真如的因，而因是先行者，此为密意。
然后，如前略说及后当详说的十一种金刚念诵之修学，是修学之时分。其中风之真如是修三种极微点，以大乐所转变之风显现为彼之自性故。
若问：无形之风如何转变为有形？答：因摄入色蕴中，说为具色亦无相违。彼风若撞击墙等，则会返回。虽非现量可得，然由见殊胜相故，可比量推知具色。彼相即由见树下等花等动摇及闻声故。

 །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རླུང་སྔོན་པོ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རླུང་ངོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིན་དུ་གྲང་བའི་རེག་པས་ཆུ་སྲ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་སྣ་རུ་སྒོམ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱིས་ སྙིང་གར་སྒོམ་པ་དང་།གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བའི་རིམ་པས་གཡས་སྐོར་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་། སྔགས་བཏུ་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོས་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་སྦྲུལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྭཱ་ཧཱ་དང་ལྡན་པའོ། །མགོ་མེད་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་མེད་པ་སྟེ་སྭཱ་ཧཱ་དང་ལྡན་པའོ། །མཐའ་མེད་པ་ནི་སྭཱ་ཧཱ་མེད་པ་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་ ག་མེད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྭཱ་ཧཱ་དང་བྲལ་བའོ།།གཞན་ཡང་དང་པོར་སྤེལ་བ་ནི་ཨོཾ་དེ་བ་དཏྟ་སྭ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། བར་དུ་སྤེལ་བ་ནི་ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་དེ་བ་དཏྟ་སྭ་བུ་ཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཏུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། ཐ་མར་སྤེལ་བ་ནི། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་དེ་བ་དཏྟ་སྭ་ཝ་ཤིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། སྙིང་པོ་ནི་བརྗོད་པར་ བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་སོ་སོར་བསྟན་པ་སྟེ།དཔེར་ན། ཨོཾ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཨཱ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན། ཨོཾ་ཨཱ་བཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་ནི་དཔེར་ན། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པའི་སྔགས་ནི་དཔེར་ན། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པ་ལས་གསུངས་པའོ། །གཟུངས་སྔགས་ནི་ན་མཿས་མནྟ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་ཎི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
毗舍师等亦说此有色与形，如说"青风"、"圆形风"等。大种互相转变可见，如极冷触使水变为坚固性。
其中贪欲种姓者应于金刚与莲花鼻端修菩提心明点，嗔恚种姓者应于心间修持，愚痴种姓者应于世俗鼻尖修四轮显现次第，以右旋等差别修光明点，此为风之真如。
然后应熟习咒之真如，彼有四种：咒义、咒相、咒缀、咒真如。其中咒义即以五种礼敬等表诸佛五身，彼等之义即毗卢遮那等。咒相种种不同，当从《金刚顶续》了知。
其中首先有蛇等四种：蛇即具礼敬与娑婆诃；无头即无礼敬而具娑婆诃；无尾即无娑婆诃而具礼敬；二俱无即离礼敬与娑婆诃。
又初增加即："嗡 德瓦达塔 斯瓦香丁 古如 达热 图达热 图热 娑婆诃"。中间增加即："嗡 达热 图热 图达热 德瓦达塔 斯瓦布斯丁 古如 图热 娑婆诃"。最后增加即："嗡 达热 图达热 图热 德瓦达塔 斯瓦瓦兴 古如 娑婆诃"。
心咒即世尊以所说门别别开示义，如："嗡 班扎德力克 阿吽 娑婆诃"。近心咒即一分说，如："嗡 阿 旺 吽"。心咒召请即如："嗡 阿 吽"。明咒即如："嗡 达热"等，如第四品所说。陀罗尼咒如："南摩 三曼多 迦耶 瓦嘎 其塔 班扎尼"等。

 །ས་བོན་ནི་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ དང་།ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གི་ཡི་གེ་དང་པོ་རྣམས་སོ། །ཕྲེང་བའི་སྔགས་ནི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ་དཔེར་ན། ཨོཾ་ཚིནྡྷ་ཚིནྡྷ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གོ་བཟློག་པའི་སྔགས་ནི་སྔགས་གཞན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དཔེར་ན། ཧཱ་སྭཱ་ཧཱུཾ་ཨཱཿ་ དྷྲྀཀ་བཛྲ་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སྔགས་བཏུ་བ་ནི་ཞི་བ་དང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་དང་ཕོ་ཉ་མོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་གྲངས་མེད་པའི་སྔགས་ཐམས་ཅད་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་བཏུ་བ་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཁོ་ན་ལས་སོ། །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེ་ཡང་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་བདག་ཉིད་དེ་ངག་གི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པའི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ། ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་མི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཀའི་སྡེ་ཚན་ཏེ། དག་ པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་མགྲིན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཙའི་སྡེ་ཚན་ཏེ་དེ་ནི་གཡོ་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་མེའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཊའི་སྡེ་ཚན་ཏེ་དེ་ནི་རྣོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏའི་སྡེ་ ཚན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་སའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་པའི་སྡེ་ཚན་འབྱུང་བ་སྟེ་དེ་ནི་ཆུ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བས་སྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ཡ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ཏེ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྐལ་པའི་མེ་ཡིས་བསྲེག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྲེག་པའི་རྒྱུ་ནི་དྲོད་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྡེ་ཚན་ནོ། །དེ་ལས་ཡི་གེ་དང་པོ་བསྡུ་བ་ནི་ཡི་གེ་དང་པོ་བརྒྱད་པ་ཁོ་ནས་སོ། །བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་ཨ་ག་མ་བཞི་པོ་ལ་བསྡུ་བ་དང་། ཡི་གེ་བཞི་པོ་དེ་ཡང་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ ཞེས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་ལ་བསྡུ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་སྔགས་བཏུ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
种子字是生起天身之因。自法字即如来、天女、菩萨、忿怒尊等名字的首字。鬘咒是作为事业集之因，如"嗡 亲达 亲达"等。倒转咒是成就其他咒语不能成就的事业集，如"哈 娑婆诃 吽 阿 德力克 班扎 嗡"等。
咒缀即以寂静、忿怒等诸天之使者、使女等差别，无边如虚空般无数一切咒语，皆从阿字行和卡字行缀集，因为除此之外别无他法。
世尊母即四十九字之自性，是一切语言戏论之所依因。字母类组是不坏自性。其中虚空界自性是卡类组，因从等同清净虚空之喉部发出故。其中风界自性是遮类组，因以动为主故。其中火界自性是吒类组，因是锐利自性故。其中水界自性是塔类组生起，因是令满足性故。其中地界自性是巴类组生起，因以水正合而成坚实性故。
如是以大种自性为字母集之所依者是亚等类组，因是器世间自性故。器世间为劫火所烧，烧因是暖字类组。其中初字摄集唯以第八字。彼八字复摄于四阿含，彼四字复摄于"嗡 阿 吽"三字，如是显示生、住、灭自性之三字即是咒缀。

།ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་ཡ་ར་ལ་བྷ་ཧའི་བར། །ཀ་ཁ་གྷ་མཐའ་ན་ཛའི་མཐའ། །ད་དྷ་ཏ་མཐའ་མ་མཐར་བཅས། །དེ་དེའི་རྩ་བ་ཡི་གེ་ གསུམ།།ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མི་འཇིག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་རྗོད་པའི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་པ། དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འཇིག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་། མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་ཏེ། ཇི་བཞིན་དུ་ཐོབ་པའི་མན་ངག་གིས་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་ཞུགས་ པ་སྟེ།དེ་བས་ན་ཡི་གེ་གསུམ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གསུམ་སྦྱར་བས་ལྟའི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་། གནས་པའི་རིམ་པས་ལུས་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ ཉིད་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་སུ་འོག་ཏུ་ཁ་བལྟས་པར་གྱུར་ཏེ།གསང་བའི་སྣའི་རྩེ་མོ་ལས་ཤུ་ཀྲའི་གཟུགས་སུ་བྱུང་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྟེང་ དུ་འགྲོ་ཞིང་དབང་པོའི་སྒོ་རབ་ཏུ་སད་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་སྒོ་ནས་གཡས་དང་གཡོན་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཕྱུང་སྟེ།འབད་པ་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བྱས་ལ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཉིན་དང་མཚན་མོའི་རིམ་པས་བཟླས་པའི་གྲངས་ཉེ་བར་མཚོན་ལ། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་བས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་དོ།།དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་སུ་ངག་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་བྱས་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞི་བ་ལ་སོགས་ པའི་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་སྦྱང་བ་དང་སད་པ་དང་འབར་བའི་རིམ་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ནད་མེད་པར་བྱེད་པའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如云：
"乃至亚热拉巴哈，
卡卡嘎末那匝末，
达达塔末玛末俱，
彼等根本三字母。"
咒之真如即不坏性，彼即离所诠能诠方便之单一、无垢、无边、等同虚空、自性光明之真如，如云："如是性即胜义"。
如是一切咒从阿字行与卡字行生起，彼等真如即生灭之三字。因一切咒是女性、男性、中性自性，如所得口诀而入三字，故三字是一切咒之主。
今当说三字之作用：首先以三合生起天身。彼三字以生、灭、住次第而持身。彼即与阿字行、卡字行俱时，二根和合时向下转，从秘密鼻端生起精液相，生起有情界。彼与一切有情之命风及努力俱上行，开启诸根门，从世俗鼻门以左右等次第出，无勤作金刚念诵而净除往昔业障。
彼以昼夜次第表示念诵数，由水等轮显现，依白等色而作一切寂静等事业。彼以遍察字形以语念诵相而作念诵，依外色等作用而作一切寂静等事业。彼以净除、开启、燃烧次第净除外物等，令瑜伽师无病。

 །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བྱས་ལ་མཐའ་རུ་མི་འཇིག་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། སླར་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ལུས་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་ ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ནི། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་རྟོགས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་གོ་ རིམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་བཟླས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཡང་དག་མཐའ་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཡང་དག་མཐའ་ལས་ལངས་ནས་ནི། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་ གནས་ནས།།སླར་ཞིང་གང་ལ་འང་མི་སློབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་མཐར་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སེམས་ལ་དམིགས་པས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ རོ།།གང་གི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པར་བྱས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང་། དེ་ནས་རིམ་པས་གཉིས་པས་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ རིམ་པ་སྟེ།ཐབས་གཉིས་པོས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་འོག་ནས་གསལ་པོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཐབས་གཉིས་པོ་དེ་མེད་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་དང་པོ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如是作一切已，最后入不坏，复依平常身如是作一切，此即"真实入于咒真如"之义。
"了知咒之生起已"者，以通达咒之真如波罗蜜而无疑知，"金刚念诵"即语之义。
今为显示第二次第等次序故说：
"金刚念诵瑜伽师，
获得缘心之所缘，
安住幻化三摩地，
清净真实之边际，
从真实边际起已，
将获无二之智慧，
安住双运三摩地，
更不复学于何者。"
其义如是：安住金刚念诵者，住于中性念诵终末光明自性已，由缘心故，瑜伽师将获得清净心。因为首先以生起次第瑜伽师作身远离，以金刚念诵次第作语远离，然后以第二次第获得心远离。彼亦以前说咒之次第与印契次第二种方便获得，非由他法。彼二种方便亦当于彼次第下文明说。
心之自性若无彼二种方便，则不能表示彼心自性，因无色等初形相故。圣天亦如是说："心之自性不可表示。"

 །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་། བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སེམས་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་དག་པ་སྨོས་ཅི་དགོས།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་བླ་མས་དེའི་རང་བཞིན་བདག་ལ་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་ནས་བླ་མས་སློབ་མའི་ཚིག་གསན་ནས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲིས་པ་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རེ་ཞིག་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོའི་ཚད་མ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་རྣམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འདོད་ན་ ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་རྒྱུར་གྱུར་པ། དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་མཐོ་རིས་དང་། ཐར་པ་དང་། གཡོ་བ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ ལས་འབྱུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་།དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། མུན་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མ་ནིང་དང་། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འཇིག་པ་སྟེ་མདོར་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ གསུམ་ཡིན་ནོ།།བཟང་པོ་སྐྱོང་བས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་བཟང་པོ་སྐྱོང་གང་ཞིག་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། གང་ཞིག་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་རབ་ ཏུ་འཇུག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་ལུས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ཉིད་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ འདི་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
因为无色、颜色、形状、观察等者，不知彼心之自性或差别，何况其清净？是故，世尊金刚上师，请为我说其自性。
尔时上师闻弟子语已说："大慧善哉善哉！汝问我心之自性，我当随经续广为汝说。首先当说《入楞伽经》量：'复次大慧，若菩萨摩诃萨欲遍知心所见能取所取相之行境，应离贪等而住。
其中三识为因，是一切事，如天界、解脱、动、不动、所取、能取、十二支缘起轮、善不善分别、明暗、女男中性、内自性之生住灭，总之，三界根境即三识。'
《善护所问经》中世尊亦说：'善护！若以神通业力而入，若以业随顺识力而入，彼识界于种种所依而入。此识界是作者，因生身故。此识界不尽，因依法界故。此识界具慧，因忆念一切依身故。'"

 །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ཉིད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ནི་དྲི་ངན་མི་གཙང་བ་དང་། དྲི་བཟང་པདྨ་ལ་སོགས་པ་ལྟུང་ན་ཡང་། དེ་ལ་ཡང་དྲི་ངན་པ་དང་དྲི་ བཟང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ཡང་མི་གཙང་བ་དང་ཕག་གི་སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པ་རུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་ཡང་ རང་བཞིན་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗེད་ནས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དལ་བར་བྱེད་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ། ནོར་ནི་འཕྲོག་པའི་རྐུན་མ་ཀུན་ལ་བདག་མི་འཇིགས། །དེ་རྣམས་ནོར་ནི་འཕྲོགས་ཏེ་དེ་ཡང་བདག་ལ་མེད། །ཡིད་ལ་དགེ་བའི་ནོར་ནི་ ཡང་དང་ཡང་དུ་བསགས།།རང་བཞིན་ལས་བྱུང་རྟོག་པས་ཅིག་ཅར་དེ་འཕྲོག་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ལས་བྱུང་བ་ནི་རང་བཞིན་ ཁོ་ནའོ།།རང་བཞིན་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆགས་པ་བྲལ་བ་དང་། ཆགས་པ་བར་མ་དང་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བ་སུམ་ཅུ་ གསུམ་མོ།།ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་བར་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཞི་བཅུའོ། །མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཆགས་པ་བར་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བདུན་ནོ། །འདི་རྣམས་མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །འདི་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྟ་བ་ དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། གཟུགས་ཁོ་ན་བདག་དང་། གཟུགས་ལ་བདག་དང་། བདག་ལ་གཟུགས་དང་། གཟུགས་དང་བདག་མེད་པ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་ན་ལྟ་བ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ།།དེ་རྣམས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཏེ་ཀུན་བསྡོམས་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།

这段藏文的中文翻译如下：
此识界应如日光而见。譬如日光虽落于臭秽不净及香莲等处，于彼亦无臭香等想。如是此识界虽受生于不净及猪胎等处，亦不为彼等过失所染。如是此三识虽遍一切，然由自性过失忘失自体，以六道往来等令有情界懈怠。
如云：
"我不惧诸盗财贼，
彼等夺财我亦无，
意中善财屡积聚，
自性分别顿夺之。"
其中分别即善、不善、无记心所法。彼复云何？从自性生者即自性而已。彼等自性亦有三种：慧自性、方便自性、无明自性。
其中慧自性即离贪、中贪、大贪等，如下所说三十三种。方便自性即贪、中贪等四十种。无明自性即中贪等七种。此等成为昼夜一百六十。此等成为一切烦恼及六十二见。
六十二见之分类：唯色是我、我有色、色属我、色我无别如薪火。如是配于受、想、行、识成二十见。彼等以过去、现在、未来三时分类成六十见。常见断见二见，总计六十二见。

 །དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་ པ་དང་།ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་གསུམ་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འཁོར་ བ་ལ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། རྩད་པའི་གནས་ནི་མ་གཏོགས་པའི། །གར་གྱི་ས་དེ་གང་ཡང་མེད། །སྣ་ཚོགས་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །གང་དུ་སེམས་ཅན་གར་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་སེམས་དང་། ཡིད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་དང་།སྟོང་པ་དང་། ཤིན་དུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྣང་བ་དང་། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། མ་རིག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་བར་མ་དང་། དམན་པ་དང་། རྣོ་བ་དང་། བར་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་། མུན་པ་དང་། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོ་དང་། མཚམས་དང་། བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མ་ནིང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའམ། སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་དག་པར་བྱས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བར་རྣལ་འབྱོར་པས་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།རིམ་པ་གསུམ་པའི་གོ་རིམས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་སེམས་ ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ།གསུམ་པོས་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམ་པར་དག་ལ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་། བསྐལ་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་པའི་བྱང་ཆུབ་བཞིན་དུ་འགོག་ པའི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གནས་པ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
是故烦恼及随烦恼等一切见，不离慧、方便、无明三自性，应摄入彼中。因此一切心所即诸自性而已。由彼等自性所缚三识于轮回中流转。
如云：
"除了根本处，
无有彼舞台，
种种业差别，
何处众不舞。"
彼三识亦以心、意、识、空、极空、大空、明、增明、近得明、慧、方便、无明、离贪、贪、中贪、劣、利、中、月、日、暗、夜、昼、际、女、男、中性等名相表示。
复以前说印契次第或咒次第清净已，瑜伽师将安住于离一切自性聚之心光明。
为说第三次第次序故说："安住幻化三摩地"。其中以生起次第、金刚念诵、缘心次第三者，清净身语意，因往昔愿有果故。如大自在所说，为断除断边故，为于劫中作有情利故，为遍断声闻菩提如灭谛故，瑜伽师安住幻化三摩地。

།ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དེས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་དང་འདྲ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་ནུས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྣང་ བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ།དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ལས་ཁ་དོག་ལྔའི་འོད་ཟེར་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དང་། དེ་ནས་ཟླ་བའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བ་དང་། དེ་ནས་ཉི་མའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བ་དང་། དེ་ནས་དགོངས་ཀའི་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུའོ། །འོ་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་ དངོས་པོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།སྨྲས་པ། སྣང་བ་མ་རྟོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་དང་གང་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་གཟུགས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་དང་འདྲ་བ་ནི་ཁ་དོག་ལྔ་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨིག་ རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་ནི་མིག་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུ་ཟླ་དང་འདྲ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཡང་དུ་མར་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བ་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བ་ནི་སོ་སོར་སྣང་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་འདྲ་ བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་འཕྲུལ་དང་འདྲ་བ་ནི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགལ་མེའི་འཁོར་ ལོ་དང་འདྲ་བ་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་དུ་མར་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུའི་ཆུ་བུར་དང་འདྲ་བ་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར་ན་ཡང་ནང་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
若问：如何能生起如虚空般、如彩虹般的金刚持身？
答：识虽无自性显现，然具显现性。首先从心光明中现为五色光明之形，次如月光，次如日光，次如黄昏际光，一切合一而生具一切相好之意自性天身。彼亦以梦幻等十二喻表示，此即佛意自性身。
若问：无形之智慧如何显现为手等事物？
答：若不了知显现，则不缘五蕴色等，彼显现亦是智慧共法。是故凡所显现皆是智慧相，因无显现超越智慧色故。
于彼智慧身且当配十二幻喻：如彩虹者，超越五色有无故。如梦者，虽无而作利益事业故。如阳焰者，唯是眼境故。如水月者，虽一而现多故。如回声者，所说法超越有无故。如化现者，唯是各别显现故。如乾闼婆城者，为众坛城眷属所围绕故。如镜像者，非由自他二者受用故。如幻术者，仅见即灭故。如火轮者，虽一而现多故。如水泡者，虽可见而内无实故。

 །སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་དུ་ བྱ་བ་ལ་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་དང་།སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་གར་གྱི་ཉམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་རྣམས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། བཟླས་པ་དང་། གཏོར་མ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་། བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་དང་། དང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྟན་པའམ། དགོངས་པའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། མ་ལུས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་བྱེད་ན་ཡང་།དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆགས་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རིམ་པ་བཞི་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ན།དེའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐལ་བར་གྱུར་མོད་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་ཅེ་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྒྱུ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བའོ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡུལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ ཡིན་ཏེ།གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་གྱུར་ན། །དེ་སྲིད་ལས་ནི་དང་པོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་དང་། བློ་དང་སྒྲ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如幻者，为利有情故。以此十二幻喻，于显现世俗谛时，乃至住菩提心间，与彼相似之四威仪及以妙舞等为主之诸事业，手印、坛城、念诵、食子、火供、加持、供养、灌顶、迎请、请住、送驾等诸事业，及初加行等三三摩地之教授，或为了义而修彼等行，及无余布施等六度行，若无执著，即安住幻化三摩地。
若于彼亦贪著，则成有所缘。是故为净治彼故，为说第四次第故说：若瑜伽师了知幻性而住彼三摩地，尔时唯幻即成菩提。
若谓：虽成亦无过失。此亦不然，因自性光明真如超越幻等分别故。若幻即是真如，则化城应成真如。真如离一切分别戏论，非如瓶等一向显现。
若谓：彼幻遍一切非一向住。若尔，则因是多分别境故，更成差别说。十二幻喻亦具戏论，因境各别显现差别故。是故幻化三摩地唯是世俗分，非他。
如云："乃至修习相应时，尔时即是初业。"又云："智及语皆世俗。"

 །དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཡང་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། འོད་གསལ་ བས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུའོ།།དེའི་དོན་དུ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་རྣམ་པར་སྦྱང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པ་ནི་བདེན་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ མཐའ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྣང་བར་བྱའོ།།དེ་ལ་དཔེར་ན་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའམ། ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའམ། རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ འོད་གསལ་བའི་བསྐལ་པའི་མེ་ཡིས་མི་སྣང་བར་བྱས་ན་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་མ་གཏོགས་པའི། །རིན་ཆེན་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མིན། །གལ་ཏེ་འོད་གསལ་དག་འགྱུར་ན། །མེ་ཡིས་དག་པའི་ནོར་བུ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན།སྨྲས་པ། ལོ་ནི་བཅུ་དྲུག་མ་ཐོབ་ནས། །གཟུགས་དག་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དགའ་བྱེད། །དེ་ནི་པང་དུ་བཞག་ནས་སུ། །དེའི་དབུས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །འོ་ན་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ ནུབ་འགྱུར་ཚེ།།སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་བརྩོན་བྱ་སྟེ། །སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ནི། །སྒོམ་པའི་མཆོག་གིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། །ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་པའི་བར། །རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་ མཐའ་ལ་འཇུག་།རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུའི་བར། །དང་པོ་འོད་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་བྱེད། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
是故住圆满次第者亦当净治彼，如光明不动三摩地。为此说："清净真实边"。真实即谛，即胜义。因彼即究竟故。真实边即自性光明真如。以清净真实边胜义谛故，令幻化三摩地不显。
譬如以外证菩提次第，或内证菩提次第，或总执三摩地，或随坏三摩地，以光明劫火令幻身不显，则成清净。
如云：
"除自加持外，
更无余珍宝，
若光明清净，
如火净宝珠。"
若问：何为外证菩提？
答：如云：
"未满十六岁，
形貌美悦意，
置于己怀中，
当于彼中行。"
若问：何为内证菩提？
答：如云：
"金刚日落时，
当勤修成就，
至黎明时分，
胜观得成就。"
若问：何为总执三摩地？
答：如云：
"从头至足间，
乃至达心间，
瑜伽入真际，
是名为总执。"
若问：何为随坏三摩地？
答：如云：
"动与不动间，
先令成光明，
后成如是性，
是为随坏次。"

 །དེ་ལྟར ཡང་དག་པའི་མཐའ་བསྒོམས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་བོར་འགྱུར་ཏེ།སྐྱོན་དེ་ཉིད་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་བྱས་པས་གང་ལ་ཡང་སློབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས། །སླར་ཞིང་གང་ལའང་མི་སློབ་བོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་ པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ།སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་རིམ་པ་བཞི་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གཉིས་རིམ་པ་གང་ལ་ཐ་མི་དད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྟེ། མི་སློབ་ པའི་རང་བཞིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དང་། ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་ན་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་ འབྱོར་པ་དེ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏོ།།གང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་དང་པོར་སློབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནས་གང་ལ་ཡང་སློབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་འབྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། ཤེས་བྱ་དང་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་མཐིལ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལས་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པའི་ས་འདིར་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་བཤད་དོ།།དེ་ལྟར་རིམ་པ་ལྔ་པའི་གོ་རིམས་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཟུང་འཇུག་རིམ་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའང་དེ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་ འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་གཟུང་བར་བྱའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如是修真实边，如修十八空性，将舍断见。为除彼过失故，当修世俗胜义无别双运次第。为显示凡修习已成就者于任何亦不学故，说："安住双运定，更于何亦不学。"
其中"双"者，即世俗谛与胜义谛。世俗谛即智慧身，从自加持次第所生幻化三摩地，因为被幻化分别所障故。胜义谛即自性光明，为第四次第所得。此二次第无别即双运次第，无学自性具佛地相。
彼即无住涅槃自性，无别自性，一味自性之三摩地，即双运三摩地。若住彼中于何亦不学者，义谓彼瑜伽师无所修习。因诸佛世尊初具学故，后于何亦不学，如声解者。
是故如是说：因与所知无别故，智慧见如虚空际一切法。由彼所得后得智见如幻、阳焰、影像、水月、乾闼婆城等一切法，于此一切智地说为双运次第。
如是善说五次第已，今为说双运次第功德故，说：
"此圆满瑜伽，
彼大金刚持，
具一切胜相，
尔后成遍知。"
此者，以一切名当取双运次第。

 །དེ་ལ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་འདི་ཁོ་ན་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པས་སོ།།ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཚེ་མར་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའང་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་འདི་ དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་པ་དང་།ཤེས་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཅན་དང་། ཆོས་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྟོབས་ བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐུ་མ་ལུས་པའི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའི་བཤད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་བཤད་པའི་ ཕྱིར།འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲིད་གསུམ་ནི། །འོད་གསལ་བས་ནི་རྣམ་དག་པས། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་མ་ལུས་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མས་མ་ལུས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ།དེ་ཡང་འདིར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ཡང་།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གསུངས་སོ། །འོད་གསལ་བས་ནི་རྣམ་དག་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་ པས་ཐོབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་ལུས་པ་མཐོང་བ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།ཁམས་རྣམས་ནི་དོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་བ་ནི་འདིར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
此中一切语皆具决定义，此双运次第即圆满瑜伽师，因是无学道自性故。金刚念诵等说为圆满次第者，乃假立也。彼假立亦由因果差别而立，如油麻酥。
是故说："彼大金刚持"者，此双运次第即大金刚持，当知是能知所知、事法性无别之体。
已说法身，今当说圆满受用身，故说："具一切胜相，尔后成遍知。"即以十力、无畏、相好庄严之身，遍知身遍知三界一切有情自性，从此次第而生，此为究竟之说。
为说彼神通故，说：
"过去与未来，
现在三有中，
以光明清净，
刹那见无余。"
刹那见无余者，为语之关联。刹那即得双运次第三摩地之刹那，此中所许为圆满事业之刹那，非弹指刹那。因圣者亦说："次第得佛地，非顿得故。"
又说：
"善住生起次，
欲圆满次者，
圆满佛说此，
方便如梯级。"
"以光明清净"者，由证悟次第所得第四真如清净因，见无余即现前一切义。界具多义，见即此中现前之义。

 །མ་ལུས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་པ་གསུམ་དུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གང་ཞིག་མ་འོངས་པ་དང་།འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་རྩོམ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་གང་འགྱུར་བ་དང་། རྐྱེན་དང་། རྣམ་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། བདག་པོ་གང་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་ལྡན་པ་ གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ནི་རིགས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་རག་ལུས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་བུ་རམ་གྱི་མངར་བ་ཉིད་དང་། མེའི་ཚ་བ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་འོད་གསལ་རྟོགས་ན་རང་བཞིན་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དོན་དམ་པ་ཡི་དོན་ནི་གཅིག་ཉིད་མཐོང་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཆུ་ནི་འཐུང་བ་ན། །དེ་ཡིས་དེ་ཡི་མ་ལུས་ཆུ་དེ་ཤེས་པར་ འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་གཅིག་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཏེ། །གང་གིས་དངོས་པོ་གཅིག་དེ་དོན་དམ་མཐོང་གྱུར་ན། །དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །འོད་གསལ་ བ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཐབས་སོ།།རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྤང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་འོད་གསལ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ ངེས་པའི་དོན་ཏོ།

这段藏文的中文翻译如下：
何为无余？即知三有中一切有情之未来、过去、现在，所有未成、已成之因，及缘、相、所缘、增上，以及有情行为中贪等善不善诸行。
此中之理为：此中一切事依胜义谛，彼等自性唯光明，如糖之甜性、火之热性。是故若证光明，由遍知自性故，诸菩萨前事之自性明现。
如云：
"若见胜义义一性，
见诸众生同一性，
如于海岸饮水时，
由此能知彼诸水。"
又云：
"一事即是诸事性，
诸事即是一事性，
若能见一胜义性，
彼能遍见一切事。"
此为权说。唯光明清净即自性清净方便。缘彼清净，由未来等声所说之明现等智见，即由遍知自性而现前。因诸自性非由对治差别而断，唯遍知世俗谛自性即为现前。刹那即证光明刹那，此中所许为大乐体验之刹那，此为了义。

།ད་ནི་རང་བཟོ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་དུ་ནི། །དེ་ཉིད་འདི་དག་རྒྱས་བཏབ་གནས། །བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། བླ་མའི་ཁ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །འདི་དག་ཅེས་བྱ་ནི་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་མིང་གིས་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པོ་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པོའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་དུ་རྒྱས་བཏབ། གནས་པ་ནི་དོན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། ། གལ་ཏེ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ནི་བཞི་སྟེ། དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་དང་། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་དང་། ལྷ་མོ་བཞིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བསྡུས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས་སོ། །འོ་ན་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མའི་ཁ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད རྣམས་ལ་གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མན་ངག་བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ཇི་སྲིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བླ་མ་ལས་མ་ཐོབ་ན།དེ་སྲིད་དེ་རྣམས་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་འདྲ་བའི་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ནར་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ ཚིག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདིར་མདོ་སྡེ་དང་། རྒྱུད་དང་། རྟོག་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཀུན་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྐབས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། ཡང་བཤད་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ པོ་ཙམ་བསྟན་པ་དང་།རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཡང་བསྟན་པ་ནི་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་མདོར་བསྟན་པ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས་སོ་ཞེས་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
今为遮止臆造，当说教证，如云：
"吉祥集密续，
此等诸真实，
密封而安住，
随顺释续已，
从师口了知。"
"此等"者，以一切名当取前说五次第。"真实"者，即五次第所说具口诀相之真实，于吉祥密集续中密封。"安住"者，因义极深故不能了知。
若问：若已密封，云何能了知？答："随顺释续已"者，释续有四：《解密意经》、《金刚鬘》、《四天女问法界》、《智慧金刚集》。随顺彼等即依彼等次第。
若问：唯从释续能了知耶？答：亦非如是。"从师口了知"者，非仅随顺释续能了知。因于释续中所说甚深口诀，若未从证悟真实之上师处获得，则彼等如同根本续，此为密意。
其中为说金刚念诵次第略说，故说"于此首先当入根本续中说风真实之句"。此中经、续、仪轨、论皆有三种分说：略说、广说、复说之差别。
其中略说仅说真实事，广说即彼一切圆满无疑了知，复说住于释论方式。其中且略说当入根本续吉祥密集第六加持身语意相品章，此为语之余分。

།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསམ། །འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ཡུངས་ཀར་ལ། །གསང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་རྟག་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་གནས་བསྒོམ་མོ། །རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ ལྔ་པ།།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ནན་ཏན་དུ། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེའི་མདོ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲུག་གིས་ངེས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་། རྟོག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྟེང་དུ་གནས་པའི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དབང་པོ་གཉིས་ཡང་དག་པར་སྦྱར་ནས། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་པདྨའི་སྣའི་རྩེ་མོར་གང་ལྟུང་བ་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།སྣའི་རྩེ་མོར་ནི་པདྨའི་སྣའི་རྩེ་མོར། །ཡུངས་ཀར་ནི་ཐིག་ལེ། བསམ་པ་ནི་ལྟུང་བ་སྟེ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་དོན་དུ་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །འགྲོ་དང་མི་ འགྲོ་ཡུངས་ཀར་ལ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་མའི་པདྨའི་ནང་དུ་བསྒོམས་པའི་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ཐིམ་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྲ་བའི་ཡུངས་ཀར་གྱི་དབུས་སུ། འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ནང་དུ་བཞུགས་པའི་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཚད་ཙམ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་རྟག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།།ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་གནས་སྒོམ་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་གནས་ཡུངས་ཀར་ཉིད་སྣའི་རྩེ་མོ་ནི་ཁའི་སྣའི་རྩེ་མོར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བའི་དུས་སུ་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཡས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཐུན་ ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་འཛིན་པར་བྱ་སྟེ།རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྔགས་དང་རླུང་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །སླར་ཡང་ལོག་ཅིང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡུངས་ཀར་ནི་ཕྲ་མོའི་ཁམས་ཏེ། དེ་ ལ་འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ།བསམ་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།

这段藏文的中文翻译如下：
为说彼故：
"鼻端观芥子，
去来于芥子，
以密咒常修，
胜智慧之处。
五色宝庄严，
大如芥子量，
于彼鼻端中，
瑜伽者常修。"
当以六真实决定解说此二金刚句：有情生起次第、分别天瑜伽、风真实、咒真实、智慧真实、天清净真实。
其中，上住命与努力二根正和合，由内自性方便智慧和合，以殊胜喜力，菩提心明点落于莲鼻端，由此生有情界。"鼻端"即莲鼻端，"芥子"即明点，"观"即落，因语根有多义故，此为有情生起次第。
"去来于芥子"者，于智慧母莲内所修自天身融入因相应所生细芥子中央，"去来"即修于宫殿中发端量金刚持坛城，此为常天瑜伽。
"修胜智慧处"者，即三智处芥子，鼻端即口鼻端，于四坛城显现时，以赤等差别，依右等次第，于半时半时中执持，此为风真实。入等为三字自性故，咒与风无别故，亦当说咒真实。
复次解说：芥子即细分，其中去来即彼自性三智，观即当知，此为智慧真实。

 །ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་དེ་ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་བཞིན་དུ་མཛེས་པ་དང་། སྦས་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་བསྒོམ་ པར་བྱ་སྟེ།ལྷ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ་ཛྙཱ་ནི་རྟོགས་པ་དང་ན་ནི་དགག་པ་ལའོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ལས་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ ཏེ་འདིར་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དགོས་ན་ཡང་སྔ་མའི་སློབ་དཔོན་གྱི་བཤད་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲུག་གི་མན་ངག་བསྟན་ཏོ། །ཡུངས་ཀར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ་ནི་རླུང་ལྔ་ཉེ་བར་བསྡུ་ བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ།།རིན་ཆེན་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །ཞེས་བྱ་བས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཚད་བསྟན་ཏོ། །སྣའི་རྩེ་མོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བཤད་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་ པའོ།།ནན་ཏན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོའི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པའི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་ཐ་ཚིག་གོ། །དགོངས་པས་བཤད་པ་ནི་འགལ་ བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ཚིག་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོ་མཆོག་།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་ནི། །གང་དེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས། །དེ་ནི་ལྷ་མོ་ བཤད་པར་བྱ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དངོས་དེ་ཉིད། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །དེ་ཡི་དབུས་ན་གནས་པའི་ལྷ། །མི་གསལ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་དང་འདྲ་བའི་ཚིག་ཕྲད་གཏན་ཚིགས་ལ་འཇུག་གོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲིས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་གསང་བ་དེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།

这段藏文的中文翻译如下：
"胜智慧处"者，彼芥子智慧处即智慧身自性，如帝释弓般庄严，因隐密故当修密，此为天清净真实。"智慧"者，即"jñāna"，"jñā"为了知，"na"为遮止。故无智慧即光明。从彼所生金刚身，以双运次第所得大金刚持身当修，此为密意。
若此中需风与咒真实，因未离前师解说故，说六真实口诀。为说彼芥子差别故，说："五色宝庄严"，五色即摄五风相。"宝"者，能圆满一切所欲成就寂等事业。"如芥子量"者，说极微尘量。"鼻端"等明显前说义。
"殷重"者，以无间心。"瑜伽知"者，由遍知细修。"常"者，乃至得心自在时为止，此为语结。密意解说者，以相违语结合说真实。
为说《四天女问续》广说，故说：
"精要中胜要，
诸佛密即彼，
一切自性住，
此当为天说。
五智事真实，
大如芥子量，
住彼中央天，
不明明自性。"
"彼"者，如一切名相似语助词入因相。因天女汝问我风真实故，我当为汝说彼密，此为语关联。

།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །མཆོག་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཁྱད་ པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་།དེ་མེད་ན་དེ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཕྲ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སྦས་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ། །ཡང་ན་ར་དང་ཧ་དག་ལས་འཛག་པས་ན་གསང་བའོ། །འདིས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དེ་གང་ཞིག་གི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་རླུང་ལྔ་པོ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དངོས་དེ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རེ་ཞིག་ཀུནྡ་དག་པ་དང་ཟླ་བ་འདྲ་བའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་རོ་གཅིག་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་གང་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་དུ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལས་སྲིད་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའམ། རང་བཞིན་མེད་པ་ རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །ཞེས་བྱ་བས་དེའི་ཚད་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་ཁོང་སྟོང་ལས་འཛག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དབའ་རླབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐིག་ལེ་ཙམ་དུ་ཇི་ལྟར་གནས། གལ་ ཏེ་བསྒོམ་པས་བརྟགས་ན་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།།སྨྲས་པ། འདིར་རྩའི་འཁོར་ལོའི་ནང་ན་འདོད་པའི་གཟུགས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །རྩ་དབུས་མ་དེ་ཡང་གཟུགས་ཕྲ་མོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེའི་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེའི་དབུས་ན་གནས་པའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་ན་ལྷ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གནས་པ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
其复云何？"精要中胜要"者，精要即生起次第，其中精要即圆满次第。"胜"即风真实，因具殊胜故，无彼则不能入彼故，及微细故。因对分别瑜伽师隐藏故为密。或由从"ra"与"ha"流故为密。此说贪欲种性者修风真实。
如是"诸佛"即五蕴自性，住为彼自性差别性。因命等五风依诸蕴而住，彼等成一味即风真实，此为薄伽梵密意。
故说："五智事真实"者，彼且如白拘物陀及月之明点形即镜像智。二十二界一味之形即平等性智。彼乐体验即妙观察智。尔后由放收作诸有情利益，即成所作智。由彼生有次第或证无自性，即法界智。"如芥子量"者，说彼量。
若尔，从七万二千脉孔流出菩提心波浪，彼如何住于明点量？若由修观察，尔时圆满次第则成损坏。
答：此中脉轮内欲色为主，遍行于大乐处即于彼融。彼中脉亦为细形，随彼故住于细明点之随，如是说亦无相违。
如是"住彼中央天"者，即金刚持住于彼芥子中央。

 །རང་རིག་པ་ཉིད་སྣང་བར་གྱུར་པས་ན་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་གསལ་བ་ནི་ ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་བའི་ཚོགས་དང་འདྲ་བའི་སྐུ་འཛིན་པའོ། །འདིས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པའི་རང་ བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་བཤད་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལས་བསལ་བར་གསུངས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་ ཕྱེ་བས་སྡུད་པ་པོས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷག་མའོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་རང་བཞིན་དབུགས། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །གོང་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ནས་ནི། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་རབ་ཏུ་བརྟག་།རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱར་བཤད། །རང་སྔགས་སྙིང་གར་ བསམས་ནས་ནི།།སྲོག་ནི་ཐིག་ལེར་གནས་པར་གཞག་།ཅེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་དབུགས་གོང་བུའི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནི་སྔར་བཤད་ ཟིན་ཏོ།།དབུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ་། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིར་ཤར་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་དང་བཅས་པས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐིག་ལེའི་གནས་སྐབས་སུ་གང་ཞིག་འདིའི་སྲ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་སའོ། ། ཁམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གང་ཞིག་འདུ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཆུའོ། །གང་ཞིག་དྲོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེའོ། །གང་ཞིག་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རླུང་ངོ་། །གང་ཞིག་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这段藏文的中文翻译如下：
自证性现故为光明。故"不明"者，因离面手等，当由瑜伽智了知。
说了胜义分后当说世俗分："明自性"者，执持如雪聚身。此说二谛自性无别之自性。
"复从密集后续"等说复说，彼密集后续即第十八品。因彼住于根本续释论方式，从彼所遣说者，结集者说亦开广说，此为语余。
"五智自性息，
五大之体性，
以团圆形出，
观察于鼻端。
五色宝庄严，
说为命与勤，
心想自咒已，
命住于明点。"
以此二偈当说广说复说。"五智自性息以团圆形当观"，此为语关联。五智自性已如前说。"息"者，即命风。"五大之体性"者，彼由现四坛城观察，具遍行风即五大。
其中明点位时，彼坚硬相为地。和合三十二界者为水。具暖相者为火。去来自性者为风。彼无自性者为虚空大，此为彼等自性。此说五如来自性，因彼等是彼自性故。

།དེ་ལྟ་བུའི་ཐིག་ལེའི་སྣའི་རྩེ་མོར་ནི་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་ཁོང་སྟོང་གི་ནང་ནས་ཕྱུང་ནས་ནི་འཛག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དག་གིས་གོང་བུའི་གཟུགས་ནི། ཐིག་ལེའི་ གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ཏོ། །ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་ལ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ནི་རླུང་དེ ཉིད་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་གཟུགས་སུ་སྙིང་གའི་པདྨ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཕྱང་བའི་འདོད་པའི་གདུགས་ཀྱི་དབུས་སུ་སྤྲིན་གྱི་སྒྲའི་ཐིག་ལེ་བསམས་ནས་དེ་རུ་སྲོག་གཞག་པ་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཞག་པར་བྱ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།འདི་ཉིད་ཀྱང་སླར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ།།སྣ་རྩེ་ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་བརྟག་པ་སྟེ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པ། །འོད་ལྔ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སུ་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་ལ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་བརྟག་པ་སྟེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་མཚོན་ཆའོ།།གང་དུ་ཞེ་ན། སྣའི་རྩེ་མོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོ་སྟེ་ཁའི་སྣ་ལའོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུངས་ཀར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཚད་དོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་ ལྔ་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལས་འབྱུང་བའི་འོད་ཟེར་བཞི་དང་། ལྔ་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གི་འོད་ཟེར་རོ། །དེས་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཐིག་ལེ་བསྟན་ཏོ། །རིག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐིག་ལེ་སྟེ་ངེས་ཚིག་གོ། །སྣང་བ་དང་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ པ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་བར་ཡིན་ཞེས་ཐ་ཚིག་གོ།།འོད་ཟེར་འབྱུང་བའི་སྒོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟེང་གི་སྣ་ལས་ངེས་འབྱུང་བ། །གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །དལ་བར་རྒྱུ་དང་རྣམ་བཞིར་འགྱུར། །ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འོད་ཟེར་འདི་ རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་གི་སྣ་ནི་ཁའི་སྣ་སྟེ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།

这段藏文的中文翻译如下：
如是明点于鼻端，即从莲花金刚尖七万二千脉孔内出而流。瑜伽士瑜伽女等"团圆形即明点形当观"者，当增上胜解。此对贪欲种性者说细瑜伽。
对嗔恚种性者当说彼真实："五色宝"者，如前已说义。命与勤即彼风以自咒为形，于心莲自性成就悬垂欲盖中央，观想云声明点，于彼安立命即安立乘风识，此为体验。此复说等易解。
"鼻端芥子者，
命勤观察故，
住于命与勤，
修五光诸佛。"
此对愚痴种性者说风真实。"命勤观察故"者，命勤为相。于何处？"鼻端"者，世俗鼻端即口鼻。命勤云何？"芥子"者，芥子量。命勤即于彼住五佛自性五色光。
其中从四坛城所生四光，第五为遍行风光。此说光自性明点。智性即明点，此为语源。现与喜自性世俗胜义无别自性道为中，此为语结。
为说光生门故说：
"上鼻定出生，
左右及二俱，
缓行成四种，
说为内时分。"
此等光从一切有情界上鼻即口鼻而出。



།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཡས་དང་གཡོན་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཉིན་མོ་ཐུན་དང་པོ་ལ་མགྲིན་པར་གནས་པའི་པདྨའི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྣའི་བུ་གར་གཡས་པ་ལས་ཁ་དོག་དམར་པོའི་འོད་ ཟེར་འབྱུང་བ་སྟེ།དེའི་ཚེ་དབང་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐུན་གཉིས་པ་ལ་ལྟེ་བར་གནས་པའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྣའི་བུ་ག་གཡོན་པ་ལ་ཁ་དོག་སྔོན་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་སྟེ་དེའི་ཚེ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མ་ཕྱེད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཐུན་གསུམ་པ་ལ་གསང་བའི་པདྨར་གནས་ པའི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁ་དོག་སེར་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་སྟེ་དེའི་ཚེ་རྒྱས་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།ཐུན་བཞི་པ་ལ་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཁ་དོག་དཀར་པོའི་འོད་ཟེར་དལ་ཞིང་དམན་པར་རྒྱུ་བ་གཉིས་ཀ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་བའི་ལས་འགྲུབ་པ་ ཡིན་ནོ།།མཚན་མོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལས་ཡོན་ཏན་དང་གཙོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཆ་བཞི་བཞི་གནས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་གི་ཆ་ཤར་བ་ན། གཡས་པའི་གཡས་པ་ལས་ ཁ་དོག་དམར་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།མེའི་རླུང་གི་ཆ་ཤར་ན་གཡས་པའི་གཡོན་པ་ལས་ཁ་དོག་སྔོན་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མེའི་སའི་ཆ་ཤར་ན་གཡས་པའི་གཉི་ག་ལས་ཁ་དོག་སེར་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མེའི་ཆུའི་ཆ་ཤར་ན་གཡས་པའི་གཉི་ག་ལས་དལ་བར་རྒྱུ་ བའི་ཁ་དོག་དཀར་པོའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཆར་བའི་དུས་སུ་ཐུན་གྱི་རྐང་པ་ལས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འབྱུང་བ་ཡིན། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་ཆ་ཤར་བའི་དུས་སུ་གཡས་པ་ཁོ་ནའི་གཡོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆུ་ཚོད་དང་ཐུན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལས་བྱས་པའི་དུས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནང་ན་ཡང་སྲོག་དང་རྩོལ་བས་བྱས་པའི་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
怎样呢？关于"右边、左边和两边"这句话，在白天第一个时段，从喉轮莲花火轮中，从右鼻孔发出红色光芒，这时能成就摄召事业。在第二个时段，从脐轮风轮中，从左鼻孔发出蓝色光芒，这时能成就降伏事业。从正午开始，在第三个时段，从密处莲花的地轮中，从两个鼻孔发出黄色光芒，这时能成就增益事业。在第四个时段，从心轮水轮中，从两个鼻孔缓慢微弱地发出白色光芒，这时能成就息灭事业。
夜晚也应当如此理解。在此，每个轮中也都依据功德和主尊分为四个部分，这些也应当按照这个次序理解其生起。当火轮的自分显现时，从右边的右边发出红色光芒。当火轮的风分显现时，从右边的左边发出蓝色光芒。当火轮的地分显现时，从右边的两边发出黄色光芒。当火轮的水分显现时，从右边的两边缓慢流动着白色光芒。
其他轮也应当如此类推。或者，在火轮显现的时候，从时段的开始发出红色光芒。应当了解其余轮的自分显现时，只从右边的左边等处发出光芒。因此说："内在的时间如是解说。"就像外在有以时辰和时段等区分的月亮和太阳所造的时间一样，内在也有由气息和努力所造的时间，如是解说。

 །འོད་ཟེར་དེ་ རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་དང་ལས་གང་ཞེ་ན།།ལྐོག་མ་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་དང་། །གསང་བའི་པདྨར་འགྲོ་འོང་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་མའི་པདྨར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་གནས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་པདྨ་རྣམས་ལ་ཆུ་དང་རླུང་དང་སའི་འོད་ཟེར་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་གནས་ ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་སྟོན་པ་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཀྱི་བྱིངས་རྣམས་ལ་དོན་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ནི་བྱེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །འོ་ན་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་། གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་གཉིས་བྱེད་པར་ རིགས་ཤེ་ན།དེ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་དང་སྡོད་པ་ནི་འགྲོ་འོང་སྟེ། མར་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཚིག་བར་མ་ཕྱིས་ལ་བཟླས་དབྱེ་བའི་བསྡུ་བ་བྱའོ། །རླུང་དེ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་ཕྲ་བའི་དབྱེ་བས་ཚད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་ནི་དུས་དག་ཏུ། ། གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་གནས་པར་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོ་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། ཐུན་རེ་རེའི་ཚད་ནི་ཆུ་ཚོད་བརྒྱད་བརྒྱད་དོ། །ཐུན་རེ་རེ་དེ་ཉིད་ལས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་འོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཆུ ཚོད་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་བརྒྱད་བརྒྱད་རྒྱུ་བའི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱས་ལ་ཤར་བ་ཡིན་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཚོན་པར་དཀའ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡུད་ཙམ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་མ་ དཔྱད་པའི་རགས་པའི་བློས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་རེ་ཞིག་ཕྲ་མོ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཉིན་མོ་ཆུ་ཚོད་གཉིས་དང་མཚན་མོ་ཡང་ཆུ་ཚོད་གཉིས་ཏེ། ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཆུ་ཚོད་བཞི་རུ་འགྱུར་རོ། །རགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བས་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ ལ་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་འོད་ཟེར་རྒྱུ་བ་སྣའི་རྩེ་མོར་འཛིན་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོ་རིམས་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་ལས་མ་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
那么这些光芒的住处和作用是什么呢？"喉咙、心间、脐轮和密处莲花中往来显现。"这是说在喉轮莲花中安住火轮的光芒，同样在心间、脐轮和密处莲花中分别安住水、风、地的光芒，这是显示住处的区分。这些光芒的往来显现是其作用，因为语根有多种含义，此处"显现"解释为作用的意思。
那么，具有出、入、住本性的气息，如何合理地具有往来两种作用呢？这并不存在过失，因为去、不去和停留就是往来，如同油瓶一样，应当省略中间词而作复合。为了解释这些气息的次第和细分的差别，所以说："在半个时段中，依次第而住，如是显示。"此处昼夜各有六十个时辰。这又分为八个时段，每个时段的量度是八个时辰。在每个时段中，离开入息等的来的刹那在每半个时辰中显现，这又是以每半个八时辰运行的呼吸轮的部分差别而显现，并非同时显现。
难以表示的刹那在瞬间进入，这是由细瑜伽行者们所表示的，而不是由未经观察的粗浅心识。这是暂时表示细微的刹那，白天两个时辰，夜晚也是两个时辰，半个时段成为四个时辰。从粗大的角度来说，四轮显现时，每个轮在半个时段期间，如果在鼻尖摄持运行的光芒，就会成为息灭等的因。因此说"依次第"，是指不超出右等差别的轮次第。


 །འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཡས་པ་ ནས་ནི་འབྱུང་བའི་ཁམས།།མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཁ་དོག་དམར་ཞིང་གསལ་བ་འདི། །པདྨའི་མགོན་པོའི་རྒྱུ་བའོ། །གཡོན་པ་ནས་ནི་འབྱུང་བའི་ཁམས། །རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ། །ལྗང་སེར་དག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ། །ལས་ཀྱི་མགོན་པོའི་རྒྱུ་བའོ། །གཉིས་ཀ་ལས་ནི་ འབྱུང་བའི་ཁམས།།གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ། །དབང་ཆེན་གྱི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །རིན་ཆེན་མགོན་པོའི་རྒྱུ་བའོ། །དལ་ཞིང་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཁམས། །དག་ཅིང་ཤེལ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། །ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་མགོན་པོའི་རྒྱུ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ ནོ།།འོན་ཀྱང་པདྨ་དང་ལས་དང་རིན་ཆེན་དང་། །རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ་ནི་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རྣམས་ལ་བདག་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་དང་མཐུན་པའི་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ ནོ།།རྩའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་ལས་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་ཡང་། །དེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་བཞི་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཐ་མི་དད་པར་ཉེ་བར་བརྟགས་ཏེ་ཚེ་མར་ལྟ་བུའོ། །རླུང་ལྔ་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལུས་ཀུན་ལ་ནི་གནས་པའི་རླུང་། །བྱ་བ་ཀུན་ལ་ འཇུག་པ་པོ།།འདི་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་བོ་སྟེ། །འཆི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་ལྔ་པ་དེ་ནི། འཆི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །རླུང་དེ་ཡང་ལུས་ཀུན་ནི་ལུས་པོའི་ཕྲ་མོའི་རྩའི་ཚོགས་ལ་ཁྱབ་ ནས་གནས་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པའི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞི་མེད་ན་གཞི་ཅན་གྱི་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ སྤྱོད་ལམ་གཞི་ལྟ་བུའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའམ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为了详细解释这个内容，经文说道：
"从右边出现的界，
即是火之坛城，
其色红而明亮，
此为莲花主运行。
从左边出现的界，
名为风之坛城，
显现为青黄色，
此为业主运行。
从两边出现的界，
显现为金黄色，
即是大自在坛城，
此为宝主运行。
缓慢无运行的界，
清净如水晶显现，
即是水之坛城，
此为金刚主运行。"
这些含义如前所述。不过，莲花主、业主、宝主和金刚主分别是语自在、成就义、金刚日和金刚持，应当知道他们是这些坛城的主尊。因此，显示与他们相应的红色等颜色。
"从脉轮中出现的光芒，即是此等坛城"，这四者的相应性是因果不二的观想，如同酥油一样。
为了解释五风的自性，经文说道：
"遍住一切身的风，
趣入一切事业者，
此即毗卢遮那体性，
将从死亡身中出。"
所谓第五遍行风，"将从死亡身中出"是词句的关联。这风遍布身体一切微细脉网而住，同样它是一切风的事业，即出入等的所依。因为若无所依，则依者的住等事业不能运行，如同无器世间则有情世间的威仪无所依一样。因此说"此即毗卢遮那体性"，是由地界的清净或色蕴的清净而说，因为色蕴是受等诸法的所依故。


 །རླུང་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་མེད་པས་འཆི་ བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པས་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐ་ཚིག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རླུང་གི་དེ་ཉིད་གསལ་བ་འདི། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པའི་ཡུལ་མིན་ཞིང་། །རྟོག་གེ་ པ་ཡིས་མི་ཤེས་སོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་སྔར་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་ གི་ལྷག་མའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྟོག་གེ་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་ཙམ་ལ་ཆགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོག་གེ་ལ་ནི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྟེན་མེད་མ་ངེས་མ་ཁྱབ་པ། །ཀུན་ རྫོབ་པ་དང་སྐྱོ་བར་བྱེད།།རྟོག་གེ་བྱིས་པའི་རྟེན་འདོད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །རང་གི་སྡེ་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པའི་ཡུལ་མིན་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་།བྱིས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པའི་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་ལ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས་ད་ནི་སྔགས་ ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཚིག་གི་ལམ་ངེས་ པར་བརྗོད་པས་སྔགས་བསྡུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་སོ།

那个风因为恒时无所作，所以唯一从死亡身中出现。因为识乘于风，所以与它成为一体而出现，这是结语。
为了解释总结，**说道：
"此明显的风之真实，
即是五智之体性，
非瑜伽婴儿之境界，
论理者亦不能知。"
即前所说五智本性的风之真实，这也依贪欲种姓等差别而分为三种，是为了珍宝般的补特伽罗而说的，这是语句的剩余部分。
因此，论理者是具有有所缘见解者，仅执著于干枯的论理，他们不能了解，因为仅仅执持一方的论理是无有定准的。如说：
"无依无定不周遍，
世俗及生厌烦者，
论理是愚者所依，
故非彼之行境界。"
为了解释"自部声闻等也不能知"，说道："非瑜伽婴儿之境界"。瑜伽者是为了获得阿罗汉果，婴儿是因为无有无上乘的胜解，那些瑜伽婴儿不能了知。因为他们对甚深广大的道路无有胜解。
如是宣说了风的真实之后，现在进入显示咒语真实的根本续文句。即从一切如来身语意秘密的一切心要普遍激发，称为最极秘密的身语意金刚，以确定语言道路而说如是摄咒。


།ོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དོན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་པ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་སྲོག་གང་གིས་ཀུན་དུ་བསྐུལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ནི་ སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་ཤིན་དུ་སྦ་བར་བྱའོ།།ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་གསུང་ལས་ཡི་གེ་ཨཱཿདང་། ཐུགས་ལས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྟེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། ཚིག་གི་ལམ་ངེས་པར་བརྗོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་ནི་ཞལ་ཏེ་དེས་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ནི་གསུངས་པ་སྟེ། ཐུགས་དང་སྐུ་ལས་ཀྱང་གསལ་བའི་གསུང་གིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་གསུངས་ཤེ་ན། སྔགས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས གང་དུ་བསྡུ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྔགས་བསྡུས་པ་སྟེ།ཡི་གེ་གསུམ་པོ་གསུངས་པའོ། །དཔེར་ན་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་དང་། ཡི་གེ་ཨུ་དང་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡི་གེ་ཨོཾ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་ལ་ཨ་ཡིག་ནི་སྣང་བ་ མཐའ་ཡས་དང་།ུ་ཡིག་ནི་ཝ་ཡིག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ་ཆུ་ལྷའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། མ་ཡིག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཐིག་ལེ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཨ་ཡིག་གཉིས་དང་ཚེག་དྲག་ཡང་དག་པར་སྦྱར་ནས་ཡི་གེ་ཨཱཿསྟེ་དེ་ལ་ཨ་ཡིག་དང་པོ་མི་བསྐྱོད་ པ་དང་།གཉིས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། ཚེག་དྲག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རའི་རང་བཞིན་དང་སའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རའི་རང་བཞིན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་པའི་ཚེག་དྲག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སའི་རང་བཞིན་དེའི་ཚེ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྒྲའི་ཡི་གེ་དང་པོའི་ཚེག་དྲག་གོ། ། གང་གི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ།

嗡阿吽这三字的意义如是：在解说了包括略说等的风之真实后，进入金刚念诵次第的第二方便——咒语真实，即根本续第十品"激发一切如来心要"。一切咒即蛇等咒语天尊，彼等之心要即命，由此普遍激发即是令其觉醒，故称为此。同样，最极秘密应当对非法器者极为隐藏。
从"自身之身语意金刚"等，即大持金刚，从其身出现字母嗡，从语出现字母阿，从意出现字母吽，如是依次宣说。
若问如何宣说？"以确定语言道路"即是以口为语言道路，由此确定宣说，即是从意与身亦以明显语音宣说之义。
若问宣说何事？"摄咒"即是将女性、男性与中性本性的诸字母摄于何处，即是摄咒，宣说三字母。例如"嗡阿吽"，即字母阿与字母乌及后续元音，三金刚自性字母嗡，三金刚不可分离自性身金刚。其中：
阿字即无量光
乌字从婆字转变而生，因为是水天种子字故为不动佛
摩字即大毗卢遮那，此即是顶点
同样，正确结合两个阿字与顶点而成字母阿：
其中第一个阿字为不动佛
第二个为无量光
顶点亦有两种：火的本性与地的本性
当为火的本性时，即是毗卢遮那第二字母的顶点
当为地的本性时，即是受用声之第一字母的顶点
因为圆满受用、受用与身体是同义词。


 །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཨཱཿཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཧ་ནི་ལུས་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། ཧཱུཾ་ཏི་ནི་ངག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ། མ་ན་ནི་ཡིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་པ་སྟེ། ཡི་གེ་ཕྱིས་པས་ཧཱུཾ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཡི་གེ་དགུར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུས་པས་དགུ་པོའི་མཐའ་མ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །འདིར ནི་མདོར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་གཉིས་པོ་བསྟན་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དོན་རྟོགས་པ་ཡིས་བཟླས་པ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་ཡིས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ བརྟགས་པ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་མདོ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་། གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གསུམ་པོ་ཉིན་མོ་ དང་མཚན་མོ་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་སུ་རྒྱུ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་རིགས་པ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་།ཤེས་པས་བཟླས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་དེའི་སྔགས་དང་རླུང་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གང་ ཞིག་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ རང་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བཟང་པོ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་བསྐོར་བའམ། གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འབད་པ་མེད་པར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་རྟོགས་པའི་སྒྲ་བཅུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དོན་ནི་ སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཏེ།དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་མི་འཇིགས་པའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་ཨའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བཟླས་པ་དང་སྦྱར་རོ།

因此，显示三金刚不可分离自性的字母"阿"。其中：
"哈"即是身体
"吽提"即是语
"玛那"即是意
消除字母后即成"吽"。此即身语意金刚自性字母吽，解释为不动佛的自性。
每一个字母都具有三字母的自性，故成九字母。总摄一切，九字母的最后是字母"阿"，这将在下文解释。此处仅是略说咒语真实义，详细解释将在下文阐述。
显示二种方便后，为解说金刚念诵，故说：
"由了知义之念诵，
无自性善巧所成，
三世诸佛所观察，
此即名为金刚念。"
为显示十一种金刚念诵总相，世尊宣说此金刚要义。其中，昼夜如轮转运行二万一千六百次的出息、入息、住息三种风，了知其义即如理相应，以智慧念诵，支分无缺，令咒语、气息、本尊等成为无二自性，为三世诸佛所观察通达，金刚念诵即不可分离的自性，此即解释为金刚念诵。
若问其如何？"无自性"即是缘起所生，故为人法二无我的自性。因此"善巧"即是昼夜如轮运转，或以右等差别无勤而成就寂静等事业。此亦应配合十一种了知音。其中"义"即一切咒语之义，由了知此故称为了知义，即不坏自性字母"阿"。此即与大持金刚的念诵相配。


 །དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་མིག་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་གསུང་གི་ཚོགས་སོ། །དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐུགས་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དོན་ རྟོགས་པའོ།།དོན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བྱ་བ་སྟེ་དོན་རྟོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བཙལ་བ་ནི་དོན་ཏེ། དེ་རྣམས་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གོ་འཕང་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་རྟོགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་རང་གི་རྣ་བ་འམ། གཞན་གྱི་རྣ་བས་སྔགས་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་གཙོ་བོའི་ངག་ཡིན་ནོ།།དོན་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྟོག་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་དེ་ཉིད་མཐར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །བཟླས་པ་འདི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་བྱ་ཞེ་ན། སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་ བཟླས་ཏེ།།མ་བླངས་པ་ལ་འང་ཆགས་མི་བྱ། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློང་མོ་ཟ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམན་པའི་ཚུལ་གཞན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་བཟླས་པར་མི་ བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མ་བླངས་པ་ནི་བཟའ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བཟའ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཅི་ཙམ་གྱིས་ལུས་པོ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ ཞེ་ན།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉམས་པ་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྔགས་པས་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ།

义即色等，由眼等觉知了解者，即是了知义之身。
义即所诠表，由何了知者，即是了知义，为语之聚。
义即外境，由何了知者，即是了知义，为意。
义即一切咒语之所需，由何了知者，即是了知义。
义即众生利益，了知此即是以放射收摄等次第所作，是为了知义。
如是，为清净贪欲、嗔恚、愚痴，寻求具此种性之众生即是义，了知彼等即是以遍照等智慧安住果位，此即了知义，为贪欲等清净。
如是，了知义即是观察咒语之义后，由自耳或他耳闻咒，此即了知义，为主尊语。
义即光明，了知此即是以下所说入定等最终所获，此即了知义。余者易解。
此念诵由何瑜伽士所作？故说：
"乞食而不念，
未得亦莫贪，
受用诸欲乐，
咒支无损念。"
乞食是譬喻，故不应以寻求等卑劣行持而念诵。
如是，未得是以食为喻，于此贪著即是不应过分喜好饮食，仅以维持身体所需为知足，应行极其无戏论之行。
如是安住之瑜伽士当作何事？
"咒支无损念"中，咒即三字，支分无损即是本尊瑜伽无损，受用一切欲乐之咒师应当念诵，此为权说义。


 །རྣམ་ཉམས་ཡི་གེ་སློང་མོ་སྟེ། །དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཟ་བ་ཡིན། །དེ་ ལ་ཆགས་པས་གང་བཟླས་པ།།དེ་རྣམས་སློང་མོ་ཟ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །བཤད་པ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ནི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དེ། དགོངས་པས་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཚིག་གང་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་སྣང་མཛད་ཆེ། །ཁྱབ་བདག་ལ་ནི་སླར་གསོལ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་འོག་ཏུའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུས་པའོ། །ཞུ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་འདི་ནི། །དེ་བས་དངོས་པོ་མེད་གྱུར་ཀྱང་། །དངོས་པོ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་འདི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་ཅན་ དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པ་རུ་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ།རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པ་རྣམས་མཐོང་བ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པ་གང་དང་གང་སྣང་འགྱུར། །དེ་དེ་ཤེས་པའི་ཐིག་ལེ་དེ། །བློ་ནི་ཤེལ་གྱི་རྡོ་བཞིན་དུ། །གཅིག་ཉིད་དུ་མར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་མཐོང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་བས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ།

"损坏文字即乞食，
彼即言说为食用，
以贪著彼而念诵，
彼等即是乞食者。"
如是等为了义。"此说"等易解。
密意授记续即是解释续，以密意解释金刚语于何处得解脱，即称彼为此。
"尔时具德大遍照，
复白遍主如是言。"
其中"尔时"即前说之后。金刚手世尊大遍照即第六大持金刚，向彼请问。
为说此请问故说：
"一切众生能生者，
种种色相此心者，
是故虽成无实体，
然于诸法广名闻。"
即是，世尊，此众生为何者，即现为种种色相众生及器世间之相，暂且因离外境一多故非成立，凡见诸相者不离显现故为心之色相，彼显现即是智慧自性故。
如说："现为何种相，
彼即智慧明点彼，
心如水晶宝石般，
一性现成多种相。"
此乃有相识论者所说故。
以"一切众生能生者"说明心之差别门中显示因相，一切众生即动与不动。生起彼等之色相即见生起智慧，故此中一切众生能生为所遍，心为能遍。是故若成立能遍种种色相之心，则能遍一切众生能生为因相。


 །དེ་ཙམ་གྱིས་རེ་ཞིག་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་དངོས་པོ་མེད་འགྱུར་ཀྱང་། །ཞེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།སེམས་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་གཟུགས་སུ་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཚད་མས་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་བརྫུན་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ པས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་རིག་པར་བྱེད་པས་ན་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་། དངོས་པོ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཞུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མཁའ་མཉམ་པ། །ལོགས་པར་རྗེས་སུ་མྱོང་མཛད་པ། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་མཛད་པ་པོ། །སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་དེ་བསྟན་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་མཁའ་ དང་མཉམ་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ།ལེགས་པར་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལའོ། །ཇི་མཛད་ནས་ཤེ་ན། རྗེས་སུ་མྱོང་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ཡང་ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། འགྲོ་བའི་དོན་ནི་མཛད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་སྡུད་པ་པོ་རང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ན་ཡང་ གདུལ་བྱ་མ་འོངས་པའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།

仅以此暂且安立有相之心。为了遣除彼故，说"是故虽成无实体"。如是心者亦现为自证之相，以识之自性为无实体。以前说之量若观察诸相亦成虚妄。是故智慧与诸相互为差别故二者皆非有。
所说"由能了知故为心"者，"然于诸法广名闻"即于世俗中闻名，于胜义中则非。是故诸法无自性即是究竟宗义。如是安立。
为复请问此故说：
"菩提心等同虚空，
善能如实作证悟，
为作有情诸利益，
祈请开示最胜者。"
此胜义菩提心等同虚空即光明自性，"善能"即无颠倒请为开示，此是祈请。向谁祈请？"最胜者"即利根宝类补特伽罗。如何作？"如实作证悟"即世尊亲自现证后请为开示，此为文句关联。
此复为何义？"为作有情诸利益"即为摄受未来众生界之义。此是结集者虽自证实相义，然为未来所化众生故于自身假立为宝类补特伽罗。


།གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་བཟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་དམྱལ་བ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་ ཐབས་ཙམ་ཞིག་།ཤེས་ནས་རྒྱུད་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །འདི་ལྟར་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་ཞེས། །མ་འོངས་པ་ན་སྨྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ཤེས་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དོན་ཙམ་རྟོགས་པས་བདག་སློབ་དཔོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ ཞེས་སྟོན་ཏོ།།གཞན་ཡང་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བདག་གི་ཚིག་ནི་འདི་ཉིད་དག་།ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་བྱིས་པ་འཇིགས། །དེས་ནི་དགོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་བཞིན་དོན་དུ་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བདག་གི་ཚིག་ནི་དོན་དམ་པ་དང་བདག་ཁོ་ནས་གོ་བ་ཡིན་ ཏེ།གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་བྱིས་པ་ནི་རྨོངས་པའི་བློ་ཅན་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དགོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པས་བསྟན་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞུ་བ་གསན་ནས། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལན་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཐུབ་ཆེན་གྱིས། །ལེགས་ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས་མཛད་ནས། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ འདི་གསུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་མ་ཐག་ཏུའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇོམས་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བདག་པོ་ལྔའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ནི་དྲུག་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་མཁྱེན་པས་ན་ཐུབ་པའོ།།ལན་གསུམ་དུ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ཞུ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་རྟོག་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བཤད་པར་བྱ། །བརྗོད་ དང་དམིགས་པར་བཤད་པ་དང་།བརྡར་གྱུར་དང་ནི་དོན་དམ་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་མི་རྟོག་དོན་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
由于未来众生执取如言之义，缘于颠倒义而堕入地狱，为说明此义故说：
"仅知修行之方便，
背弃密续之真义，
如是自称为上师，
未来将会作是说。"
此说明不解密续义理，仅解修行方便义，便向未来众生宣称"我是上师"。
复次，彼等如何及作何事？故说：
"宣说此即我言教，
愚者恐惧作是说，
彼不如实能了知，
密意菩提心真义。"
说"我言教是胜义，唯我能解，他人不能"，令愚者即具愚痴心者生恐惧。若能真实了知则无过失，然其不能如实了知密意所说之胜义菩提心，此为开示。
如是听闻金刚手之请问已，为显示世尊如何对彼作答故说：
"尔时主尊薄伽梵，
大牟尼主遍照尊，
善哉三返作宣说，
对金刚手作是言。"
"尔时"即请问之后。"薄伽梵"即具足胜义谛，为摧破诸烦恼故称"薄伽"。大毗卢遮那为五方佛主故为第六。由通达世俗胜义无别故称"牟尼"。三返说"善哉"者，因请问超出世间故。
为说明世尊所说故说：
"无分别义之真实，
善为分别而宣说，
所说所缘及假名，
以及胜义为四种。"
此为文句关联，即"金刚手，我为汝说无分别义"。


 །མི་རྟོག་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་གང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མི་རྟོག་དོན་ཏེ། སྔགས་བཏུ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ།།རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་ནི་སྔགས་རྣམས་གང་ལས་བཏུ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ བརྗོད་པ་སྟེ་སྔགས་བཏུ་བའོ།།རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་གིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་མིང་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དམིགས་པར་བཤད་པ་སྟེ་གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཡིན་ཏེ་གསུམ་པའོ། །དོན་དམ་ ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟེ་བཞི་པའོ།།འདིར་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཐུན་མོང་སྟེ། །དམིགས་པར་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བརྡ་རུ་བཤད། །དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་ ཐུན་མོང་ནི་མིང་ཅན་ནོ།།དེ་ཡང་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་དང་། ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་སྟེ། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་སྔགས་ཐམས་ཅད་བཏུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་བཏུ་ བའོ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དེ། དམིགས་པར་བཤད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །བརྡ་ནི་བརྡ་ཁོ་ན་ ཡིན་ཏེ་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྡའོ། །གང་ཞིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནམ། ཨའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་གཅིག་ནི་དགུ་དབུས་ན། །གང་ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ། །དེ་ནི་བཅིངས་ མེད་ཤེས་བྱ་སྟེ།།དེ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་མཆོག་གི་གནས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
无分别即光明，其义为能获得彼义者即无分别义，即咒语抽取等咒语之四种真实义。"善为分别"即以略说、广说等分类。
为说明此义故说"所说"等。所说即从何处抽取咒语，即咒语抽取。通过能诠而了知所诠义者即所缘，其解释即具有何名者为所缘解释，此为第二咒义。"假名"即名称，为第三。胜义即咒语真实义，为第四。
此为略说，为广说故说：
"语言所说为共通，
所缘解释即佛性，
咒语真实说为名，
胜义即是真如性。"
"语言所说"即名，"共通"即具名者。由住于字、词、语及大语等共通自性故为共通，即阿字及卡字。由从彼抽取一切咒故，语言所说即真实解释，为咒语抽取。
佛性即毗卢遮那等性，所缘解释即能诠礼敬等，由彼等了知毗卢遮那等义者即咒义。假名唯是假名，如蛇等，此为咒语假名。胜义谛光明自性或阿字自性即咒语真实义。
为说明此义故说：
"初一处于九中央，
彼为十者所不缚，
当知彼为无系缚，
了知彼为最胜处。"
此为文句关联，即"瑜伽师了知最胜处"。


 །གང་གིས་བཅིངས་པ་ནི་དབྱངས་དང་པོས་བཅིངས་པའམ། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པའི་འོད་གསལ་བ་ཤེས་པ་དེའི་ མཆོག་གི་གནས་ནི་དབྱངས་དང་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་བཏུ་བའི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དང་པོ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་པས་དང་པོ་གཅིག་སྟེ། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དང་པོའོ། །ཡང་ན་དེ་ལས་དང་པོ་ མེད་པས་ན་དང་པོའོ།།ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཨ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་དེ་ཉིད་མ་མོའི་སྡེ་ཚན་དགུའི་དབུས་ན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨ་ཨེ་ཨོ་རྀ་ལྀ་ཨི་ཨུ་ཨཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུང་བ་བརྒྱད་དེ་སྡེ་ཚན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཨཱ་ཨཻ་ཨཽ་ རཱྀ་ལཱྀ་ཨཱི་ཨཱུ་ཨཱཿཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་བ་བརྒྱད་དེ།སྡེ་ཚན་གཉིས་པའོ། །ཀ་ལ་སོགས་པ་མའི་བར་དུ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔའོ། །མཐར་གནས་པའི་ཡི་གེ་དང་དྲོད་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་སྡེ་ཚན་གཉིས་སོ། །དགུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ་སྟེ། དེ་མེད་ན་སྲོག་མེད་པས་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་པོ་དེ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་དེ་བཅུ་པོས། ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འོད་གསལ་བཅིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དུ་དག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བཅིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་བ་མ་ མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡི་གེ་ཨ་འམ།དེ་ལས་འདས་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེས་མཆོག་གི་གནས་ཞེས་པ་མི་འཇིག་པ་དང་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡི་གེ་སྟེ། །གྲངས་དགུ་ཡི་ནི་རྗེས་འཇུག་པ། ། ཨས་བཅིངས་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་གིས་ཤེས་དེ་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ནི་བཅུ་དྲུག་དང་། གསལ་བྱེད་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཧའི་བར་དུའོ། །ཡི་གེ་ནི་ཡ་ར་ལ་ཝ་སྟེ་མ་ནིང་གི་ཡི་གེ་བཞིའོ། །གྲངས་དགུ་ཡི་ནི་རྗེས་འཇུག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད པའི་རིམ་པ་ལྟ་བུའོ།།དེ་རྣམས་ཨས་བཅིངས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨས་བཅིངས་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
所谓系缚即由第一元音所系缚，或者了知不被轮回习气所系缚的光明，其最胜处即了知以第一元音自性抽取的语言戏论。如何呢？"初一"即是第一也是一，因为是元音和辅音的生起因故为第一。或者因无有先于彼者故为第一。由一切字皆入于阿字故，彼即为一。
"九中央"即阿字安住于九类母音之中央。例如：阿(a)、诶(e)、奥(o)、日(ṛ)、勒(ḷ)、伊(i)、乌(u)、昂(aṃ)为八短音，为第一类。同样，阿(ā)、艾(ai)、奥(au)、日(ṝ)、勒(ḹ)、伊(ī)、乌(ū)、阿(aḥ)为八长音，为第二类。从ka至ma为五类。后位字和热音为两类。安住于此九类之中央，因为若无此字则无气息而不能发音故。
"彼为十者所不缚"即不为此九类及自身共十者之语言分别所系缚光明。或者因自性清净而种种分别为客尘故不被系缚。如是了知此等光明、母音真实义阿字，或超越彼者，即了知最胜处，即不坏不变，为究竟义。
为广说此义故说：
"元音辅音诸字母，
随顺九数而相续，
阿字系缚善相应，
谁能了知为众师。"
元音有十六，辅音从ka至ha。字母即ya、ra、la、va四中性字。"随顺九数"即如前所说次第。彼等为阿字所系缚，谁能了知其为阿字自性，彼即成为众生之师。


 །ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འབྱུང་བའི་མཐའ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཆ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་ གནས།།ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར། །ཡི་གེ་ཨཱ་བཅས་རིང་པོར་བཅས། །ཡོན་ཏན་སྦྱོར་སོགས་ཕྱིས་དང་མཚུངས། །ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་མདོ་གཉིས་པོས་སྔགས་ བཏུ་བ་དང་།དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལས་འབྱུང་བའི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་ཧའོ། །ཆ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨའོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ནི་ཚེག་དྲག་དང་བཅས་པའི་ཨའོ། །གཉིས་ཀ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ན་ཡི་གེ་ཨཱ་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་ཚན་ ལྔ་པའི་ལྔ་པ་ནི་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་སྟེ་ཡི་གེ་མའོ།།དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་སུ་གྱུར་ནས་འབྱུང་བའི་མཐའ་ཡི་གེ་ཧ་དང་སྦྱར་རོ། །བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་གསུམ་ཕྲག་ཏུ་བྱས་ན་ཡི་གེ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་རྣམས་དང་སྦྱར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཅུ་གསུམ་པ་སྟེ་ཡི་གེ་ ཨོའོ།།དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨཾཿབཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པར་བྱའོ། །རིང་པོར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་འབྱུང་བའི་མཐའ་དང་། རིང་པོ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱུ་དང་སྦྱར་རོ། །ཀུན་བསྡོམས་པས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཡིན། སྔགས་བཏུ་བའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་སྦྱོར་ སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཡོན་ཏན་ནི་སྙིང་སྟོབས་དང་། རྡུལ་དང་། མུན་པ་གསུམ་ཡི་གེ་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ་ཕྱིས་དང་མཚུངས་པར་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་རེ་རེར་ཡི་གེ་གསུམ་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ཀུན་ལ་ཡང་མི་འཇིག་པའི་ཡི་གེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱག་འཚལ་བའི་གསུམ་ནི་ཨ་དང་ཨུ་དང་མའོ། །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་གསུམ་ནི་ཨ་དང་ཨཱ་དང་ཚེག་དྲག་གོ། །སྤྲིན་སྒྲའི་གསུམ་ནི་མགོ་བོ་དང་། སྲོག་མེད་པའི་ཧ་དང་། ཞབས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཨོ་དང་རྗེས སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ས་བོན་ལ་ཐིམ་པ་དང་།ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་མོ། །ཞབས་བསྐྱེད་ནི་ཧ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཧ་ཡང་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཐིག་ལེ་ཡང་མགོ་བོ་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ་མགོ་བོ་ཁོ་ན་ཡི་གེ་ཨའོ།

以下是完整的中文直译：
现在为解说咒语抽取故说：
"具足界边及圆满，
从遮等字十六住，
第五与五相应合，
四数定配于三中，
阿字长音相具足，
功德相应后相等，
无余短音成言语，
非一亦非是众多。"
以此二金刚句显示咒语抽取及其摄要。其中"界边"即字母ha。"从遮等"即字母a。"十六"即带顿号的a。二者相连时，字母ā成为长音。
"第五与五相应"即第五组的第五，为第二十五字母ma。彼转为后续元音后与界边字母ha相连。"四数定配于三中"即四三相乘为十二字，与此相应者为第十三字母o。
"阿字具点"即加上点。"具长音"即以义理生起的界边，长音即字母ū相连。总摄即为oṃ āḥ hūṃ，此为咒语抽取。
为解说摄要故说："功德相应"等。功德即萨埵、剌惹、答摩三者唯为三字，彼等相应即相连，应与后者相等。其次第如是：此中任何三字，一一皆有三字，一切皆有不坏字遍布安住。
其中首先礼敬三字为a、u、ma。语自在三字为a、ā及顿号。云音三字为头部、无气ha及足延。其中o与后续元音融入语自在种子，语自在二点融入心自在点。足延融入ha，ha亦融入点，点亦融入头部，唯头部即字母a。


 །དེ་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ཨ་ བཞི་ལུས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སྐུའི་ཨ་ནི་གསུང་གི་ཨ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། གསུང་གི་ཨ་རང་གི་ཚེག་དྲག་གི་ཨ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། དེ་ཡང་ཐུགས་ཀྱི་ཨ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་ ཐུང་ངུ་ནི་མི་འཇིག་པའི་ཡི་གེ་ལུས་པ་དེ་ཉིད་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དུ་མ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལས་ངག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཀྱང་ མ་ཡིན་ཏེ།བརྗོད་དུ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕྱིས་དང་མཚུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ནི་ཨཱཿལ་ཐིམ་པ་དང་། དེ་ཡང་ཧཱུཾ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཧཱུཾ་གི་ཞབས་བསྐྱེད་ཧ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཧ་ལས་ཀྱང་ཨ་བཏོན་ནས་ཧ་ནི་མགོ་བོ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། མགོ་བོ་ཡང་ ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པ་དང་།ཐིག་ལེ་ཡང་ཨ་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་གང་ཞིག་སྔར་བཤད་དང་། །གང་ཡང་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་རྣམས། །བུད་མེད་སྐྱེས་པ་མ་ནིང་སྟེ། །ཁམས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ གྱི་ཡི་གེ་དག་སྔར་བཤད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡ་ར་ལ་ཝ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ནི་ཡི་གེ་ཨའོ། །སྐྱེས་པའི་རྟགས་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་། ། མ་ནིང་གི་རྟགས་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སླུ་བར་བྱེད་པས་ན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་མ་འདས་པས་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་མཐོང་བ་མ ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཅན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐབས་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཐབས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེས་བཅའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཨ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བྱ་རྣམས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
如是则余下四个字母a，其中身a融入语a，语a融入自己的顿号a，彼又融入心a。
为解说此义故说："无余短音成言语，非一亦非是众多。"即是说，所余短音即不坏字母，彼无余成为言语，意即以字母、词句、语言等差别，成为一切语言显现的形相。又为摄集一切故非众多，又因从彼生起一切语言故非一，如同不可言说的胜义谛实相。
或者"与后相等"仅是不见而已。oṃ融入āḥ，彼又融入hūṃ，hūṃ的足延融入ha，从ha中取出a后ha融入头部，头部又融入点，点又融入a。
为解说此义故说：
"前说何等诸字母，
及诸显现趣向者，
女性男性与中性，
当观界等诸差别。"
前所说的元音与辅音本性的字母，如是显现趣向即于寂静等为主的ya ra la va等，应知彼等一切皆为女性、男性、中性的本性。其中女性相为字母a，男性相为字母hūṃ，中性相为字母oṃ。
此中不应取声明等所作相的特征，因为虚妄故非正理。此中未离能遍所遍事故，不见其他相的特征。法性即能遍，有法即所遍。彼等即智慧与方便。因为智慧是大乐，方便是所遍，方便非智慧，因为彼为其所摄故。如是，由a等遍及诸所显。


།དེ་བས་ན་དབྱངས་ནི་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་དང་གསལ་བྱེད་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ཡ་ར་ལ་ཝ་བཞི་པོ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་མ་ནིང་ངོ་། །དེ་ལ་ཨ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཚེག་དྲག་གི་བར་ དུ་བསྡུས་ན་གནས་པའི་དབྱངས་ཀུན་བསྡུ་བས་ཡི་གེ་ཨ་ནི་བུད་མེད་ཡིན་ནོ།།ཀ་ལས་བརྩམས་ནས་ཧའི་བར་དུ་གོ་བཟློག་པའི་རིམ་པས་སོ་སོར་བསྡུས་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་སྐྱེས་པའོ། །ཡ་ར་ལ་ཝ་བཞི་པོའི་ཐ་མ་ཡི་གེ་ཝ་རྐྱང་པར་བྱས་ལ་ཡི་གེ་གཞན་པའི་ཨ་དང་མཚམས་ སྦྱར་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྣ་ལས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་དབྱངས་ལ་ཨོཾ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་མ་གཏོགས་པར་རྟགས་གཞན་མི་དམིགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་ནིང་གི་ཐ་སྙད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ལ་སོགས་ པར་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྣམས་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི། ཇི་སྲིད་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་དང་། བྱེད་ཚིག་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། བྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་ཕན་པ་དང་བདག་གི་ཚིག་དང་། གཞན་གྱི་ཚིག་དང་དུས་དང་སྐྱེས་བུ་དང གྲངས་དང་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་སྲིད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བར་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དང་། སྐུ་གསུམ་དང་། རྩ་གསུམ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ལས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འོག་དང་སྟེང་དུ་བཅས་པར་ནི། །ཤེས་ནས་བློས་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་སྟེ་འཇུག པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྟེ་ལྡང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཡི་གེ་ཨའོ། །འོ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རླུང་རྣམས་ལ་འོག་དང་སྟེང་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། ཤེས་ནས་བློས་ནི་ ངེས་པར་སྦྱར།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་ན་ཡང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，元音安立为智慧本性，辅音安立为方便本性。ya ra la va四者是器世间的本性，即中性。其中从a开始至顿号为止摄集时，由摄集一切住立元音，故字母a是女性。从ka开始至ha为止，以逆序次第各别摄集时，字母hūṃ是方便本性即男性。ya ra la va四者最后单独成为字母va，与其他字母的a相连，彼等亦从鼻音随生故，"随生元音为oṃ"，此即是中性。
若离智慧与方便外不见其他相，然于世间世俗中见到中性之名言。"当观界等诸差别"者，不仅是此等女性等单一本性，乃至界等即语根、动词、作者、摄集、作用、利益、自语、他语、时、补特伽罗、数、字母、词句、大语等，乃至八万四千法蕴之间，当观察为种种语言等形相，此为教示。
或者界等即是三界、三身、三脉、三三摩地、身语意等本性当观察，此为教示。为说彼等作用故说："具下上等性，了知当定修。"其中字母oṃ是向下行，因为是入的本性。向上行是字母hūṃ，因为是起的本性。具等是平等而住，即字母a。
若问：自性安住的风中何需下上等差别？
答："了知当定修"者，虽然入等自性成就，然凡夫由无明力故不了知。


 །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་བློའི་ངེས་པར་སྦྱར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གི་ལྷག་ མའོ།།དེའི་ཕྱིར་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ཤེས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བརྗོད་པ་ཡི་ནི་སྔགས་འདི་དག་།དངོས་མེད་ངོ་བོ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྔགས་བཏུ་བའི་མཚན་ཉིད་ དོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་བཏུ་བ་བཤད་ནས་སྔགས་ཀྱི་དོན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས། །ལྷ་རུ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་། ལྷ་རུ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་ས་བོན་གང་དང་གང་གིས་ལྷ་དེ་དང་དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དག་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི ཕྱིར་རོ།།བརྡ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བརྡ་ཡིས་དེ་ཉིད་གསུམ་གནས་པ། །རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བརྡ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་སྟེ་མིང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཉིད་གསུམ་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བརྡར་བྱས་ཏེ་སྐུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། གསུང་ གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།ཐུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བརྡ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིགས་རྣམས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་བཟླས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྦྱར་བ་དང་། མ་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་བརྡ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྦྲུལ་ ལ་སོགས་པའི་བརྡ་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་རག་ལུས་པས་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་རུ་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་བསྟན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
因此，了知支分无损后若以心定修，则于瑜伽士能明显自性，此为余句。因此非得未得，而是知未知，此为圆满次第。
为说摄要故说："此等所说咒，从无实体性所生。"所说者，即是咒语摄集之相。此复如何？无实即无自性，从光明体性而生，此为教示。
说完咒语摄集后，为说咒语之义故说："其后圆满变化色，即是表示为天尊。"即从彼三字中所生毗卢遮那等形相，表示为天尊者，即以何种种子表示彼彼天尊，此为圆满，即咒语之义。因为所说与能说相随顺故。
为说密意故说："以密意住三真实，自性持诵之相也。"密意即是咒语密意，即是名称。此复如何？住三真实者，以三真实为密意，即身真实、语真实、意真实，此为三字之密意。如是，"自性持诵之相也"者，自性即是咒语种类，彼之持诵即是三字相合与不合之相，此亦是密意。因为蛇等密意皆依于三字而成为蛇等密意，此说明咒语密意。


།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨ་ཡིས་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་སྙིང་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ། ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་དོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་སྔགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བརྒྱད་ཁྲི་དང་ནི་བཞི་སྟོང་ཉིད། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཕུང་པོ། །གང་གིས་དེ་ཉིད་ཤེས་མི་འགྱུར། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་།གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདིར་དེའི་རྣམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཧཱུཾ་གིས་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྤྲོ། །སངས་རྒྱས་སྐུར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་།ོཾ་གྱིས་ སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྡུད།།ས་ནི་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཏེ་དེའི་སེམས་ཅན་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན། སངས་རྒྱས་སྐུར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་ དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལྡང་བའི་རླུང་ཁོ་ན་ལས་དེ་རྣམས་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ནི་སྣང་བ་དང་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།ཡི་གེ་ཨཱས་ནི་དེ་རྣམས་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་གནས་པ་རྣམས་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
现为说明咒语之真实义故说："阿字所说智慧，即成佛之心要。"依此而言，一切法本初无生相之真实智慧，即是佛陀，即通达一切法自性之大持金刚，其能诠即是顶礼等心要之真实，此为咒语之真实义。因为若无此义，则咒语蕴和法蕴皆成无义。如说："八万四千法，大牟尼法蕴，若不知真实，彼等皆无果。"
生起次第瑜伽士以放射、收摄、安住等圆满佛身，为说明此相自性成就故说："吽字正放射众生，观想为佛身，嗡字正收摄众生，阿字则为安住。"吽字为起性，其众生即蕴、界、处等自性。"观想为佛身"者，即正放射为如来、天女、菩萨之体性，因唯从起风中彼等明显故。明显即显现与放射之异名。如是，因为是入性故，以嗡字如前收摄众生佛等。以阿字令彼等安住。如是，则生起次第方面于佛土等之放射、收摄、安住等皆成无义，此为密意。


 །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་བྱ་ བའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།འཇུག་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་དང་། །ལྡང་བ་ཡི་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་གནས་ཏེ། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྔགས་བཟླ་བར་ བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟ་བུས་བཟླ་བར་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་གནས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་དང་། ཐབས་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དང་། གཞི་ནི་མ་ནིང་གི་གནས་སུ་ཕྱག་ འཚལ་བའི་ཡི་གེ་སྟེ།དེར་གནས་པ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་། མེ་དང་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་གནས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཐམས་ཅད་དང་། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དེ་ཉིད་གྱེན་དུ་འགྲོ་ བས་གཡས་ལ་སོགས་པ་དང་།དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་ནང་གི་དུས་ལ་དམིགས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཐུར་དུ་སེལ་བས་སྲོག་གི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་ཤུ་ཀྲའི་ཐིག་ལེའི་ གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ།འཁོར་བ་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་རྟག་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྐུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་པདྨའི་སྣ་ལ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོས་བསྐུལ་ནས་དངོས་གྲུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པར་སྤེལ་ཞིང་བཟླས་ན་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་སྡིག་པ་ཟད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། མངོན་པར་འདོད་པའི་ལས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ གནས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་།ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱིས་གསང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྣ་གསུམ་པོ་ལ་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་ན་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་མ་ལུས་ དང་།ལུས་པའི་གཟུགས་སུ་བཟླས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་པ་བར་མ་དོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྲིད་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
现为从金刚念诵之行为门中说明自性故说："入住与起次，亦依慧方基，咒支无损念。"此意为以无损支分之本尊瑜伽而念诵咒语，此为句义关联。"次第"者，即显示以入等次第。
若问何等瑜伽士当念诵？"依慧方基"者，慧即阿字，方即吽字，基即中性处之顶礼字。住于彼者，即住于气、勤、火平等自性之三字。因为三字是一切咒身及身语意随念之体性故。
譬如，彼上行时以右等及红等差别，缘内时于世俗鼻尖，当四轮显现时作寂等事业群。彼下降时摄收命轮，成白明点形，生起轮回众生。彼于生起次第瑜伽士以常咒生身。彼于莲鼻细瑜伽士成一心因。彼于欲成就者，以一切如来心要劝请而显现成就。彼若广大念诵，于初业者成尽罪因及成办所欲事业。
彼于住圆满次第之贪瞋痴种性者，若于密处等三处观想为明点形，则能遍知风之真实。彼于大持金刚等瑜伽士成无余有余形念诵因。彼于中阴位时成生有之因。


 །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཐུན་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་མཐའ་རུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་སྐབས་སུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པས་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ། །བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔ། །བཞི་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲེས་ན་ནི། །སྦྱོར་བཞི་བསྡུས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་དགུ། །དགུ་བརྒྱ་དག་ཏུ་གང་བསྟན་པ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རིམ་གྱིས་ ནི།།དེ་ནི་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལས། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་ཆ་བཞི་བཞི་ཡོད་པ་སྟེ། ཆ་རེ་རེ་ལ་དབུས་སུ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་རྒྱུ་བ་ཡིན་ནོ། ། ལྷག་མ་ཆ་གསུམ་པའི་གྲངས་ཀྱིས་དགུ་བརྒྱར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས། ཉིན་མོ་རྒྱུ་བ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དགུ་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་དང་བསྒྲེས་ན་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་དང་བརྒྱད་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན བསྡོམས་པས་ཉི་ཁྲི་གཅིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་འདི་ལས་གཞན་ནི་རླུང་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མས་ཁྱབ་ པ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་དུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལས་འདི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ནང་གི་དུས་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རིག་པའི་ཆོ་ག་འདི་ཡིས་ནི། །ཐུན་ མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ།།མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་གྲངས་རྣམས་ཀྱིས། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་བཞི་གང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རིག་པ་སྟེ་གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་གང་དུ་སྦྱར་ བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རིག་པའི་ཆོ་ག་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའོ།

以下是完整的中文直译：
彼于瑜伽士等即于彼时顿时生起智慧身。彼于欲求咒真实义者，遍知四座等后能证悟光明。彼于最后一切圆满后，于中性念诵时成为显现方便智慧无别真实义之因。
今为以坛城次第说明金刚念诵数量故说："白衣等念诵，二百二十五，四者善配合，摄四瑜伽九百。所说九百者，以二十四次，彼从各出生，二万一千六。"
此意为以白衣等为表征之火轮等四轮，其中每一轮又各有四分，每一分中央运行二百二十五。余三分数成九百。如是于四轮以入等次第，日间运行十二，配九百十二则成一万八百，夜间亦复如是。如是总计为二万一千六百。
此中为法性之理，除此之外无风行故。然入等刹那自性成就者，瑜伽士应以光明刹那遍摄表征，否则与凡夫无别。"内时此"等易解。
密集续后续十八品中为明此义故说："以此明仪轨，善合四座间，所表能表数，咒支无损念。"能知四空等者即是明，即白衣等。彼等所配处即是明仪轨，即四轮。


།དེ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་བཟླ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མཚམས་བཞི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འོད་ཟེར་ འབྱུང་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་ལའོ།།ཡང་ན་ཐུན་མཚམས་བཞི་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཏེ། དེའི་རིམ་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ཞེ་ན། མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་གྲངས་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བས་ན་མཚོན་བྱ་སྟེ་འོད་གསལ་བའམ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ འོད་ཟེར་རོ།།མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚོན་བྱེད་དེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲངས་ནི་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་སྔགས་བཟླ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་ཡི་ནི་བར་ཆད་ཅན། ། རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་སྤངས། །སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཟློས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ཆགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་དང་། ནང་གི་བཟླས་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡི་ནི་རྫོགས་པའི རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ།དེའི་བར་ཆད་ཅན་ནི་བགེགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཅན་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སོ། ། ཇི་ལྟར་ཟློས་ཞེས་པ་ནི་བཟླ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་དམ་ཚིག་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་གལ་ཏེ་ཕྱིའི་བཟླས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གླང་པོ་མངོན་དུ་རྙེད གྱུར་ནས།།གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་བྱེད་ལྟར། །སྔགས་ལུས་རང་ཉིད་མངོན་གྱུར་ནས། །གཞན་དག་ཅིག་ནི་ཚོལ་བྱེད་དམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་སྟོར་བའི་སྐྱེས་བུས་གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་རྙེད་ན། དེའི་ཚེ་གླང་པོ་ཆེ་དེའི་རྗེས་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ ཞིག་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེས་གཞན་དག་ངག་གི་བཟླས་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
以彼等入等次第，应念诵三字咒。如是四座即是四轮，彼等之殊胜相应即是以右等分别光明生起次第于彼。或者四座即是日夜内在之时，于其次第。
若问如何念诵，"以所表能表数"者，所表即是光明或红等色光。能表即是入等。数即前说二百二十五等。以彼等支分无损念诵咒。
今为遮止语念诵故说："具修行障碍，瑜伽离外念，咒义薄伽梵，金刚性何诵。"于金刚念诵有执之瑜伽士应断外念诵即语念诵及内念诵。因为修行即圆满次第相，其障碍即成为魔障。咒念诵是为现前薄伽梵金刚持，若彼瑜伽士成为金刚持自性，则彼不可分之金刚念诵自性瑜伽士，"如何诵"即是不应念诵。
此是住生起次第之誓言，于彼若断外念诵，则非生起次第之法器，因违誓言故。为示例故说："已得大象已，复寻象迹否，咒身自现已，更寻他者耶？"如失象之人若得此象，则不寻彼象之迹。如是若成为咒身大金刚持者，则不寻求语念诵等他法。


།ད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྤྱན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་འདོད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྒོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གང་ཞིག་།སྦྱོར་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་མི། །སྤྱན་དྲང་གཤེགས་སུ་གསོལ་འགྱུར་དང་། །དེ་བཞིན་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྦྱོར་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་བསྐྱེད་པ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ། དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ལ། དགོངས་ཀའི་མཚམས་ལ། མུཿའི་མཐའ་ཅན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། དེའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱས་ཤིང་བསྒོམས་པ་ལས་མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། ཆོ་ག་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ།།འདི་ལ་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཞུག་པ་ཡིས་ནི་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མྱུར་བ་ཡིས་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ། །གཉིས་ཀ་མིན་པས་བཞུགས་སུ་གསོལ། །དབུགས་མེད་དངོས་གྲུབ་བླ་མེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་འཇུག་ པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་སྤྱན་དྲང་བ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་ཅན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མྱུར་བ་ནི་ལྡང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཅན་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀ་མིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཨཱཿས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་ཅན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཞུགས་སུ་གསོལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་རེ་རེ་གསུམ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྱན་དྲང་ བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དབུགས་མེད་དངོས་གྲུབ་བླ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
今当说明生起次第瑜伽士以迎请等门求咒身，及对圆满次第瑜伽士之诤论。为此说："复次金刚持，具三相应人，迎请启请及，如是住请等。"
其义如是：住生起次第瑜伽士于具三相应（即誓言、智慧、三摩地萨埵）之所生形相，从三摩地萨埵放光轮，以彼从佛土迎请智慧轮，以"जः हूं बं होः"（匝吽邦吙）咒作召请、摄入、系缚、降伏，于黄昏时以"मुः"（目）字为末之咒请其启行，以彼慢而住。如是日日修习，终得现证无上菩提。此仪轨非汝宗分，此为前宗偈颂。
为答此故说："入故而迎请，速故而启请，非二故住请，无息成就上。"此中入即以"ॐ"（嗡）字迎请，当知迎请毗卢遮那部类诸佛菩萨。如是速即以起性之"हूं"（吽）字，当知启请不动部类诸佛菩萨。如是"非二故"即以住性之"आः"（阿）字，当知住请无量光部类诸佛菩萨。又彼一一字皆具三字自性，当知迎请等业。此中亦为说殊胜故云："无息成就上。"


 །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབུགས་མེད་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབུགས་དང་བྲལ་བའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་སྟེ། དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྩོལ་བས་གྲུབ་པ་དང་། རྟོགས་པ་ཅན་དང་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བདག་གི་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྔགས་དང་རླུང་དག་ཐ་མི་དད་པས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ ཡིན་ཏེ།རང་གི་ལུས་པོ་ལ་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པ་འབད་པ་མེད་པས་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་རོ། །མན་ངག་འདི་སྦས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མྱུར་ བ་དང་ནི་རྣམ་སྡུད་དང་།།དལ་བ་ཅན་དང་སྔགས་སྦྱོར་བ། །བླ་མས་སློབ་མའི་རྣ་དྲུང་དུ། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པའི་རླུང་གསུམ་པ་ལ་སྔགས་སྦྱོར་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྦྱོར་བ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མའི་རྣ་དྲུང་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བ་སྟེ།སྦས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྦས་པ་ཉིད་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསང་བའི་ཡི་གེའི་བཟླས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས། །ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།།རྣལ་འབྱོར་འབྲས་བུ་རབ་སྟེར་བའི། །གསང་བའི་ཡི་གེ་བཤད་པར་བྱ། །གང་ཞིག་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་མཆོག་སྟེར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། འབྲས་ བུ་དང་བཅས་པའི་གསང་བའི་ཡི་གེ་བཟླས་པ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གསང་བའི་ཡི་གེ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སྦས་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཡི་ གེའོ།།གསང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཡི་གེ་ཡང་ཡིན་པས་གསང་བའི་ཡི་གེ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་སོ་སོར་བསྟན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
所谓"无息"即离入等息的中性持诵，由此将获无上成就即大手印成就。是故，汝宗以迎请等勤求成就，是具觉者与修咒身而已。我宗则以咒与气不二，入等诸法即是如来自性，于自身中住彼等时，无需勤作迎请等而得成就，自性成就，即不住轮回与涅槃之大手印成就，此为差别。
为密此教授故说："速及总摄与，缓慢咒相应，上师于弟子，耳旁勤宣说。"其义如是：以速等声，对前说三气咒相应，即三字相应，师当于弟子耳旁宣说，此为密意。谓正因密意即是成就因。
为说密字持诵故说："彼等瑜伽自在尊，为示殊胜方便故，能赐瑜伽胜果之，密字今当为宣说。但由思维彼，瑜伽者得胜。"以一偈半略示及说具果密字持诵。其中"密字今当说"为语句关联。因对生起次第瑜伽士隐密故为密，因是法界自性故为不变，故为字。既是密且是字，故为密字，其说即以摄次第各别宣说。


 །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ་དེ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་འབྲས་བུ་རབ་སྟེར་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།གང་ཞིག་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བའི་ཡི་གེ་གང་ཞིག་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་དང་། གསང་བའི་གནས་སུ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་མཆོག་སྟེར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདོད་ པའི་དོན་སྟེར་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡི་གེ་སྦྱར་བ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་དབུགས་ནི་སྤྲོ་བར་བྱ། །བརྒྱད་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཡི་གེ་ཨུ་ནི་ཐིག་ལེར་བཅས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དབུགས་གཏོང་བྱེད། །ཅི་དགའ་བ་ཡི་བཟླས་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ནང་ན་གནས་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་འབར་བའི་ཡི་གེ་ཨ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོའི་ཡི་གེ་སྟེ། དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་དང་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ། །རྟག་ཏུ་དབུགས་ནི་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའི་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི ཚོགས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡི་གེ་ཨའི་སྟེ། དེ་ལས་འབྱུང་བ་དང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་མཁའ་ལས་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཚུལ་དུ་ཡི་གེ་ གསུམ་བྱུང་སྟེ།སྐུ་དང་གསུང་དག་ཐུགས་ལ་ཉེ་བར་བསྡུ་སྟེ། གསང་བའི་ཡི་གེ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མགོ་བོ་མེད་པ་ནི་སྙིང་ག་ལ། མགོ་བོ་མགྲིན་པ་ལ་དང་། སྒྲ་ནི་ཡི་གེ་ཨུ་སྟེ། དེ་ནི་ལྟེ་བའི་པདྨ་ལ་དང་། སྒྲའི་མཐའ་ནི་ཐིག་ལེ་སྟེ་དེ་ནི་གསང་བའི་པདྨ་ལ་གནས་སོ།

以下是完整的中文直译：
若问如何，"为示殊胜方便故"者，殊胜方便即获得大持金刚之方便，为示此故。
若又问如何，"能赐瑜伽胜果之"者，瑜伽士得彼三摩地果有二种：具世间与出世间相，能善赐予彼等，故称此也。
"但由思维彼"者，谓密字于喉、心、脐、密处但由忆念，"瑜伽者得胜"者，谓瑜伽士能与一切众生所欲之义。
为说此义故说："初以字相应，常当放气息，具八边际者，字乌带点明，瑜伽者放气，随欲持诵说。"此中，八辐法界轮中，如灯焰燃之字阿，即初字，其相应即与彼一境三摩地。常当放气息者，当放具阿字迦字自性能摄诸佛众之三字。以诸咒自性为此：由自性光明字阿，从彼生起复于彼融，如从空生云聚。从彼如花生三字，摄于身语意，当胜解密字四轮。其中无头者在心间，头在喉间，声即字乌，彼在脐莲，声之边际即点明，彼住密莲。


 །དེ་ ལ་ལྡང་བ་ནི་མགོ་བོ་མེད་པ་དང་།གནས་པ་ནི་མགོ་བོ་དང་། འཇུག་པ་ནི་སྒྲ་དང་། ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དབུགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲའི་མཐས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གསང་བའི་ཡི་གེ་གཅིག་པུས་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་འོད་གསལ་བའི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། མགོ་ མེད་སྙིང་གའི་པདྨར་གནས།།ཁ་ཡི་པདྨར་མགོ་བོར་གནས། །ལྟེ་བའི་པདྨར་སྒྲ་གནས་ཏེ། །སྒྲ་མཐའ་གསང་བའི་པདྨ་ལའོ། །འགྲོ་དང་འོང་བར་བྱེད་པ་འདི། །ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ།བརྒྱད་པའི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་ཧ་སྟེ། །སྡེ་ཚན་བརྒྱད་པའི་མཐར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཱུ་ནི་དབྱངས་དྲུག་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཧའི་ཞབས་བསྐྱེད་དུ་བྱའོ། །ཐིག་ལེར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞབས་བསྐྱེད་དང་བཅས་པའི་ཧ་དེ་ཉིད་ལ་ཐིག་ལེ་སྦྱར་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བཏུ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དབུགས་ གཏོང་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་གསུམ་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཅི་དགའ་བའི་བཟླས་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མོས་པའི་དབང་གིས་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ལྡང་བའི་རླུང་ཁོ་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་དང་ གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་རླུང་རྣམས་ནི་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་གྲངས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མོས་པའི་དབང་གིས་གལ་ཏེ་ཡི་གེ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་ གཞན་ཉེ་བར་གནས་པའི་རྩོལ་བ་ནི་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅི་དགའ་བའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ།།ཡང་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་དམིགས་ནས། འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་གྲངས་ལ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །གྲངས་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་ཆིག་སྟོང་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་།རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་ཉིན་མཚན་མེད། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ནི་གྲངས་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོ་སླའོ།

以下是完整的中文直译：
其中，起者为无头，住者为头，入者为声，摄一切离气者即为声之边际。以一密字示从起等至光明之三摩地。如云："无头住于心莲中，头住于口莲之中，声住于脐轮莲花，声边密处莲花中。此等往来运行时，善入明点瑜伽中。"此为四天女所问释续中所说故为摄要。
八边际者即字"哈"，因住第八组末故。"乌"为第六元音，当作"哈"之加足。"带点明"者，即于有加足之"哈"上加点，即为字"吽"。
"瑜伽者放气"者，谓瑜伽士以此字作出入住三者，即是随欲持诵，说为依瑜伽士胜解而持诵。
若如是，则唯成就起风，不成就入住本性之风耶？
答：且诸风于昼夜自然运行，不超所说之数。若瑜伽士依胜解缘一字而作，尔时近住其他字之加行即全无义，故说为随欲持诵。或者，缘前说分位差别，有入等，其数亦无相违。
为说彼数故云："二万一千又，如是六百数，瑜伽自在者，昼夜无间诵。"此亦易解。


 །ལུང་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་འདིར་གསང་ཞིང་དགོངས་པ་ཡིས། ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་ཡིན། །བསམ་གཏན་ཁ་དོན་མེད་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་བཟླས་པར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསང་ཞིང་དགོངས་པ་ནི་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་དེ་དེ་རུ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གསང་བའི་ཡི་གེའི་བཟླས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།བསམ་གཏན་ཁ་དོན་མེད་མོད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཁ་དོན་ནི་ངག་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ ཉིད་དེ།དེ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཟླས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཁམས་གསུམ་དུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་བརྟེན་པ། །བསམ་གཏན་ཁ་ཏོན་བྲལ་བ་ཡིས། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཟློ་བར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ལྷའི་གཟུགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས སྔགས་ཀྱི་སྐུ་གང་བསྒོམ་པ་དེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་།ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གཟུགས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རུ་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྐུ་གང་ཡིན་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ ཏིང་འཛིན་གྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་གསུམ་པས་ཐོབ་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་དང་སྔར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོ་ག་ལས་མ་འདས་ཏེ། །བསྟེན་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་ པར་བྱས་ལ།ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐུ་རྟེན་དང་ངག་གི་རང་བཞིན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐུལ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
为示教证，故说：
"于此以密意，
宣说细瑜伽，
虽无禅诵持，
然说为持诵。"
密意者，即密意授记续中，"宣说细瑜伽"者，即佛陀所示金刚念诵方便之气及咒语真实性本质的密字持诵。
"虽无禅诵持"者，禅定即具有咒身等相之三摩地，诵持即语念诵相。虽离此二者，然因细瑜伽自性成就故说为持诵。如云：
"三界诸有情，
依于命及勤，
离禅及诵持，
持诵咒中王。"
为示金刚念诵所依天身故说：
"由此金刚诵，
如法当依止，
以幻喻定中，
当成办诸业。"
且因超越生起次第所修咒身，身远离亦是智慧自性故无形，彼中无有天身修持。是故为说何为金刚念诵所依身。
说"以幻喻定"者，即以下当说第三次第所得幻喻三摩地自性之身，及前说金刚念诵如法仪轨不违下文所说仪轨。依止即反复修习，一切事业即成办寂静等诸事。此示于其金刚念诵中，幻身为所依，语之自性成就故为发心者。


 །ཇི་སྐད་དུ། སྔགས་ལ་དམིགས་པའི་སྐུ་ཡི་ནི། །ངག་གིས་ཡིད་ལ་བསྐུལ་བ་ ཡིས།།ཡིད་ནི་དགའ་བྱེད་ཡིད་འོང་བའི། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པར་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཁུངས་དྲངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་མེད་སྔགས་ནི་བཟླས་ནས་སུ། ། སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ། །དེ་ཡི་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ནི། །ཁམས་གསུམ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཉམ་མེད་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་བཟླས་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་ཉིན་དང་མཚན་དུ་རྒྱུ་བར་ཤེས་ནས། སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་གསལ་བའི་རང བཞིན་མ་ནིང་གི་བཟླས་པས་སྒྲུབ་པ་བྱའོ།།དེའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡིས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་ནི་ཞག་སུམ་ཅུས་ཁམས་གསུམ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། བཟླས་པའི་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས། །འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ལྡན་བཟླས་ནས་ཀྱང་། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཟླ་བ་ཉ་ལ་དེ་འགྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་ཉིན་རེ་ལ་དབུགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱིས་ཞག་ལྔ་ལ དབུགས་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་རྒྱུ་བ་ཡིན་ཏེ།གྲངས་མང་ཉུང་བཀག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ནི་འབུམ་ཕྲག་ཁོ་ནས་བཤད་པའོ། །གྲངས་དེའི་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་ནི་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བར་དུ་ འབུམ་ཕྲག་དྲུག་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་རྣམ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྔགས་བཟླས་ལ་ཟླ་བ་ཉ་ལ་དེ་འགྲུབ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如云：
"缘咒之身相，
语言意催促，
意生喜悦意，
当得胜悉地。"
等如是所说。
为示如法仪轨之声义，引自《二无等胜续》：
"持诵无等咒，
以修性成办，
由彼一月中，
必定成三界。"
无等咒者，持诵三字后如轮般昼夜运行当知。修性者，瑜伽士以光明自性中性持诵而修。
为示其功德故说"由彼一月"等，月即三十日，三界即以三界有情为对境之事业集，无需勤作即得成就。
为说持诵数量故说：
"从识所生咒，
具足六十万，
礼敬金刚萨，
满月得成就。"
此中每日有二万一千六百气数，五日中有十万零八千气运行。为限定数量多少，说带八千之十万仅以十万说之。彼数一月即为六十万，此亦从毗卢遮那至金刚持示六十万。
如是"一月中从识所生咒"者，即持诵乘于气之识所生咒，"满月得成就"者，即于金刚持诵得究竟。


 །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་ཕྱག་བྱས་ ནས།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་ནས་འདི་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་གི་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ཆགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པ་མེད།།ཕྲེང་བ་མི་དགོས་དགག་མི་དགོས། །གཟུང་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་དང་། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་མི་དགོས་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་པས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྲེང་བ་ནི་སྔགས་བཟླས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གཟུང་མི་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བའི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཁོ་ན་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བ་དགག་ཅིང་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅིངས་པ་ལ་སོགས་པ་ དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བའི་དུས་འོད་ཟེར་གྱི་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲིས་སྐུ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་པ་མི་དགོས་ཏེ། མི་འཇིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཏན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་སྲེག་གི་ ལས་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ་བུད་ཤིང་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་བཞིའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མེས་སྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་པ་དང་། གཏོར་མ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་མི་དགོས་ཏེ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡ་ཡི་དོན་གྱིས་གང་ཅི་འང་རུང་། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བྱ་བ་ནི། །ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་ཡས་ ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཡི་གེ་ཡ་སྟེ།དེས་སྒྲུབ་པའི་དོན་ནི་ཡའི་དོན་ཏེ་དྲག་པོའི་ལས་ཡིན་ནོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་དེ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཅི་ཡང་རུང་བ་ནི་དྲག་པོའི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོས་ཉེ་ བར་མཚོན་པའི་མེ་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱིས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
何时呢？"礼敬金刚心"者，意缘第六转轮王，此示为六转轮王之持诵。为说于专注金刚持诵之瑜伽士不需苦行等，故说：
"于彼无苦行，
不需持珠鬘，
不需作止观，
所持及火供，
诸事皆转变。"
苦行即十二头陀行等，彼瑜伽士不需要，因受用五欲功德而相违故。珠鬘即为持咒不需执持，因自然运行之命气及努力即是珠鬘故。"不需止"者，即不需观察鼻尖等处，不需结跏趺坐等，因于四轮显现时当止心于光明明点故。"所持"者，即不需专注于画像、月轮等，因恒时安住于不坏真如故。
火供事业亦不需要，因以金刚持诵之火焚烧如薪之四种语分别故。如是供养、施食、加持等其他诸事亦不需作，因以内在本性次第成就彼等一切故。
为说如何成办寂静等事业故说：
"以亚字义随所欲，
欲求悉地所作事，
以日等三字本身，
趣入利益众生事。"
以字母亚所表征之风轮即亚字，以彼成办之义即亚字义，是猛烈事业。悉地即彼之悉地，欲求彼之瑜伽士，随所欲者即任何猛烈事业皆可作。如是以日等三字所表征之火等三轮，当趣入寂静等利益众生事。


།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མེ་དང་རླུང་དང་དབང་ཆེན་དང་། །ཆུ་སྟེ་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི། །ལས་ནི་གཉིས་གཉིས་གནས་པར་ འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལས་གཡས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་ཤར་བའི་དུས་སུ། ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ལས་གཉིས་གཉིས་ནི་ལས་བཞི་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ རོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཆོད་ལ་བརྩོན་པས་མཆོད་པར་འགྱུར། །བཟླས་ལ་བརྩོན་པས་རྣམ་པར་དག། མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྩོན་པས་འབྱོར། །བསམ་གཏན་བརྩོན་པས་ཐར་པ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པའི་གང་ཟག་གིས་ནི་བླ་མ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལ་ཆགས་ན།ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཇི་ལྟར་བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ངག་གི་བཟླས་པ་ལ་ཆགས་པའི་གང་ཟག་སྡིག་པ་ཟད་པས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་དང་ ཇི་ལྟར་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྩོན་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་མེའི་ཞལ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས་འབྱོར་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ།བསམ་གཏན་བརྩོན་པས་ཐར་པ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གྱི་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནི། །འགྲོ་ན་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། །དེ་ནས་མི་རྟག་ཆོས་ཅན་གྱིས། །གསང་སྔགས་རྣམས་ནི་འགྲུབ་པར་ འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའི་རང་བཞིན་གྱི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཤེས་ནས། འགྲོ་བའི་ནང་ན་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ ཕྱིར་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་ན་གང་དུ་ཡང་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
为解说此义故说：
"火风及大自在，
水等各轮中，
于半半时分，
二二业安住。"
在火等四轮中，从右等门出现红等色光明之时，于半半时分间，二二业即四种事业得以安住成就。
今为以喻说明由金刚持诵得解脱故说：
"精进供得供养果，
精进诵得清净果，
精进火供得圆满，
精进禅定得解脱。"
如同精进供养之人若于上师、独觉、菩萨等供养生执，即于此生成为供养对象；如同精进持诵即专注语诵之人因罪业尽而得清净；如同精进火供即从誓言火口令智慧火满足之人得圆满；如是"精进禅定得解脱"者，即示金刚持诵精进之瑜伽士得无住涅槃相之解脱。
为说唯由无分别得一切悉地故说：
"咒士如是了知已，
行走如同婴儿行，
尔后无常法性者，
密咒一切得成就。"
如是了知者，即以前说之理了知阿字迦字本性之语言戏论后，于众生中如婴儿而行，即应离赞毁等语分别而住。因光明本性既无赞毁，若瑜伽士如是行持则于何处亦不生执。"尔后"者，即从无分别法性之因。


 །གསང་སྔགས་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་རང་རང་གི་ལས་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་དེ་རྣམས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད གསལ།ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཡིད་སྐྱོབ་པ་འམ། སྦས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་སྲོག་རླུང་དང་འབྲས་བུ་ནི་སྔགས་ཏེ། དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ ཉིད་དེ།རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ་གསང་བ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་། རྒྱུད་ཕྱི་མ་དང་། བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡང་ཕྱེ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་གྲུབ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ངག་གི་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ།།ངག་གི་རྣམ་པར་དབེན་པ་དེ་ཡང་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ངག་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དཔེར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངག་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ངག་དང་། གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངག་དང་ ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངག་གོ།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ངག་ནི་སྔོན་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །བློ་གྲོས་ ཆེན་པོ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་།།བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ངན་གྱི་རང་གི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་སྟེ། ངག་བཞི་ པོའི་མཚན་ཉིད་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་གསུངས་སོ།།ངག་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
密咒即蛇等，其等成就即各自于事业具有能力。具有分别之人等非能成就，因不知咒之真实义故。
为说摄要故说：
"语金刚成就，
此为咒真实，
以三智分别，
定于唯心中。"
因护心或密语故，咒有二相，即因果差别。其中因为命气，果为咒，彼等之真实即咒之真实，即气与咒之真实性。密义是随顺根本续、后续及释续而分别。不仅如此，金刚持诵亦作分别。
其复云何？"语金刚成就"者，即成就不可分之语清净。彼语清净亦是清净四种语分别而得。其中四种语者，譬如相状语、梦语、习气执著语及无始时分别语。
大慧，其中相状语从执著自分别相而生。大慧，梦语从忆念往昔所经境及无分别境而生。大慧，习气分别语从忆念往昔所作业而生。大慧，无始时分别语从无始时戏论执著之习气自种子而生。四语之相于《行集明灯》中所说。
此四语中，前二从转识而生，后二应知从染污意及阿赖耶识而生。


 །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་ བ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་འདི་ཉིད་སེམས་ཙམ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དཔེར་ན་རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རླུང་གི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།རིམ་པ་འདིས་ངག་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་སྟེ། རིམ་པ་གཉིས་པས་སྣང་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཕྲ་མོ་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སློབ་མ་གང་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་ལ་བརྙས་སྒྱུ་ཅན་དད་པ་ མེད།།སྔགས་ཀྱིས་རློམ་ཞིང་གླེགས་བམ་མཐོང་བས་ཁེངས། །དད་པ་མེད་ཅིང་དབང་བསྐུར་དམན་པ་ལ། །གཏམ་གྱི་རིམ་པའང་དེ་ལ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་སློབ་མ་ཙནྡན་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་ལ་རིམ་པ་འདིའི་གཏམ་ཡང་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བླ་མ་ལ་ བརྙས་པ་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་དང་།།སྒྱུ་ཅན་ནི་སྒྱུ་མ་ཅན་དང་། །དད་པ་མེད་པ་ནི་སླར་ཡང་ཞེ་སྡང་ཅན་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཙམ་ཤེས་ནས་རློམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གླེགས་བམ་མཐོང་བ་ནི་རང་གིས་གླེགས་བམ་ཀློག་ནས་བདག་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་ ནས་དད་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་དང་།དབང་བསྐུར་དམན་པ་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཙམ་ཐོབ་པ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་དབང་བསྐུར་བ་མ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིམ་པ་འདི་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བླ་མ་ལ་གུས་ དད་དང་ལྡན།།མོས་པས་བསྙེན་བཀུར་ལ་ནི་རྟག་ཏུ་བརྩོན། །ཐོས་པ་འཛིན་གང་བླ་མ་དམ་པ་ཡིས། །དེ་ལ་བླ་མའི་དྲིན་སྦྱིན་བརྟག་མི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བླ་མས་བཀའ་དྲིན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པའི་དོན་ མྱུར་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙིང་དགའ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་ལ་གུས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ནི་ལན་གཅིག་ཏུ་བཤད་ པའི་ཆོས་བརྗེད་ངས་པ་མེད་པས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཛིན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
关于"以三智分别"等，如是以三智分别，此当配于唯心。譬如，气与咒之真实性即是乘于气之识。因为乘于气之车乘的识能生起诸趣。
以此次第清净语，以第二次第当清净显现为因之微细自性，说明差别。
为观察应授予何等弟子金刚念诵次第及不应授予者，故说：
"轻慢上师诳无信，
慢持咒语见经傲，
无信灌顶下劣者，
语之次第勿为说。"
若是旃檀般之弟子，亦不应为说此次第。其云何？轻慢上师者即懈怠者，诳者即虚伪者，无信者即怀恨者，如是仅知咒而慢者即傲慢者，如是见经者即自读经已谓我不需闻法等，内心无信者即不乐法者，灌顶下劣者即仅得明灌，未得无上灌顶者，不应为彼说此次第，因非法器故。
为说法器之相故说：
"若人敬信于上师，
信乐承事常精进，
持闻教者胜上师，
彼得师恩不须察。"
对如宝般之人，上师授予恩德不须观察，当速为说次第义。云何？具信者即于谛及三宝等心生欢喜，如是敬上师者即爱慕金刚阿阇黎之恭敬，如是持闻者即一经说法永不忘失而尽形寿受持。


།ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་མཁས་ལ་དྲང་། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཅིང་རྒྱུད་གཅིག་པ། །ཐོས་ནས་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ནི། །རིན་ཆེན་ཞེས་བྱའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་བཤད་པའི་ ཕྱིར།རི་རབ་རྩེ་ལས་འགའ་ཞིག་ལྟུང་འགྱུར་ན། །ལྟུང་བར་མི་བྱ་སྙམ་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་ནས། །གྲེལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རི་བོའི་རྩེ་མོར་ལྟུང་བའི་སྐྱེས་པ་ལྟུང་བར་མི་འདོད་ན་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་ ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་པའི་སློབ་མས་གྲོལ་བར་མི་འདོད་ན་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།།འོ་ན་འདིར་རེ་ཞིག་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རྡོ་རྗེ་དབབ་པ་ནི་མན་ངག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པས་ མནན་པའི་གང་ཟག་ལ་ཡང་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཏེ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྟོན་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་ དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དྲན་པར་མི་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་བཀག་པ་དྲན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་མིག་བཙུམས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་ནས་དེས་དེ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་བསྒོམ་པས་དགོས་པ་མེད་པའོ། །མེད་ན་ནི་བསྒོམ་པས་ཀྱང་བྱ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆ་གཉིས་ཉེ་བར་བསྡུས་ན་འགལ་བའི་ཆོས་འབྱུང་བས། དེ་ནི་བསྒོམ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་དཔལ་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་ནི་ཐབས་དང་། ཐ་མ་བཞི་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ།

以下是完整的中文直译：
如说：
"戒律清净且博学，
正直具慧心专一，
闻已善能为他说，
此即名为宝人者。"
为说上师恩德之伟大故说：
"若有从须弥顶坠，
虽思不坠终将坠，
得蒙上师恩教已，
虽思不脱终得脱。"
如同坠落山顶之人虽不欲坠仍将坠落，如是获得上师恩德之弟子虽不欲解脱亦将解脱。
那么，此处暂且以毛竖等表示之金刚降临并非以教授本身显示，因为不确定之故。不确定者，即被贪欲、忧愁等压制之人亦将见到毛竖等现象。
从教示方面亦不能表示彼性，因为彼是分别之因故。无分别与分别互相违背，若说示无分别，则彼本身将成有分别，譬如虽说"汝勿忆念"，但遮止亦是忆念等。
若闭目修真实性，亦不能以此获得彼，因为遍行性已失故。因为真实性是一方住，遍及动与不动诸事物故。若彼存在，则修习无有必要。若不存在，则修习亦无所作。若摄受二分，则生违法，故彼不应修习。
那么，云何为上师恩德？答：此密咒大乘由吉祥菩提金刚示现四印，其中三印是方便，最后第四印是果。


 །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་སློབ་མ ལ་གཏད་པ་དེ་ལ།དེ་ཡིས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་། དཔེ་དང་དཔེ་ལས་འབྱུང་བ་དག་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་ཆོས་སྐུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ ནས་སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྩོལ་བ་དང་ལྡན་པས་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།ལྡང་བའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་ མེད་པ་ཡིན་ནོ།།རིམ་པ་ལྔའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།ད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པ་རྩོམ་པའི་དང་པོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་འཚལ་འདུད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཕྱག་འཚལ་ བསྟོད་དེ་ཕྱག་འཚལ་འདུད།།ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བ། །གང་ལ་བསྟོད་ཅིང་གང་གིས་བསྟོད། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ལྷག་མ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལྔས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་ལས་མ་འདས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །མ་འདས་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ལ་བསྟོད་ཅིང་གང་གིས་བསྟོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རང་ཉིད་མེད་ པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་སྟོད་པ་པོ་དང་།བསྟོད་པར་བྱ་བ་དང་བསྟོད་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱག་འཚལ་བར་བྱ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་ཐ་མི་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ལུས་དང་ངག་གི་ཕྱག་འཚལ་བས་དགོས་པ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
其中，首先将事业印等中任何一印授予弟子时，彼以此与光明等一起体验，现证光明，以喻与从喻所生之有法与法性之理了知"此即是法身"后，安住于无分别界中。
从彼起已，复以具精进智慧住于千劫之间。起定之时，依师所示门而为明显真实义故随说，因为真实性是自生故。显示彼性非是生因，故无过失。
此为《五次第释·次第义明显》中金刚念诵次第第一品。
今开始第二次第，首先向世尊金刚持顶礼故：
"顶礼敬礼复顶礼，
顶礼赞叹复顶礼。
如何赞叹作顶礼，
于谁赞叹由谁赞？
大金刚持我顶礼。"
此乃向大毗卢遮那本性顶礼。余下五次顶礼表示向五如来本性之大金刚持彼性顶礼。
因此说："如何赞叹作顶礼"，即不离如是赞叹而顶礼。为说明不离之义故，说："于谁赞叹由谁赞"，因为于无自性法身中，能赞者、所赞境及赞叹皆不可得故。如三轮清净之布施等。
能礼所礼无差别者，即是无上顶礼。因为顶礼是为获得世尊本性而作，若以无分别而证得彼性时，则身语顶礼无有必要。


 །དོན་འདི་ཉིད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གསུངས ཏེ།མཆོད་རྟེན་ལས་ནི་མི་བྱ་ཞིང་། །གླེགས་བམ་ཀློག་པ་དེ་བཞིན་དུ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྡོར་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞིན་དུ། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལེགས་མཐོང་གང་ཡིན་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གནས་ཐ་དད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ་བོའི་ རྒྱུན་གཉིས་གནས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་འགྱུར་ན་ཆུ་བོ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་མར་ནི་མ་ཧེ་དང་བདག་གི་མར་འདྲེས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པའི་བློ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡེ་ ཤེས་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་མཐོང་ན།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའམ་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ། དེ་ལ་ཛྙཱ་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་དང་། ན་ནི་བཀག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་རྣམ་ པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་བཀག་པར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་མ་ཐོབ་པར། །དེ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་མི་འགྱུར། །མུན་ནག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེངས་པ། །དྲན་གྱིས་སྣང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།ཁྱོད་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཏེ། དེ་ལས་མ་ཐོབ་པ་ནི་མན་ངག་མ་ཐོབ་པས། དེ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མུན་ནག་རབ་རིབ་ཅེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་མུན་ནག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེངས་པའི་ཁང་པ་ལ་ཁང་བདག་གི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ཁ་ཅིག་མར་མེ་ཐོགས་ནས་ཁང་པ་དེའི་ནང་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་མི་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་བས། དེས་ སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བསྒོམ་པར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
此义于吉祥密集经中说：
"不应于塔前作礼，
诵读经典亦复然，
不应作画曼荼罗，
不礼金刚三胜尊。"等。
此是就圆满次第而说，这一切于世俗谛中并不相违，是究竟义。
为解释此义故说：
"如水注入于水中，
又如酥油入酥油，
自身之智慧明见，
于此即是作顶礼。"
譬如从不同处流来的两股水流汇入一处时，彼二水流无有任何差别可得。同样，若水牛酥与自家酥混合时，于彼亦无有差别之念。如是于此，若见智慧于无分别真实性中善见智慧即是无智，于彼顶礼即是殊胜，此为教示。
因为自证智慧即非成立为智慧故说无智慧。智慧(ye shes)即梵文jñāna，其中jñā为了知义，na为遮遣义。此即遮遣四种瑜伽行派。
若问：若法身本性已成就，何须修习？答：
"然未得至遍智前，
彼不能得近缘取，
如暗室中遍黑暗，
依教得获光明现。"
虽然你说得对，然而遍智即金刚上师，未从彼得即未得教授，"彼不能得近缘取"即不能现证真实性，因为不知其本性故。
为显示譬喻故说："如暗室中"等。譬如充满黑暗的房间中，依靠房主恩德，有人持灯能见其中瓶子、毯子等物。如是依上师恩德，能令不明真实性变得明显，故非能生，具有应修之理。


 །ད་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། །གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་། །བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ རྣམ་པར་དབེན་པའི་སྐབས་འདི་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབྱེ་བས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་འཁོར་ དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་པོ་དག་པར་འགྱུར་ན།དེའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་དག་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ འཁོར་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པ་དག་པར་འགྱུར་ན།དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་དུས་སུ་བཞི་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་། འོད་གསལ་བ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་རྒྱུ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ པ་ལས་འབྱུང་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་དེ་ཉིད་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་སྦྱོར་བ་ ལས།།རྫོགས་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་འགྱུར་ནས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་ནས་གཉིས་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་པོ་ལས་ལྷག་པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ སྦྱོར་བ་ལས་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
现为略说缘心次第故说：
"空性及极空性，
第三大空性，
第四一切空，
为因果差别。"
在此心清净阶段，由入识、染污意识及阿赖耶识之分，心有三种。其中，如下所说咒及手印次第，知晓自性后，若第一识及其眷属清净，尔时空性即现起光明智慧。
如是，若第二识及其眷属清净，尔时极空即现起增长光明智慧。如是，若第三识及其眷属清净，尔时大空即现起临近获得光明。当此三者不可得时，第四即一切空，心明光将现起。
此等亦依因果差别而显现。其中空性等三者为因，明光为果。或者，空性是极空性之因，极空性是果，如是于一切应知。
为显示因果差别故，说由缘起而生。凡是缘起所生者，即是无生，即是空性。因此，说光明等彼等为空性等。
为除彼因果差别故说：
"由修慧方便，
当得圆满近，
既得圆满近，
一切空明光。"
首先生起智慧智，其次生起较初更胜之方便智，由彼二者相合而近得，即成就第三智慧。


།དེ་ནས་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྫོགས་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ནི་དང་པོ་འཆར་ བ་དང་།འོད་གསལ་བ་ཕྱི་ནས་འཆར་བའོ་ཞེས་བླ་མ་རྣམས་ལ་འདྲི་བར་བྱ་བའམ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །སྦྱང་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡི་རིམ་པ་རྣམ་དག་དང་། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། །སྟོང་པ་ གསུམ་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས།།བླ་མེད་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་གོ་རིམས་ཏེ། དེའི་རྣམ་དག་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་བླ་མེད་གོ་འཕང་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ མྱ་ངན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གིས་འབྲེལ་པའོ།།རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོའི་འབྲེལ་པས་སོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་རྫོགས་པས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ།འདིར་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱ་གང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་གསུམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་རང་ གི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེས་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏོ། །འཁོར་བ་དང་བཅས་པ་སྦྱང་བྱ་དང་སྦྱོང་བྱེད་དག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། རྣམ་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣང་བ་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་དང་། །སེམས་ དང་གཞན་གྱི་དབང་དག་སྟེ།།དེ་ཡི་རང་བཞིན་འཕྲོ་གསལ་བ། །ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བར་བྱེད་པས་ན་སྣང་བ་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་པོ་དང་། ཡིད་དགའ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་གྱུར་པས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྣང་བའོ། །སྟོང་པ་ནི་དེ་ཉིད་རང་ བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
此后，圆满近得后，一切空明光即第四智慧，将如下所说咒及手印次第于瑜伽士显现。关于近得先现，明光后现，应当请教上师们或随顺解释续部。
为显示所净、能净及净化果故。故说：
"因之次第清净及，
三识瑜伽合，
三空平等合，
当得无上位。"
因即三智慧，彼等次第即为次序，其清净即由遍知其自性而明显，无上位即得一切空，应作涅槃，此为文句关联。
若问何为因？"三识瑜伽合"即入识等三者之关联。因为唯有入识等三识圆满殊胜功德，而成就为光明等智慧之自性，此中无有所断所取。此亦因为唯有遍知自性即是菩提故。
其后与三空相合，即由诸自性不得自体，以彼空性当显现无上位，此为语义。
为以轮回及所净能净三种门中说异门故，说：
"光明空性慧，
心及他所依，
彼之自性明放光，
今当广宣说。"
由能显现故为光明，即初入识，及由显现为意喜故，光明智慧亦为光明。空性即彼自性本空及不可得故。智慧即彼为殊胜智慧故。心即彼能了知一切境故。


 །གཞན་དབང་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེའི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་བྲལ་དང་ནི་བར་མ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཆེན་པོ་དག་།ཡིད་ལ་འགྲོ་ཞིང་འོང་བ་དང་། །མྱ་ངན་ལ་སོགས་གསུམ་དེ་བཞིན། །ཞི་དང་རྣམ་རྟོག་འཇིགས་པ་དང་། །འཇིགས་པ་བར་དང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས། །སྲེད་དང་སྲེད་པ་བར་མ་ དང་།།ཤིན་ཏུ་སྲེད་དང་ཉེར་ལེན་པ། །མི་དགེ་བཀྲེས་དང་སྐོམ་ཉིད་དང་། །ཚོར་བ་ཚོར་བ་བར་མ་དང་། །ཤིན་ཏུ་ཚོར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་། །རིག་པ་པོ་དང་རིག་འཛིན་བཞི། །སོ་སོར་རྟོག་དང་ངོ་ཚ་ཤེས། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བརྩེ་བ་གསུམ། །དོགས་དང་བསམ་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཕྲག་དོག་ ཅེས་ནི་བྱ་བར་གྲགས།།རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་རྣམས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན་པས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རིག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་ཡིན་ནོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་རང་རིག་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་གསལ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །མཚན་མོའི་མིང་ དུ་ངེས་པར་བཤད།།དེ་བཞིན་བུད་མེད་མིང་དུ་བརྗོད། །འཇམ་པོ་ལྟ་བུའང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཡོན་པའི་མིང་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་ཅན། །བརྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དང་པོ་ཡི་གེ་ཐིག་ལེར་བཅས། །ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟར་སྣང་ཞིང་། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་གསལ་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མཚན་མོའི་མིང་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཚན་མོ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་ཟླ་བ་ཤར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ཤར་བ་ཡང་ཚངས་པའི་བུ་ག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པའི་ཕྱིར་རོ།།བུད་མེད་མིང་དུ་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་པོ་ཞེས་པ་ནི་དམན་པའི་བདེ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོན་པའི་མིང་ཞེས་པ་ནི་རྩ་གཡོན་པ་ལ་གནས་པའི་རླུང་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
他所依是从因缘所生故。此中因缘即咒及手印故。为说其自性故，说：
"离欲及中性，
如是诸大者，
意中来与去，
忧等三亦然。
寂及分别怖，
中怖极大怖，
爱及中等爱，
极爱并执取。
不善饥与渴，
受及中等受，
极受之刹那，
持明四种类。
别观及惭知，
悲心与三慈，
疑虑及思维，
嫉妒如是称。
三十三自性，
有情之自证。"
此等自性是般若智慧之本体，由示此等为心所法，有情之自证是现量所经验。一切心与心所之了知是自证现量，即乐等自证故。
为对执著名言者说此等异门故，说：
"世俗明色相，
决定说夜名，
如是称女名，
柔软亦复然。
左边名亦尔，
月轮具莲花，
为作坚固因，
初字具明点。
如现月光明，
光明智慧生。"
此说依异门通过咒之次第而示现光明智慧生起，此等自性依世俗明色而说为夜名。因为夜是智慧，月亮升起故。其升起亦因从梵穴流下菩提心故。称为女名者，因为是智慧自性故。柔软者，因缘取下劣乐故。左名者，因从住左脉风所执著之识生故。


།ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མིང་ཅན་ནོ། །པདྨས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་པདྨའི་མིང་ཅན་ནོ། །ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ་ཇི་བཞིན་མི་རྟོག་པས་པདྨ་ དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པའི་དབྱངས་དང་པོ་བཀོད་ནས།ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁོ་ན་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེར་ཡང་རྩའི་གཟུགས་སུ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པའི་དབྱངས་དང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་སྟེ། དེའི་ཕྱག་བཙལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་པའི་རླུང་བཀུག་ཅིང་བཅུག་ལ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པའི རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཐབས་ལྡན་པ། །སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་ བརྗོད་དེ།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་། །དེ་བཞིན་སེམས་ལས་འབྱུང་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་ལས་ཡིད་དགའ་བ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཐབས་ནི་རྩ་གཡས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞི་པོའི་ རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
所谓月轮者，因菩提心之坛城生起故，名为月轮。以莲花为表征者，因是智慧自性故，名为莲花。对初业者而言，如实不分别而于莲花月轮之上安置具明点之第一元音，则如月光般之光明智慧升起。
此是住于圆满次第之咒次第，此中唯八辐法界轮即是八瓣莲花，其中所住之菩提心即是月轮，于彼中复有以脉相具明点之第一元音自性成就者，从彼放光。由其礼敬自性所摄入之风召请并纳入，若能完全了知具自性之入息识之自性，则如月光般之光明智慧升起。由咒次第门示现心清净之一分。
今为说第二智慧故，说：
"极空具方便，
称为增长明，
如是遍计及，
如是说心生。"
因较前者意生更胜故为增长明。极空者，因四十自性不可得故。方便者，因是烦恼意识趣行之因故。或者方便者，因从住右脉之识生故。遍计者，因是内自性故，不从境生故。心所者，因是我见等四心所之自性故。


།འདིའི་རང་བཞིན་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དེ་བཞིན་དགའ། །དགའ་བ་བར་མ་ཤིན་ཏུ་དགའ། །རངས་དང་རབ་ཏུ་མགུ་བ་དང་། །ངོ་ཚ་དེ་བཞིན་དགོད་པ་དང་། །ཚིམ་དང་དེ་བཞིན་འཁྱུད་པ་དང་། །འོ་བྱེད་དེ་བཞིན་འཇིབ་པ་དང་། །བརྟན་དང་བརྩོན་དང་ང་ རྒྱལ་དང་།།བྱ་དང་འབྲོག་དང་སྟོབས་དང་ནི། །སྤྲོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཉིད་དང་། །དེ་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བར་མ། །ཤིན་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་དྲག་།རྣམ་པར་སྒེག་དང་ཞེ་འགྲས་ཉིད། །དགེ་བ་ཚིག་གསལ་བདེན་པ་དང་། །མི་བདེན་པ་དང་དེ་བཞིན་ངེས། །ཉེ་བར་མི་ལེན་སྦྱིན་པ་པོ། །བསྐུལ་ དང་དེ་བཞིན་དཔའ་བོ་དང་།།ངོ་ཚ་མེད་དང་སྒྱུ་དང་གདུག་།མི་སྲུན་པ་དང་གྱ་གྱུ་ཉིད། །མཚན་ཉིད་བཞི་བཅུ་གང་ཡིན་པ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་སྐད་ཅིག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྡོག་ པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་ཞིང་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་སྤྱད་ན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མའི་མདོ་ལས་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་ ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉིན་མོ་སྐྱེས་པའི་མིང་དང་ནི། །རྩུབ་མོ་གཡས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིང་དང་ནི། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་རྡོ་རྗེ་མིང་། །ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡིས། །ཆ་རུ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འདྲ་བ་ཡི། །སྣང་བ་མཆེད་པའི་སྦྱོར་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཉིན་མོའི་མིང་ཅན་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེས་པའི་མིང་སྟེ་སྐྱེས་པ་ནི་པུ་རུ་ཥའོ། །པ་རུ་ནི་ཆོས་འབྱུང་སྟེ་དེ་བསྟེན་པར་བྱེད་པས་ན་པུ་རུ་ཥ་སྟེ ཐབས་ཡིན་ནོ།།རྩུབ་མོ་ནི་ཉི་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྩ་གཡས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཁྲག་གི་ཁམས་ཏེ་དེའི་མིང་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།

以下是完整的中文直译：
为说明此自性故，说：
"贪与嗔恨及欢喜，
欢喜中等极欢喜，
欣悦及以极满足，
惭愧如是及笑声，
满足如是及拥抱，
亲吻如是及吮吸，
坚固精进与我慢，
作业游牧及力量，
欢喜俱生性本身，
如是中等俱生性，
极俱生性及猛烈，
妙艳姿态与嗔恨，
善巧明语及真实，
不实如是及决定，
不取近前施予者，
劝请如是及勇士，
无惭诡诈及凶恶，
粗暴以及曲邪性，
凡是此四十相性，
即是极空之刹那。"
此等自性即是增长明智慧，是烦恼意识转变之相。此等自性亦于每一刹那生起复融入。极空者，若以咒印次第修习，由此等获得极空性之名。前经中所说"自证"之语，于后者亦当随顺。
为说明此等之异名故，说：
"日生之名及，
粗重示右方，
日轮之名及，
如是金刚名，
以二明点饰，
当知彼分位，
如日光明般，
从增明瑜伽生。"
此等自性名为日，因是方便自性故。正因如此故名为士夫，士夫即梵语补卢沙。补卢即法源，依止于彼故为补卢沙，即是方便。粗重者，因是日之自性故。日轮者，从右脉生起之血界，故有此名。所谓金刚名者，即是以金刚为表征之方便智慧。


 །སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཉི་མ་ལ་ གནས་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་དང་བཅས་པའི་དང་པོ་ཡི་གེ་ལས་དང་པོ་པས་བསྒོམས་ན་དེ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་ཡིན་ནོ།།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གནས་པ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བས་མཚན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་ བརྒྱན་པའི་ཡི་གེ་དང་པོ་ལས་འབྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གནས་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་པདྨའི་མགོན་པོའི་ཡི་གེས་བཀུག་ཅིང་བཅུག་ལ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ གསུམ་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྣང་བ་ཐོབ་པ་དག་དང་ནི། །ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་ནི། །མ་རིག་པ་ནི་ཉིད་ཅེས་བྱ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་ནི། །རྣམ་གྲངས་འདི་དག་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་ནི་ཀུན་གཞི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་བཟོ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་སྣང་བ་དག་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནུས་པས། རྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་གམ་ན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ནས་འོད་གསལ་བ་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ནི་ཨུ་པ་ལ་དྷ་སྟེ། ཨུ་ནི་ཨུ་པ་ལ་སྟེ་ཐབས་དང་། པ་ནི་པྲཛྙཱ་སྟེ་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལས་འོག་ཏུ མཚན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ཐོབ་པའོ།།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནུབ་པའོ། །སྔ་མ་དང་ནི་རྟག་ཏུ་བྲལ། །དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །མ་རིག་པ་ནི་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ ཡེ་ཤེས་ལ་བལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་རིག་པའོ།།སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ནི་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་བདུན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如前所述，此处若初学者观修安住于日轮中具二明点之初字，则将生起如日光般的增长明智慧。圆满次第安住者，即于以日月为标志的法界轮中，由具二明点庄严之初字所放光芒，召请并摄入具风性之莲花主尊字，伴随眷属的烦恼意识得以转变，从而生起如日光般的增长明智慧。
为说明第三智慧故，说：
"明现获得及，
近得亦如是，
圆满成就性，
即说无明性，
大空之词语，
此等佛所说。"
大空之词，是诸佛如来所说阿赖耶识转变相之异名，此说遮止臆造。其中，明现获得者，即于何处不见日月之相，是为明现获得，由慧方便智慧力故，如胜者般不动三昧。所谓近得者，因于光明前获得故，获此后光明显现故。或者，近得即梵语upaladhā，u即upala为方便，pa即prajñā为智慧，由此二者向下标示故名近得。
圆满成就智即二智消融。如说："永离前者性，是说为圆成。"所谓"即说无明性"者，阿赖耶识即是无明，彼转变之智慧所见者亦是无明。大空者，因不见七种难以表示之自性故。


 །རང་བཞིན་དེ་རྣམས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་བར་མའི་སྐད་ཅིག་དང་། །བརྗེས་ངས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དང་། །མི་སྨྲར་གྱུར་དང་སྐྱོ་བ་དང་། །ལེ་ལོ་ དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ།།མ་རིག་སྐད་ཅིག་བདུན་པོ་ནི། །ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །ས་བོན་ཐིག་ལེར་ལྡན་མིན་ལ། །རླུང་གི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ཞིག་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རང་བཞིན་བདུན་པོ་འདི་རྣམས་མ་རིག་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ།ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་དང་འདྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱིས་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་ས་བོན་དང་། ཐིག་ལེ་དང་། རླུང་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཕྲ་བ་བརྒྱ་དང་ནི། །དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་འདི་དག ཉིད།།རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་འདི་རྣམས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་ གང་འབྱུང་ཞེས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།མཉམ་པར་བཞག་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚོན་པར་དཀའ་བ་སྟེ་རགས་པ་ལ་ཞེན་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་རྒྱུ་གང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྒྱུ་ ཡིས་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་རླུང་ལ་ཞོན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་རླུང་གིས་རང་བཞིན་མི་རྙེད་ན། དེ་སྲིད་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོད་གསལ་བའི་སྐབས་ལ་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་ པས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་དང་།མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་གང་གིས་འཛིན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་དག་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
为解说这些自性，故说：
"中等贪著刹那及，
忘失以及迷乱性，
不语状态并厌倦，
懈怠以及疑惑性。
此七无明刹那性，
细瑜伽者当了知。
种子明点不相应，
不从风门而生起。
若是明现获得者，
即是圆满之相也。"
此七种自性乃无明之相，从异熟识中生起。"细瑜伽者当了知"者，即具有如茅草尖般智慧者应当证悟为自证。当完全了知这些自性之时，前述种子、明点、风等皆不可得。因此，应当了知此如黄昏光明般的近得明现是圆满的。
为说明此等自性以昼夜分别而成之数量故，说：
"细微自性一百与，
六十圆满即此等，
因乘风之缘故而，
于昼夜中而生起。"
智慧、方便及近得等八十种自性，以昼夜分别成为一百六十。细微者因难以表示故，非等持以外者所能表示。生起次第瑜伽者虽入等持亦难表示，因执著粗相而贪著天尊相故。
若问此等因何而生？"因乘风之缘故"者，乘风即识，彼即是诸自性之因，从彼因生。因为只要风未寻得自性，则自性之相不会生起。在光明境界中，因不见乘风之识，故彼等既非生起亦非不生起，因难以执为有无任何一边，故超越彼等自性。


 །འོ་ན་ཡུལ་སོ་སོར་སྣང་བས་ཉིན་མོ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་འཆར་མོད་ཀྱི། མཚན་མོ་ནི་དབང་པོ་དགག་ པས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།སྨྲས་པ། འདིར་ཇི་སྲིད་རླུང་དང་རང་བཞིན་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་རྨི་ལམ་དང་། སད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་རང་བཞིན་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། བག་ཆགས་ཞུགས་པས་དེ་ཉིད་ལས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱོན་ གང་ཡང་མེད་དོ།།ཡང་ན་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དབང་སོགས་ལ། །ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་འདིར་རབ་འདུས་ནས། །སྟོང་ཆེན་གྱུར་པས་ གང་ཞིག་གཉིད་ལོག་པ།།རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྨི་ལམ་སད་པར་བྱེ་བྲག་གཞན་མེད་པར། །ཀུན་དུ་རྟོག་པས་རྨི་ལམ་འབྲས་འདོད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །རང་བཞིན་རྣམས་དུས་ཅི་ཙམ་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ཐང་ ཅིག་ཡུད་ཙམ་དང་།།མིག་བཙུམས་དེ་བཞིན་ཐལ་མོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་གཏོགས་པར་བཤད། །ཐང་ཅིག་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་ཙམ། །ཡུད་ཙམ་དབུགས་ནི་འབྱུང་བ་ཙམ། །མིག་བཙུམས་མིག་ནི་འཛུམས་པའི་བར། །ཐལ་མོ་ ལག་གཉིས་རྡེབ་པ་སྟེ།།སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་སྒྲ་རྫོགས་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལག་པའི་མཐིལ་ལ་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་དེ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་སྣའི་བུ་ག་ལས་དབུགས་འབྱུང་ བ་དེ་ནི་ཡུད་ཙམ་མོ།།དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་མིག་བཙུམས་པ་དེ་ནི་མིག་བཙུམས་པའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལག་པས་ལག་པ་ལ་བརྡབས་པ་དེ་ནི་ཐལ་མོ་ཡིན་ནོ། །དུས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་འཆར་བ་མཚོན་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ པ་དེ་དུས་གང་ལ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་ཤེས་པས་རང་བཞིན་རྣམས་འཆོལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་མི་སྣང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ནམ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
那么，虽然因各别境相显现而于白天生起诸自性，但夜晚因诸根遮止，如何能生起呢？
答：此处只要住于风与自性中，则于梦中与醒时状态中诸自性皆会生起。在梦境状态中，因习气入于阿赖耶识，故从彼中生起彼等，毫无过失。或者，虽无诸事物，但因迷乱而显现各别相，如同梦境。同样也应了知醒时状态。
"于蕴界处诸根等，
此二识聚此处已，
成大空性彼睡时，
因风力故见梦境。
梦与醒时无别异，
遍计分别欲梦果。"等。
为说明诸自性于何时生起，故略说：
"刹那须臾瞬息间，
眨眼如是及合掌。"
其广说为：
"刹那说为弹指顷，
须臾芥子旋转时，
瞬息即是呼吸间，
眨眼即是目闭顷，
合掌即是双手拍，
此为刹那等相也。"
弹指声完成所需时间即为刹那。手掌心转动芥子所需时间即为须臾。从鼻孔呼出气息所需时间即为瞬息。闭眼所需时间即为眨眼。手掌相击所需时间即为合掌。应以这些时间来表示自性生起。否则，不知智慧、方便、无明等自性于何时生起，诸自性将变得混乱。因此，若对何者令何者不显现而生疑惑，则永远不能入于光明。


 །འོ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་བརྟེན་ནམ། ཡང་ན་སྐད་ཅིག་མ་ ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཞེ་ན་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག་།བསླབ་པའི་དུས་སུ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བ་དེ་རྣམས་ལ་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ཡང་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡེ ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་མེད། །འོན་ཀྱང་དེ་ཡི་དབྱེ་ཡོད་དེ། །མཚན་མོ་ཉིན་མོ་མཚམས་དག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འདིར་ནི། རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་ མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མའི་ཕྱོགས་སུ་རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་ལས་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་ཅེ་ན་སྨྲས་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བ་སྟེ་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདིས་ནི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་རང་རིག་པའི་གཟུགས་མ་གྲུབ་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གནས སྐབས་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་དེ་ཡི་དབྱེ་ཡོད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཚན་མོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དེའི་དབྱེ་བ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དབྱེ་བ་དེ་རྣམས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣང་དང་སྣང་བ་ མཆེད་པ་དང་།།དེ་བཞིན་སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་པ། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་ནས། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་རྟོགས་ན་དེ་རྣམས་ཉིད་ཁོ་ན་ སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་དེའི་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་བཤད་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
那么，我们是依于遍行清净，还是依于刹那等时分差别呢？莫作此说。在修学时无法掌握遍行清净。对于利根者而言，不需要时分差别，这也将在下文解释。
为了说明在无自性诸法中智慧与识的区别是如何，故说：
"唯自证智慧，
如虚空无相，
然彼有差别，
以夜昼际分。"
此处以"非从自生亦非他"等理论观察三界时唯是空性。然而，在瑜伽行中观宗的立场，唯自证智慧显现为内外诸色。
那么，与说具相识者有何差别？答：
"如虚空无相"是说此智慧也无生等相，即离生灭等相，这是中观宗的宗义。这表明似乎非自证，因为自证之相不成立，故为不可言说之状态。
"然彼有差别"等，是说在世俗谛中以夜等差别而表示其分类，如法身、受用身、化身各别显现一样。
为说明这些差别，故说：
"明与明增长，
如是近得明，
说心有三相，
当说彼修习。"
这是说，在世间言说中，将识等解释为明等。若证悟自性，则彼等即是光明智等。因此，将宣说三种心的修习，即宣说有情生起的次第。


 །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རླུང་རྣམས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་དང་ཡང་དག་འདྲེས་ གྱུར་ནས།།དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་རླུང་ནི་སྲེག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། ཤེས་པ་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདྲེས་པར་ འགྱུར་བ་ནི་ཤུ་ཀྲ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའམ།གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ནས་དབང་པོའི་ལམ་ནི་ཁའི་ལམ་མམ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནས་འབྱུང་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྣང་བ་རྣམས་ འཆར་བ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ལ་འབྱུང་བ་རྣམས་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་སྣང་བར་ལྡན་གྱུར་པའི། །རླུང་ནི་བཞོན་པ་ཉིད་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་དག་ཀུན། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དང་ ལྡན་པའི་རླུང་ནི་གང་ཚེ་བཞོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པར་གྱུར་ན།དེའི་ཚེ་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་དབང་གིས་རང་བཞིན་དེ་དག་ཀུན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་འཇུག་པ་ནི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དེ་རྣམས་ ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན།མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། ལུས་པ་མེད་པ་ནི་གང་ཞིག་ཐ་དད་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཐ་དད་པར་འབྱུང་ན་ཡང་། འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ལུས་ པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ།དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཚེ་གཏི་མུག་གི་རང་བཞིན་ཆ་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྨོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
为了解释这一点，故说：
"诸风以空相，
与识善和合，
从诸根道出，
缘取诸境界。"
自性空的风，即所谓的燃烧和努力，与识，即中阴识或眼等识相和合，是通过精液等门而转变，或与上行等相和合，从根道即口道或眼等道而出，缘取色等境界。此时诸明相显现。
为了解释心中诸法生起，故说：
"当具光明时，
风成其乘骑，
尔时彼自性，
无余悉趣入。"
明即三种识，当具此明的风成为乘骑，即成为其本性而无差别时，由风所驱使，以缘取各别决定境界之力，彼等一切自性即于识中生起心所法。
若问这些自性是什么样的？"无余悉"是指从三种识中生起，"趣入"是指彼等差别生起。虽然心所法差别生起，但从主要和功德的角度完全体验，如当贪欲自性生起时，愚痴自性也会部分显现，因为具贪者即是愚痴。其他情况也应如是配合。


 །གང་ལས་གང་རང་བཞིན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རླུང་ ནི་གང་དང་གར་གནས་པར།།རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་འབྱུང་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་རླུང་ནི་མི་རྒྱུ་དང་། །སྣང་བ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གང་དང་གང་ཞེས་པ་ནི་གཡོན་དང་གཡས་དང་རྩ་དབུས་མ་རྣམས་ལ་རླུང་གནས་པས་རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཏེ། ཉེ་བར་ ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད་རླུང་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ན། དེ་སྲིད་སྣང་བ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་བཀག་པའི་སྒྲ་བྱ་རོག་གི་མིག་བཞིན་དུ་ཚིག་ རྐང་གཉིས་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣང་བ་གཉིས་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པས། །བདག་གི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་བརྟག་།ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ལྟར། །གཉིས་ཀའི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་གཉིས་ལས་ གང་ཡང་རུང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་དང་པོ་སྣང་བ་གཉིས་ནི་ཟླ་བ་དང་།ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་རྒྱུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། །བདག་གི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་བརྟག་།ཅེས་པ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་སྣང་བ་ཐོབ་པ་གསུམ་པ་འདི་ཉིད། གཉིས་ཀའི་ ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར།།ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཆ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་འདྲེས་པ་སྟེ། མི་དང་སེང་གེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གཞན་གཉིས་ཀའི་ཆ་རགས་པ་ནུབ་པ། དགའ་བ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དང་། བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལས་འདྲེས་པར་འགྱུར་བའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། །གསལ་བར་འདི་ལས་མཚོན་པར་འགྱུར། །ཞེས བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རེ་ཞིག་སྔར་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་མཚོན་པར་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
为了解释从何处生起何种自性，故说：
"风于何处住，
彼彼性当生，
乃至风不行，
明相不动时。"
"何处"是指左脉、右脉和中脉，风住于其中，"彼彼性"是指智慧和方便，生起近得相的自性。因此，只要风不生起，明相即不动，这是说自性的明相不会稳固。此处否定词应如乌鸦眼般与两句偈颂相连。
为了解释诸明相的自性，故说：
"二明为因故，
应思自体性，
如是获明已，
即成二支分。"
从咒和手印二次第中任一方便，首先二明相如月光和日光般生起，具此因者，"应思自体性"是说将生起近得明相。获得此第三明相者，"即成二支分"是说具足二种智慧的部分。因为与智慧和方便二智混合，如人与狮子般二事的粗分消失，远离二种喜，如昏厥，犹如在地的一方混合的二道流。
现在为了解释手印次第清净心，故说：
"一切幻化中，
女幻最殊胜，
三智慧差别，
由此而明示。"
首先如前所说，以咒次第表示三智慧的差别，然而对于贪欲种性者，也应以手印次第表示此义。


 །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་སྒྱུ་མ་སྟེ་དེ་རྣམས་ ཀྱི་ནང་ནས་བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས།།ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གནས་སྐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་ཤེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་བུད་མེད་སྒྱུ་མ་འདི་ཉིད་ལས་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར།མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་མན་ངག་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་བླ་མས་ཤེས་རབ་སྦྱིན་པའི་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བཞིའི་རིམ་པས། དང་པོ་ཚངས་པའི་བུ་ག་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་ན། དེའི་ཚེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད་པ། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཁྱབ་པའི དུས་སུ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས།ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་དབུ་མའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཁྱབ་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཀུན་གཞི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས།མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། མེ་ལ་སོགས་ པའི་སྲེག་པ་དང་མཆེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཉིད་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། །དེ་ཡི་བར་དེ་གསུམ་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ནི་ཡེ་ཤེས་བར་མ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་པོ་དང་། དེ་ དག་གི་བར་ནི་ཆ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་གསུམ་པ་སྟེ།གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་བུད་མེད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལས་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་འདུས་ལས་སོ།

以下是完整的中文直译：
其中一切幻化是指由幻术师等所作的幻化，在这些之中女性幻化最为殊胜，是说具有特殊的状态。因为从此女性幻化中，能清晰了知明相等三种智慧的差别分类而无疑虑，因为安住于已获得的状态，未获得者不能获得而成为所缘。
这里是口诀：在智慧灌顶时，上师对授予智慧的弟子，以示现等四支次第，首先当菩提心从梵穴流下时，因不见轮回及入识，故无分别、无所缘，如月光般无垢，生起刹那明相智慧。
其后，当菩提心遍及一切肢节时，因不见轮回及烦恼意识，如日光般生起第二增长明智慧。
其后，当菩提心遍及金刚中脉顶端时，因不见具自性的阿赖耶识，如黄昏光般生起第三近得明智慧。这是显示具明相特征的三种智慧的差别。
这也是世尊所说的法性道理，如火等的燃烧和增长等作用。
为了解释彼差别，故说：
"贪欲及离贪，
彼间为三者。"
其中贪欲是中间智慧，离贪是第一智慧，彼等之间为二分所摄的第三智慧，应当从女性幻化表示这三者，这是语义。
为了解释如何表示这贪欲等三者，故说：
"二根和合时，
金刚莲花合。"


 །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས། །མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱི་ནས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཡང་དག པར་སྦྱར་ནས།ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ཀྱི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། ནང་གི་ནི་ཡེ་ ཤེས་གཉིས་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ།རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏོ། ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་པའི་འཆར་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་སྦྱོར་དང་། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱེད་པ་ཡིས། །འབད་པས་ཡེ་ཤེས་གང་ཐོབ་པ། །དེ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཡིན་ནོ་སྟེ། གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས ཀྱི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱི་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི་པདྨ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཞི་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བའི་ཚོགས་ཏེ། ཤེས་རབ་མའི་པདྨའི་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་བར་མའི་དབྱེ་ བ་ཤེས་ནས།དཔལ་གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
所说："二智慧平等瑜伽，即是平等瑜伽。"
以二根为表征的男女平等瑜伽，是亲近后近修特征的金刚莲花真实瑜伽。二智慧即明相智和增长明智，彼等平等瑜伽即是内在本性的智慧与方便的平等瑜伽之教示。
其中，外在平等瑜伽从金刚莲花平等瑜伽而生，内在则从二智慧平等瑜伽而生，示现两种平等瑜伽。
又，瑜伽士与瑜伽女同时生起的二智慧平等瑜伽，即是体验为一味性，这是智慧平等瑜伽的教示。
为说明第三智慧的生起，故说：
"二智慧平等瑜伽，
如是所说作用力，
精进所获之智慧，
即是获得明相智。"
此即是所谓获得明相的智慧，通过二智慧平等瑜伽而获得，即在二智慧平等瑜伽之后获得，此为教示。
关于"如是所说作用力"，如是所说是指莲花部等四部，作用是指事业集，了知智慧母莲花的粗、细、中等差别后，以吉祥四座续所说的事业集而获得智慧。


 །ཇི་སྐད་དུ། མིག་དང་ལྕགས་ཀྱུ་འདི་ལ་འཇུག་བྱ་སྟེ། །དེ་བཞིན་བ་དན་ཡང་ན་དོན་མེད་དེ། །འདིར་ནི་དྲང་པོའི་མོ་ཡི་སྡིགས་མཛུབ་གཉིས། །དེ་ལ་མང་པོ་བྱེད་པའི་ནུས་པར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ འབྱུང་ངོ་།།ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་གྱུར་ན། །ལན་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མྱང་ནས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལན་ཅིག་ ཙམ་དུ་འོད་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས།དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་འབྲེལ་པ་མེད་ན་ཡང་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་ གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཡིས། །དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ཤེས་བྱས་ལ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་ནི། །རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་མཚོན་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ ཤེས་ན།དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་སྣ་ཚོགས་ཞིང་། །མདོག་དང་དབྱིབས་ནི་ཐ་དད་པ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བྱུང་ནས་ནི། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཇི་ལྟར་དཀར་པོ་དང་། དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་སྤྲིན་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལས་འབྱུང་ཞིང་རང་གི་བྱ་བ་བྱས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ལས་འབྱུང་ཞིང་གང་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཤེས་པ་ མ་ཡིན་ཏེ་དཔེ་བསྟན་ཏོ།།དཔེ་ལས་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི། །སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། །མ་ལུས་ཡུལ་ལ་ཞུགས་ནས་ནི། །འོད་གསལ་བར་ནི་ཞུགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་གསུམ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་མདུན་ན་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱད་ནས་མཐའ་རུ་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
如所说：
"眼与铁钩此应用，
如是幢幡或无义，
此中正直女威指，
于彼具有多作力。"
此出自欲论。
为说明无外在手印时与智慧手印双运，故说：
"若无莲花金刚合，
即使世俗亦无有，
仅仅一次体验后，
依瑜伽力得成就。"
即使仅一次体验光明后，其后若无金刚莲花相合，瑜伽士也能依靠先前所体验的三昧力而获得成就。
为说明如是依靠外内手印，了知智慧差别而能完全了知自性之自性，故说：
"以智慧入之体性，
如实了知诸差别，
自性真如复次第，
瑜伽士当常表示。"
若完全了知清净与不清净显相等差别，则能如是体验彼等自性。
为说明遍满清净相，故说：
"犹如云彩各不同，
色相形状皆有异，
生于虚空界中已，
即于彼中而融入。"
犹如具有白色、红色等颜色，及象马等形状的云彩从虚空中生起，作其所作后即于彼中融入，不知从何处生起、往何处去，此为譬喻。
为说明从譬喻所生，故说：
"如是一切诸自性，
三种显相为因缘，
趣入一切境界已，
即入光明而融入。"
如是以三种显相为因的离贪等自性，受用现前诸境后最终趣入光明，意为与彼成为一体。


 །འདི་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས། །མི་ཤེས་མུན་པས་ཁེབས་པ་ཡིས། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་བྱས་ནས། །འགྲོ་བ་ལྔར་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་འདི་རྣམས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏི་མུག་གི་མུན་པས་བློའི་མིག་བཀག་པའི་ དབང་གིས་མ་ཤེས་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པའི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བའི་དགོན་པ་དང་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཉིད་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ།།འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚམས་མེད་ ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི།།དམྱལ་ལ་སོགས་པར་འཚེད་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་བྱས་ནས་ནི། །མཐོ་རིས་ལ་སོགས་དག་ཏུ་མཆོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚམས་མེད་པ་ནི་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ་དེ་ཉིད་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཚམས་ མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱས་ནས། དམྱལ་ལ་སོགས་པར་འཚེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམྱལ་བ་རྣམས་ལ་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ དང་བཅས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ན་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ནང་ན་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་རྣམས་ ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྐྱེ་བ་དཔག་མེད་སྟོང་ཕྲག་ནི། །འདིར་ནི་ཡང་དང་ཡང་ཐོབ་པ། །འདི་ནི་སྔོན་ལས་རྣམ་སྨིན་ཞེས། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་དེ་ཁོ་ ན་མི་ཤེས་པས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྐྱེ་བའི་སྟོང་ཕྲག་ཐོབ་ནས།དེ་ལ་འཁོར་བས་སེམས་ངལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་སྔོན་ལས་རྣམ་སྨིན་ཞེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ནས་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
为说明不了知这些唯是轮回之因，故说：
"不知如是之自性，
为无明暗所覆蔽，
造作善与不善业，
即当流转五趣中。"
由于无明黑暗遮蔽慧眼，不知这些自性是光明的自性，而造作善与不善业的缘故，将在五趣轮回荒野中流转，即为生老等所压迫而往来轮转。
为广说此义，故说：
"造作无间等业已，
当于地狱中煎煮，
行持布施等善已，
上界等处受供养。"
无间即杀母等五种，凡具有杀生等彼等之首者即是无间等，造作任何违背善法特征之业已，"当于地狱等中煎煮"即于寒热等地狱中感受煎煮等痛苦。如是若行持有所缘的布施等，则将于四大天王等上界中受供养。因此，将住于如轮般流转的善趣与恶趣本性的轮回中。
为说明不了知自性与显相者轮回无尽，故说：
"无量千次之生世，
于此反复获得已，
此为往昔业之报，
愚痴众生作悲叹。"
愚痴者由于不知自性与显相之真实义，获得无量千次生世后，为轮回所疲惫。"此为往昔业之报"即了知此为往昔诸业所感之苦乐本性的异熟果报而作悲叹。


 །དངོས་པོ་ རྣམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེ་འགྲོ་དང་།ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཅིངས་པ་དང་། གྲོལ་བ་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །གང་གི་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མྱོངས་པ། ། དེ་ཉིད་ཤེས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན། །སྲིད་པའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཚུལ་ནི་འཁོར་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་འབྲེལ་པ་གང་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ མྱོང་བ་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཅན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས།སྲིད་པའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བའི་དྲ་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གིས་རྨོངས་པ་བཅིངས་གྱུར་པ། །དེ་ཡིས་ མཁས་པ་གྲོལ་བར་འགྱུར།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་།ཅེས་བྱ་བ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ད་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ལས་གང་ཡང་རུང་བས། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པ་དང་།གང་གི་ཚེ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ན། དེའི་ཚེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཟླ་བ་ལ་ སོགས་པའི་གདན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཏེ།འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་མངོན་དུ་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་བརྟག་།སེམས་ཉིད་རང་གིས་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་ཟླ་བའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་པོས་གང་ ཞིག་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟག་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཟླ་བའི་གཟུགས་བཞིན་དུ་དག་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་ཡི་གེ་ཨ་ ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
诸法为光明自性，故无善趣恶趣之因，由不知束缚与解脱而称为愚痴。为说明通达真实义则得解脱，故说：
"依自性显现之理，
众生由此受烦恼，
若知彼之真实义，
具智解脱有情网。"
自性显现之理即与眷属相关的三种识的关系，由此众生烦恼即体验轮回流转之苦，若知此即与光明无别，则具智慧者即瑜伽师们，"将从有情网中解脱"，即从不了知相之轮回网中解脱。
如《成就义续》中说：
"愚者为此得束缚，
智者因此得解脱，
如是修习菩提已，
此等一切皆颠倒。"
今由咒与手印次第中任一，当获得心之光明时即为圆满次第瑜伽师，当由月轮与金刚转变修持显现等智慧为天尊自性时，即为生起次第瑜伽师，故为圆满次第初学者。因此，依显现等次第，仅依月轮等座，唯当现证光明。
为此故说：
"此即慧之体性者，
观想为月轮之中，
心性自身当得见，
如同月亮之形相。"
生起次第者所观想之月轮，即为智慧自性，因无垢故。由此因缘，自心离一切烦恼垢染，如月形般清净可见即为了知。因此，舍弃显现智慧，当修持从字母A所生之月轮。


།དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་། དེ་ནས་ཟླ་བ་ལ་དམིགས་པ། །རྡོ་རྗེ་མཚན་མར་རབ་ཏུ་བརྟག་།འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཐབས་སུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བསྒོམས་པའི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཚེག་དྲག་ལས་ བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ལ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ན།དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་། ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་སོགས་མཉམ་སྦྱོར། །སེམས་དང་ སེམས་འབྱུང་འདུས་པ་སྟེ།།ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་འདུས་པ་ལས། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ནི་རྒྱས་གདབ་ཅིང་། །ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་འཆང་བྱེད་དེ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་དང་ལྡན་པར་ནི། །སྔགས་པ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟླ་བ་ནི་ཤེས་ རབ་རྡོ་རྗེ་ནི་ཐབས་ཏེ་དེ་གཉི་ག་འདུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས།ཡེ་ཤེས་གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པ་ལས་ གང་ཡང་རུང་བའི་ལྷའི་གཟུགས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པའི་ས་བོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་འམ།ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་གདབ་པ་འམ། ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ་གང་གནས་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། ས་བཅུ་པ་ལས་ལྟུང་བས་ལས་ དང་པོའི་ས་ལ་གནས་པའོ།།ཀྱེ་མའོ། །འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུ་བ་དེ་གང་གིས་གཟུང་བས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྤངས་ནས་རྟོག་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་ཞིང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སྟོང་ཉིད་ལ་ ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ།།འོ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ཐོབ་པ་ནི་བདེན་ པ་སྟེ་འོན་ཀྱང་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་གཟུགས་དེ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་བཤད་དོ།

以下是完整的中文直译：
其后又说：
"其后缘于月轮者，
金刚相好当观想，
此乃从金刚所生，
说为瑜伽师方便。"
于前所修月轮上，观想从顿号所生之金刚，了知彼即方便智慧后，若舍弃增长显现智慧，尔时瑜伽师即为生起次第瑜伽师，因修持月轮等故。
复次：
"月轮金刚等和合，
心与心所皆会集，
慧方便二者合时，
天尊身相当显现。
以四印契当印持，
应持天尊之慢心，
具足生起次第已，
咒师恒时当行持。"
月轮为智慧，金刚为方便，二者和合即如来以放光摄光方式利益有情为前行，了知彼等合一即为近得显现后，舍弃第三智慧，以金刚持等任一天尊之身语意与殊胜三昧耶种子印，或以佛母眼等印持，或观想环绕，安住于此者即为生起次第瑜伽师。如说，由十地堕落而住于初地。
呜呼！此中分别习气流转，由执著彼而舍弃殊胜道，依止分别之道。譬如迷乱者迷惑，执著阳焰为水一般。如是声闻种性者，于空性中现见无余涅槃界，如入灭尽定一般。
若问：于生起次第中，由修持金刚持等六轮王亦得成佛，故无过失？
答曰：虽然获得彼果确实，然因是分别瑜伽的缘故，说彼天尊身相非为圆满清净。


།ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་སོགས་པས་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་དག་ན། དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་གཟུགས་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མ་བསྒོམས་ན་སྔར་བསྟན་པའི་བརྗོད་ པ་ཁོ་ན་འགྲུབ་པའོ།།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དཔལ་ལྡན་འདུས་སོགས་པར། །དེ་དང་དེར་ནི་རྒྱས་གསུངས་པའི། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པ་སྦྱོར་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་ དྲུག་པ་ལས།སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། གང་ཚེ་ལས་ཀྱི་ལུས་འཇིག་པ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་ལྷ་ཉིད་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་ལུས་ལ་གནས་པའི་བར། །དེ་སྲིད་ལས་དང་ལས་ མིན་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བདེ་མཆོག་ལས་ཀྱང་། བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་གཟུགས་བརྙན་ལ། །རྣལ་འབྱོར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་ལྷ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་དང་དེ་ཡི་རིགས་ལས་འབྱུང་། །ལྷ་ དང་ལྷ་མོ་ཐ་དད་རྣམས།།དེ་དང་དེ་རྣམས་ཡོད་མིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་སོ་སོར་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ལུང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས། །གང་ཞིག་ལྷ་ཡིས་ཉེ་བར་མཚོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སོགས་པའི་ སྒྲའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ད་ནི་ཡོངས་རྫོགས་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །གསལ་བ་རུ་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དག་ གང་།།འོད་གསལ་བར་ནི་འདིར་བཤད་དོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་ཡང་དེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་གསུམ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ། །དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་མི་ དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འོད་གསལ་བར་བཤད་དོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་རྣམས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནས་ནི་ལོངས་སྤྱད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བ་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
当以语言清净等得以圆满清净时，即说为清净天尊身相。此复若不修圆满次第，则唯成就前说所述。
为解说此义故：
"如同吉祥集续等，
彼彼广为所宣说，
随其所修成瑜伽，
尔时即为初业者。"
其中，于吉祥密集第六品中说："以咒身瑜伽故，非为菩提非修持。"等。
于法界普问续中亦云：
"何时业身坏灭时，
即成与彼同等尊，
乃至住于此身间，
尔时即成业非业。"
于胜乐续中亦云：
"画像等诸影像中，
瑜伽不能得生起，
菩提心即为瑜伽，
是故瑜伽即天尊。"
于金刚鬘续中亦云：
"从彼彼种性所生，
诸天天母各差别，
彼等诸尊实非有，
为利有情别别示。"
于密意授记中亦云："从彼转变之色相，即以天尊而表示。"等，此为等字之义。
今为说明圆满次第故云：
"今当明说此，
圆满瑜伽法。"
自性成就瑜伽即圆满瑜伽。为说明此义故云：
"三空之清净，
此中说光明，
一切空处彼，
三智得清净。"
具足三空者即为三空，即三种识。其清净即以咒印次第而无所缘，即说为光明。一切空即识与自性不显现故，处即为受用圆满身与化身之所依故。是故于此应作同基摄持。


 །ཡང་དེ་ཉིད་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་དག་གནས་དེ་ཉིད་དང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བླ་ན་མེད། །གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་དང་། །ཡོད་དང་དེ་བཞིན་མེད་པ་དང་། །དེ་ནི་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ མིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དག་གནས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དག་པ་ཡིན་ཏེ་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་དུ་སྟོང་པས་གང་གིས་གང་དག་པར་བྱའོ། །དག་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ རོ།།འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་མེ་ལོང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དབྱེ་བ་སོ་སོར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་བདག་མེད་པ་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་དང་དེ་བཞིན་མེད་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་མེད་པར་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཚིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
为解说此义故，"三智得清净"者，即不缘显现等。
为广说此义故云：
"智慧清净住真如，
无上一切遍知智，
无二最胜寂静及，
有与如是无二者，
此非言语行境界。"
智慧即是智慧与诸识之自性真如。因为此非所断所取任何一者，因会生起二边过失故。因此，此即"智慧清净住"者，唯是了悟诸识与智慧之自性清净，而非从对治门。因为一切法本性空故，何者能净何法？如是清净者即住于真如，因遍及与一分清净皆唯安住于法性故。
一切遍知即是真如，因为完全了知自性、显现及一切显现故，除此之外别无他故，若有他者亦即是彼故。五智亦即是真如。为说明此义故。
"无变"等文随之而出。无变即镜像智慧，因如无垢明镜无有差别故。无显现即平等性智慧，因不显现自他差别故。"无二"即妙观察智慧，因二障清净故。"最胜"即成所作智慧，因以无缘瑜伽成办他利故。"寂静"即法界智慧，因现证二无我故。
"有与如是无"者，于此非从胜义门示有，亦非从世俗门示无。正因如此，"此非言语行境界"者，因为无分别故。此复因分别而生言语故。


 །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན ན་འགལ་བ་མེད་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་དེ་ནི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་གསུང་གི་ཚོགས་བུམ་པ་བཟང་པོ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ལས་ལྷའི་སྐུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་འོད་གསལ་དག་པ་ལས། །ཡེ་ཤེས་ གསུམ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ།།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་ཞིང་། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་བ་འདི་ཉིད་ལས་གོ་ལོག་པའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་ པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།སྣང་བ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་འདི་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་ བརྒྱད་ཅུ་དང་།རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནི་སྦས་པའི་བཤད་པའོ། །རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་འདི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདི་བཞེད་ནས། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ ཉིད།།ཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་མངོན་པར་དགོངས། །ནཻ་རཉྫ་ནའི་ཆུ་འགྲམ་དུ། མི་གཡོའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་མདོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྟེ། གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་སྡུད་པ་པོས་བཤད་པའོ། །དེར་ བཤད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་གཤེགས་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བཞེད་ནས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་སོ།།བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་སྦྱོང་བར་ བྱེད་པ་ནས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
若从世俗谛而说则无相违，因彼安住于分别之车故。于一切智者，语集如同妙瓶。从彼真如中生起天身，为说明此义故：
"故从清净光明中，
三智慧将得生起，
具足三十二妙相，
复具八十种随好，
具足一切最胜相，
尔后成就遍知智。"
从此光明中，以逆序次第，三智慧即显现、近得等将得生起。从此三显现合一之三智慧中，复因往昔愿力，生起一切遍知如幻智慧身。
其复云何？即具足大士三十二相、八十随好，及一切最胜相即十力等。此是秘密解释。
为以广大游戏量而说明此义故云：
"释迦牟尼如来尊，
欲证此等菩提故，
思惟大空即佛性，
当证得此作是念，
尼连禅河岸边上，
安住不动三摩地。"
广大游戏经即大乘经，由结集者说明世尊释迦牟尼十二大行。其中所说事迹即：世尊释迦牟尼从眷属中离去，欲证菩提，思惟唯大空境界是菩提，遂于尼连禅河岸边安住不动三摩地。从净除习气垢染乃至不动三摩地。


།ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཟིགས་པ་ན། རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་གསུངས་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བ་མཁའ་རྡོ་རྗེ། །ཏིལ་གྱི་གང་བུ་གང་བཞིན་བཞུགས། ། རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་སེ་གོལ་དང་། །དེ་ལ་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་གི། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད། །སྐུ་ཚེ་རིགས་དང་ཚད་རྣམས་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐ་མི་དད པས་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ།ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་དུ་གནོད་པ་མེད་པར་བཞུགས་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱངས་གཅིག་ནི་དོན་གཅིག་ལ་དགོངས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །གསུངས་ པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམ་དག་མིན། །འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། །འོད་གསལ་བར་ནི་དེ་དམིགས་ཤིག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསམ་གཏན་འདི་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ རགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་མི་དམིགས་ན་ཡང་ཕྲ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྲིད་འོད་གསལ་བ་མ་རྟོགས་ན་དེ་སྲིད་རགས་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་ལ་གནས་པའི་དེ་རྣམས་མི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་འདི་ཡང་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐའ་ལ་གནས་ པའི་གོ་འཕང་འདིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་སྤང་བར་བྱའོ།།ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འོད་གསལ་བའི་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། དང་བའི་མར་མེའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བ་དང་དབའ་རླབས་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམིགས་པར་བྱའོ། ། འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་དང་། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། རིམ་པ་བཞི་པས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །འདིར་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཟློས་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞི་པ་དོན་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
当观见颠倒三摩地时，为说明各自佛土中诸如来如何对他所说，故云：
"尔时虚空胜者众，
如芝麻荚般安住，
对彼胜者子作响，
同以一音如是说。"
以"以二身利众行，诸佛平等非寿量，种姓与身量"之理，报身与化身无别，故诸佛如不动佛等安住虚空中，如芝麻荚般互不妨碍而住。胜者子即童子一切义成。一音即同缘一义，同时如是宣说。
为说明所说内容故云：
"此等禅定非清净，
以此不得究竟果，
如同虚空最胜者，
应当缘于光明性。"
此禅定即不动三摩地之相非清净，因虽不缘粗相自性，然有细微习气故。若未证光明，则彼等粗相及习气不能不缘。此禅定亦不得究竟者，谓以此殊胜边际之位不能获得，故应当舍此。
"如同虚空最胜者"等，应当缘无相、如净灯光明、如无波大海之光明性真如。光明性有二：心之光明性与自性光明性。其中心之光明性即无相识，自性光明性即一切空性，以第四次第而得。此处尊者仅许心之光明性，否则重复故，第四次第将成无义。


 །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ངས་ལྟར་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་དང་མུན་པ་དང་ཁ་བ་ལ་སོགས་པས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་ན་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་དམིགས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཕྱིར། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་རིག་ཙམ་སྨྲ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིར་འཕགས་པའི་ ཕྱོགས་སུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ཡིན་ན་ཡང་།འོན་ཀྱང་རིམ་པ་བཞི་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པའོ། །བསྟན་པ་འདི་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་། གང་ཟག་བསྒོམ་པའི་དྲ་བ་ནི། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་ འགྱུར་བ།།དེ་ཀུན་སེམས་འབྱུང་དྲ་བ་སྟེ། །དེ་ཉིད་སྨྲ་བས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས་ཐོབ་ནས། །རབ་དགའི་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་རབ་དགའ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་ པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་རྟོགས་ནས་རབ་དགའ་གཟུགས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཐོབ་པས་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་ཞིང་རབ་དགའ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐུས་ འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
若问其如何，"如虚空"者，譬如虽为云、暗、雪等所遍覆虚空，然其本性无垢。如是，应当缘离彼等虚妄相之真如，犹如虚空。
因此，最胜者较有相唯识宗更为殊胜，因诸相自性不成故。虽此非圣者宗之究竟见，然依第四次第作为前分而说，故无过失。此说亦是权说，非了义。
尊者亦云：
"诸人所见修行网，
一切众生皆能见，
彼等心生诸网故，
此即真实论者说。"
今为说明所缘果故云：
"获得光明住处已，
当生极喜之色身，
尔时极喜金刚身，
将得一切自在力。"
证悟光明后，极喜色身即生报身与化身。如是，一切自在即获得身自在等八功德，成为不可分之智慧身，极喜则以幻身行利众事。


།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འོག་ཏུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་སྒྲ་དེ་གསན་པ་དང་། །དེ་ནས་ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་བཏང་། །འདི་ནས་ནམ་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དམིགས། །སྐུ་ནི་དྲང་པོ་ མ་ཡིན་ཞིང་།།མི་དྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། །དབུགས་གཏོང་བ་དང་རྔུབ་པ་མིན། །གསུང་བ་མ་ཡིན་མི་གསུང་མིན། །སྤྱན་བཟང་བཙུམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །སྤྱན་ཕྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་རྨད་ཆེན་པོ། །གང་ཞིག་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་ནི། །དེ་ ནས་དེ་ནི་གསལ་མཐོང་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་བཞིས་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཀག་པར་བྱེད་པ་གསན་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་ སྤངས་ལ།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིག་གིས་འབྲེལ་པའོ། །རྒྱུ་གང་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་དྲིན་གྱིས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཡིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ དེའི་ཚེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐུ་དྲང་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་སྤང་བ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་དྲང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དང་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གསལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་དང་། ཆེ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་དེའི་སྣང་བ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཆེ་བའོ། །གླེགས་བམ་གཞན་ལ་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡོད་ན་དེའི་བཤད་པ་ནི་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་དང་། མཚམས་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
为说明如来们宣说之后释迦牟尼如何行持，故云：
"如是闻彼声，
尔后舍不动定，
此时至午夜，
胜者子缘彼性。
身体非端直，
亦复非不直，
非有出入息，
非语非不语，
非眼之闭合，
亦非眼睁开，
一切大空性，
光明大智慧，
依于上师恩，
尔后得明见。"
此三个半偈颂显示童子一切义成就现证真如。世尊闻如来们遮止大空性三昧之声后，舍彼而见一切空性真如，此为文句关联。
若问由何因得见？"依于上师恩"者，此处一切佛为上师，由彼恩德故。当其证悟此真如时，作为三昧支分的身体端直等于此无需，显示应当舍离。因为真如即法界，遍一切处，故非如修习一分者以身体端直等来修习。
若问真如为何？清净者因无障碍故，明显者因住于有情相续故，智慧者因无智故，广大者因具大我故。一切空性者因虽有彼自性显现然不可得故。正因如此故称奇特广大。
若其他经函中有"光明"之词，其释义为：凡是以超越昼夜边际之自性而显现者即是光明，将见如是真如。


 །དེ མཐོང་བའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པའི་ཕྱིར།འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་གསུམ། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་མ་ལུས་མཐོང་། །འོད་གསལ་བར་ནི་རྣམ་དག་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ལྡང་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི། །ཆུ་ཟླ་དང་ནི་སྨིག་རྒྱུ་སོགས། །སྒྱུ་མའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །བྱང་ཆུབ་རྩ་རུ་བཞུགས་ནས་ནི། །དེས་ནི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའམ། ཅིག་ཅར་གྱི་རིམ་པས་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་ཅིང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེས་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པ་ནི་བདུད་བཞི་པོ་འཇོམས་པར་མཛད་པའོ། །མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་གི་རྩ་རུ་བཞུགས་ནས་དེ་རྣམས་འཇོམས་པའོ། །གང གི་དུས་ཤེ་ན།སྐྱ་རེངས་ནི་ལྷ་ཉི་མའི་རྟ་རྫི་སྟེ་དེ་འཆར་བའི་དུས་སུའོ། །དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་མཛད་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་འོད་གསལ་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཆུ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཟླ་བ་ ནི་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འདྲ་བའི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྣམས་ཁོ་ནའོ།།སྒྱུ་མ་ནི་བུད་མེད་སྒྱུ་མས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ དང་ལྡན་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྟེ་དེས་བརྒྱན་པའོ།།བདུད་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ་དེ་རྣམས་འཇོམས་པ་ནི་མི་སྣང་བར་མཛད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེའི་རྩ་བ་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་འདོད་པའི་གདུགས་ཏེ་དེ་ལ་བཞུགས་ནས་མཛད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན་སྐྱ་རེངས་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། དེ་འཆར་བའི་ དུས་ནི་ཤར་ནས་འདས་པའི་དུས་ཏེ་དུས་དེ་ལ་བྱའོ།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཐུགས་ཏེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
为说明见彼之功德故云：
"过去与未来，
及现在三有，
于彼刹那见无余，
持清净光明。"
此义如前已说，此为如实义。
为说明起定故云：
"以金刚喻定，
于破晓时分，
水月与阳焰等，
以幻德庄严，
安住菩提根，
彼能降诸魔。"
以次第显现近得等，或顿时次第以水月等幻喻所表智慧身而成，彼释迦牟尼降伏诸魔即降伏四魔。于午夜时安住菩提树根降伏彼等。
何时耶？破晓即天日之御者升起之时。尔时作何等三昧？"以金刚喻定"者，即得缘心次第之光明，此为了义。水即近得显现智慧，月即具如月光者是为显现智慧，"阳焰等"即以阳焰所表如日光之增盛显现智慧，唯此等也。幻者因得女幻故。功德即从彼所生具佛功德之幻身，以彼庄严。魔即三智慧，降伏彼等即令不显。菩提即光明，其根即基础欲盖，安住彼而作。
何时耶？破晓即无明，其升起时即已升起之后时分，于彼时也。金刚喻定即于彼专一无动之心，此为了义。


 །རང་གི་དོན་མཛད་ནས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱཀྱ་མགོན་པོས་ཡང་དག་པའི། །ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ལེགས་ཐོབ་ནས། །འགྲོ་བ་སྐྱོབ་ཅིང་ཕན་ པའི་ཕྱིར།།དེ་ཉིད་འདིར་ནི་སྟོན་པ་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ནས་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་སྐྱོབ་པ་ཉིད་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་ དུ།སྐྱོབ་པ་རང་ཐོང་ལམ་སྟོན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་ནི། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཙམ་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚམས་མེད་པ་ཡི་ལས་ཅན་དང་། །མི་གང་བསོད་ནམས་དམན་པ་འམ། །ཡིད་ བཞིན་ནོར་དང་འདྲ་བ་གཞན།།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྤྱོད་པ་ཅི་དགར་སྤྱོད་བྱེད་དེ། །འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་སྔར་ལས་དྲག་པོ་བྱས་ཀྱང་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གང་གིས་མཚམས་མེད་པ་ ལྔ་བྱས་པ་དང་སྔར་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པའི་གང་ཟག་དེས་ཀྱང་།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་གཉིས་པ་དང་འདྲ་བ་ནི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་ཇི་སྲིད་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མ་ འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།སྤྱོད་པ་ཅི་དགར་སྤྱོད་བྱེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའམ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ཅིང་འགྲོ་བ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་མིན་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ མིན།།དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
为说明成办自利后成办他利故云：
"释迦怙主得，
无上正智慧，
为救护利众，
于此作教示。"
于一切如来中，释迦牟尼见正智后，为利一切众生，向金刚手菩萨宣说此义。此即是说示怙主自身。如云："怙主自见示道者"故。
为说明总结故云：
"现证菩提相，
说为彼即智。"
彼即是心法性自性故，智慧即无智慧故，彼即智慧。现证菩提即现证唯菩提心，具此相者即称为彼。
为说明此之大我故云：
"无间业行者，
及福德微劣，
如意宝等他，
依师恩获得。
随欲而行持，
此为未来佛。"
虽作昔日重业，仅由了知自性即得菩提。于此，纵作五无间罪及昔未积善根之补特伽罗，亦由上师恩德获得如第二如意宝般圆满一切所欲之真实义。不仅此一，为摄受未来众生故说此即是未来佛。"随欲而行持"者，即行持密咒行或普贤行而住于众生，此为如实义。
为说明如何获得彼真实义故云：
"非贪离贪非，
中道亦不得，
非空非不空，
中道亦不得。"


 །འདིར་ཆགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་མཆེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་དང་། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་སམ། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་རྣམས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཉམ་སྦྱོར་ལ། །འདི་ཉིད་ལྟར་ནི་རབ་སྟོན་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་བྲལ་དེ་ཉིད་གང་། །དགོངས་པ་ཡིས་ནི་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དགོངས་པར་བཤད་པའི་ངག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངག་དང་པོ་ནི། གསང་བ་མཆོག་གི་དགྱེས་པ་ ན།།ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་གནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ངོ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བའོ། །འདིས་དགོངས་པས་བཤད་པའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཆོག་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དགྱེས་ པ་ནི་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དཔེས།དེ་རུ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ཕྱིས་པས་མི་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་རུ་རྟག་ཏུ་གནས་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་རྣམས་ཁྱབ་པར་བྱེད་ པའོ།།སེམས་དཔའ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་སེམས་དཔའོ། །མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ། རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། བར་གྱི་ཡི་གེ་ཕྱིས་པ་དང་། ཐ་མ་ཡང་ཕྱིས་པས་སོ། །བདེ་བ་མཆོག་ ནི་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དགོངས་པས་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཁྱད་འདོད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་སྟོན་པ། །འགལ་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གསུངས་པ་མ་ཡིན་དགོངས་བཤད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
此处以贪著等词说明增长显现等，以空性等词说明其自性或诸识。此即无所缘相之真实义。
为说明一切续部之量故云：
"诸佛等瑜伽，
如是而示现，
离三智真实，
以密意所说。"
一切佛续中离显现等三智之真实义，以密意所说之语，世尊宣说，此即是彼，非为他者。其初语为：
"密咒最胜喜，
恒时住自性，
诸佛相菩萨，
金刚萨埵胜乐。"
此以密意所说之义为：密咒即显现智，最胜即增长显现智，喜即临近获得智为喻。于彼恒时安住，当知以擦除字母阿而不住。一切自性即自体，随顺"于彼恒时安住"。诸佛五蕴即其体性，彼等遍及。菩萨即器世间，因为是其自性故为菩萨。因不可分故为金刚，因恒时安住故即是菩萨，金刚萨埵即法身，因擦除中间字母及最后字母故。胜乐即说明光明本身。
密意说之相云：
"为求殊胜众，
示现法真实，
以相违语句，
非说乃密意。"


 །དཔལ་གསང་བ་འདུས་ པའི་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་བཞིན་དཔལ་གསང་འདུས་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་དག་ལས། །དངོས་མེད་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ ལེའུ་གཉིས་པ་ལས།དངོས་པོ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་རུ་བཤད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ དང་པོའི་དོན་བཤད་ན་ཡང་།འོན་ཀྱང་སྦས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱོགས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོ་ན་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་བཤད་པས། དེ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པའོ། །དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་རྣམ་དག་གང་།།དཔལ་མཆོག་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ སྟོང་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའམ་རིམ་པ་བཞི་པས་ཐོབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ། །ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ། །འདིར་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་བར་མའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ རྩ་བ་དང་བཅས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དག་གིས་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གནས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
为显示吉祥密集之量故云：
"如是吉祥密集中，
菩提心品章中说，
无实等诸偈颂中，
宣说现证菩提相。"
于吉祥密集续菩提心品第二中，以"无实亦无修"等六菩提心偈颂，唯以六转轮王显示现证菩提之相。虽然以四种解释解说第一偈颂之义，然于隐密与究竟分中唯说真实义。对其余五偈颂以非密意解释而说明真实义，此无过失。
为显示吉祥胜初之量故云：
"贪等清净性，
胜初续亦说，
如来亦如是，
说一切皆空。"
于吉祥胜初续中所说贪等清净性，亦是诸如来依一切空性即心之光明或第四次第所得之真实义而说。例如：贪欲清净处即是此，即菩萨之处。嗔恚清净处即是此，即菩萨之处。愚痴清净处即是此，即菩萨之处。此中以贪等词说明具根本之一百六十种贪欲、离贪、中等贪性。彼等清净即以咒印次第而无所缘，彼处即为一切法之基，即光明。菩萨之处即是彼，因已得第十地故。


 །ཇི་སྐད་དུ། སྣང་བ་ གསུམ་པོ་མཐོང་བ་དག་།ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་དེ་ཉིད་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ནི། གསུམ་པོ་འཇིག་རྟེན་དུག་ཆེན་ཡིན། །དུག་ཉིད་ཉེ་བར་ཞི་གྱུར་ནས། །དུག་ནི་དེ་རྣམས་དུག་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན་དུག་ཡིན་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་དུག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དང་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་མདོ་དང་རྒྱུད་ལ་ནི། །དེ་ ཉིད་གང་ཞིག་ཉེར་བསྟན་པ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་གནས་འདི་ཉིད་ལས། །དེར་ནི་གཞན་དག་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་མདོ་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྒྱུད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་ལས་གཞན་དུ་མ་གསུངས་ཏེ་དེ་ཀུན་ལས་དེ་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་གསུངས་ཏེ། ཆར་འབབ་པ་བཞིན་དུ་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་ཐ་དད་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། བུ་རམ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ ལས་ལྟུང་བའི་ཆར་ལྟ་བུའོ།།ཚུལ་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ནི་སྒྲ་སྐད་དག་གིས་ལུང་བསྟན་བརྗོད། །ཆོས་དང་སྒྲ་དག་འདིར་ནི་སྣང་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་དངོས་ལའང་འཇུག་བྱེད་པ། །བཟོད་མཆོག་བླ་ན་མེད་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ལས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་ནི། །སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི་ཉན་ཐོས་པའི་ ཐེག་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དགུ་ཁྲི་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་སུ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་པ་འམ། བཞི་པ་ལས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་ པོ་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྙིང་པོ་སྟེ་དེ་ལས་སྙིང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་མཆོག་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གསུངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
如云："见到三种光明者，安住于十地。"如下所说，同样在吉祥胜初续中说：
"贪嗔痴三者，
乃世间大毒，
毒性若寂灭，
彼毒成无毒。"
此说若不知贪等诸性之自性则为毒，若了知其自性则无毒，此为略义。
为显示一切经续等之量故云：
"种种经续中，
所示真实义，
皆从空性处，
更无他所说。"
所谓经即《入楞伽经》等，续即《真实摄经》等，彼等所示真实义亦不离一切空性处而说，世尊未曾说超出彼之真实义。唯说一真实义，如雨降下，依所依差别而显现差别，如从甘蔗等树降下之雨。
一乘教法经中说：
"法以语言文字宣说传，
法与文字于此不显现，
法性一理趣入实相中，
即得无上最胜之忍受。"
为显示法蕴之量故云：
"八万四千法蕴中，
大牟尼尊所宣说，
现证菩提之体相，
精要中之最胜要。"
其中八万四千法蕴，应知声闻乘与大乘九万，密咒大乘十万。因此，于彼等法蕴中，大牟尼所说现证菩提之相，或从第二次第所说，或从第四次第所说。"精要中之最胜要"者，生起次第为精要，其中精要即金刚念诵次第，较彼更殊胜者称为最胜。


 །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིའི་དོན་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང་།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་འཇུག་ པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ།།འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཁོ་ན་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་བཞིའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་ལོགས་སུ་འགྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོགས་སུ་འགྲུབ་པ་སྟེ།དེ་གཉི་ག་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་མདོ་སྡེའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ ནོ།།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དབུ་མ་པ་རྣམས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདོད་དོ།

以下是完整的中文直译：
其中，声闻们通过入灭尽定的方式来把握真实义，缘觉种性者们通过推理外境的行相方式来把握真实义，瑜伽行者们则通过有相和无相的方式来把握真实义。
关于这点，有些人主张唯有阿赖耶识；有些人主张唯有染污意及转识；有些人主张唯有六转识；有些人主张有八识——这是瑜伽行派的四种观点。
经部中观师们认为，由于从因缘而生，外境单独成立，无相识单独成立，而这两者都无自性，以此方式把握真实义。
瑜伽行中观师们则认为外境唯是智慧的显现，而且其也无自性，以此方式把握真实义。
佛母般若中观师们的宗义认为，通过见道和修道诸道断除烦恼，从而获得法身。


 །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་གྱི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་རོལ་མོ་ལ་ སོགས་པའི་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་གནས་ པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐའ་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཁ་ཅིག་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང་། ཁ་ཅིག་ ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།ཁ་ཅིག་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ཁོ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་དེ་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་དུ་བྱས་ ན་ལམ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ལྟ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་དེ་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དབྱེ་མེད་ཕྱིར། །རིགས་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་པ་མིན། །གཞི་ཅན་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་སོ་སོར་བཤད། ། ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་དོན་དུ་དེ་ཁོ་ནར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རལ་པ་གཅེར་བུ་མགོ་རེག་དང་། །ཅོད་པན་འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་རྟགས་ཅན་དེ་དང་ནི། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།རལ་པ་གཅིག་ནི་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པའོ། །གཅེར་བུ་ནི་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པའོ། །མགོ་རེག་ནི་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅོད་པན་ནི་བསླབ་པ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་ནོ། །འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་ནི་ཚེམ་བུ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །སྣ་ཚོགས་རྟགས་ཅན་དེ་ དང་ནི།།ཞེས་པ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འབད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
事续中的修行者们主张唯有殊胜本尊相的真实义，行续中的修行者们主张以音乐等非凡行为而成就唯有本尊相的真实义，瑜伽续中的修行者们主张通过咒语、手印和三摩地获得的毗卢遮那等本尊身的真实义，大瑜伽续中的修行者们主张生起次第瑜伽士以三三摩地为前行、以身清净为究竟的真实义。
住于圆满次第的一些人主张语清净，一些人主张心光明，一些人主张幻身，一些人主张外在现证菩提，一些人主张无住涅槃的真实义。若详细观察诸法，除法身之外确实别无其他真实义，因为这是殊胜的缘故。因此，这就是现证菩提，若现证此义，则能通达一切道。
依靠所依的差别而见解有所不同，但真实义并非如此。否则就不会唯是真实义了。如经中说："法界无差别，分类实不合，依诸法差别，分别而宣说。"
现在为了说明苦行等也不是为了真实义而执持，故说："发髻与裸体，剃发及冠冕，聚散诸行者，具种种标相，欲求正觉者。"
发髻者是明咒行者，裸体者是行为苦行者，剃发者是比丘和沙弥等，冠冕者是受持五戒的居士，聚散者是补衲瑜伽士。"具种种标相"是指修习苦行功德等标志，即苦行的特征。这些人唯求现证菩提，他们并非为了他人利益而精进。


 །བརྟུལ་ཞུགས་ཁོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ཉིད་དམན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་རིམ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དམན་པས་ན། །དེས་ནི་གྲོལ་བར་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རལ་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྲལ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་ པ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།འོན་ཏང་ཁུར་བུ་ཁུར་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡིས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དེ་ཉིད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གླང་པོའི་དྲིལ་བུ་སྒྲ་སྒྲོགས་ལྟར། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་ན་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་དེ་འོན་ཏང་ཁུར་བུ་ཁུར་བའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལ་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་བརྟུལ་ཞུགས་མེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའོ། །ད་ནི་སའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་དག་།ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས ཏེ།ལས་དང་པོ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་དང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐའ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིས། ས་བརྒྱད་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱིས་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ས་དགུ་ པ་ཐོབ་པ་དང་།སྣང་བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་ཡེ་ཤེས་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ས་བཅུ་པ་ཁོ་ནའོ། །རིམ་བཞི་པས་བཅུ་གཅིག་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཁོ་ནའོ། ། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནི་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་བསྒོམ་པས་གང་ཞིག་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ས་བཅུ་གསུམ་པ་ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整的中文直译：
为了说明苦行本身并非是获得真实义的因，故说："彼等下劣真实义，苦行修行等次第，由于智慧低劣故，不能由此得解脱。"
持发髻等那些人如果远离了真实义，那么他们的苦行等修行次第就完全没有意义，只是如同徒然背负重担一般。因此，由于没有真实义的缘故，依靠苦行等不能获得解脱。《四座续》中也说："无有真实义瑜伽，如同大象铃声响。"
因此，唯有完全了知真实义才是解脱之因，因为即使没有苦行等，也能证悟真实义。若无真实义，苦行等则无意义，只是徒然背负重担而已。宣说苦行等是权巧之义，是为了摄受执著于此的众生。因此，即使没有苦行，也应现证真实义。
现在为了解释地的次第，故说："最初业瑜伽，将获得八地，见到三种光，安住于十地。"
初业者是生起次第的瑜伽士，其瑜伽即是修习三种三摩地，即初瑜伽等，以身清净为究竟，由此将获得第八不动地。实际上，通过金刚念诵次第获得第九地，由于见到三种光明而得智慧自在，故获得第十地。从此所得的幻身即是第十地。由第四次第获得第十一遍光地。从此所得的智慧金刚身即是第十一地。初业者的地位是由修习梵住等而获得。如此则有十二地。由修习极乐和极速智者，于此生中获得佛果，这就是所说的第十三地。


 །ད་ནི་གཞོན་ནུ་དོན ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་ནས་གང་མཛད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལེགས་ཐོབ་ནས། །གཙང་མའི་གནས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནས་མི་ལྡོག་པས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེས་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དེ།གཙང་མའི་གནས་ནི་འཕགས་པའི་གནས་སུ་ཤེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་རུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་པར་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་ པ་ནི་ཕྱིའི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་གཙང་མའི་གནས་ནི་རང་གི་སེམས་ཁོ་ན།འགྲོ་བ་ནི་དེ་རུ་བཞུགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེའི་ཞིང་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཏེ་དེ་རུ་མི་ལྡོག་པ་ནི་དེ་རྣམས་བླང་བྱ་ དང་།སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པ་མཛད་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུས་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་འབྱུང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི། །ཆགས་སོགས་རོལ་མོ་རྒྱ་ཆེན་པོ། །ཆོས་དབྱིངས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི། །ཇི་ལྟར་ རྙེད་པའི་སྤྱོད་པས་སོ།།མངོན་པར་རྟོགས་པར་གང་གྱུར་པ། །བླ་མེད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདིར་སློབ་བོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ གསུམ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སུམ་བརྩེགས་ཀྱི་ཁང་པའམ། འོག་ཏུ་ཁང་པ་བྱས་ལ། དེ་ཉིད་དར་དཔྱངས་དང་། བ་དན་དང་། རྔ་ཡབ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བྱས་ལ། འོག་ཁང་དུ་ཚང་བང་དང་། བར་ཁང་དུ་རོལ་མོ་ མཁན་ལ་སོགས་པ་དང་།སྟེང་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ནས་སྒོའི་བར་དུ། ཀྱེ་མའོ།

现在为了解释童子一切义成就获得真实义后所作之事，故说：
"善得现等觉，趣近清净处，从佛刹不退，此生证遍智。"
释迦牟尼获得现等觉后，为众生利益而行事。清净处即是圣者之处。佛刹是清净本性，由于在彼处不退转，故于此生获得一切智，这是权巧义。
现等觉是通过见外在阳焰等而现证内在自性的现等觉，清净处即是自心，趣近即是安住其中。佛是真实智慧，其刹土是蕴等所依，于彼不退即是不取不舍彼等而成就一切智，这是了义。
现在为了解释贪欲行为的果报所获三种菩提，故说：
"法生现等觉，贪等大游戏，法界现等觉，随得而行持。所有现证者，无上现等觉，有戏等行为，瑜伽师于此修学。"
以这两个偈颂显示了三种行为及其果报。其中三种行为是：有戏论、无戏论和极无戏论。
其中第一种是在三层楼房或地下室中，以绸缎、幡幢、拂尘、花鬘等作为装饰，下层有歌舞，中层有乐师等，上层自身以金刚持的形相安坐于种种座垫上，从东方等方向直至门口。呜呼！


 །བདེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོའི་གཟུགས་དང་། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དཔལ་ལྡན་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་རྣམ་པར་ བཞག་ལ།དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ལ། ལག་པ་དང་ངག་གི་བརྡ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིན་མཚན་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱེད་པ་དང་ཡན་ལག་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་དགའ་བའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་འབྱུང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ ཐོབ་པའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ།རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་བཞིན་དུ། རང་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་སྤྲོས་པའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་ཞག་རེ་རེའམ། ཟླ་བ་རེ་རེའམ། ལོ་རེ་ རེ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་བསྐོར་ཞིང་ཇི་སྙེད་པའི་ཤིང་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཟས་རྣམས་ཀྱིས་སྲོག་འཛིན་པ་ཙམ་བྱས་ཏེ་ ཇི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།གསུམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། མངོན་པར་རྟོགས་པར་གང་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ། ནགས་ཚལ་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ལས་བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་དབྱེ་བས་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་མིང་གི་དབྱེ་བ་ཙམ་འདིར་བསྟན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་པས་དགོས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འགྲུབ་ན། །བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྟོག་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་དེ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་བསླབ་ན་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

安置贝玛等天女形象和具有色彩等庄严的天女们，与她们一起享受五欲妙欲，通过手势和语言表示，日日夜夜以各种行为和肢体变化等非凡欢喜的行为，直至证得法生现等觉为止。
如同英扎布帝王一样，通过自身形相圆满转变，于此生中与她们一起获得大手印成就。这是显示有果报的有戏论行为。
第二种是每日或每月或每年与色金刚女等四位天女一起受用修行。若无圆满条件，则与一位手印母一起游历各地，仅以所得树果等食物维生，直至证得法界现等觉。
第三种是与智慧手印双运，所谓"所有现证者"即是与之同时体验喜乐，从林中天女处获得食物，以无执著方式修持直至证得无上现等觉。
如是以行为差别显示方便差别，但菩提唯一。依所依差别而有名称差别的显示，菩提本身并无任何自性差别。
现在为了以一偈说明前方所说自性成就真如时行为的戏论无有必要，故说：
"本来成就自性者，若由自性得成就，修学加行何所为？分别不生真如性。"
真如即是法性，它不是所生，因为无始无终。因此唯是自性成就，非从分别而生。若从道的角度修学，则唯从分别而生。


 །འདིའི་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ ཞིག་དེ་ལྟར་འདིར་རྟོག་ན།ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་སྤངས་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པས། །སླར་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསླབ་པའི་སྦྱོར་བ་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ གང་ཟག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་པ་དེ་རྣམས་དེའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་གང་འབྱུང་བ་དང་།དེའི་འང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པས་ལས་དང་པོ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དབྱེ་བ་བསླབ་པར་རིགས་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བསླབ་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་སྣང་བའི་དབྱེ་ཤེས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །གང་ཞིག་རྣམ་གསུམ་ལ་སློབ་པ། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་སྣང་བ་ནི་གསུམ་ སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའམ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དེས་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན།གང་ཞིག་རྣམ་གསུམ་ལ་སློབ་པ། །ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་སློབ་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིས་ནི་བསྒོམ་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་།འདི་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་ བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་གནས་པ། །མ་གཙུབས་པར་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་བསླབ་བྲལ་བས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྣང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་ དད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་མེའི་ཁམས་ཤིང་གི་ནང་ན་གནས་ན་ཡང་རང་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་རུ་ས་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕན་པར་བྱ་བ་དང་། ཕན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་གནས་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ དུ་གནས་པ་དང་།ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

为了回答这个问题，经中说道："若有人如是分别，舍弃智慧次第者，由于不知其差别，仍将重新需修学。"
你说不需要修学加行的说法是不合理的。舍弃显现等三种智慧次第，认为是由补特伽罗自性成就的次第，这些人不了知自性与显现等的差别，不知何时生起何种自性，以及其自性为何，因此将成为初学者。因此，他们应当学习这些差别，这是其要义。
为了解释这种修学，经中说道："了知自性显现别，依止彼等第四谛，若人修学于三种，彼当速得其果报。"
自性有一百六十种，显现有三种，了知这些差别的瑜伽士依止第四真实，即依止心的光明或自性光明。"彼当速得其果报"是指将现证无住涅槃的特征。
若问如何现证？"若人修学于三种"是说若修学三种行为时则能现证果位，否则不能，这是其密意。由此建立若无修持则不能获得菩提的宗义。
为了说明这个比喻，经中说道："如同树中虽有火，若不钻磨不会生，如是离开修学道，此生不能见菩提。"
此中四大种性的事物如地等互不分离。因此，火界虽住于木中却不能自显，唯显现为地大。取因与俱有因互为能所益，住于主与德性的自性中，依赖一个聚合之故。


 །དེ་བས་ན་ཤིང་གི་ནང་ན་གནས་ན་མེ་དེ་ནི་མ་གཙུབས་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ན་ཡང་བསླབ་བྲལ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་མེད་ན་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱའོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་སློབ་མ་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གཡོ་སྒྱུའི་བློ་ལྡན་ལེ་ལོ་ཅན་དག་དང་། །ཉོན་མོངས་བླ་མའི་སྐྱོན རྣམས་མཐོང་གི་ཡོན་ཏན་མིན།།བླ་མ་ལ་སྨོད་དབང་སྐུར་ཐོབ་ཅེས་རློམ་སེམས་འགྱུར། །བློ་དམན་སེམས་ལྡན་ཀུན་མཁྱེན་ཡང་དག་འཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཡོ་སྒྱུའི་བློ་ལྡན་ནི་སེམས་ དྲང་པོ་མེད་པ་དང་།ལེ་ལོ་ཅན་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འབད་པ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་སྐྱོན་ཁོ་ན་མཐོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ནི་མན་ངག་དང་མཁས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་ལ་སྨོད་པ་ནི་བདག་གི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཅུང་ཟད་མི་ཤེས་ཏེ། བདག་གི་རང་བྱུང་ གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ།བདག་ལ་བླ་མས་ཅང་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་བླ་མ་ལ་སྨོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་བདག་འདྲ་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་མ་དམན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་མེད་པར་མྱུར་དུ་དེ་ཉིད་ཐོབ་ པར་འདོད།།ཡང་དག་ཚིག་མ་ཡིན་ཞེས་ཁྲོ་བཅས་གཡོ་བར་འགྱུར། །ཚོགས་མང་བླ་མ་མཐོང་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད། །དེ་ནས་དེ་ནི་དབེན་པར་སོང་ནས་ཕྱག་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ངན་གྱུར་དམན་པའི་སློབ་མ་ནི། །རང་གི་བུར་གྱུར་ཡིན་ ཡང་གཞན་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤང་།།རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་རིགས་མཆོག་ལས་སྐྱེས་གྱུར་པའང་། །བརྟན་པས་ནམ་ཡང་དེ་ནི་དྲུང་དུ་གཞག་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ངན་པའི་སློབ་མ་དེ་ལྟ་བུ་རང་གི་བུ་ཡིན་ཡང་སྤང་བར་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་གསུམ་པོ་ལས་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་ངན་པ་ཡིན་ ན་སྔ་མ་བཞིན་སྤང་བར་བྱའོ།།འདི་ནི་ཙནྡན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ།

因此，虽然火存在于木中，若不钻磨则不会出现。同样，虽然法性以自性遍及蕴等，但若离开修学、无有修持则不会显现。因此，安住于圆满次第的瑜伽士为了证悟真实义，应当熟习修持之道。
为了观察不堪为传授缘心次第之法器的弟子，经中说道："若人具有奸诈心，懒惰且见上师过，不见功德唯诽谤，自诩灌顶慢心生，智劣之人虽勤勉，正等正觉终难得。"
这是显示此类弟子非为法器。何为此类？具奸诈心者即无直心，懒惰者即对善法无有精进，同样只见上师过失，而不见教授、智慧等功德。如是诽谤上师者说："我的金刚上师一无所知，我是依靠自生智慧力理解了续部义理，上师于我毫无恩德。"具有下劣心者说："像我这样的凡夫不可能获得一切智。"
同样："无有承事速欲得，非实语言起嗔怒，众中见师背而去，后至静处方顶礼。"此义易解。
又说："如是恶性下劣之弟子，纵是己子如他人当舍，虽生王族商贾上种姓，智者终不留彼于身旁。"此说如是恶性弟子即使是自己的儿子也应舍弃。若是从婆罗门等三种姓出身而本性恶劣者，也应如前舍弃。这是如檀香般的补特伽罗，不堪为圆满次第之法器。


 །ཇི་སྐད་དུ། ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལྡན། །རྩ་བ་མེད་པར་མང་དུ་སྨྲ། །རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ། །ཙནྡན་ཞེས་བྱའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ ཟག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཡོན་ཏན་མཆོག་ལྡན་ཡེ་ཤེས་བརྩོན་པར་བཅས་པ་དང་། །ཡང་ན་བླ་མ་ལ་གུས་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ལྟར། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་བསྟན་ལ་ཤིན་ཏུ་དད། །དེ་འདིར་སྣོད་གྱུར་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ལ་དྲིན་སྦྱིན་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ ཟག་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིམ་པ་འདིའི་སྣོད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་མཆོག་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་པར་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རིགས་པའི་གནས་ལྔ་ལ་རྩོལ་བ་དང་ལྡན་པས་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ་དང་། དགེ་ བའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་འབད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་བཅས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཏེ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ་དེ་ལ་མཁས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དྲིན་སྦྱིན་བྱ་བ་ནི་ རིམ་པ་གཉིས་པའི་དོན་བཤད་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་མཁས་ལ་དྲང་། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་རྒྱུད་གཅིག་པ། །ཐོས་ནས་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ནི། །རིན་ཆེན་ཞེས་བྱའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་མདོ་གཅིག་པུ་ ཁོ་ནས་ཨུཏྤལ་ལ་དང་།པདྨ་དཀར་པོ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་མང་རབ་ཏུ་ཐོས་ཤིང་ལུང་ལ་ལེགས་སྦྱངས་ཀྱང་། །བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་དམན་ཕྱིར་ལུང་ཐོབ་མ་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བདག་ཕན་ཙམ་ལའང་དབང་མེད་བསྟན་བཅོས་རྩོད། །དེ་ཡི་བསྟན་བཅོས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་དང་ལུང་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་སློབ་དཔོན་མང་པོ་ལས་ལན་མང་དུ་ཐོས་ནས་གང་གི་བློ་སྦྱངས་ཀྱང་བདག་རང་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བླ་མ་རྣམས་ལས་མན་ངག་མ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པ་ཙམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་ནུས་ན། གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན། དེའི་བསྟན་བཅོས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ་ངག་གི་དོན་ཏོ།

如经中所说："闻少而具慢，无有根据多言说，不能摄受教化者，是为檀香补特伽罗。"
为说明如宝般的补特伽罗，经中说道："具足胜妙德，智慧及精进，或者敬上师，如同等佛陀，通达佛法义，深信于教法，彼为堪能器，故当施恩德。"
如是补特伽罗即是此次第之法器。其何为如是？胜妙功德即具足慈悲等及信心等。"具智慧精进"者，即通达五明处而具智慧，为修习善法而具精进。同样，视金刚上师如佛陀，通达三藏等佛法，对佛陀教法具信心者，当施予恩德，即为其解说二次第义理。此即如宝般的补特伽罗。
如经中所说："戒律清净且智慧，正直具慧心专一，闻已善为开示者，是为珍宝补特伽罗。"
今当仅以简要宣说青莲与白莲补特伽罗，经中说道："虽多闻续部善习教，因乏承事未得教，于自利益亦无权，唯与论典相诤论，彼之论著徒生厌。"
此说虽从众多上师多次听闻部派等诸多续部与教法，修习其智慧，但因自认为智者而未从诸上师获得口诀者，连自利也无能力，更何况利他？因此，其论著仅是厌烦之因，因为只是诤论论典。故此远离自他二利，此为语义。


 །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ནི་མ་ལུས་དོན་ཐོས་ནས། །འཛིན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་མཁས། །སྐད་ཅིག གིས་ནི་བརྗེད་གྱུར་པ།།ུཏྤལ་ཞེས་བྱའི་གང་ཟག་གོ། །གཟུང་བྱ་ལྷག་པར་མང་ཐོས་ཀྱང་། །སྟོན་པ་ཡི་ནི་ནུས་པ་མེད། །བུམ་པའི་རས་བལ་ས་བོན་འདྲ། །པདྨ་ཞེས་བྱའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མའི་བཤད་པ་ལ་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་གང་ཟག་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རྒྱུད་མང་ཐོས་ཤིང་ཤེས་ལྡན་གནས་དྲུག་ཤེས་པ་དང་། །དྲན་དང་བློ་གྲོས་བརྟན་བློ་བརྩོན་པ་ཕུན་ཚོགས་ལྡན། །བླ་མའི་ཞབས་བཀུར་བཅས་ཤིང་དེ་ཉིད་ལུང་ཐོབ་དང་། །རྒྱུད་རྒྱལ་མན་ངག་དེ་ཡིས་བསྟན་པར་འོས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ གང་ཟག་སྟེ།དེ་ཡིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མན་ངག་གཞན་ལ་བསྟན་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་ནི་མན་ངག་གི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དེ་རང་བསྟན་པས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་གཞན་གྱི་དོན་དེས་བྱ་བར་རིགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱུད་མང་པོ་ཐོས་ནས་མཐའ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་རྒྱུད་ བཤད་པར་ནུས་པ་དང་།ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དང་། བླ་མའི་ཞབས་བཀུར་བས་གང་གིས་མན་ངག་ཐོབ་པའོ། །བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་ པ་རྡོར་ཅན་དྲིན་གྱིས་རྒྱུད་རྣམས་མང་པོ་ཐོས།།གསལ་རྣམས་སྤྲོས་པའི་ཚིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལམ་ནི་རྣམ་ཕྱེ་བས། །ཤཱཀྱའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ནི་དགེ་བ་གང་བསགས་དེས། །མཁས་ཤིང་གསལ་བའི་རྣམ་སྨིན་བྱང་ཆུབ་སྣོད་གྱུར་ཤོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་ནི་ རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ལམ་འདི་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས།བདག་གིས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་པ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྣོད་གྱུར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ཅིག་པའོ། །བདག་གི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གང་གི་འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དྲིན་ནི་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ པོའི་གནང་བའི་རྗེས་སུ་བཟུང་བས།རྒྱུད་མང་པོ་ཐོས་ནས་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། གསལ་བའི་ཚིག་གིས་ལམ་འདི་ཕྱེ་བའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་ཡང་མཁས་པར་གྱུར་པ་གསལ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ།

如经中所说："彼闻一切义，善巧于受持，刹那即忘失，是为优钵罗补特伽罗。所闻虽极多，然无开示力，如棉花种子，是为莲花补特伽罗。"
为说明堪为弟子教法之器的如宝补特伽罗，经中说道："多闻续部具智慧，了知六处具正念，智慧坚固勤圆满，承事上师得教授，获得续王之口诀，堪为传授此法者。"
此即如宝补特伽罗，彼能向他人传授续王口诀。前已说明堪为口诀法器者，此偈颂说明彼应作他利。其何为如是？多闻诸续，能以六边分别解释续部，具智慧即通达实相，同样具足念等出世五根，承事上师而获得口诀。
为说明回向功德，经中说道："蒙圣金刚持恩德，广闻诸续典，以明晰语词，分别菩提道，释迦友所集，一切诸善根，愿成智慧明，菩提之法器。"
此说分别开显圣道即获得金刚持果位之道，以我所获诸善，愿一切众生成为菩提法器，即愿依止双运果位。我为何人？蒙受圣金刚持恩德，即梦中见大金刚持赐予许可摄受，广闻诸续成就智慧，以明晰语词开显此道。是故愿一切众生亦成就智慧，以明晰异熟成为获得菩提之法器，此为回向。


 །ཤཱཀྱའི་བཤེས་ གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་དགྱེས་པའི་མཚན་ཏེ།དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སློབ་མའི་མིང་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ ཕྱོགས་སུ་དོན་ནི་འཕགས་པ་རྡོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་འཕགས་པ་རྡོར་ཅན་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་སྟེ།དེའི་དྲིན་གྱིས་རྒྱུད་མང་པོ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དག་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་ རྣམས་ཀྱི་རིམ་པས་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས།བླ་ན་མེད་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དགོངས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །རིམ་པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སེམས་ ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།ད་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྩོམ་པའི་དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཙོ། །རྡོ་རྗེ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཉིད། །བརྩེ་བས་བདག་གིས བཤད་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་དོན་བཤད་པའི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན་བརྩེ་བས་ཞེས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་རིམ་པ་འདི་ལ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཁོ་ན་རྩ་བའི་ རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ཞུགས་པས་སླར་ཡང་ལྷའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་། ཆད་པའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ བརྩེ་བ་ཞེས་བཤད་པའོ།།ཅི་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཀུན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་བདག་པོའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཏེ།འདི་ཡིས་རིམ་པ་འདི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

释迦友这个名字是上师极为欢喜的尊号，其成就名号为龙树。有人说，是上师自己的弟子名为释迦友，因为上师在所作论典中安立弟子之名是极为欢喜的缘故。就此而言，"圣金刚持"一词中，既是圣者又是持金刚者，即是龙树，"蒙其恩德广闻诸续"等词义如前所述。
"一切清净极清净"中，"一切"是指通过了知自性和显现的次第而完全了知自性，"无上"是指最胜，具有此等密意者即称为此。因此，这是"心清净次第"一词的含义。
此为《五次第注释·次第义明显》中心所缘次第第二品。
现在开始撰写加持次第，首先顶礼世尊金刚持："金刚持中尊，顶礼大金刚，我今当宣说，慈悲作加持。"
此处文义相连为：如前所说义理的加持次第，我将宣说。以何因缘？"以慈悲"即是以大悲力。为何在此次第中唯大悲是根本因？因为若非如此，已入心所缘次第者则无需再行持天尊形相。其目的是为利众生、断除断见一边、令昔日愿力具果，此即所谓慈悲。
如何宣说？"顶礼金刚持"即顶礼第六如来。其何为如是？"诸金刚持"即五方如来，彼等之主即主中之主，其自性即是法性，此说明此次第是大金刚持之自性。这是依文字直解。


 །དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ནས།དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང་ལུས་དང་། ངག་དང་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཐོས་པ་འཛིན་པ། བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་བླ་མ་མཉེས་པར་ གྱུར་ནས་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ལ།ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྲེང་བ་དང་། ཆུ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པ་དང་། མེ་ལོང་དང་། མིང་ དང་།སློབ་དཔོན་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་སྟེ། དེ་དག་དང་བཅས་པར་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས། བསྟོད་པ་འདིས་བླ་མ་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། སློབ་མ་འདི་ལྟ་བུས་བླ་མ་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་རྣམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ པའོ་ཞེས་སྟོན་པའོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཐོབ་པའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྒྱུད་རྣམས་ ཀྱི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པ་དང་།ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་རིགས་པ་སོ་སོར་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྟེ། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཙནྡན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་སོ་སོར་ཐོབ་པའི་ཤེས་ རབ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།

对已获灌顶的弟子宣说加持次第，而非对其他人。为说明此义，首先随顺生起次第，获得灌顶并通达四续密意，具足智慧，身语意清净持教闻法，于二谛深具信解，善能令金刚上师欢喜。
此后，令上师欢喜，作大会供养，向十六岁的大金刚上师献供。其后，从上师处现前获得加持，随后获得念珠灌顶、水灌顶、圆满佛灌顶、金刚灌顶、铃灌顶、镜灌顶、名灌顶、阿阇黎灌顶、许可灌顶等，连同这些一起获得密灌顶后，应以此赞颂赞叹上师。
这是说，为获得加持次第，如是弟子应当赞叹上师，此为文义相连。
何为如是弟子？"首先随顺生起次第获得灌顶"是指以受持誓言戒律为先导，通过不动佛等自性的水等诸灌顶而获得明灌顶。不退转灌顶也是生起次第灌顶，应知亦已获得。
同样，"通达四续密意"是指了知事续、行续、瑜伽续、大瑜伽续等诸续之密意。"具足智慧"是指获得各别正理智慧的补特伽罗，而非如旃檀等仅具缘法所生智慧的补特伽罗。其原因为何？因为各别证得法性的智慧是金刚乘者所有，而非佛乘者所有，此为密意。


 །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའི་བར་དུའོ། ། ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་། ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི། སེམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོས་པ་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་འཛིན་པ་སྟེ། སློབ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ལྷག པར་མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང་། འོད་གསལ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་དང་ལྡན་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སློབ་མ་དེ་ལྟ་བུས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་པར་མཉེས་པ་ནི་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པས་ཐུགས་དགྱེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་བླ་མ་དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་མཆོད་པ་བྱའོ། །མཆོད་པ་དེ་ཡང་རྒྱུད་གཞན་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་ཕུལ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ ཙམ་ཡིན་ཏེ།ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་དང་། ལོ་ཉི་ཤུ་པ་ཡང་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་བླ་མས་སློབ་མ་དེ་ལ་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སྦྱིན་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་མ་གང་གིས་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་བཞི་པོས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དེ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིར་ནི་བསྐྱེད་པའི རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་རང་གི་དོན་འདོད་པ་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལྔ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་ན་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་ན་སྔར་བཤད་པ་གཉིས་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ པ་རྣམས་ལ་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ།

同样，"身语意清净持闻法"中，身清净是指以三三摩地为先导直至百种分类。语清净是指金刚念诵，意清净是指缘心。持闻法是指仅仅持闻，因为住于学道故非现前修证。
因此，"于二谛深具信解"是指，于如幻三摩地世俗谛和光明胜义谛二者深具信解，即对幻身与光明无二而具信解，为获得双运次第而具信解，此为其义。
如是弟子以恭敬等令金刚上师欢喜，然后于会供轮中供养上师。此供养仪轨应从其他续部了知。献十六岁仅是举例，十二岁和二十岁也可依种姓差别而献供，此为语义。
此后上师对此弟子授予秘密灌顶、般若灌顶和般若智慧灌顶，应当宣说加持次第。此处所说即是：对于已由阿阇黎灌顶、秘密灌顶、般若灌顶、般若智慧灌顶等四种灌顶所灌顶并获得许可的弟子，应当宣说加持，而非对其他人，此为密意。
此处，对于希求自利的生起次第瑜伽士，应当授予五种灌顶；若趣入利他，则应授予阿阇黎灌顶。若希求圆满次第，则应授予前述二种和后二种灌顶，此为密意。对于二次第瑜伽士，也应授予四种灌顶。


།དེ་གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་སློབ་མ་དེ་ལ་ བཤད་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་མ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བླ་མས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ སྔར་བཤད་པའི་དོན་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་བསྟན་པའོ། །གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ངག་དང་། ཡིད་དང་། ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་གསང་བའོ།།དེ་ལ་ངག་གི་གསང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་གསང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཐོབ་ནས་བླ་མ་དེ་དགྱེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟོད་པ་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མེད། །ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་ཀྱང་མེད། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟར། །ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཁོང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།སྐུའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་རྣམས་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར། མེད་པ་གཉིས་ལས་འདས་པ་དང་། །མཐོང་བ་ ཙམ་གྱིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར།།ཡོད་པ་གཉིས་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏོ།

这是因为生起次第瑜伽士也唯一依止手印于殊胜坛城王三摩地分，因为若无此则坛城不得圆满。圆满次第不应对此弟子宣说，因为他对此无信解。
其后"从上师口获得加持教授"是说，上师应对如是弟子宣说加持次第。
其后"念珠"等文是宣说前述义理。"念珠和水"等易于理解。圆满佛是指示现五佛自性之灌顶。
"获得秘密灌顶"中，秘密有三种：语秘密、意秘密和智慧秘密。其中语秘密是菩提心行，意秘密是般若灌顶，智慧秘密是般若智慧，这应从上师教授中了知。
获得这些后，为令上师欢喜而说赞颂：
"您身中空无内脏，
亦无血肉及骨骼，
如同虚空现彩虹，
如是示现您之身。"
这首先是对毗卢遮那佛性的赞颂。此中，您的身中无内空等，因为是身金刚自性。若问："既无这些如何显现？"如同虚空中显现具五色的彩虹，超越二无、以见即灭故，超越二有，如是您的身为利有情而示现，此为语义。


 །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐུ་ལ་སྙུན་མེད་མི་གཙང་མེད། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་པ་འབྱུང་མེད་ཀྱང་། ། ཁྱེད་ནི་འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྙུན་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་བདག ཉིད་དེ།དེའི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ནི་གསུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་བསྟན་ པ་ཡིན་ནོ།།རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གཟུང་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་གནས་པ་མེད། །ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་རྨོངས་མི་མངའ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆུ་ཟླ་ནི་ཆུའི་ནང་ན་གནས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་མི་མངའ་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་མེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨོངས་པ་མི་མངའ་ཞེས་ནི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ནི་གཏི མུག་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་ལ་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱོད་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཤེགས་དང་བཞུགས་དང་དེ་བཞིན་གཟིམས། །སྤྱོད་ལམ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཁྱེད་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་པ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

为说明无量光佛门中的赞颂：
"身无病痛及不净，
饥渴等事皆不生，
为随顺于世间故，
示现世间诸事业。"
因为是妙观察智的自性，您的身无病痛等。因为妙观察智是真实观察的本体，其中不成立清净不清净等法，因为自性光明故。为随顺世间，您示现世间事业，这是显示语自性的无量光佛。
为说明宝生佛门中的赞颂：
"如水月般不可取，
于诸法中无所住，
无我慢亦无愚痴，
无所缘者我敬礼。"
意为"我敬礼您"。若问："如何？"如水中月影般不可取，意为如幻自性。同样，一切法即蕴等，于彼无住即无执著，是虚空界自性。无我慢是我慢清净自性故。无愚痴是愚痴清净自性，因为我慢与愚痴是同一自性，因为我慢从愚痴生故。《行集明灯》中亦说："我慢应摄于愚痴类。"正因如此，您无所缘，因为是虚空自性。这也是说明虚空中无任何所缘。
为说明不空成就佛门中的赞颂：
"行住及与卧，
一切威仪中，
您恒入等持，
无缘敬礼您。"


 །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཤེགས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱེད་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་ཁྱེད་དམིགས་མེད་ནི་དེ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དོན་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ ནས་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ལ་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། །སྣ་ཚོགས་མིན་ལ་རབ་འཇུག་པ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གཅིག་དང་། དུ་མ་དང་། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་ གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་མཛད་པ་འཇུག་པའོ། །འདི་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་པོར་འགྱུར་ཞིང་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་སྤྲོ་ཞིང་རྣམ་འཕྲུལ་ནི་རྣམ་པར་མཛེས་པའོ། ། སྣ་ཚོགས་མིན་ལ་སྙོམས་འཇུག་པ། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དུས་སམ། བྱ་བ་བྱས་པའི་འོད་དུ་ཞུ་བའི་སྐབས་སུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་ཤེས་ནས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་རྟོགས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་མ་ནིང་གི་བཟླས་པས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མཛད་པས་དམིགས་པ་མེད་པའོ། ། ཡང་ན་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་དང་། རླུང་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང་། སྣང་བ་མེད་པར་མཛད་པས་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པ་རྟོགས་པས་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །བསྟོད་པ་བྱས་ནས་གསོལ བ་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་ལ། སླར་ཡང་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ།

这样说道：在行走等一切威仪中，您恒时安住等持，因此您无所缘是因为不缘着这些。这表明礼敬您即成就精进事业自性的不空成就佛。
为说明不动佛门中的赞颂：
"以如幻等持力，
大神变中示变化，
入于非种种境中，
无所缘者我敬礼。"
如幻等持即超越一与多、有与无二者的法界智，其变化即是利益众生的事业。不仅如此，还成为有情大神变坛城轮的主尊，化现三十三天，变化庄严。"入于非种种"是说虽有坛城各别显现的差别，但非种种，因为在胜义坛城时或融入事业光明时成为一体故。正因如此，无所缘是了知蕴界处百类差别后，证悟身远离而无所缘。或者，所缘是入定等和火坛城等，以中性持诵使其成为光明故无所缘。或者，了知自性光明、风和识三者一切，令无显现故无所缘。这表明由证悟身语意远离而礼敬您即不动佛的自性。
为说明赞颂后祈请：关于"金刚上师"等所说，如是即以前述真实赞颂门中赞叹，为获得下文将说偈颂二首所说第三次第，应当祈请金刚上师。


།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན། །སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྦྱོང་བ། །དེ་རིང་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས། །གཙོ་བོས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་གསོལ། །ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་སྤངས་ནས་ནི། །གཙོ་བོ་གཞན་ ལ་སྐྱབས་མ་མཆིས།།འགྲོ་བའི་དཔའ་བོ་ཐུབ་ཆེན་གྱིས། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་མཆོག་དྲིན་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་བཀའ་དྲིན་གསོལ་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །བཤད་པ་ནི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་གྱུར་ པ་སྟེ།།དེ་ཉིད་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་རིན་ཐང་མེད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ནོ། །ཁྱོད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཅིག་ཅར་དུ་ འདུས་པ་སྟེ་དེས།སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྦྱོང་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བར་གྱུར་པའི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་སྦྱོང་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མཛད་པའོ། །གཙོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་དྲུག་པའོ། །ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་ སྤངས་ནས་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བདག་ལ་སྐྱབས་ནི་བརྟེན་པའི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཀའ་དྲིན་གསོལ་ཅིག་པའོ། །སངས་རྒྱས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་འབོད་པ་དང་། འགྲོ་བའི་དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ནས་འབོད་པ་དང་།ཐུབ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ནས་འབོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་གསན་ནས་བླ་མའི་མཛད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འཇིགས་མེད་གསོལ་འདེབས་པའི། །ཚིགས་དག་ཐོས་པར་གྱུར་ནས་ནི། །སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་ དེ།།དེ་ནས་བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་བརྩམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མའི་ཚིག་དག་འཇིགས་མེད་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ། མཁས་པའི་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་མ་འདས་པ་སྟེ། དེ་གསན་ནས་སློབ་མ་དེའི་སྟེང་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ལ། བླ་མས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ པའི་རིམ་པ་དེ་ལ་བརྩམ་པ་ནི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

为解释这些偈颂：
"具足一切智慧蕴，
清净轮回之法轮，
今以所说珍宝语，
祈请主尊赐恩德。
舍离尊足莲花外，
更无他主可皈依，
众生勇士大能仁，
是故祈请佛恩德。"
这样说道：祈请以向我所说珍宝赐予恩德，这是句子的关联。所说即如实明了第三次第，因为能圆满一切所欲且无价故称珍宝。若问您是何等，"具足一切智慧蕴"中，一切智慧即镜像智等五智，蕴即同时集聚。以此"清净轮回之法轮"是说清净以有无等差别分类的轮回法轮，即完全了知其自性。主尊即大金刚持的自性，是第六。
关于"舍离尊足莲花外"等，舍离您足下莲花外，我无有依止处作为皈依，因此祈请赐予恩德。"殊胜佛陀"是从不动佛门中称呼，"众生勇士"是从语金刚门中称呼，"大能仁"是从金刚门中称呼。
为说明如是祈请后上师的行为："如是闻得无畏祈，所说偈颂之词已，对于弟子生悲心，随即开始作加持。"这样说道：弟子之词无畏即祈请，如智者之言不离赞颂等，闻此后对彼弟子生起大悲心，上师对我加持的次第开始，这是按字面意思解释。


།དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་ཞེས་པ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་དག་གིས། །ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་ པ་ལ་སོགས་པ་འམ།ཅིག་ཅར་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བ་དེའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་སྦྱར་བ་ནི་བཤད་པ་ བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་རྩ་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དེ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྐར་མ་དང་། རབ་རིབ་དང་། མར་མེ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། ཟིལ་བ་དང་། ཆུ་ཤིང་དང་། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་དང་། གཙུབ་ཤིང་ལས་འབྱུང་བའི་མེ་དང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་སྦྱར་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ་རང་བཟོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་བཟློག་པའམ། ཅིག་ཅར་གྱི་རིམ་པས དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་པ་མ་བསྟན་ན།དེའི་སློབ་མས་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་གང་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བླ་མའི་མན་ངག་མེད་ན་དེ་ཡང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་དེའི་བསྙེན་བཀུར་ཁོ་ན་བྱའོ། །འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྗེས་སུ་སྨྲས་ནས། བདག་ ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།།རིམ་པ་གསུམ་པ་མེད་ན་བསྟན་བཅོས་ལ་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ། །གང་གིས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ། །མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ། །དེ་ཡི་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་གང་གིས་བླ་མའི་ཞལ་ནས་མ་རྙེད་པ་དེའི་མདོ་སྡེ་ལ་བརྩོན་པ་ལ་འབད་པ་ནི་རྩོལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ལ་སྒོམ པ་འཁོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为了解释此义，说道：
"所谓自加持次第，
即是见到世俗谛，
此乃依靠上师恩，
方能获得非他途。"
这是说，无论是次第获得显现等，还是由往昔愿力同时生起智慧身，其真谛见解以十二种幻化等喻所表示的，即称为自加持次第。关于与十二幻化譬喻的对应，应如所说理解。
其中根本是幻化喻，应与近似幻化喻相对应。若问这些是什么，即：星辰、眩翳、灯火、幻术、露珠、芭蕉、日光、乾闼婆城、火轮、钻木取火、石女儿、空中花，与这些相对应来说明自加持次第。
这也是由上师恩德获得，并非自创。因为若金刚上师未以转变或顿悟次第教示第三真实性，其弟子就不能了知其自性；若无上师口诀，也不知与何种幻化譬喻对应。因此应当唯一承事上师。
此处先说见到世俗谛，然后应了知不知自加持次第。为说明若无第三次第，则精进于论典无有意义，故说：
"若无自加持次第，
经续及诸观想等，
于彼所作诸劳苦，
一切将成无意义。"
这是说，若从上师处未得前述自加持次第，则精进修习经续等的努力将成无果，因为未能现证如幻三昧。这是因为执著实有的修行只是轮回而已。


།ཇི་སྐད་དུ། དགེ་བའམ་ནི་མི་དགེ་བ། །རྣམ་པར་རྟོག་དབྱེ་གང་ཡང་མེད། །མེ་ཡིས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ། །གཞི་ཡི་དབྱེ་བ་དབྱེ་ཡོད་མིན། །ཙནྡན་ལ་ཡང་འབར་བ་སྟེ། །རེག་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཕུང་པོ། །བརྒྱད་ཁྲི་དང་ནི་བཞི་སྟོང་ལ། །གང་གི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཐོབ་ན་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་རིམ་ཐོབ་པའི། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད།།ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ནི། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་ནས། ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་མཐོང་བ་ ལ་མྱ་ངན་འདས།།ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཙོ་བོ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཏེ་དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་རིགས་སོ།།དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་རྟོག་ཀུན་རྫོབ་བཤད་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་བྱེད་གང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པ་གང་། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཡིན་ནོ།

如是说道：
"无论善或不善业，
分别差异皆不存，
譬如火之所焚烧，
基础差别亦非有，
即使焚烧旃檀木，
触之亦能致燃烧。"
在《法界普问经》中也说：
"大圣法蕴八万四，
若人不知其真谛，
彼等一切皆无果。"
为显示获得此法的功德，故说：
"获得自加持次第，
主尊即是诸佛体，
于此一生必定能，
无有疑虑成佛陀。"
这是说，获得自加持次第后，于此生中必定成佛，这是文句的关联。为何是此生中？因为经中说"见法即涅槃"。
若问是何种次第？"诸佛体性"是指依众生意乐而现的五如来自性，同样"主尊"是指第六，即大金刚持的自性。
为说明此因果差别，故说：
"自加持定与光明，
安住因果差别故，
宣说为二种谛理。"
此中唯缘起即幻化三昧，其中有因果差别是合理的。其中心的光明住处，因果差别中，自加持是果，因为从彼而生故。二谛也即是此，即胜义谛与世俗谛。
如是说：
"分别即说世俗谛，
所作一切诸分别，
若能遣除诸分别，
即说彼为胜义谛。"
因此，此处见到世俗谛即是幻化三昧，唯是分别。


།དེ་ནི་དབྱེ་བ་གཞན་གྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ནི། །འོད་གསལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་བས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། །དང་པོར་བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡང་ན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ པའི་རྒྱུ་དང་།རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་འབྲས་བུ་སྟེ་དེའི་རིམ་གྱིས་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་པ་རྒྱུ་སྟེ་གསུམ་པ་འབྲས་ བུའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་གསུམ་པ་རྒྱུ་སྟེ་བཞི་པ་འབྲས་བུའོ། །དེ་བས་ན་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོད་གསལ་བ་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདིས་ནི་གང་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་ལྟོས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་དབང་ཡིན་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་ སྟེ།རང་དབང་དུ་ནི་འབྱུང་མ་ཡིན། །དེ་ཡིས་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ། །འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་མ་ཤེས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་དབང་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ རང་བཞིན་རྟོགས་ན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གལ་ཏེ་རང་དབང་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པས་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་དེ་ལས་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྒྱུ་འོད་གསལ་བ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ན་དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།

为以其他分类说明因果差别，故说：
"由自加持次第中，
必将证得大光明，
是故金刚上师应，
首先开示自加持。"
或者说自加持是因，自性光明是果，以其次第而了悟故。此续部中，金刚上师应首先向弟子开示自加持次第。因此，相对第三次第而言，第二次第是因，第三次第是果。同样，第三次第是因，第四次第是果。所以，自加持既是因也是果。光明既是因也是果，这是究竟见解。
这表明任何事物都没有实在的因果性，因为一切事物都是相互依存的。因此，凡是依存的即是依他起性，故无自性。
现在为说明众生不了知如幻及其因缘，故说：
"一切众生无自在，
非由自在而生起，
彼因即是大光明，
光明即是一切空。"
一切众生因不了知如幻性而从缘起中生起，若能了悟幻等自性则相反不会生起，因为被暂时垢染所障。那么，如果暂时垢染能令无自在，此时它们是与彼相异还是不异？若是相异，则果位如幻三昧与因位光明将成相异。这也不应理，因为其遍满性将失坏。若是不异，则因为是同一自性，因果都将成为有垢。


 །འདིར་སྨྲས་པ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་གིས་དྲི་མ་དེ་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འོད གསལ་བ་དང་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དག་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དྲི་མ་དེ་རྣམས་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་ བྱ་ཞེ་ན།ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རང་བཞིན་བསྐྱེད་པས་སྐྱེས་པ་རྨོངས་པས་ཕྲག་ལ་བཀལ་བའི་བུ་བརྗེད་པ་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་སྟེ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་ བློ་ལྟ་བུའོ།།དེ་བས་ན་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ སེམས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས།།འཁོར་བར་འཆིང་བས་བཅིངས་འགྱུར་བས། །སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། །བདེ་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱིས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ནི་འགྲོ་བ་ རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ལ་སེམས་གང་གིས་བཅིངས་པར་འགྱུར་བ་སེམས་དེ་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའམ་དེའི་རྒྱུ་ཤེས་ པས་ཐར་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་གནས་ པར།།འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙུབ་ཤིང་དང་། སྐྱེས་བུའི་ལག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་མེ་ཡི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཚང་བས་སྐྱེ་བ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ།

于此有人说：不能说那些垢染是异或不异。因为光明和自加持是完全清净的自性，所以不是相异。若说那些垢染是其自性，又因显现为业果之相，故也不能说是不异。
那么如此，应如何安立束缚与解脱的名言呢？我们说是由于不了知及其他所造作。这又从何而生？
答曰：如同由自性所生的愚痴，就像把儿子背在肩上却忘记了一样。同样由于相似性而产生错乱，如同将绳子误认为蛇一般。因此，如同这个比喻，如幻的自性即显现为他相，其因唯是光明，故如前所说称为一切空。
现在为说明束缚与解脱的自性，故说：
"凡夫以心受系缚，
轮回束缚而缠绕，
瑜伽师以此心性，
必定趣向善逝境。"
凡夫即不了知如幻自性的自宗他宗诸人，轮回即五道众生的自性，以何心而被束缚，即由了悟此心的如幻自性，瑜伽师们将证得善逝果位。因为自性与显现的本质即是轮回，了知其如幻性或了知其因即是解脱。
若问：若这一切都如幻，生灭如何各别显现？为说明其非各别显现，故说：
"此中无有任何生，
亦无有何能坏灭，
应知轮回即安住，
诸法心性之自性。"
如同观察从钻木杵与人手等作用所生之火相时，实不从任何处生起，然而因其因缘具足而显现似生。


 །གང་ཞིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་ བ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། དེ་དེ་རྟེན་ལས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་དོན་དམ་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་མ་བྱུང་བ། །དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་བྲལ་བ་ ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུའོ། །མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ནི་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆི་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མོ་གཤམ་བུ་ལ་ལྗང་གུ་དང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གནས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་འཇིག་པ་དང་། །ཡོད་མེད་དམན་པ་འབྲིང་དང་ཁྱད་པར གང་།།འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དབང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །གསུངས་ཏེ་དེ་ཉིད་དབང་དུ་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མིང་། །དེ་བཞིན་འཆི་བའི་མིང་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉིད། །ཕྱོགས་ནི་དེ་དེ་ གཉིས་པོ་ཟུང་འཇུག་རྒྱུ་བ་ཉིད།།གང་གིས་བཅིངས་པ་ལས་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འཕགས་པའི་ལྷས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་འདི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་གནས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཞན་བཤད་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།རླུང་གི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ནི། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད། །རང་བཞིན་རྒྱུར་གྱུར་སེམས་ལས་ནི། །ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་དེ་ནི་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་མེད་ན་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ།རླུང་གི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ཁོ་ན་འདིས་ཡུལ་རྣམས་བཟུང་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ།

凡从圆满中生起者，实非生起。如说：
"彼从缘起所生者，
胜义中实无生起，
若无自性本不生，
如何说其有生起？"
此中论式如下：一切诸法即一切事物，离生灭为所立，因为从缘起而生的缘故。凡是从缘起而生者，彼皆离生等，如同幻化人一般。相违之喻根本不存在。因此，由于无生，也就无死，如同石女儿的青色、白色等。
若问：如此，生灭如何显现？
答曰：在世俗谛中显现，但在胜义谛中则不然。如尊者所说：
"住、生以及灭，
有无劣中胜，
世间言说中，
佛说非真实。"
同样，圣天也说：
"所谓生乃是世俗谛之名，
死亡之名即是胜义谛，
此二方面双运而运行，
由此能从束缚得解脱。"
因此，所说"轮回即安住诸法心性"，应知是自性与显现的本质。
为说明其他分类，故说：
"若无风之瑜伽修，
心性本体难执持，
从此自性为因心，
普生一切业与生。"
若无风的瑜伽，则三识自性之心不可执持，即不能缘取，唯有乘于风之车才能取诸境。此心即是一百六十种自性之因，由此依善不善业力，而于善趣恶趣中受生。


 །ཇི་སྐད་དུ། རླུང་ནི་འདི་ཉིད་ཁམས་ཆེན་པོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ གསུམ་གྱིས་ཞོན།།དེ་ལ་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་རྣམས། །ཇི་ལྟར་བཤད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །སེམས་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་རླུང་དང་ཡང་དག་ལྡན། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སླར་ཡང་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལུས་ སུ་འབྱུང་།།སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པས་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་རྣམས་མི་སྣང་བར་བྱས་ན་ཡང་། འོན་ཀྱང་དཔེ་ཙམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དེ་ རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཙམ་ལས།ཅིག་ཅར་རམ་གོ་བཟློག་པའི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དྲི་མ་རྣམས་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི། ། རིམ་པ་གསུམ་པ་དགྱེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་ནས། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདི་བཤད་དེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཐམས་ཅད དེ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་།།ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཉིད་དང་ནི། །འདུ་ཤེས་དང་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས། །ལྔ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཁམས་ནི་བཞི་པོ་དང་། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཉིད། །ཤེས་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྟེ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་ རྣམ་ཕྱེ་བ།།ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལས་གཞན་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྡར་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བཅས་ པ་དེ་རྣམས་དང་།དེ་བཞིན་ནང་གི་ཡན་ལག་དང་། ཉིང་ལག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྲོ་བོ་དང་། དེའི་བཙུན་མོ་རྣམས་དང་། ཕྱི་ནང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ ལྟ་བུའོ།།དགོངས་པས་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ།

如《金刚鬘》中所说：
"此风即是大种性，
三识骑乘于其上，
于彼恒时诸自性，
如所宣说而生起。"
为说明彼心即是幻身，故说：
"彼与风相应，
三识复次第，
生为瑜伽身，
说名为幻身。"
虽以心为所缘次第令自性与显现不现，然瑜伽师仅住于譬喻，非为自性光明。因此，从具有极其微细之自性与显现的唯心，或顿时或逆次第所生之身，说为幻身，为以诸幻喻清净其垢染故。
月称论师亦说：
"见世俗谛者，
第三次第喜。"
已说等持瑜伽，为说非等持瑜伽，故说：
"是故如是说，
一切诸众生，
皆如幻化现，
住幻化等持，
见一切如是。"
此为略说，易于理解。
"色与受自性，
想蕴诸行等，
第五即识蕴，
如是四界性，
眼等诸境界，
此等五种识，
内外分别中，
无非是幻化。"
住于幻化等持的瑜伽师，见到以色等声音表示的如来、天女、清净菩萨等，以及内在肢节支分自性的忿怒尊及其佛母们，以及内外器世间自性的基坛城等一切，皆为幻化自性，除此之外别无他性，如同分别瑜伽师。此为密意所说之精要隐义。


 །སྒྱུ་མའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས། །སྒྱུ་མའི་ལུས་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཁ་དོག་རྣམས་ནི་གཞུ་ལྟ་བུ། །ཁྱབ་པ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བས་སོ། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་སོ།།སྒྱུ་མའི་སྐུའི་རང་བཞིན་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་ལྟ་བུ་སྟེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། གཟུང་དུ་མི་ནུས་ཀྱང་གསལ་པོར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁ་དོག་རྣམས་ནི་གཞན་ལྟ་བུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ མཛེས་པར་འགྱུར་བའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུ་གཟུང་དུ་མེད་ན་ཡང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྒྱུ་མའི་སྐུའི་ཁ་དོག་གི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།།ཁྱབ་པ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བ་བུམ་པ་དང་། མཚོ་དང་། ཆུ་བོ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པར་ གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་དུ་མར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ།སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་དང་འཁོར་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སླར་ཡང་དབྱེ་བ་གཞན་གྱིས་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་དང་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་བ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་ བྲིས་པ།།མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ། །གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྣང་དང་མཚུངས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་ཞིང་། །སྐུ་ནི་ལྟ་བས་མི་ངོམས་པ། །སློབ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལ་བསྟན། །བདག་བྱིན་བརླབ་ཅེས་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣུམ་དང་ཐལ་བ་དག་ གི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པའི་མེ་ལོང་ལ་བྲིས་སྐུའི་ནང་ན་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས་བྲལ་བའི་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་སློབ་མ་བཟང་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་བླ་མས་གང་བསྟན པར་བྱ་བ་དེ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།ལྔ་པ་ཉན་པའི་རྒྱན་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྤྲས་པའི་དོན་ཏོ།

为说明幻化之义及其作用，故以相似幻化譬喻配合说明：
"如镜中影像，
应知此幻身，
诸色如彩虹，
遍满水中月。"
幻身之自性如镜中影像，虽各别显现却超越一异，故不可言说，虽不可执取却清晰可见。
同样，"诸色如彩虹"是说，如同虚空中美丽呈现的帝释天虹，虽不可执取却能起作用，与此相似，幻身各别色相亦如是显现。
"遍满水中月"是说，如同住于虚空之月，虽是一体，却能现于瓶、湖泊、河流、大海等众多处，如是幻身亦显现为各种坛城主尊及眷属之身，此为隐义。
复次，为以他分别说明彼义，故说：
"离实与非实，
善画金刚萨，
无垢明镜中，
影像明显现。
具一切胜相，
其身视不厌，
示于善弟子，
说名为加持。"
如同离油垢尘垢之明镜中，所画金刚萨埵像之影像，离实非实二者之显现，如是具足十力等之幻化等身，上师于如宝般之善弟子所示现者，即说为自加持。此为第五闻法庄严中对弟子所说之精要庄严义。


 །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །འདི་ཉིད་ངེས་པར་མཚོན་པ་སྟེ། ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྒྱུ་མ་ཉིད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་ཞིག་སྒྱུ་མ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་སྒྱུ་མ་སྟེ་དེ་ནི། འདི་ཉིད་ངེས་པར་མཚོན་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་རྟོག་པ དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་རྫོབ་ནི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ཁོ་ན་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་བརྫུན་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ ལྟ་བུའོ།།དེ་མེད་པ་མི་མཐུན་གྱི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བརྫུན་པའི་གཟུགས་ཡིན་ནོ།།གཙོ་བོའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐུ་གཉིས་པོ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ནི་དོན་དམ་པ་སྤངས་ནས་ སྣང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་།དོན་དམ་པ་ཡང་དེ་སྤངས་ནས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །དཔེ་གཞན་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་གྱུར། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འང་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་བས་བདག་ཉིད་མཆོད་ལ་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་དོའི་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་འདྲ་བ་སྟེ་སྒྱུ་མའི་དྲི་མ་རྣམས་དག་པ་ཡང་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བས་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།

为了加持圆满受用身之自性，故说：
"以幻化所示相，
必定表征此性，
世俗谛之幻化，
即是圆满受用身。"
所谓幻化所示相，即如幻师等所作之幻化，"必定表征此性"是说唯此智慧身是此性，而非如具有分别的咒身等。世俗是相之特征，于彼中唯幻化为谛，而非刹那性等。
此中推理如下：凡是所经验者皆是虚妄，如幻师所化之象。无此则为相违之喻。此因不是不成立，因为一切事物皆可经验故。亦非相违，因为幻化之象有此性质故。亦非不定，因为彼极不存在故。
由此因故，诸佛圆满受用身如幻化，故为虚妄之色相。从主要方面说，诸佛是法身之自性，由众生福德力故显现二身。此亦合理，因为世俗离胜义不能显现，胜义亦离彼不能显现故。此为隐义。
为复引其他譬喻故说：
"此即成香食众生，
金刚身亦即是彼，
金刚萨埵亦是我，
是故趣入供养我。"
因是心性之身故，此即香食众生是指中阴身。此显示见法即涅槃。如是金刚身即如下所说，以双运次第所示现者，亦如自加持，因为幻垢同时清净故与彼相似。


།དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་མཆོད་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་ པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱིས་སྤྲས་པའི་དོན་ཏོ།།མཆོད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཉིད། །དེ་བས་ཀུན་ནས་འབད་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་མཆོད་པར་བྱ་བ་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།མཆོད་པ་དེ་ཡང་སོ་སོར་སྡུད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དག་གིས་བྱ་བ་དང་། རིམ་པ་གཞན་གྱིས་བྱ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཚོགས་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྒྱུ་མ་ དེ་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་དང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་དང་། །སྦྱིན་སྲེག་གཏོར་མ་ལ་སོགས་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ནང་ནས་གསུང་བའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་རྣམས་སྨྲ་བ་དང་བཅིངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་གིས་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་ པའི་ལས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་།གཏོར་མ་ནི་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པའི་གཏོར་མ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ།

因此，唯有等持入定的瑜伽士才是金刚萨埵，若供养其自性即成供养一切诸佛，此为以如实义心要所庄严之义。
为说明彼供养之义，故说：
"自身即是诸佛及，
一切菩萨之自性，
是故当以诸方便，
恒常供养于自身。"
瑜伽士供养一切诸佛菩萨本性之自身，唯此为合理。此供养非以别解脱、禅定及其他次第而行。此为如实义。
为说明于作事业时亦当信解彼幻化，故说：
"咒与手印之瑜伽，
坛城等诸分别想，
护摩施食等诸事，
恒时皆当如幻行。"
咒是指蛇等咒语，手印是指《摄真实经》等所说的事业手印等，其瑜伽即诵咒结印。如是坛城等是指从净化开始直至圆满坛城之一切，即以分别想绘制等。同样，护摩是指成就息灾等事业，施食是指施予一切鬼神等食。这一切皆当如幻而行。因为所成就、能成就及成就行为皆当信解如幻故。


 །གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཞི་བ་དང་ནི་རྒྱས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་དང་། །དགུག་སོགས་གང་ཅིའང་རུང་བ་ཀུན། །དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཤར་བའི་དུས་སུ་ནང་གི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཡས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁ དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་དབང་པོའི་གཞུ་དང་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ་ཁ་དོག་འདྲ་བའི་ཕྱིར། དེས་ནི་དགོངས་པའི་བཤད་པ་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་། སྒེག་པ་ལ་སོགས་ ལོངས་སྤྱོད་དང་།།གླུ་དང་རོལ་མོ་སོགས་བརྟེན་དང་། །སྒྱུ་རྩལ་རྣམས་ལ་རབ་འཇུག་པ། །ཆུ་ཟླ་དག་དང་མཚུངས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒེག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གར་གྱི་ཉམས་དགུ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་སྦྱོར་བ་དང་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། རོ་ལངས་པའི་ཆོ་ག་ དང་།སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱག་མཚན་འཛིན་པ་དང་ལས་དྲག་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལས་བཏོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྔས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གླུ་ ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེའི་གླུ་དང་།རོལ་མོ་ནི་པི་ཝང་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་རྩལ་ནི་འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གང་ཡིན་པ་དེའམ། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་བཟོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གང་ ཡིན་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་།ཆུ་ཟླ་དག་དང་མཚུངས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་པུ་རྣམ་པ་དུ་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དེ་བཞིན་དྲི། །རོ་དང་རེག་བྱ་ཉིད་དག་ལ། ། མིག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་འགྱུར་བ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བྱ་བར་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་དང་པོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།

为进一步说明，故说：
"息灾及与增益事，
如是降伏诛业等，
召请等诸一切事，
应当等同彩虹观。"
即于息灾等四种事业坛城显现之时，依内在时节，从右等门放射红等色光，于世俗鼻尖处持续至半座时分，瑜伽士应观如彩虹，因为色相相似之故。此为密意解释心要之隐义。
复次说：
"妙艳等诸受用事，
歌舞音乐等依止，
及入诸般技艺时，
应当等同水月观。"
妙艳等即九种舞姿，与明妃双运，住于尸林等处，品尝甘露，起尸仪轨，持各种手印，行猛烈事业，救度一切众生离大苦难，以违世五大誓言成就菩提，现证光明等性相。彼等行为，以及金刚歌即三种金刚歌，音乐即琵琶等四种，依止彼等。同样，技艺即欲经所说的拥抱、亲吻等六十四种技艺，或世间所知工匠之六十四种技艺，入于彼等时，"应当等同水月观"，因为唯一幻化等持现为多种相故。此为依如实义之隐义。
今为说明别解脱支分，故说：
"色与声及香，
味触等诸境，
眼等诸根入，
应观如幻化。"
即于色等境聚，眼等初入时无分别者，彼等皆应观为如幻。


 །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་རྟོག་མེད་ཡིན་ན་ཡང་འོན་ཀྱང རང་བཞིན་གྱི་རྟོག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འདི་ལྟར་གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དེ་ཉིད་དུ། །འདིར་ནི་མང་དུ་བཤད་མི་དགོས། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གང་གང་དམིགས། །དེ་དེ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བརྟག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འདི་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་དང་གང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དམིགས་པ་དེ་དང་དེའི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མེ་ལོང་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་། །མི་འཕྲུལ་མཚུངས་པར་གང་གིས་མཐོང་། །དེ་ནི་གཙོ་བོ་ ཡིན་པར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མཐོང་བ་དང་ནི་རེག་པ་ཉིད། །འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །དམིགས་མེད་ཀུན་རྫོབ་དག་ཏུ་ནི། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ རབ་ཏུ་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བས་ན་འགྲོ་བ་སྟེ་དབང་པོའི་ཚོགས་སོ། །དེའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་མཐོང་བ་དང་། ཇི་སྲིད་རེག་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་མའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམིགས་མེད་ཀུན་རྫོབ་དག་ཏུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོའམ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་སྡུད་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བཤད་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།དབང་པོ་གང་དང་གང་ལམ་གྱུར། །འགྲོ་བ་དེ་དག་རང་བཞིན་དུ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ལམ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་ལམ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་གོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཡུལ་གཟུང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་ལམ་གྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ལ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་རྣམས་གཟུང་བའམ། ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་དག་བཞིན་དུ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་ངག་གི་ལྷག་མའོ།

虽然彼等无分别，然而依自性分别而如是说。
为进一步说明，故说：
"于此金刚乘，
实无须多说，
瑜伽士所缘，
一切观如幻。"
即于此金刚乘中，生起次第等瑜伽士为利众生所缘之一切，皆应了知为幻化自性。
为以他方式说明，故说：
"镜中之影像，
梦幻与水泡，
谁见如幻术，
说彼为殊胜。"
即应知色等五蕴如镜中影像等依次类推。
为说明差别，故说：
"所见及所触，
众生如幻化，
无缘世俗中，
宣说如幻术。"
众生即诸根聚。彼等所见色等及所触一切，皆应观为如幻。
为说明幻化义，故说："无缘世俗中"，即于世俗中，若执为实体性或能取所取之相者，彼即不可得。"宣说如幻术"即诸佛说彼等如幻。
为以别解脱次第说明此义，故说：
"诸根成何道，
众生彼自性，
不住等持行，
等同诸佛合。"
诸根所行之道即眼等识之趣入。彼等先行取自境决定，即是根道。于色等所趣一切，即彼等所取或决定，如是为幻化自性。"等同诸佛合"即以禅定摄持为一切如来自性，此为语之余义。


།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ལྡང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དག་ལ་འདྲ་ བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།དེ་ནི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་ཀུན་ནས་ཐམས་ཅད་དང་། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྣམ་པ་ཀུན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་དངོས་གྲུབ་ནི། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་མཐོང་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་རང་གི་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་གྲུབ་ནི་ཅིག་ཅར་རམ་གོ་བཟློག་པའི་རིམ་པས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་གྲུབ་པ་ནི མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དངོས་གྲུབ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྱུ་མའི་སྐུ་དེ་གང་དུ་མཐོང་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་མམ་དགོན་པ་ལའོ། །ཀུན་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ།།བདག་ཉིད་ནི་བདག་རང་གིས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ནི་འདིར་མ་བཤད་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རང་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་སྒྱུ་མའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གཙོ་བོ་བདེ་བ་ཀུན་རང་བཞིན། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འགྲོ་དང་བཞུགས། །གནས་དང་ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས། །མཁའ་ལས་སྐད་ཅིག་དག་གིས་རྙེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བདེ་ བ་ཀུན་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་།གཙོ་བོ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལས་རྙེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གོ་འཕང་སྟེ་དེ་ཉིད་ ལས་གནས་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ།

这是如何呢？"不住等持行"即是起定三摩地。因为如幻性于等持与不等持的瑜伽中是相同的，此为密意。这是隐义。
为显示一切佛之自性即是如幻三摩地，故说：
"一切遍一切，
自身恒诸相，
诸佛体成就，
自己将得见。"
即彼瑜伽士自身即是诸佛体性，见到五蕴自性之佛性如幻。
这是如何呢？成就是顿得或逆序得，非由四瑜伽等次第而得。或者，成就是世间与出世间，凡具此等者即称为此。
问：于何处见此幻身？"一切"即在家或寂处。"遍"即一切方向。"一切"即三界自性。"自身"即自己。"恒"即过去等一切时。"诸相"即此处未说之一切自性。此亦说明随念支分，此为隐义。
为说明四威仪中幻化三摩地，故说：
"主尊乐性一切相，
大士行住与安止，
处所饮食及衣等，
刹那即从虚空得。"
即修行者行住等威仪时，乐一切自性即不离光明，主尊即是幻化自性，故其处所等从虚空中得，因住虚空藏三摩地故。或者，虚空即一切空性之位，从彼得处所等。


།དེ་གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །སྒྱུ་ མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སྲིད་པ་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། །འགྲོ་ན་རབ་མཆོག་སྟོན་པར་འགྱུར། །ལྷ་དང་བཅས་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཉིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡང་དང་ཡང་དུ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ།།འདིས་ནི་ལྷ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པས་མི་ལ་སོགས་པ་གཞན་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་དོན་བཤད་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྲིད་པ་གཅོད་པ་ནི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པའོ། །འགྲོ་ན་རབ་མཆོག་སྟོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་ནང་ན་རབ་མཆོག་ཁྱབ་འཇུག་དང་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པར་གྱུར་ན་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་ཅི་དགོས།འདིས་ནི་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་མཐོང་བ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་སྦས་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་འདི་ཉིད་རྒྱས་ པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འཇིག་རྟེན་ཕན་པར་བཞེད་པར་གཤེགས། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་སྡུད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་ འབྱོར་པ་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། སྣ་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་རྗེས་སུ་བསྡུ་བས་ན་རྗེས་སུ་བསྡུ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་སྟེ་སྦས་པའི་དོན་ཏོ།

这是因为世间成就是自然生起的，当通过证悟光明而现前时，这些会自然生起的缘故。现在是如实语之精要的隐义。
为说明成就瑜伽士以幻化三摩地利益众生，故说：
"能断轮回缚，
成为胜导师，
天众皆供养，
反复作顶礼。"
如是等持中入定的瑜伽士，将受到帝释等一切天众以顶礼为先的反复供养。此说明连诸天都会顶礼供养，更何况其他人等，此为其义。
因此，断轮回即了知自性显现相的轮回本质。"成为胜导师"即在众生中最胜的遍入天（毗湿奴）与大自在天等，成为彼等之导师，更何况人等。
此说明见到三智慧并安住如幻三摩地的瑜伽士是十地自在菩萨，将受诸天尊为导师而供养。此为隐义。
为广说此义，故说：
"如同佛世尊，
为利世间行，
如是大瑜伽，
摄集种种智。"
如同佛陀为利益一切众生而说法，如是此瑜伽士也欲利益众生。何因？种种智慧即是缘心之相，由摄集彼故称为摄集，即如幻三摩地，以此行利生事业，此为隐义。


 །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པས་ ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཚོན་པས་ན། །བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །རང་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་དེ་དག་མཚོན་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འགལ་བའམ་མི་འགལ་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བུད་མེད་རྣམས་སོ། །བདེ་ཆེན་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ དེ་དག་རང་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲུབ་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དབང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ཇི་སྐད་དུ། རི་རབ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་།ཇི་སྲིད་རྡུལ་ནི་ཕྲ་རབ་རྣམས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་བུད་མེད་དེ་སྲིད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ་སྦས་པའི་ དོན་ཏོ།།དེའི་མན་ངག་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་བྱེད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ལམ་ཅན་ལུས། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད། །སྨིག་རྒྱུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་དང་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་བཅུ་དང་།དེ་ལྡོག་པས་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུའོ། །ཉོན་མོངས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ལུས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། །བྱེད་པ་པོ་ནི་ རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སྦས་པའི་དོན་ཏོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལས་བཟློག་ན་སྐྱོན་གང་འབྱུང་བ་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་འདྲའི་ཏིང་འཛིན་མི་ཤེས་པས། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ནི་ཉེར་དམིགས་ཏེ། །ནད་ནི་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པ་རྣམས། །དེ་དག་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལོ།

为说明安住此三摩地能成就一切，故说：
"金刚萨埵为表征，
无有不可成就事，
大乐大手印等持，
自然随后得成就。"
金刚萨埵即幻身瑜伽士无有不可成就之事。因为若以此三摩地表征彼等时，一切违顺诸事皆得成就，非由他道。因此大手印即是三界中的女性们。大乐即是显明大乐，彼等自然随后成就，意为无需勤作即可成就，得以掌控。
如根本续中所说：
"须弥三十六，
微尘许数量，
具足诸功德，
彼等女性众。"
此为隐义。
其口诀是续部支分。为说明遍及一切的加持，故说：
"业及烦恼道具身，
作者与及果性等，
如同阳焰幻化相，
犹如乾闼婆城般。"
其中，杀生等十不善业道，及其相反的十善业道。烦恼即贪等六种，彼等即是六十二见及一百六十自性。如是，身即色蕴，作者即各自作业的受等，果即诸业之果报，为善趣恶趣之相，当知彼等一切皆如阳焰等，此为隐义。
为说明若离此三摩地将生何过，故说：
"不知如是等持者，
执著世俗诸显现，
种种疾病所生者，
彼等即是幻化相。"


 །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་མི་ཤེས་པས། ཀུན་རྫོབ་ལ་ནི་ཉེར་དམིགས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་རྫས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ལ དམིགས་ན་དེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ནད་སྐྱེ་བ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རང་གི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དང་གང་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་སྒྱུ་མ་ཁོ་ན་ ཏེ།སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་ཕྱིའི་དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་སམ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ རྫས་སུ་ཡོད་པའམ་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་བཀག་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་ཤེས་པས་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པ་ལྟ་བའི་དྲ་བས་བཅིངས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་ རྣམ་འཕྲུལ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་རོལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དོན་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་མན་ངག་དག་།གང་གིས་བླ་མ་ལས་མ་བསྒྲུབས། །རྟག་དང་ཆད་པ་ལ་དམིགས་པས། །མི་དེ་ཕྱིར་ལྡོག་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།སློབ་མ་གང་གིས་བླ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ལས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དེ་ཉིད་མ་བསྒྲུབས་པར་ནི་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ན། རྟག་པའམ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་ནས་སླར་ཡང་མི་དེ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ལྟུང་བས་ཕྱིར་ ལྡོག་པ་ཞེས་བཤད་དོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཚོགས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྗེས་སུ་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་རིག་ཙམ་འདོད་ན་དེ་ཚེ་རྟག་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགོག་པར་ སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཟེར་ན།དེའི་ཚེ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་སྐུ་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ།

如是所说。此三摩地如幻，不知此者，"执著世俗"即是将世俗执为实有，若缘于此，则生种种病患，即会生起邪见。
因为一切法的自性皆如幻，因为是缘起而各别显现的缘故。因此，凡是各别显现者，皆唯是幻化，如同幻师所化现的大象等。这些蕴等也是各别显现，因此它们如幻，此为自性因。因此，无论是外境论者们，还是唯识论者们所说的蕴等是实有或是唯识，皆被遮破。
所以由于不知如幻三摩地而依止名言相，为种种见网所缚，生起贪等烦恼，彼等一切幻化变现即成为戏论相的幻化游戏，如是显示。
为广说此义，故说：
"加持之口诀，
未从上师得，
执著常与断，
彼人当退转。"
若弟子未从阿阇黎上师处修得加持口诀，即如幻三摩地，则不能获得。执著常见或断见，则彼人将会退转。此说为退堕至凡夫地而退转。
其中，若外境论者们执著事物聚集和涅槃，唯识论者们执著唯识，则彼时生起常见。若中观师说一切事物唯空，则彼时是断见。密乘行者若执著咒身，则彼时是说常见。


 །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་འདོད་ན་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་རྣམས་ནི་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ ངེ་འཛིན་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ།།ད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །བླ་མ་ལ་མཆོད་ཡང་དག་བརྩམ། །དེ་མཉེས་པས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པའི། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་ འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་སྟེ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བླ་མའི་མཆོད་པ་ཁོ་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་བླ་མ་དག་མཉེས་པས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་ བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།མཆོད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སློབ་དཔོན་གྱི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཆོད་བྱས་པས། །དེ་ཡིས་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ཅི། །དཀའ་ཐུབ་མ་བསྟེན་ ཅི་ཞིག་ཡོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་སྟེ། དེའི་གང་ཟག་དེས་མ་བྱས་ པ་དང་མ་བསྟེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བྱས་པ་དང་བསྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བླ་མ་དེ་བཀུར་བ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡོ་བྱད་དེ་ལ་ཕུལ་བའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་མི་ཟད་འདོད་པ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་གང་དང་གང་། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དེ། །དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མར་སྦྱིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་སྟེ། དེ་གལ་ཏེ་མི་ཟད་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དག་བླ་མ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། འདིས་ཐམས ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཁས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ།

以心为所缘的次第中，若执著不动三摩地之分，则将堕入断见一方。世间顺世外道是说断见一方。数论等派由于承许有二十四谛实，故是说常见一方。因此，这一切退转皆是在轮回中。所以应当精进于此三摩地。
现在为说应当供养开示如幻三摩地的上师，故说：
"舍弃一切供，
当行上师供，
令彼生欢喜，
得证遍智慧。"
一切供养即是对三宝等的供养，应当舍弃彼等，唯有上师供养最为殊胜。其原因是由于令上师欢喜而速得一切智智。《十万颂》中亦说依止善知识能得佛菩提。
为说彼供养，故说：
"无上菩提师，
金刚萨埵供，
彼何福未修，
何苦行未行？"
诸福德即是依止布施等五波罗蜜多，苦行即是守护八种别解脱等所说的戒律，彼补特伽罗无有未作、未行者，唯有作与行。因为唯上师即是金刚萨埵，无上即是最胜，对彼作供养故。彼供养亦是以闻法为先导，恭敬上师并献上外在资具。
为说彼义，故说：
"为求彼不尽，
任何极喜悦，
极其殊胜者，
彼彼献上师。"
首先，外在财物等是会耗尽的，若欲令其不尽，则应当供养上师，此说明通达一切波罗蜜多。


།དབུལ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་གང་དང་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་བདག་རང་གི་ལུས་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་ དབུལ་བར་བྱའོ།།རྒྱུ་གང་གིས་དེ་དག་དབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡིག་པ་འཕྲོག་།སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །རྒྱ་མཚོའི་འཇིགས་ལས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སློབ་དཔོན་ཏེ།དེའི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འཕྲོག་པ་སྟེ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བ་སྟེ།གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོའི་འཇིགས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་། ཆགས་པ་བྲལ་བ་དང་། ཆགས་པ་བར་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལས་ཕ་རོལ་ སྒྲོལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་དང་།དེ་ཡང་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའམ། དེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ད་ནི་ ཆོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བ་དང་།སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱིས་བརྩེགས་ཤིང་། །ཡང་དག་རིམ་པ་སུན་འབྱིན་དང་། །དེ་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྙས་བཅས་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།བདག་གིས་རྣམ་པ་མང་པོར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་རིམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཆོས་ནི་མན་ངག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་རྣམས་བདག་རང་གིས་རྟོགས་ ལ་བདག་ལ་བླ་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་ལོ་དང་ལྡན་པ་དང་།སློབ་མ་སྐྱོན་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བླ་མས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

若问应当供养何物？"任何极喜悦"即是指外在的象、马、儿子、妻子等。同样，"极其殊胜者"即是自己的身体，也应当供养。
为说明以何因缘应当供养彼等，故说：
"上师能除罪，
上师能度脱，
苦海诸怖畏。"
上师是行持世间与出世间殊胜行为者。通过其灌顶加持能除遣阿赖耶识等性质的罪业，因为已成为不动佛等五如来的本性。同样，能遣除清净与不清净等性质的分别念，因为赐予密灌顶故。如是，苦海怖畏即是贪著、离贪、中等贪著性质的一百六十种集聚，从彼度脱是通过慧灌顶，以及第四灌顶。由此等自性光明的真如得以显现故。或者，是思维贪著等与光明互相违背，或者彼等即是光明的本性。
现在为了观察不应授法与应当授法的弟子的过失与功德，故说：
"若人具慢心，
诽谤真实次，
轻蔑此正法，
不应示真实。"
若人具有"我已多次反复获得灌顶"的慢心，同样诽谤真实次第即金刚念诵等，如是对真实法即主要教授等认为"我自己已经了悟，丝毫不需要上师"而具有轻慢，对于具有过失的弟子，上师不应教示加持次第。这是按照字面意思解释。


 །ཡོན་ཏན་ཅན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་ལ་གུས་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། །རྣམ་པར་ མཁས་ཤིང་རྒྱུད་གཅིག་ལ།།དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་བསྲུང་བ་དག་།རིམ་པ་དེ་ལ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་དད་ པ་ཅན་དང་།དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་པ་ནི་ལན་ཅིག་བཤད་པའི་གཞལ་བྱ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སོ་སོར་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་སྲུང་བར་འཇུག་པ་དེ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ།།རིམ་པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྩོམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ སྟོན་པ་པོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི། །རིམ་འདི་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བདག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་གནས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །ལྔ་ནི་སྤང་དང་ཤེས་པ་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བརྟན་དང་སྙིང་པོ་ཁོག་ སྟོང་མེད།།མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །མི་ཚིག་པ་དང་མི་འཇིག་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པའོ།།རིམ་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྤངས་ནས་གང་གི། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།

为了说明具功德者，故说：
"恭敬上师说实语，
极为聪慧心专一，
守护誓言诸行为，
应当教示此次第。"
这是说应当对如是弟子教示次第的句义关联。何为如是弟子？即是说实语者、对金刚上师具信心者，同样"心专一"是指一经解说所知内容终身忆持，因为具有通达法性的智慧。如是对于守护应当守护的誓言行为者，应当教示加持次第。
这是《五次第注释·显明次第义》中的加持次第，即第三次第。
现在开始撰写现证菩提，为礼敬世尊金刚持故说：
"教示一切空性者，
礼敬金刚萨埵尊，
第四现证菩提之，
此次第我当宣说。"
礼敬金刚萨埵后我将宣说现证菩提次第，这是句义关联。金刚即是断除五识的五智本性的法界或空性，萨埵是安住于彼中者，即是金刚萨埵。如说："五为所断与能知，是为金刚之含义"，又说："坚实精髓无虚空，不断不坏为性相，不焚不毁之体性，空性即说为金刚。"
其为何等？"教示一切空性者"即是宣说前述及后面将说的性相之自性光明真如。世尊宣说一切次第，舍弃差别而说"教示一切空性者"，是为了解说分别阶段所说的真如。


།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་པས་འདི་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དག་པ་ནི། རིམ་པ་བཞི་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །རིམ་པ་འདི་གང་གིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བླ་མ་དེའི་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས། །གཅིག་པོ་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷ། །མན་ངག་རྣམས་ནི་རབ་སྟེར་བས། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བས་ལྷག་།ཅེས་བྱ་བ གསུངས་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །གཅིག་པོ་ནི་གཉིས་པ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ལྷ་ནི་གཙོ་བོའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་ པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ལྷ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་། ལྷ་མོ་བཞི་དང་། མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང་། ཁྲོ་བོ་བཅུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདག་ཉིད་ཆེ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ ལས་ཀྱང་ལྷག་པ་སྟེ།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ངོ་བོར་འབྱུང་བས་ན་རང་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལྟོས་པ་ལས་མ་བྱུང་སྟེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་ བ་མ་བྱུང་ཞེས།དེ་ཉིད་རིག་མཆོག་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པས་རང་བྱུང་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཕེལ་འགྲིབ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་གཏན་དུ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་ བྱ་བ་གསུངས་སོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ལྟ་བུ་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མན་ངག་རྣམ་ནི་རབ་སྟེར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ ཆོས་བསྟན་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱིར།ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

什么是现证菩提次第？所谓"第四"，是相对于次第和智慧而言，此为第四。如说："清净世俗谛，宣说为第四次第。"又如阿阇黎密智所说："第四亦复如是。"这是究竟精要的如实义。
为显示宣说此次第上师之殊胜故说：
"此乃自生薄伽梵，
唯一广大本尊天，
以能善授诸教授，
故胜金刚阿阇黎。"
由于摧毁贪等自性诸蕴习气及如幻习气，故称薄伽梵，即大金刚持。"唯一"即无二，"广大本尊天"是显示为主尊本性。
此处"天"是指蕴界处和贪等自性的五如来、四天女、四供养天女、八菩萨、十忿怒尊之性相。"广大"是超胜彼等，因为是法性自性故。
复次，何为"自生"？由于在无自性诸法中各自体性生起故称自生，非依因缘而生，唯依于彼即是无自性。如说："缘起即无生，是为胜了知。"
或者，由于法性无增无减故称自生，因为无生灭故。如说："远离增减相，应当恒思维法性。"
宣说现证菩提的金刚上师胜过如是金刚持。为何如此？"以能善授诸教授"者，以报身为主的世尊金刚持所说法，为凡夫故，我等未能获得。


 །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཙམ་ཡང་རང་གིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་མི་ནུས་ཏེ། མན་ངག་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བས་ ཀྱང་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།བླ་མ་དེ་ཉིད་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཡང་དག་མཉེས་བྱས་ཏེ། །ལོའམ་ཡང་ན་ཟླ་བ་ལ། །བླ་མ་དེ་ནི་མཉེས་བྱས་ལ། །ཅི་ནུས་པས་ནི་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ པའི་མན་ངག་འདོད་པའི་སློབ་མས་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཁྱད་པར་དུ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་བླ་མ་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།མཆོད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཅི་འབྱོར་པ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། །ལེགས་པར་བསླབས་ལ་དབུལ་བྱ་ཞིང་། །ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ ནི།།ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་རིམ་པ་བཞི་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་། རིམ་པ་གསུམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བརླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཅི་འབྱོར་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་འདི་ལ་ཕུལ་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མཆོད་ པར་བྱ།།ཞེས་པ་ནི་ཆོ་ག་ལས་མ་འདས་ཤིང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་སློབ་མས་བླ་མ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོ་ག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོའི་ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། སེམས་དག་པའི་སློབ་ མས་འཁོར་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྤྱན་དྲངས་ལ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་སྤྱན་དྲང་སྟེ། ལྷའི་ཁང་པ་སུམ་བརྩེགས་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་གདན་ལ་དེ་རྣམས་བཞུགས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ རྡོ་རྗེ་དགུག་ཅིང་མཆོད་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ།

同样地，连仅仅法义也无法自己如理观察，更何况要了悟教授。因此，唯有金刚上师是获得真实义的因，故而证成其胜过金刚持，这是究竟精要的如实义。
为令欢喜彼上师故说：
"应当善作令欢喜，
或经年月时光中，
令彼上师生欢喜，
随己所能作供养。"
欲求现证菩提教授的弟子，应当在年等特定时期，随己所能供养令上师欢喜，此为如实义。
为说明彼供养故说：
"随其所得手印女，
善加调伏而献供，
于彼会坛之中央，
如法而作诸供养。"
其后，作为第四次第之因及第三次第之因的手印，具足加持，随其所得，依种姓差别，献上十二岁等女，应当如法供养。"如法"即不违仪轨，弟子应当在会坛中央供养上师。
其中仪轨是：首先，具足初始闻法、持戒等功德圆满及心清净的弟子，迎请具眷属的金刚上师，并迎请远离声闻种性的瑜伽士和瑜伽女众，于三层天宫等之上，依坛城次第，令彼等安住于种种座垫上，召请事业金刚并开始供养。


།དེའི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་རེ་ཞིག་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀུན་ལ་ཞབས་བསིལ་ཏེ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་དེ་རྣམས་མཆོད་ལ། མཐེ་བོང་གཡོན་པ་དང་མིང་མེད་ལས་བྱུང་བའི་བདུད་རྩིས་ མདུན་དུ་བྲིས་པའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་པདྨའི་སྣོད་གསུམ་རྒུན་ཆང་དང་ཆང་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་རྣམ་པར་བཞག་ལ་རྒུན་ཆང་གིས་གང་བའི་སྣོད་དབུས་མ་ལ་བདུད་རྩིའི་ལྔའི་རིལ་བུ་བཅུག་སྟེ།ཆང་གིས་གང་བ་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་གནས་པའི་སྣོད་ལ་ཡང་དེའི་སྐལ་བ་བཅུག་ལ། སྣོད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྒུན་ཆང་གི་སྣོད་བཟུང་སྟེ། དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་དུ་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་དེ་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ལ་དབུལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་སྤྱོད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དྲི་བཟངས་ཀྱིས་འབྲས་སཱ་ལུ་འམ། རྒྱལ་པོའི་སཱ་ལུ་རོ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཚོད་མ་དང བཅས་པ་དེ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ།ོཾ་དེ་ཝན་ནེ་ས་མཱ་དྷི་དྷྱཱན་པྲྀ་ཎ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་གསུམ་བྱས་ནས། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་དུ་འོས་པ་རྣམས་འདི་ལ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བས་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། དེ་སྤྱོད་པ་མངོན་དུ་ གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་དེ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཕྱེད་ཙམ་བཞེས་ནས་བཞེས་པའི་སྣོད་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ། བཞེས་པ་དང་བཏུང་བའི་སྣོད་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ལེན་པ་ དང་།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གར་མཛད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གླུ་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་པི་ཝང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པའི་རོལ་ཆ་རྣམས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བརྡུང་བར་བྱའོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ངང་པ་དང་། བུང་བ་དང་། སྤྱང་ཀི་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པར་གྱུར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྟགས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྩོད་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྩ་བའི་ལྟུང་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

其次序如是：首先，从中央主尊直至妙臂，对一切方便智慧尊献洗足水，以五种供养供养彼等。以左手拇指和无名指所生甘露，于前方所画法源印上，安置三个莲花器皿，分别盛满葡萄酒和酒。在盛满葡萄酒的中间器皿中放入五甘露丸，在两侧盛满酒的器皿中也放入其份量。以持器手印持葡萄酒器，从中央主尊直至妙臂，以事业金刚供养彼等。供养彼等后自己也享用。
其后以香料调制的稻米或御稻，配以具六味的菜肴，于彼等面前各自摆放，以"嗡 德瓦内 萨玛地 迪扬 布日纳内 梭哈"咒语加持后，作三次顶礼，说"啊，世尊！愿诸应供者享用此供"而作祈请。显现彼等享用的坛城轮应作。
瑜伽女众应等持而享用。食用一半后将食器合为一处，饮食器皿亦当如是了知。瑜伽士们唱诵金刚歌，坛城主尊与瑜伽女众跳舞。有些说一切人也作歌舞音乐等。应当供养三字琵琶、笛子等乐器，以金刚声母慢而击奏。
若于外闻鹅、蜂、豺等声，是世尊加持之相。处于此会轮者亦不应争论，因畏犯根本堕故。


 །གལ་ཏེ་དེ་བྱེད་ན་དེ་ཙམ གྱིས་འཆད་པ་དབབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་མཐའ་རུ་ཕྱག་བསིལ་བ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དུ་བཅུག་ནས།འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་འདབ་མ་དང་བཅས་པའི་སོ་རྩི་དང་། འབྱོར་པ་དང་མཐུན་པའི་སྐུ་ཡོན་ཕུལ་ལ། ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པ་བཞེས་ཏེ་བསྐོར་བ་བྱས་ལ་དགེ་བ་འདིའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལ།ལྷག་མ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་གཅིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་བ་ཏི་ལི་མ་ཧཱ་བ་ཏ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་ལྷག་མའི་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་མཁའ་ འགྲོ་མ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཤིང་དྲུང་གཅིག་ལ་སོགས་པར་གཏོར་མ་བྱས་ཏེ།ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ནི། ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་གསང་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་པས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མཉེས་འགྱུར་ཏེ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ནི། །སྣང་བ་དག་ནི་སྐྱེད་འདུས་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུལ་བས། དགྱེས་པའི་ རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ནི།མཚན་མོ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུས་བྱས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། སྔགས་བརྗོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་དང་སྤྲོ་བ་ རྣམས་ཀྱིས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་འབད་ནས། །ཀ་ལ་ཤ་སོགས་དག་ཏུ་གཞག་།སློབ་མ་རང་ལ་བླ་མ་ཡིས། །བརྩེ་བས་ནམ་ཕྱེད་དུས་དབང་བསྐུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བླ་མས་རང་གི་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་ ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། སྔོན་གཞན་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

若如是作，则于"应降下讲说"之末尾，令作洗足等事。献上三果及其叶的齿木，以及随力所能的身供养。顶礼后请求宽恕，作绕行，并发愿："以此善愿一切众生获得大手印。"
将剩余的果实等放入一器，以"嗡 库如库如 巴帝利 玛哈巴达利"等一百零八字加持余供，于外一树下等处作供养给住于尸林的空行母。
此即"于会轮中央，如法作供养"之义。其中，为使上师首先授予弟子密法，应说明入等持手印。故说："复次以五欲，令大瑜伽喜，等持之仪轨，生起诸显相。"
于会轮中央献上五欲妙欲之享用，喜金刚上师生起显相之时，应于夜晚开始时入等持。其如何？所谓仪轨，即以金刚莲花和合为先导，随后贪欲、诵咒、一切如来入住放射等。
为说其后所作，故说："精勤菩提心，置于宝瓶等，上师以慈爱，午夜灌弟子。"此句相连为：上师应灌顶自己的弟子。"自"是指由上师亲自灌顶，而非先前由他人灌顶。同样，是对大瑜伽续具信解者，而非对事续等。


 །གང་གི་ཚེ་དང་ཅི་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེ་ན། ནམ་ཕྱེད་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཅིག་ཅར་དུ་རྒྱུ་བའི་དུས་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འཆར་བ་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་འོད་གསལ་བ་དང་མཐུན་པའོ། །ཀ་ལ་ཤ་སོགས་དག་ཏུ་བཞག པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁོ་ནའོ།།རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོའི་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གི་འབད་པས་འཛིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་མ་དེའི་ཁ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཐོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་ཏེ་སློབ་མ་དེ་མྱོང་བར་བཅུག་ པར་བྱ་སྟེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།གསང་བའི་དབང་བསྟན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབང་བསྐུར་ཡང་དག་ཐོབ་ནས་ནི། །ཐོ་རངས་ཀྱི་ནི་དུས་སུ་ཡང་། །སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བླ་མ་ལ། །མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པས་མཉེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འོག་ ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟོད་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་ལ་སློབ་མས་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ།།ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དབང་བསྐུར་ཡང་དག་ཐོབ་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནིའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྔར་བཤད་པའི་གསང་བའི་འོག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་ ཐོབ་ནས་སོ།།དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་གི་རིམ་པས་སོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷག་མའོ། །གང་གི་ཚེ་དང་ཅི་བྱས་དབང་ཞེ་ན། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་དང་། སླར་ཡང་བླ་མ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པས་མཉེས་པར་བྱའོ། །བསྟོད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་ གྲོལ་ཞིང་།།ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་གྱུར་ལ། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་ལས་གྲོལ་བ་ཁྱོད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པ་དྲི་མ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས། །དམིགས་མེད་ ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་གཙོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།

于何时以何方式灌顶？所谓"午夜时分"，即气息和努力同时运行之时，因为大力坛城显现，方便与智慧无二故。其无二性与光明相顺。
所谓"置于宝瓶等中的菩提心"，即如字面广为人知的意思。以持菩提心支分之努力持至金刚顶端，以此为弟子灌顶于口。"等"字表示扩展为用头盖等令弟子体验，此为密意解释。
为说明智慧灌顶，故说："获得正灌顶，于黎明时分，弟子合掌向，供赞令师喜。"此句相连为：弟子应以下文所说赞词令上师欢喜。
何时作何事？"获得正灌顶"中的"正"字表示特殊，即在前述密灌之后获得智慧灌顶。其如何？以一手印次第，此为语之余义。于何时以何方式灌顶？于黎明时分，复次以供养赞颂令上师欢喜。
为说明彼赞词，故说："解脱三界中，等同虚空者，不染诸欲望，无缘敬礼汝。"即因解脱三界自性之蕴，故汝解脱三界。如是以自性清净如镜智慧瑜伽而等同虚空。如是不为色等欲望所染，无有垢染。正因如此，离色蕴所缘，故"无缘敬礼汝"，此从身金刚主尊门作赞。


 །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་མི་བརྟེན་ཞིང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ངག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱོད་མི་བརྟེན་པ་སྟེ། ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ ནི་དངོས་པོ་རྣམས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཁྱོད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམིགས་མེད་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བཅུ་པོས་མ་བཅིངས་པ་ ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཇི་སྐད་དུ། དང་པོ་གཅིག་ནི་དགུ་དབུས་ན། །གང་ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ། །དེ་ནི་བཅིང་མེད་ཞེས་བྱ་བ། །དེ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྔར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །མི་བསྐྱོད་ པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གནས་མེད་ཅིང་། །སྤྲོས་མེད་དགོས་པ་མེད་པ་ལྟར། །ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ཐུགས་མངའ་བ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གནས་མེད་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བའོ། །སྤྲོས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་འགྲོ་བ་གོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གོས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དག་མེད་པས་སྤྲོས་མེད་གོས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ནམ་ མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཐུགས་མངའ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནོ།།གོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །བསྟོད་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ རང་བཞིན་ཅན།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བལྟ་བར་འཚལ། །སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བླ་མ་ལ། །བསྟོད་ནས་སླར་ཡང་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བལྟ་བར་འཚལ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་རྣམས་ནི་དོན་དུ་མ་དང་ལྡན་པས་བལྟ་བའི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལ་ འཇུག་གོ།

从无量光的角度来说明，故说："不依诸蕴界，及诸处所依，解脱诸颠倒，无缘敬礼汝。"
即凡是语言所诠表的蕴界处等，汝皆不依止，因为语言分别的声音本性是光明故。正因如此，说"解脱诸颠倒"。颠倒即是遍计诸法为实有等，由于以妙观察智断除彼等，故汝解脱颠倒。正因如此，"无缘"即不为母音与辅音自性的十种所束缚，敬礼汝。如前所说："初一在九中，何者十不缚，彼称无系缚，知此为最胜。"此从语金刚门作赞，为如实义。
为说明从不动佛门作赞，故说："如同虚空中，无住无戏论，无有所需求，等空具心者，无缘敬礼汝。"因为是法界自性故无住处。由识蕴清净故如虚空。戏论即三种显现等染污众生，染污即自性之蕴，无彼等故无戏论染污。正因如此，等同虚空之心即法身自性。因离染污等故，"无缘敬礼汝"。此从意金刚门作赞，为如实义。
为作赞后祈请，故说："一切空性者，愿见正等觉，弟子合掌已，赞已复劝请。"所谓"愿见"即欲亲近表示，因为语根具多义，"见"字用于亲近义。


།བླ་མ་སླར་ཡང་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བསྟོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སླར་གྱི་སྒྲའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གསོལ་བ་གདབ་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་དང་སྐྱེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་སྤང་བ་ཡིས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཐོང་བ་ནི། །མགོན་པོ་ཆེན་པོ་ བདག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལས་དང་སྐྱེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལས་དང་སྐྱེ་བ་དག་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གནས་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔས་འཁོར་བ་ལ་འགྲོ་བ་དང་ འོང་བ་བྱས་ཤིང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་དང་དགའ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་རང་བཞིན་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་རིག་བྱ་དང་རིག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་འཁོར་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྣང་ བ་གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བཤད་དུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། དཔེ་དང་དཔེ་ལས་འབྱུང་བ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དེ་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཞེས་བྱ བ་ལ།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ།

"复劝请上师"中的"复"字是相对于赞颂而言。其余易解，为如实义。
为说明彼祈请，故说："解脱业与生，以断三种现，愿见正等觉，我求大怙主。"
意为："大怙主，请为我宣说现证菩提次第。"此为句义关联。
其如何？关于"解脱业与生"，业与生为轮回因果之实际存在，从彼等解脱。因为自性光明中无业与生之障碍故。依世俗谛，虽有彼等但非真实存在，因如幻故。因此，由于不了知彼等，五种众生于轮回中来去，凡夫们经历忧喜苦乐等，因忘失自性故。因为所知与能知之事相轮是清净的，了知其法性即是光明。
同样，关于"以断三种现"，即离三种显现等，为如实义。
为进一步说明，故说："诸佛大智慧，一切如来处，无上金刚智，我求大阿阇黎。"
意为："请为我宣说金刚智慧。"此为句义关联。
其中金刚智慧即不可分，因为能喻与所喻无别故。彼即金刚，又因无一切智慧故亦即智慧，故为金刚智慧。
同样，关于"诸佛大智慧"，五智自性之五佛大智慧，以摄集彼等自性故为光明。


 །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་ལ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱངས་ཤིང་། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སྦྱོང་བ། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་དྲུག་པའི་རང་བཞིན་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྦྱོང་ བ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།སེམས་ལ་དམིགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལས་གསུངས་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདག་ལ་བཤད་དུ་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའམ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཞི་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཕྲ་མོའི་བག་ཆགས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྦྱངས་པ་ནི་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱའི་དངོས་པོས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མགོན་པོ་དང་།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བོད་པ་རྣམས་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསོལ་བ་བཏབ་མ་ཐག་ཏུ་བླ་མའི་བྱ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ། །བརྗོད་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉེས་ བྱས།།སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་དེ། །དེ་ནས་རིམ་པ་འདི་ཉིད་བརྩམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བླ་མས་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་བརྩམ་པ་ནི་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །བླ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ལྟར་མངའ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ པས་མཉེས་པར་བྱས་པ་སྟེ་ཟོལ་གྱིས་བསྟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཅི་མཛད་ནས་སྟོན་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་རིགས་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

为此，关于"一切如来处"，诸如来从此生起，因为是般若波罗蜜多的自性故。此为如实义。
为进一步说明，故说："无始终寂静，清净诸烦恼，净身语及心，我求大金刚。"
意为："大金刚尊，请为我宣说净化身等之第六自性的加持、缘心及金刚诵次第所说的尽除习气之真实义。"
其如何？"无始终"即无生灭，或因无显现等故无始无终。同样，"寂静"是因一切空故。"诸烦恼"即离贪等自性的细微习气，"清净彼等"即以所断所取之事相清净自性，为如实义。
在这三个偈颂中，"怙主"、"大阿阇黎"、"大金刚"等称呼，应知为身语意金刚之自性。
为说明上师于祈请后立即所作，故说："如是以真实，功德语悦瑜伽师，于弟子生悲，即开始此次第。"
意为："瑜伽师即上师开始下文将说之次第"，此为句义关联。
何等上师？"真实功德"即具有如是功德而赞叹令欢喜，非虚假赞美。
如何教授？关于"于弟子生悲"，以大悲为主的金刚阿阇黎宜说真实义，为如实义。


 །རིམ་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་ བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན།།མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ལན་ཅིག་མིན་པར་འགྲོ་།མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་ བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཞིག་ཚངས་པའི་བུ་ག་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་སྣང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། དེ་ཉིད་མཚན་མོ་ནི་ཅུང་ཟད་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ ཀྱིས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིན་མོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྩ་བ་ འམ།དབུས་སུ་དེ་ཡིས་ཕྱིན་ན། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་མཚམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལས་འདས་པ་མུན་པའི་རང་བཞིན་རྒྱལ་བ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དེ་རྣམས་གསུམ་པ་ཡང་རང་རང་གི་རང་བཞིན་ནི་བག་ལ་ ཉལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་རགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རིམ་པ་གཉིས་པས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དེ་རྣམས་བརྫུན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང་། འོན་ཀྱང་དེ་མཐོང་བ་མདུན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ དེ་རྣམས་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།སྐད་ཅིག་མ་གང་ཞིག་མཚན་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཐོབ་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷག་མའོ།།དེ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ།

为解说此次第，故说：
"夜为明分现，如日光放射为增盛现，
际为得现自性诸非俱行，
非夜非昼非际离诸自性者，
即是菩提刹那，上师胜说瑜伽师境。"
意为：善男子，当你从梵穴处菩提心流泄时所体验的乐受，即是"明现刹那"，应知其性质为微细光明。
当此菩提心遍及一切肢节关节之时，你所体验的殊胜喜悦，即是"增盛现刹那"，应知此如日光般明显，较前更为殊胜，具有白昼之性。
其后，当其到达金刚根本或中心时，所生起的名为"近得现"的殊胜喜悦，即所谓"际"，应知此超越昼夜，如胜义黑暗之性。
这三个刹那各自的自性与随眠自性相关，为粗重自性，因为这些将被第二次第所断除。
即便通过幻化三摩地了知其虚妄性，然而由于现见在前，故与随眠俱行的诸法确实存在。
某一刹那中，远离以"夜"等词所说的明现等三种现象，即住于金刚宝珠内菩提心状态的菩提自性刹那，将为瑜伽师智慧所证悟，此为从上师处所得当修之法，具光明自性，此为余语。这是究竟义。


 །འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་མོའི་མུན་ནག་མ་ལུས་འདས་ཤིང་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་འདས་དང་། ། ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་བཤད། །སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་བུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་ཡང་དག་མཐར་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་གསལ་བར་བྱའོ།།སྐད་ཅིག་མ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོ་དང་། མཚམས་དང་། ཉིན་མོའི་སྣང་བ་རྣམས་གང་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་མཚན་མོ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཉིན་མོ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དགོངས་ཀའི་དུས་ཀྱིའོ། །སྔ་དྲོའི་མཚམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རིམ་པ་འདིས་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་མཐོང བས་ནང་གི་བདེ་བ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་ནི་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཕྱི་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དག་གི་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྨྲས་ པ།གཅིག་ནི་ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཐོབ་བོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིམ་པ་ནི་མཚན་མ་ལྔའི་གོ་རིམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་། དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ། །གཉིས་པ་དུ་བ་འདྲ་བ་སྟེ། །གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་འདྲ། །བཞི་པ་མར་ མེ་བཞིན་དུ་འབར།།སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི། །ལྔ་པ་སྣང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ལས་དང་མཐའ་རྣམ་པ་དབྱེ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་རིམ་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་ པོ་ས་ནི་ཆུ་ལ་འགྲོ།།ཆུ་ཡང་མེ་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ། །མེ་ཡང་རླུང་ལ་རྗེས་འགྲོ་བ། །རླུང་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཞུགས། །རྣམ་ཤེས་འཛིན་པའི་དེ་ཉིད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ།

为广说此义，故说：
"超越一切夜暗及际之光明，
乃至日未升起刹那中说为无垢真实边，
最胜上师离迷乱为弟子示外菩提，
内乐离垢佛菩提刹那中当得。"
意为：善男子，在无垢刹那，即自性与现象皆无垢染的刹那中，金刚上师应为弟子明示真实边即真如。
若问此刹那为何？即是夜、昼、际及日光等现象皆已消融之时。其中，夜为明现智慧，昼为增盛现智慧，际为近得现智慧，即黄昏时分。晨际为光明智慧，应以此次第了知外在证悟次第。
见此则可获得内在之乐，即得内在证悟。佛菩提即是大金刚持地，名为普贤，应以光明刹那证得此地。
若问外内证悟之差别为何？答：一者以外印次第获得，二者以智慧印次第获得。大手印次第具有五相之次第性相。彼等即：
"初如阳焰相，
二如烟相现，
三如萤火光，
四如灯焰燃，
五无现等同，
无云晴空相。"
应知此等从业与边际差别中，大种次第收摄之自性，即所谓地融入水等。如说：
"最初地入水，
水亦趋入火，
火复随风行，
风入于识中，
识入执持性。"
等，此为究竟义。


 །དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐ་མར་འབྱུང་དང་ཐོག་མར་འབྱུང་བ་དང་། ། དབུས་མིན་འབྱུང་བ་དབུས་སུ་འབྱུང་བའམ། །མཐའ་མེད་འབྱུང་བ་མཐར་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་དམ་པས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམ་པ་ནི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་གསུངས་པ་ནི་སྟོན པར་མཛད་པའོ།།ཞེས་སྟོན་ཏེ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་བར་མ་ཐ་མའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ ནི་མཐར་ཐུག་གོ།།སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་ནི་འོང་མེད་ཅིང་། །ཟད་དང་འཕེལ་མེད་དངོས་དང་དངོས་མེད་མིན། །ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ཞིང་ངོ་མཚར་མིན། །གནས་པར་འགྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དམ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ་གསུངས་ཀྱི་སྒྲ་འདིར་འཇུག་གོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ། ནིའི་སྒྲས་གནས་པ་ཡང་མེད་པའོ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་ པ་དང་འཕེལ་བ་དང་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འཆར་བ་སྟེ།དེ་དག་ཀྱང་གང་དུ་མེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དངོས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གང་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ རོ།།འདིས་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་མཚར་མིན་པ་ནི་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པར་གྱུར་པ་དང་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ འཇིག་པ་སྟེ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར།གནས་པར་གྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། སྦས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ།

为显示此特性，故说：
"最后所生与最初所生，
非中所生与中间所生，
无边所生与边际所生，
圣者说彼一切皆空。"
意为：圣者即广大心者们所说的一切皆空，是在显示光明之第四真如。
若问其为何？即是不为最初、中间、最后的贪欲、离贪及中等贪欲所染。然而因遍行故，最初、中间、最后的自性亦即是彼真如之义。此为究竟。
复次，为特别显示彼真如，故说：
"无有去来处，
无尽增实非，
具妙相非妙，
非住非速行。"
意为：圣者们如是说此第四真如，此处用"说"字。
若问其如何？无去来即无进退，"ni"字表示亦无住。此显示异于金刚念诵之特性。尽即无自性，增即心光明显现，彼等亦皆无所有，此显示异于缘心次第之特性。如是，无实即无世俗分别，有实即如幻，彼等亦皆不可得。此显示异于自加持次第之特性。具妙相即因具习气自性蕴融故，非妙即因是寂静自性故。住与速行即生灭，因无彼等故说"非住非速行"。此为具密意之究竟。


 །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ། །བསོད་ནམས་གཟུགས་མིན་སྡིག་པའི་གཟུགས་མ་ཡིན། །བསོད་ནམས་སྡིག་གི་ བདག་མིན་མཆོག་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བས་རང་བཟོ་དགག་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ དང་།འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པའི་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པའི་ བདག་ཉིད་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་མཆོག་གྱུར་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མཐར་ཐུག་གོ། །ལྡང་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ཐོབ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་འགྲོ་གཉེན་གཅིག་།ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མི་ཡི་སེང་གེ་ གང་།།མི་ཟད་ལུས་ཐོབ་མ་ལུས་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འདིས་མི་ཟད་པའི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་གཉེན་གཅིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་རྒྱུ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ སྤྱོད་པ་སྟེ་དོན་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཅི་བྱས་ཤེ་ན། དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཐོབ་ནས་རྒྱུ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་ན། ཡང་གཡོ་བ་དང་མི་ གཡོ་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིགས་མཐུན་པ་དང་། རིགས་མི་མཐུན་པའི་བསྟན་པ་ལ་སོ་སོར་བཤད་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའོ།།འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བསྟན་ཏོ། །མིའི་སེང་གེ་ནི་འདི་ཉིད་དེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

又说：
"复有离于有无诸戏论，
非为福德相非罪业相，
非为福罪之体成最胜，
诸佛说此即是一切空。"
所谓"诸佛说此即是一切空"，是为遮止妄作。
若问其如何？因无诸自性故，离有之戏论；因是光明法性之自性故，离无之戏论。如是，非为福德与罪业之相，因光明中无有一切烦恼与清净故。三蕴即福德与罪业之体性，于此不存在，因相违故。是故最胜即是真实边际，为究竟。
为说起身，故说：
"瑜伽师得如是真如，
具行不行体性众生友，
智慧自性人中狮子者，
获得不尽身为众生因。"
此瑜伽师获得不尽身即获得法身，唯光明即是法身。正因如此，众生唯一友即此瑜伽师为利益一切众生而行，非为他义。
若问作何？如是真如即如前所说自性光明真如，从上师处获得而行。
若问此瑜伽师如何？所谓"具行不行体性"，若作利益众生事业，即是动与不动事物之自性，因彼等依于光明故。是故智慧自性即无智之智，其自性离于同类与异类教法中各别所说增益等迷乱。此显示入于正见。人中狮子即是此人，于诸胜士中最为殊胜，如字面义。


 །སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཡོན་པོའི་ལུས་ཀྱང་དྲང་པོ་ཡིན། །བསྟན་ལ་ གནས་མེད་གྱུར་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན།།དེ་ནི་མིག་བཙུམས་གྱུར་ཀྱང་རྣམ་རྒྱས་མིག་།དེ་ནི་མཉམ་མ་གཞག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་དྲང་པོ་བྱས་ལ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ཡོན་པོ་དང་དྲང་པོའི་ལུས་པོ་ ལ་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་སྟན་འཇམ་པོ་ལ་འདུག་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་སྟན་དང་སྟན་མེད་པ་ལ་གནས་ཀྱང་འདྲ་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གདན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་མིག་བཙུམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ནི་མིག་ བཙུམས་པ་དང་ཕྱེ་བ་ཡིན་ན་ཡང་འདྲ་བ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་དེ་དག་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་མཉམ་པར་མ་གཞག་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་ལ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ པའོ།།གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཚིག་དང་ལྡན་ཡང་བརྗོད་བྲལ་ཡིན། །དེ་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་ཡང་གཟུགས་བྲལ་ཡིན། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགོན་ཡང་གཞན་བྲན་འགྱུར། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་ཉེས་ཀུན་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་བཞི་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ།།རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་ཀུན་ཟད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པ་གང་ལ་ཟད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ནི་ངག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་བརྗོད་བྲལ་ནི་ངག་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ ལྡན་པ་ནི་ལུས་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་།གཟུགས་བྲལ་བ་ནི་ལུས་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་མགོན་ནི། སངས་རྒྱས་ཡིན་ཡང་གཞན་བྲན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བྲན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ འབངས་དང་འདྲ་བ་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་སྤྱོད་ན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

为说明行为的清净，故说：
"彼虽身歪亦是直，
虽无住处亦是住，
彼虽闭眼亦广目，
彼虽未入定亦等持。"
有些入三摩地者以正直身体而修，此瑜伽师于歪身与直身皆相同，因所修能成就故。有些人坐于柔软座垫而修，此瑜伽师于有座无座皆相同，因安住于真如之座故。有些人闭眼而入三摩地，此瑜伽师于闭眼开眼皆相同，因已得真如故彼等无有必要。正因如此，此瑜伽师虽未入定亦即是等持，因于二种状态中皆未舍离光明故。此如字面义。
又为说明此义，故说：
"彼虽有言离言说，
彼虽有色离诸色，
彼虽世间怙主成他仆，
若人证悟真如诸过尽。"
如是瑜伽师证悟真如即说为获得第四。以此因故诸过尽者，谓于何者自性习气无余尽除，即称彼为此。又，虽有言说即能发语，然离言说因诸语言不可得故。如是虽有色即有身，然离色即无身，因彼不可得故。如是世间怙主即是佛陀，然成他仆，谓以往昔愿力成为他人之仆，为调伏故如仆从，因以无缘加行而作利生事业入作意故。如是于身语意行以无缘加行而行，证悟真如即是彼瑜伽师，非为他者。此如字面义。


 །ཕྱག་རྒྱའི་ རིམ་པ་བསྟན་ནས།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་བསླབ། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་དང་། །དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་མན་ངག་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་བརྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་མས་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །དེ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། །ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་པའི་བར། ། རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག་།རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིལ་པོར་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་མགོ་བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་སྙིང་གའི་བར་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་མན་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ་རྩིབས བརྒྱད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་དབྱངས་ཀྱི་དང་པོ་བསྒོམས་ཤིང་དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རྐང་པ་ནས་མགོ་བོའི་བར་དུ་བསྲེགས་པ་དང་།སླར་ཡང་ལྡོག་པ་ཇི་སྲིད་སྙིང་གའི་བར་དུ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ མཐར་ཐུག་གོ།།རྗེས་སུ་གཞིག་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་བ། །དང་པོ་འོད་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། །ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་བྱེད། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་དབྱངས་དང་པོ་ལས་འབྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་འཁོར་ ལོས་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་དེའི་རྗེས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནི་མཐར་ཐུག་གོ། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཔེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབུགས་ཀྱི་རླུང་ནི་མེ་ལོང་ལ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་ ཐིམ་འགྱུར་བ།།དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་མཐིལ་ལ་འཇུག་པའི་ཁའི་རླངས་པ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་དེ་གང་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ།

示现手印次第后，为说明三摩地次第，故说：
"获得口诀之弟子，
其后当学二瑜伽，
总持次第及如是，
随后逐步而破除。"
获得前说口诀后，为令彼得坚固故，弟子应当学习二种瑜伽。瑜伽即二种三摩地：总持与随后破除。此为略说，如字面义。
为广说故，又说：
"从头直至足底间，
乃至抵达心间时，
瑜伽趣入真实际，
此即名为总持法。"
此总持即是以三摩地从头至足，乃至心间趣入真实际之相。其口诀为：于八辐法界轮观修元音第一字，以其光明从足至头间焚烧，复次返回乃至心间令不显现，以无缘自性总持三摩地，此为究竟。
为说明随后破除，故说：
"动与不动诸法相，
首先令成光明性，
其后如是作自性，
此即随后破除法。"
以前说元音第一字所生光明，以轮令动与不动于三界不显，其后令自身亦不显现，此说随后破除三摩地。此为究竟。
为说明总持三摩地之譬喻，故说：
"如同呼吸之气息，
悉皆融入于明镜，
如是瑜伽真实际，
反复趣入而修习。"
如同口中气息融入镜面，不知去向何方，如是瑜伽师应当反复趣入法性，自性诸蕴不知去向何方，此为究竟义。


 །འདིར་ནི་ཀུན་དུ་སྒྲས་མ་བཤད་པ་ཡང་ཀུན་ལས་བསྡུ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་དཔེ་ཡང་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པའི་སྟོན་ཀའི་མཚོའམ། ཆུ་བོའི་ཆུ་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་འོད་གསལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་ཁོ་ནའོ། །སླར་ཡང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།འགྲོ་དང་འདུག་དང་ཉལ་དང་ཟ། །མིག་བཙུམས་འབྱེད་དང་དགོད་པ་ན། །བསམ་གཏན་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པ་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ཉིད་རིག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གནས་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།།འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བཅས་འོད་ཟེར་དེ་ཉིད་དང་། །རྣམ་ཤེས་རླུང་ དང་ལྡན་པ་ཡིས།།བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུའང་ལན་འགའ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་བདག་ལ་བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དང་། འདི་ལ་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །གཅིག་ནི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ རྗོད་པར་བྱེད་པའོ།།གཉིས་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བ་འདིར་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཐ་མ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདག་དང་བདག་ནི་བདག་སྟེ་ཀུན་ རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའོ།།དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་དེ་ལ་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན་སྨྲས་པ། །རླུང་འགག་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་མཐར་ ཐུག་པའོ།

此处虽未以音声详说，然当摄集一切。亦当显示随后破除之譬喻。
譬如无垢秋季湖泊或河流之水中所现月轮，不可说是彼或异彼，如是应知安住于自他因中之光明不可言说，此即究竟。
复次，为说明行为清净，故说：
"行住卧及食，
开闭眼与笑，
以此禅定修，
实相智恒住。"
实相智即安住于一切空性境界之瑜伽师，于行走等行为中应以光明三摩地而住，此如字面义。
为说明入于光明如何利益众生，故说：
"具相光明彼自性，
及与识风相应者，
以加持自次第故，
为利众生亦时现。"
入于光明之瑜伽师，若因往昔愿力而作利益众生事，尔时应以加持自身次第而作。
若问：幻化三摩地为第三，故此第四真实性如何现前？
答：加持自身次第有二种：一者表第三次第，二者表双运次第。此亦如下所说于此现前，无有相违。
若问：最后所说加持自身云何？
答：自与自即是自，即世俗谛与胜义谛。了知彼等无别即是加持自身，此即示为双运次第。
若问：于彼云何有风识相应？
答：风息灭及无分别识之相应，此为究竟。


།ལྡང་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་དང་བའི་ཆུ་རླུང་ལས། །ཉ་དག་མྱུར་བར་ལྡང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་གསལ་ལས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་འབྱུང་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྟོན་ཀའི་དུས་ཀྱི་གཙང་པོའི་ཆུའི་ནང་ནས། ཉ་གློ་ བུར་དུ་འཕར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་བས། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནི་འཁོར་དང་བཅས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཚོགས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྫ་མཁན་ གྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ།།རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་པའི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བརྟག་པ་མེད། །འོད་ཟེར་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་དག་།ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་དག་དང་ མཚུངས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལ་མུ་དྲ་དགའ་བ་རཱ་ནི་སྟེར་བ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །འོ་ན་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་བདག་ལ་བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་གང་ཡང་ཡོད་ཅེ་ན།བརྟག་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་གཉིས་ནི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པའི་ དབང་གིས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་པ་ནི་དེ་ལ་རག་ལུས་པའོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་གི་གཟུགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འོད་ཟེར་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། འོད་ཟེར་ ལྔ་རེ་རེ་འབྱུང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཡང་ན་འོད་ཟེར་ལྔ་ནི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བའམ། གོ་བཟློག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་དག་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་ནི་ དཔེར་བསྟན་པ་སྟེ།མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ།

为说明升起，故说：
"如同清净水流中，
鱼儿迅速跃然起，
如是一切空明中，
幻化网络皆显现。"
譬如秋季河流之水中，鱼儿忽然跃起，如是一切烦恼及清净之自性，离一百六十种自性聚之光明，幻化网络即是转轮王及眷属之聚，由往昔愿力如陶轮般显现，此为究竟义。
为以种性差别说明利益众生，故说：
"依于五部佛所摄，
大手印中无分别，
五色光明所生起，
犹如虚空彩虹现。"
为利益众生故，从光明中所生起身即是大手印（摩诃母陀），于众生大蕴中母陀欢喜（ra）给予，即是大手印。
若问：与生起次第及加持自身有何差别？
答：无分别者，因为是光明之等流故。其余二者为分别瑜伽及幻化分别所制伏。
云何？依众生信解力而依于五部佛即是依赖于彼。因为以六转轮王之形相而现佛之圆满受用身故。
复次云何？关于"五色光明所生起"，凡有五色光明生起者即称为彼。或者五色光明从次第生起，或从相反次第生起如阳焰等，从彼所生即是如是。"犹如虚空彩虹现"是譬喻说明，此为究竟义。


 །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བར་བྱེད་པའམ། །གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་བཟླས་པའམ། །གང་གཞན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ།ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་ནི་འོད་གསལ་བ་ལ་གནས་ཏེ། བྱེད་ན་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་དེ་དག་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།།ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྐུལ་བར་བྱ། །དེ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྒྱལ་པོ་རྟག་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཟ་ཞིང་ཀུན་ལ་ལྟ། །ཀུན་ ལ་ཕྱག་བྱེད་ཀུན་དུ་འགྲོ།།ཐམས་ཅད་བྱེད་པའང་མཚན་མ་ཀུན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཟ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་ལྟ་བ་ནི་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་རང་བཞིན་གཅིག་ ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་ལ་ཕྱག་བྱེད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྒོ་ནས་སམ། །གཟུགས་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་ལྷའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ནི་ འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བའམ་མི་འགལ་བའི་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཚན་མ་ཀུན་ནི་མགོ་བོ་འབྲེག་པའམ། རལ་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གང་ཡང་རུང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་ པའོ།།དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །སློབ་མའི་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ། །སྐལ་བཟང་སློབ་མ་བཟང་པོས་མན་ངག་ཐོབ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་ཡིས། །སློབ་མ་ལས་ནི་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་མན་ངག་བཞི་པོ་ཐོབ་པའི་སློབ་མས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། མེ་ཏོག་གིས་བཀང་བའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་བླ་མ་ལ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་བླང་བྱའོ། །སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །སྐལ་བཟང་ནི་རྒྱ་ཆེ་དང་། ཟབ་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །བཟང་པོ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

为说明众生利益之真实义，故说：
"结印或是持密咒，
或是所作诸事业，
一切皆住空性基。"
结手印及持咒等任何为利他而作之事，皆住于空性基即光明中。若如是而作，彼等即成清净，若非如是则不然。如说：
"金刚萨埵大王尊，
应当反复作劝请，
彼乃一切密咒中，
最胜常恒之王者。"
此为如实语。
为说明一切时分事业之清净，故说：
"一切食用遍观察，
普作礼敬遍游行，
一切所作诸相状，
一切皆成空性中。"
因清净等无法以量成立故，一切可食。如是遍观察者，因见三种色相为一性故。普作礼敬者，因见一切众生如同如来故。遍游行者，因以化身或变化身而享用天子等故。一切所作者，因以违顺世间行为利益众生故。诸相状者，因持剃发或持发髻等任何相故。如是瑜伽士将得成就，此为如实语。
为摄持胜义菩提心，说明弟子所作：
"胜义菩提心，
善缘弟子得教授，
合掌持花复当从，
弟子之处重获取。"
如前所说次第获得四种教授之弟子，为摄持胜义菩提心，应以盛满鲜花之合掌，从上师处重新获取。
云何是弟子？具广大深邃心者为善缘，具信心等功德者为善者，此为如实语。


 །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང་། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས བདག་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད།།རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །བླ་མས་བརྗོད་དུ་བཅུག་པའི་སློབ་མས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ འདི་ལྟ་བུ་བདག་གིས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཕུང་པོ་བདག་མིན་དེ་རྣམས་དེར། །དེ་ཡང་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །མེ་དང་བུད་ ཤིང་ལྟར་འདྲེས་མིན།།དེས་ན་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད། །བདག་ཅེས་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་སྨྲས། །ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །བསམ་པ་འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཕུང་པོ་ དང་ཁམས་དང་།སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཁྱབ་པ་མི་དམིགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་ནི། །དེ་ཡིས་གདུལ་བའི་ སྐྱེ་བོ་ལ།།རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །དགོས་པའི་དབང་གིས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱིའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་ མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རམ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་ཕྱིའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའོ། །རྣམ་པ་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མེད་པས་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མེད་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་མི་གནས་པས་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

为说明此真实义，故说：
"远离一切诸事物，
蕴界处及能所取，
法无我性及平等，
自心本来未生起，
即是空性之体性。"
此等偈颂是显示胜义菩提心。由上师引导的弟子应说："我当如是摄持菩提心。"
其中"一切事物"指我等，"远离"是因为我等以量无法成立。如说：
"蕴非我亦非，
彼等非住彼，
如火薪不杂，
是故我何有？
我体实非有，
作者云何说？
若有法之事，
世间思维转。"
同样，应断除自部所许之蕴界处等，因为彼等以遍计所执不可得故不成立。此说蕴等亦是权说，非是了义。如说：
"色等诸处有，
为所化有情，
如化生众生，
随应机而说。"
"远离能取所取"者，一切事物非为外色，因离一多或因缘起故。是故，唯识由习气力现为彼彼外色相，如梦中般。故能取所取自性唯是识，此乃有相唯识论者之宗。
如前诸相无故无所取，故无能取，无相一分亦不应理。因为过去未来无，现在刹那亦不住故亦无。


།རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་བདག་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ནི་གཉིས་ཀ་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ རྒྱུ་དེ་ཡིས་རང་གི་སེམས་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། བསྒོམ་པ་བསྒོམ་ བྱ་བསྒོམ་པའོ།།སྤངས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཉིད། །འདི་དག་རྟོག་པ་ཉིད་ཙམ་དུ། །གང་གིས་ཤེས་ཏེ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་བླ་མའི་ཞབས་ལ་མེ་ཏོག་གི་སྙིམ་པ་ ཕུལ་ཏེ།ཡོན་དབུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན། །བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ། །རིན་ཆེན་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་རྟ། །ཡུལ་དང་མལ་སྟན་རྣམས་དང་ནི། །བྲན་དང་བྲན་མོ་ཆུང་མ་སྡུག་།བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་དང་། །གང་གིས་བདག་ཀྱང་དབུལ་བྱ་ན། ། ལྷག་མ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་བླ་མ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ལ་ནི དྲིན་ཐོབ་དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་དངོས་ཀུན་བདག་།གསལ་དག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་མཆོག་ཞིའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས། །གཉིས་མེད་རྟོག་བྲལ་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་བྱ། །བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན གྲོལ་རང་ཉིད་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ལས་དྲིན་ཐོབ་པ་ནི་བླ་མ་ལས་མན་ངག་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་ཆོས་འཛིན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །དངོས་ཀུན་བདག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པས་ ཁམས་གསུམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

为说明自宗见地，故说："法无我性及平等"。一切法无我即二无我，由此平等性之因，自心本来未生，因为是缘起故。正因如此，所说"即是空性之体性"，是显示心非如遍计所执等空。如说：
"离修所修修，
见真谛舍离，
若知此等唯，
分别即解脱。"
此为自性光明之义，即究竟义。
此后，向上师献花篮，为供养故说：
"随后应当献上师，
相应供养诸财物，
宝宅象马诸国土，
床座卧具及仆婢，
妻妾可爱诸女子，
连自身亦当供养，
其余供品何须说？"
以此二偈说明应以布施、大布施、极布施之自性供养上师，此为如实语。
为说明总结，故说：
"从师获恩具无垢坚固慧，通达诸法自性者，
明净极微最寂静，佛陀涅槃界自性，
无二离念恒时乐，此性瑜伽师应修，
福非福解脱自身，于此成就金刚萨埵。"
从师获恩，即从上师获得教授的瑜伽师，他将成为世尊金刚萨埵，此为文句关联。
若问其如何？"具无垢坚固慧"者，即具足极其明晰及持法之慧。同样，因了知一切事物自性故，"诸法自性"即是彼瑜伽师，因通达光明而了知三界实相故。


།གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གསལ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་དང་།དག་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དང་། མཆོག་ཞིའི་རང་བཞིན་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དང་། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་མེད་ནི་སྣང་བ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་བྲལ་ནི་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟ་བུས་བསྒོམ་པར་བྱ་ ཞེ་ན།བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་འཁོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅིངས་ པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། དོན་དམ་རྣམ་པར་རྟོག་ལ་ཡང་། །མཁས་པས་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བྱས་པ་རྣམས། །སྟོང་ཉིད་མཐའ་རུ་སྟོན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་བསྲེགས་ ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་།རས་བལ་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བའི་མེས། །དམན་པ་དང་འབྲིང་དང་རབ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་བསྲེགས་ ན།དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་འདས་མེ་འཇིག་པ་ཆེ། །ཐལ་བ་ཡང་ནི་ལུས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རམ།ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བས་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་ཏེ། ཆོས་འབྱུང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་རྣམ་པར་ དཔྱད་པའོ།

若瑜伽师修习如是实相，则能了知一切事物自性，非为他者。
若问此实相为何？明即镜像智慧之自性，净即平等性之自性，极微即妙观察之自性，最寂静自性即成所作智之自性，佛陀涅槃界即极清净法界之自性故。
同样，无二是因为显现无二故，离念是因为无所得故，恒时乐自性是光明之体性故。
若问何种瑜伽师应当修习？"福非福解脱"即离清净与烦恼分别。因为烦恼如同清净也只是轮回，是束缚自性故。
如说："胜义诸分别，智者勿执著。"又说："一切诸见解，皆示空性际。"
譬如木材焚烧成灰，棉花焚烧成灰，如是以光明火焚烧下中上品、烦恼、清净、无记等自性时，皆成其自性，彼等无有差别。如《密成就》中亦说："涅槃大坏火，连灰亦不存。"
若问此瑜伽师如何？"世尊"是因以三摩地次第摧毁一切自性，或因依止法生印契瑜伽次第故为世尊。法生证悟亦是外证悟，如前已详加分析。


།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི། བརྟན་དང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད། །མི་གཅོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །སྲེག་བྱེད་འཇིག་པ་མེད་པ་གང་། །སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་རྡོ་རྗེར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་ནི་བསམ་པ་གང་ ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་འོད་གསལ་བར་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ངག་གི་དོན་ཏེ། དེ་ནི་སྦས་པ་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ་།རིམ་པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ། རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།ད་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་རྩོམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཕྱག་འཚལ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ལ། །ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་ཟུང འཇུག་པའི།།རིམ་པ་ཐ་མ་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མགོན་པོ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བྲི་བར་བྱ་ཞེ་ན། དབུ་ མའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པའོ།།རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་རིམ་པ་གཞན་མེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། མི་སློབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པས། །སླར་ཡང་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་སོ།།མགོན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞི་དང་། འབྲས་བུ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ སོགས་པ་རིམ་པ་བཞི་པོ་ལ་ཡང་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་དང་།སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང་། སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་རྣམས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་དང་། ཐ་མི་དད་པའི་འབྲས་བུས་ མ་ཁྱབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་སྟེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ།

关于金刚萨埵，如《吉祥金刚顶经》所说：
"坚固具心要，内部无虚空，
不断不可分，具此等性相，
不焚不能坏，彼即是空性，
此即名金刚。"
如是金刚，心即意念所在，是为金刚萨埵。由获得空性实相而安住光明，此为语之义。这是秘密心要之究竟。
此出自《五次第注释·明显次第义》之第四现证菩提次第品。
今当开始双运次第，为解说大金刚持礼敬，故说：
"怙主因果体性尊，
永断一切二相已，
敬礼后当书写此，
最后双运之次第。"
为求解脱者所应寻求，怙主即第六，礼敬彼已当书写双运次第，此为文句关联。
若问如何书写？不舍离中道之道。
若问何种次第？言"最后"者，表明此后无有其他次第，因为是无学位故。如说："安住双运三摩地，更不复学任何法。"
若问怙主如何？关于"因果体性"，因即金刚念诵等四次第，果即第五次第，具此等体性即具此等自性者即是如此。其中金刚念诵等四次第中的中性念诵、心之光明、幻身、本性光明等与彼无别，此为语义。因为二谛及无别之果遍及一切无有丝毫不及，如是安住故能遍及烦恼与清净。
因此说："永断一切二相已"，即离开事物与非事物等下文将说的相互矛盾之法，此为如实语之心要究竟。


 །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་མང་པོས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པས་ན། །གང་དུ་དངོས་པོ་ གཅིག་གྱུར་པ།།ཟུང་དུ་འཇུག་ཅེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་ཟུང་འཇུག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་མང་པོར་སྔར་བཤད་དོ། །གཞན་གྱི་སྡེ་པའི་དགོངས་ པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ནི་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱུ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་འཁོར་བ་དང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཐར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་བྱ་བའི་ ཕྱོགས་འཁོར་བ་དང་།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཚངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐར་པར་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀའི་ རྟོག་པ་གང་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བཤད་དོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། བུ་རམ་གྱི་མངར་བ་དང་། མེའི་ཚ་བའི་རེག་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཐ་མི་དད་པའོ།།དེ་ནི་སྤྱིའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ། །ཉན་ཐོས་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་ནི། །གང་གི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཞེས་པ། །དེ་ཡིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་གང་གིས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ པ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤྱད་ན།དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐུང་བ་དང་རིང་བ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་སྟེ། སྤྱིའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དངོས་པོར་རྣམ་བཅས་ཀུན་རྟོག་དང་། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་དག་།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཅིག་བྱ་སྤྱོད། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པའོ།

为了以多种方式解说此义，故说：
"轮回与涅槃，
断除二分别，
何处成一法，
说彼为双运。"
因果差别分双运为二种。其中因位如前已说声闻等诸多差别。
依其他部派意趣，因果差别如数论派以自性实相为因，二十三谛为果。其中补特伽罗实相显现无别为轮回，显现差别为解脱。
同样，梵天论者认为作业方面为轮回，确定"此等一切皆是梵"即为解脱。如是寂天等外道对轮回与涅槃亦当了知。
何处无有轮回与涅槃二者分别，即说为双运。因为世俗谛与胜义谛性无二，如糖之甜、火之热触。此亦是法性之理，即轮回与涅槃无别。此为总义心要之究竟。
为说声闻宗义，故说：
"遍知烦恼及清净，
皆为胜义性已后，
若人了知成一性，
彼即通达于双运。"
烦恼即贪等，清净即无漏道等。谁能了知彼等于胜义中为一，彼即了知双运次第，此为密意。
因为观察诸烦恼时，不见诸根等。清净亦依烦恼分，故彼等如长短互相成立。此为总义心要之究竟。
为说瑜伽行派义，故说：
"有事诸分别，
无事分别等，
瑜伽师合一，
此知为双运。"


 །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་དང་གང་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། སྣང་བ་ལས་ མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལུས་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་དག་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་སུ་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པས། དག་པའི་ཤེལ་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་སྤྱོད་པ་དེ་ཡིས་ ཟུང་འཇུག་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡོག་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ལྟ་བའི་སྤྱོད་པ་འདི་དག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ པ་ཁོ་ན་སྟེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ། །ཉན་ཐོས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་དག་གི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཞེས། །རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་ཡོད་མིན་གྱི། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཚད་མས་གྲུབ་པས་གཟུང་བའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་འགྲུབ་ པས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་སོ་སོར་ཡོད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གྲུབ་པའི་ མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཡིས་གང་གིས་མི་ཟིན་པ་ཐ་མི་དད་པའི་བློ་འཇུག་ན་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ།

所说的是：凡是显现的一切都是识的行相，因为不离显现故。显现是识的本体，因此这些是其行相。
内外诸色所取能取各别显现如梦幻般虚妄，此为有相唯识论者的宗义。诸相虚妄故，彼等各别显现亦无因，如净水晶般无相唯识是唯识论者的宗义。
瑜伽师若能将彼等合一而行，即是了知双运，因为二者本性无别故。因为不能转变本性，由于不了知此义，故有无始以来的见解行为。诸法自性唯是无二，如前为究竟。
为说声闻派与经部中观派义，故说：
"所取与能取，
二分别心无，
何处不分别，
说彼为双运。"
因近取因及俱有因的聚合而生的非无情外境，由量成立为所取色而存在。如是内在眼等如前亦由能取色成立而存在，此为毗婆沙师的宗义。
经部中观师认为，从因缘所生的十二处，所取能取色各别存在，然无自性。若以二分别心不执著此二宗义，而起无别之心，即名双运。如前为究竟。


 །རྣལ་འབྱོར་པའི་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །གང་ གིས་སྤངས་ན་རབ་གནས་པའི།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་ཏེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ། འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་ རྣམ་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་ཕྱིའི་དོན་བཀག་པས་དེ་རྣམས་ལ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འདོད་པས་རྟག་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་བློ་ གཉིས་སྤངས་ནས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་ཏེ།མཁས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་སྙིང་ རྗེ་གཅིག་པར་ནི།།ཤེས་ནས་གང་དུ་འཇུག་འགྱུར་བ། །ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ། །རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་ལྷག་པར་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པས་ཆད་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་ པར་བཤད་པ་སྟེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པར། །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལས་ཤེས་གྱུར་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དུ་གནས། །དེ་ནི་ཟུང་ དུ་འཇུག་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་། རིམ་པ་བཞི་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཤེས་ པ་ཡིན་ནོ།།རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་ཀྱང་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་བསྡུས་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་ མཐར་ཐུག་ཁོ་ནའོ།

为说瑜伽中观派义，故说：
"若能断除彼，
常断二分别，
安住双运道，
知实相成智。"
所说的是：唯识显现为境相，因为此处外境不能由量成立故非有。然而识的行相也无自性，瑜伽行中观师们破除外境故有断边，承许无自性的识相故有常边。因此，断除常断二分别，谁能了知与彼无别的真实性，即为智者，此说的是无学道智。完全了知识与行相即是解脱。
为说自宗义，故说：
"智慧悲心成一体，
了知后入何处者，
说彼即是为双运，
此道乃是佛行境。"
有些声闻以增上意乐行地，缘众生起悲心而求菩提，彼等因无智慧而生断边。若知彼等无别而为利众生而趣入，此即佛之行境，即遍光地之行境，说为双运之次第，如前为究竟。
为说圆满次第瑜伽师义，故说：
"方便智慧入等引，
由摄一切而了知，
安住大瑜伽何处，
彼即成就为双运。"
缘心印契次第与四次第中方便智慧入等引，由彼"一切"是指了知心的光明与自性光明。在第三次第中也了知如幻方便世俗，虽有彼亦堕二边。从胜义门摄彼等而圆满了知无别，即说为双运，唯是究竟。


།ཉན་ཐོས་པའི་ཕྱོགས་སླར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས། །འདི་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་ ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་རིམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལམ་གྱི་སྒོམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའོ།།མར་ཁུ་ཟད་པས་མར་མེ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་རྣམས་འཇིག་པས་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །འདི་དག་གཉིས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྱིའི་དོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ། །ཉན་ཐོས་པ་དང་དབུ་མ་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་བདག་ཉིད། །རྟོག་པ་གཉིས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདི་ནི་ཕ་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་མི་རིག་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་ནས་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་རྣམས་བརྟེན་ པ་སྟེ།ཆོས་རྣམས་རྫས་སུ་འདོད་པས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་རྣམས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཆོས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་ གཉིས་ཀ་བདག་མེད་པ་གང་གིས་སོ་སོར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ།

为再次说声闻派义，故说：
"何处有余及，
如是无余等，
无有此分别，
彼即为双运。"
所说的是：于何处无有有余及无余二种涅槃的分别，彼即应知为双运次第。彼由道的修习虽断诸烦恼，然只要诸蕴存在则未解脱，此即有余涅槃。如油尽则灯灭般，由诸蕴灭故说为无余涅槃，此等无别即是双运。因此，轮回与涅槃二者无有任何差别，唯有由遍知与未遍知所作的差别而已。如说：
"轮回与涅槃，
此二者非有，
若能遍知轮，
说为即涅槃。"
所说的是总义引导的究竟。
为说声闻派与中观派义，故说：
"何处人无我，
及法无我性，
解脱二分别，
即是双运相。"
所说的是：由于不知外道们所遍计的常等人我分别，故圣声闻们予以破除。破除后，彼等依止人无我见，因许诸法为实，故彼等不依止法无我见。中观师们认为彼等所许之法离一多故非有，无二者即是彼等的宗义。如是谁于二无我不作分别，彼即了知双运相，如前相连，如前为究竟。


 །སླར་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་རིམ་ཤེས་ནས། །བདག་ བྱིན་བརླབ་པའི་འོད་གསལ་བ།།དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུས་གང་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྱུ་མ་དང་། འོད་གསལ་བ་དག་འདུས་པ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་འཇུག་ ཅེས་བྱ་བར་བཤད་པ་ཡིན།སྦས་པའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་གཞིག་དག་།དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་འཇུག་པ་དང་། །དེ་ནས་གང་དུ་ལྡང་གྱུར་པ། །མཉམ་གྱུར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གོ་འཕང་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལས་དུས་གཅིག་ཏུ་གང་ཞིག་ལྡང་བ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་དུ་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་ དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བཤད་དོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྐུ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་། །དེ་ལས་ལྡང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་པ་བཞི་པོ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དུ་ཡང་བསྟན་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་གོ།སླར་ཡང་དབུ་མའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག་།སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་པ། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དེ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་དང་དེ་ལས་ཀྱང་དེ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ ནི་དོན་དམ་པ་གཅིག་པུ་འདོད་པ་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་རྫུན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད་པས་དོན་དམ་པ་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

为再次说圆满次第义，故说：
"了知彼性之次第，
加持光明得清净，
于彼性中若圆融，
此即是为双运次。"
所说的是：因与果性的幻化与光明二者圆融，即说为胜义谛与世俗谛无别之真实性双运。此为隐义精要之究竟。
为说三摩地分，故说：
"总执与随灭，
如是住真实，
其后起何处，
平等成双运。"
所说的是：总执与随灭如前所说，其中何者入住真实性即是入一切空性之位，从彼同时何者能起，此二者何处成为平等，即说为双运。因为金刚身无有等持与不等持之状态，彼如虚空故。因此，缘真实性与从彼起，对于获得果位的瑜伽师是相同的。如说："诸佛世尊皆恒时，常住于等持之中。"因此，于行住坐卧四威仪中，诸世尊恒时等持，于他处亦如是宣说，此为究竟。
为再说中观分，故说：
"世俗与胜义，
各别分了知，
何处真融合，
说彼为双运。"
所说的是：声音与分别之自性是世俗，异于彼者是胜义。其中有些中观师许胜义异于世俗，也有许世俗异于胜义，因为互相矛盾故。有些破除论者中观师唯许胜义，因为世俗如幻人般虚妄存在故。有些唯许世俗如幻，不许胜义，因为彼无实际作用故。


 །གང་ཞིག་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ།འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱང་དཔྱད་ན་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟུང་བས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དེ་དག་འདྲེས་པར་གྱུར་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་ཁོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་ཐ་མི་དད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་གསུངས་སོ། ། བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཉིད་མིན། །གང་དུ་ལྡང་བར་གྱུར་པ་མིན། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། །མི་ཟད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །དང་པོ དངོས་པོ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་ལས་ ལྡང་བ་ཡིན་ནོ།།ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ནི་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་རྩང་པོའི་ཆུ་ལས་འཕར་བའི་ཉ་ལྟ་བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། མི་ཟད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཅིག་ཞིག་ནས་ གཞན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་མེད་མོད་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དེ་ནི་སྤྱིའི་དོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིད་ལོག་དང་ ནི་སད་པ་སྟེ།།གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་སྤངས་པ་ནི། །གཉིད་ལོག་སད་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །ཟུང་འཇུག་ཡིན་པར་སྟོན་པས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པ་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་ པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཉིད་ལོག་སད་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཐིམ་པ་དང་འོད་གསལ་བ་འཆར་བ་སྟེ། དེ་དག་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའོ།

凡能作实际作用者即是世俗谛，然而如幻性若加以观察亦成无所缘。此说明彼等一切堕于二边故为迷乱。若能了知世俗与胜义二者融合者，彼等即能通达双运。如佛母经中所说："色即是空性，空性即是色，色不异于空性，空性不异于色"等。
为说生起分，故说：
"非缘真实性，
亦非从彼起，
彼即是双运，
瑜伽师住不尽。"
所说的是：生起次第瑜伽师，如"最初无实物，亦无所修习"等偈颂所说，修习一切动静诸法皆空性已，入于真实性。其后从彼风轮等次第而起。双运次第则无此二者，因为如激流中跃起之鱼般顿得圆满受用身故。因此说："瑜伽师住不尽"，表明无有从一生他之作意，而是三身自性之不尽住处。此为总义引导之究竟。
为说缘心次第分，故说：
"睡眠与清醒，
远离彼二时，
离睡眠清醒，
导师说为双运。"
所说的是：导师即大吉祥金刚持如是宣说双运次第，此为文句关联。云何为何？所谓"离睡眠清醒"者，睡眠与清醒即诸自性融入与光明显现，远离彼等。


 །དེ་གང་གི་ཕྱིར་གཉིད་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་རང་བཞིན་རྣམས་ མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་།སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འཚེར་བར་བཤད་པ་སྟེ། རྟོག་པ་དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ་སྦས་པའི་དོན། །སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པ་བྱ་བའི་ ཕྱིར།མཉམ་པར་གཞག་དང་མ་བཞག་པ། །གང་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མིན་རྣམ་སྤངས་པ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གི་ འབྲེལ་པའོ།།ཟུང་འཇུག་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རིམ་པ་གང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་དང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའི་བར་དུ་ཇི་སྲིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྒོམ་ པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱི་བར་མཚམས་རྣམས་ལ་གནས་པ་སྟེ། གཉིས་པོ་འདི་དག་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ དེ་ལྟ་བུ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དངོས་དང་དངོས་མིན་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱི་སྡེ་པ་དང་། གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཕྱི་མ་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་དང་། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་ཕྱི་མ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ།དེ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ། །སླར་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲན་དང་མི་དྲན་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་སྤྱོད། །ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཏེ། དྲན་པ་དང་དྲན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་དང་། དྲན པ་མ་ཡིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའོ།།གྲོལ་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། རིམ་པས་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་དང་རིམ་པ་འདི་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་སྟེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

这是因为所谓"睡眠"表示诸自性成为无有，所谓"清醒"表示心的光明显现，因远离这两种分别，故为双运，此为隐义之精要究竟。
为说生起次第分，故说：
"等持与不等持，
于何此等皆无，
远离有与非有，
瑜伽师住双运。"
此说瑜伽师住于双运次第，此为文句关联。何为彼双运？即于何次第中无等持与不等持。其中等持是从初加行乃至百种分类之间所修三十八种三摩地。同样，不等持是住于天慢之间隙，此二者于双运次第中皆无，因为三摩地与散乱二者本性为一故。应知如是瑜伽师住于双运次第。
又云何？所谓"远离有与非有"者，"有"即自部与他部宣说后世实有，"非有"即顺世外道宣说后世全无，远离彼等，即离彼等，如前为究竟。
复次为说生起次第分，故说：
"解脱忆与不忆，
具恒时生起相，
瑜伽师随欲行，
安住双运次第。"
生起次第有二种三摩地：忆念与非忆念。其中忆念三摩地即修习基坛等，非忆念三摩地即修习空性。解脱即从彼二者解脱，以次第修持彼等与此次第无关，因为相违故。


 །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པ་དང་། ། འདོད་བཞིན་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཅི་དགའ་བ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་རྒྱའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་དང་ཆགས་མེད་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན། །འཁོར་བ་སྲིད དུ་གནས་བྱེད་པ།།ཟུང་འཇུག་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆགས་དང་ཆགས་མེད་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྣང་བ་དང་། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ སྟེ།དེ་ལ་འབྱུང་བའི་ལུས་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། སྦས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །སྨྲ་བ་པོ་ཀུན་གྱིས་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་དག་།མི་ཕྱེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །གནས་གང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་ པ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་རྒྱུ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་འབྲས་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་རྒྱུ་དང་། །འགོག་པ་འབྲས་བུ་སྟེ། བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་འདོད་དོ། །རྣམ་རིག་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲས་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྐྱེན་ བཞི་པོ་རྒྱུ་དང་།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་བར་འབྲས་བུ་སྟེ། འདི་དག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཕྱོགས་སོ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་རྒྱུ་དང་ལྷའི་སྐུ་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་ པ་རྒྱུ་དང་།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་རྒྱུ་དང་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་རིམ་ པ་གཉིས་རྒྱུ་དང་དྲུག་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ།

因此，具恒时生起相，自性恒常，随欲而行即安住于任何所欲行为的瑜伽师，即是安住于双运。
为说印契分，故说：
"解脱贪与无贪，
具足胜喜之身，
住于轮回之际，
修习于双运。"
修习双运次第的瑜伽师为利众生应住于轮回际，因为安住于无住涅槃故。其如何？所谓"解脱贪与无贪"者，即从显现、增长显现及彼等自性中解脱。又云何？所谓"具足胜喜之身"者，胜喜即光明，于彼所生之身即具有幻身，如是为以密意为先之究竟义。
为说诸论师共许分，故说：
"因及如是果，
不可分之体，
瑜伽师所知，
说彼为双运。"
集谛为因，苦谛为果。如是道为因，灭为果，此为毗婆沙师所许。识为因，诸相为果。如是四缘为因，缘起为果，此为瑜伽行中观师之主张。住于事续者许种子字为因，天身为果。住于行续者许身等为因，获得金刚持果位为果。住于瑜伽续者许十真实为因，现证大金刚界坛城等为果。住于大瑜伽续者许二次第为因，获得第六果位为果。


།འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ས་བོན་དང་། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་འདོད་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་ནས་གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་པ་ རྣམས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་འབྲེལ་པའོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུ་ཉིད་མེད་ དང་འབྲས་བུ་མེད།།རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ལས་དག་མེད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡོད་མིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བའི་མཐར་ཐུག་གོ།།རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འདི་གཅིག་ཡིན། །གཞན་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་།གཉིས་པོ་གང་དུ་གཅིག་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།གང་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རིགས་བརྒྱའི་བར་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་ པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐབས་དང་འབྲས་བུ་དང་།དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ལམ་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །རིམ་པ་དེ་དག་གཉིས་པོ་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་ཐ་མི་དད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། སྤྱི་དང་སྦས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ། །རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་སྐུ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་དང་ནི། །འདིར་ནི་མ་དག་པར་འགྱུར་ཞེས། །གང་ཞིག་ མི་ཕྱེད་པར་རྟོག་པ།།གང་ཡིན་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ན་ལྷའི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། རིམ་པ་གསུམ་པ་དང་ལྔ་པ་ དག་གིས་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།

世间人许种子与苗芽等差别为因果之名言，此唯极为周知。瑜伽师了知此等一切无别而安住于无住涅槃，即说为双运次第，此为文句关联。因为因果二者为法性所遍故无别，了知为差别唯是分别而已。如说：
"无因亦无果，
自性业亦无，
此等皆非有，
世间非世间。"
因此因果二者不入于他，唯是空性自性，此为以总义为先之究竟。
为说二次第分，故说：
"生起次第此一也，
复有圆满次第等，
二者何处成一者，
彼即说为双运也。"
世尊如是说双运次第，即生起次第与圆满次第成为一处。其中从初加行乃至百部生起次第，及有情生起次第是为生起次第。金刚念诵等具方便、果位、差别及摄二道者，是为圆满次第。此二次第如何成一？答：因世俗与胜义自性彼等无别故。此无别亦由自性成就，为以总义及密意为先之究竟。
为说第二次第中二种天身，故说：
"圆满清净天，
此成不清净，
若知无可分，
彼即为双运。"
此中天身有二种：圆满清净与圆满不清净。其中圆满清净从圆满次第而生，以第三次第及第五次第所当成就。


།ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་སྒོ་ང་དང་། དྲོད་གཤེར་དང་། མངལ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མདོར་བྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །རྟོག་པ་འདི་གཉིས་པོ་གང་ ཞིག་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ།སྤྱི་དང་སྦས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ། །ཕྱོགས་གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་དང་ནི་གཟུགས་མེད་ཅེས། །རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པས་ན། །གང་ཞིག་ཞི་རྟོགས་རྣལ་འབྱོར་ པ།།དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་ཅན་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར།ཞི་བ་ནི་རྟོག་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་དུ་དག་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་ནི་སྔགས་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་ རྡོ་རྗེའི་སྐུ་རྣམས་སོ།།གཟུགས་མེད་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། རྟོག་པ་འདི་གཉིས་པོ་གང་གིས་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིའི་དོན་དང་། སྦས་པ་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་གང་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཟུང་འཇུག་རིམ་ལ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དེ་ཉིད་མཐོང་། །སྣ་ཚོགས་འཛིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དང་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་ནི་སྣ་ ཚོགས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་ཕྱིར།སྣ་ཚོགས་པ་འཛིན་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ།

圆满不清净是从卵生、湿生、胎生、化生而生起的次第，此亦于略轨之修法中详细宣说。了知此二分别无别者即是双运次第，为以总义及密意为先之究竟。
为说其他分，故说：
"有色与无色，
远离二分别，
若证寂瑜伽，
彼即得双运。"
无色即虚空与识。有色即外内自性之所缘等，此二分别于双运次第中非有，因为世俗与胜义无别故。寂即离二分别故。瑜伽师以何证知自性清净，以彼了知双运次第，如是宣说。
如是有色即咒、智慧及金刚身等。无色即光明，若了知此二分别无别者，即得双运次第，为总义及具密意心要之究竟。
为说证得真实之利益，故说：
"如是诸瑜伽，
安住双运次，
彼见一切智，
说名持种种。"
瑜伽师以使一切同类与异类分别无二之相而安住于双运次第者，称为一切智及见真实，因见真实故称为一切智。
复次云何？持种种即以种种方便调伏种种所化众生故，持种种即如字面意义。


 །མི་སློབ་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་སངས་རྒྱས། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་སོན། །བྱ་བ་བྱས་པའི་ རྣལ་འབྱོར་ཆེ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱ་བ་བྱས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷག་ མ་སྟེ།བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མེད་པ་ཡང་མི་སློབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་བ་ཁོ་ན་སྒྱུ་མ་ཞེས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པའོ་ དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།འཁོར་བ་ན་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ལས་འབྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོའི་མཚན་ཉིད་དེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་སོན་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་ཆེ་ནི་རིམ་པ་བཞི་ལ་ལྟོས་པས་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །མིང་ལ་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཏེ།མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །རྫོགས་པའི་རིམ་གནས་དེ་ཉིད་དེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །གཉིས་སུ་མེད་པར་དེ་ བཤད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་རྣམ་གྲངས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སྲིད་མི་གནས། །སྙིང་རྗེས་མྱ་ངན་འདས་མི་ གནས།།ཐབས་མེད་པ་ཡིས་ཡུན་རིང་དང་། །ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་ཡུན་རིང་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

为说无学位，故说：
"幻网现正觉，
度越轮回海，
所作已办成，
大瑜伽师住，
二谛之法中。"
住于二谛法者，即安住双运道之瑜伽师，所作已办即成办自他二利，此为语之余义，因为无有其他所作故。无有彼等是因为无学故。
若问由何因所作？幻网即种种自性之聚所幻化的轮回即是幻化，现证正觉即了知其自性。正因如此，于轮回中从自性之聚所生之善与不善业力所生之善趣与恶趣之相，以无二智慧了知其自性而度至彼岸，即获得不住轮回与涅槃之相。
正因如此，大瑜伽即相对四次第而言为大，是究竟义。为对执著名相者说异名，故说：
"彼即无二智，
不住般涅槃，
即是佛陀金刚萨埵，
如是一切自在尊，
金刚喻定即是彼，
安住圆满次第中，
如幻三昧及，
说为无二性。"
以此等异名说明双运次第。其中无二智慧即世俗与胜义无别故为无二，彼即无智故为智慧，即无二智慧。因不住于轮回与涅槃故，是不住涅槃。如说："以慧不住有，以悲不住寂，无方便长久，有方便亦然。"等。


 །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་གནས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ནི་དགོངས་ པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ནི་སཏྭ་སྟེ། དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ ཏེ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའམ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའམ། ཡོན་ཏན་དྲུག་གི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་སའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཁོ་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་མིང་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ། འབྲས་བུའི་ཉེ་ བར་བཏགས་པ་སྟེ།དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་ནི། ཀུན་རྫོབ་བརྫུན་དུ་སྣང་བ་དང་། དོན་དམ་པ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་ བ་དང་།ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་ནི་བརྫུན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་རིམ་པ་གསུམ་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདི་ཉིད་སྔར་ བཤད་པའི་རིགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་གོ།

其中以般若波罗蜜多不住于如幻三昧，以布施等诸波罗蜜多亦不住于本性光明，此即不住涅槃之相。如是由遍知一切法之自性，此即是佛。如是金刚即不可分之智慧，其中心即所证悟者，是为金刚萨埵，此即说明彼如是性。
如是因为无二故，金刚即不可分，心即萨埵，因为是殊胜故，是报身之自性。既是金刚又是心，金刚萨埵即法身与报身无别之自性，此为教示。
一切自在即身自在等瑜伽，或微尘等瑜伽，或以六种功德瑜伽。如是金刚喻定，因为不可分故如金刚，即遍光地之第一刹那。如是唯此三昧即是圆满次第，因为无学故。金刚念诵等彼名假立，亦是于因上假立果名，因为是彼之因故。
以此如幻三昧，世俗虚妄显现与胜义无显现性无别而显现故。彼如幻三昧亦有二种：从论典所生与从圆满宣说所生。其中从论典所生即虚妄各别显现，从圆满宣说所生即以第三次第所说。此处亦当取从论典所生。以前所说之理，说为无二即究竟。


།གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་གང་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྟོན་པ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་འདི་ཡི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །དེར་ནི་གཞན་ དག་མེད་པར་བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདོ་སྡེ་དང་། རྒྱུད་དང་། རྟོག་པའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ལམ་དབུ་ མ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གང་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། འདིའི་ཚིག་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དེར་ནི་གཞན་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ ཏེ།དེ་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་འདི་ཁོ་ན་བརྟེན་ནས་སྔ་མའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་གང་།།ཐུགས་ཆུད་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་སྤངས་པ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་དང་མཚུངས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་མེད་ཕྱོགས་སྤངས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་བརྟན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དང་། འབའ་ ཞིག་པ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་དེ་དག་བྲལ་བའོ།།འདི་ནི་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་བཀག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ།

复次，为说明此之异门，故说：
"所有无生等音声，
显示无二智慧者，
一切皆是此语言，
说彼中无有他法。"
在诸经续及观想之王中所说无生等音声，即无生、真实边际、真如、空性、平等性、中道、般若波罗蜜多等音声。因为显示一切相无二智慧，此语唯表达双运次第。于彼等经续中未说其他，因为未说超越彼之其他真实性故。
为说明唯依此次第，往昔诸佛获得大手印成就，故说：
"如恒河沙数诸佛，
证悟此一真实性，
远离有无诸边执，
成就大手印自性。"
即依此圆满次第，如恒河沙数诸佛获得大手印成就。
若问其为何等？远离有无边执者，即离所执能执等遍计所执之坚固实体，及刹那等所许为有边，唯一断见论者及顺世外道等为无边，远离彼等。此即破除一切论师之宗派，为总义心要之究竟。


 །སློབ་བཞིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི། །སློབ་བཞིན་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བསྒོམས་གྱུར་པས། །སྤྱོད་པའང་དེ་དང་ གཉིས་སུ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་ཟུང་འཇུག་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ་དང་ སྤྱད་པར་བྱ་བ་སྟེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་དང་། རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དགྲ། །ཇི་ལྟར་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་ཕ། །ཇི་ལྟར་སྨད་འཚོང་དེ་བཞིན་མ། །ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་དེ་བཞིན་ གདོལ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་བདག་དགྲ་དག་གི་སྟེང་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདྲ་བ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་གནས་དང་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཆུང་མ་དང་། ཕའི་སྟེང་ན་སེམས་ གཅིག་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང་། འགྲོ་བར་མི་བྱ་བའི་སྨད་འཚོང་མ་དང་མ་ལ་སེམས་གཅིག་པ་སྟེ། རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པའོ། །གདོལ་པ་ཅན་དང་། བྲམ་ཟེ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་ བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།ཇི་ལྟར་པགས་པ་དེ་བཞིན་གོས། །ཇི་ལྟར་མར་དང་དེ་བཞིན་དུག་།ཇི་ལྟར་ཆང་དང་དེ་བཞིན་གཅི། །ཇི་ལྟར་འབྲས་དང་དེ་བཞིན་བཤང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གོས་གོན་པའི་དུས་སུ་པགས་པ་དང་། གོས་དག་ཐ་མི་ དད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མར་དང་། དུག་ནི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བའི་དུས་སུ་འབྲས་དང་། བཤང་བ་དང་། དགུན་ཆང་དང་། གཅི་བ་ཐ་མི་དད་པར་ ཤེས་པ་སྟེ།རྫས་དབྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་། ཇི་ལྟར་དྲི་བཟང་ག་པུར་དག་།དེ་བཞིན་བཤང་བ་ལས་བྱུང་དྲི། །ཇི་ལྟར་སྟོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་།དེ་བཞིན་དུ་ནི་མི་སྡུག་ཚིག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དྲི་བཟང་དང་། དྲི་ངན་གྱི་ག་ པུར་དང་།བཤང་བ་དག་ལ་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའོ།

为显示学道瑜伽师应如修双运次第般修习及行持，故说：
"安住双运果位中，
学道大瑜伽行者，
由修双运之道故，
行持亦与彼无二。"
即安住双运次第之瑜伽师，如何修习双运，其行持亦应如是无二，如同获得果位般离二分别而修习行持，此为如实义。
为从种姓、功德、事业、物质差别说明彼义，故说：
"如何是自如是敌，
如何是妻如是父，
如何妓女如是母，
如何婆罗门如旃。"
于彼瑜伽师，于自己与敌人作意相同，因不见自他差别故。如是于安乐住处调伏之妻与父心一致，如是于应往不应往之妓女与母心一致，无物质差别。旃陀罗与婆罗门无别，即无种姓差别，此为如实义。
复次为说明故：
"如何皮革如是衣，
如何酥油如是毒，
如何美酒如是尿，
如何大米如是粪。"
当着衣时，应知皮革与衣无别。如是酥油与毒，于动与不动等造害，应知彼等相同。如是于饮食时，大米与粪便、美酒与小便无别，无物质差别。此为如实义。
复次：
"如何龙脑香气味，
如是粪便所生香，
如何赞叹语言词，
如是不悦语亦然。"
香与臭之龙脑香与粪便无差异，无功德差别。


 །བསྟོད་པ་དང་སྨོད་པའི་ཚིག་དག་གིས་བྱ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་། དྲག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་ཉིན་མོ་དེ་བཞིན་ མཚན།།ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དེ་བཞིན་མཐོང་། །ཇི་ལྟར་འཇིག་པ་དེ་བཞིན་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དྲག་པོ་ནི་ལྷ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ སྐད་དུ།ཕ་རོལ་སྨྲ་བ་གང་ཡང་རུང་། །རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གནས་པ་ཀུན། དེ་དག་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་དག་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ གཉིས་ཀ་ཁྱབ་པས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྨི་ལམ་དང་མཐོང་བ་ནི་སད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་དེ་དག་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་ནི་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ། །རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་མེད་པས་འཇིག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འདི་དག་འཁྲུལ་པས་སོ་སོར་སྣང བ་སྟེ།དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདིར་ནི་གང་དག་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་གནས་པར། །འཁོར་ བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་གསུམ་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་དེ་བཞིན་སྡུག་།ཇི་ལྟར་སྡང་བ་དེ་བཞིན་བུ། །མནར་མེད་མཐོ་རིས་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་སོ། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་འོད་གསལ་བ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལས འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

赞叹与诽谤语言所作二者无别，此为如实义。
复次：
"大自在与金刚持，
如何白昼如是夜，
如何梦境如是见，
如何坏灭如是住。"
大自在即大天，金刚持即大金刚持，应知彼等无别，因从法身角度彼等相同故。如说："任何他宗论师众，依据标志而安住，不应诽谤彼等众，皆是金刚萨埵化。"
昼夜二者亦应知无别，因光明本性遍及二者故相同。梦境与所见即醒时，彼等亦应知无别，因无外境唯各自显现故彼等无差别。如是坏灭与安住即坏灭与生起，彼等亦应知无差别。因此，于缘起诸法，暂时无生，因无彼故亦无灭。故于凡夫彼等因迷乱而各别显现，胜义中既非生亦非灭，因一切法依止光明故。如三次第中说："此中无有生，亦无有死亡，应知轮回性，即心性安住。"此为如实义。
复次为说明故：
"如何安乐如是苦，
如何怨敌如是子，
无间天界亦如是，
如是罪业与福德。"
于令喜与不喜之乐与苦，瑜伽师不知差别，因贪欲离贪等自性融入光明，复从彼中生起故。


།ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་སྣ་ཚོགས་ཤིང་། །མདོག་དང་དབྱིབས་ནི་ཐ་དད་པ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བྱུང་ནས་ནི། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི། །སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། །མ་ལུས་ཡུལ་ལ་ཞུགས་ ནས་ནི།།འོད་གསལ་བར་ནི་ཞུགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡང་བ་དང་། བུ་དག་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཁྱད་མི་ཤེས་ཏེ། ཞེ་སྡང་བ་དང་དགའ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་དག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་དང་མནར་མེད་པ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་འོད་གསལ་བ་དེ་དག་གིས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དོན་ དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ། དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས། །མི་ཤེས་མུན་པས་ཁེབས་པས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་བྱས་ནས། །འགྲོ་བ་ལྔར་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོ་རིས་དང་དམྱལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ པའི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་བསྡུ་བས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དོགས་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་བྱེད། །སྦས་པའི་བརྟུལ་ ཞུགས་ཀུན་བསྒྲུབས་ན།།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་ནས་དོགས་པ་མེད་ཅིང་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱའོ།།ཅི་བྱས་ནས་སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་སྦས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ། འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟའི་འཇིག་རྟེན་ལ་མ་གྲགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སམ། ཅང་མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པར་ བྱའོ།།དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།

如说：
"譬如种种云，
色相各不同，
生于虚空界，
复于彼中融。
如是一切性，
三光为其因，
遍入诸境已，
融入于光明。"
如是于怨敌与子，瑜伽师亦不知差别，因彼等为嗔恨与欢喜之因者，如前摄入自性中故。如是善不善业果报天界与无间地狱之差别亦不知，因本初未生之光明如虚空不为彼等所染故。业及业果唯于世俗中领受，于胜义中则非。如说："不知如是性，为无明暗覆，造作善恶业，轮回于五趣。"
如是天界地狱之因福德与罪业，亦因摄入自性中故，如前应知无别，此为如实义。
为说摄要故：
"如是了知具智者，
无有疑虑作诸事，
若成隐密诸律仪，
一切圆满皆成就。"
以前说之次第了知互违诸法无别已，应无疑而行。故一切作即随顺一切所作。隐密律仪即隐密相之律仪，应持他人不知"此为何等"之世间所不知律仪，或持默然律仪。因此众人不令散乱，如是作时，彼瑜伽师一切圆满即与一切佛功德同时成就。


 །རིམ་པའི་མཐའ་རུ་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ ཕྱིར།མཆོག་གྱུར་རིམ་པ་ལྔ་པོ་ནི། །བཤད་ནས་བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འདི་ཡིས་འཇིག་རྟེན་རོལ་པར་ཤོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་ལྔ་པོ་གསལ་པོར་བྱས་ནས། བདག་གི་བསོད་ནམས་ནི་དགེ་བ་ཐོབ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ རྒྱུ་དེ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་ནི།འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ཡིས་རོལ་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས། གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་པའོ།།རིམ་པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།

为了在次第最后圆满回向功德，故说：
"殊胜五次第，
宣说已获福，
愿以双运定，
世间得游戏。"
即明显阐述五次第后，以我所获功德善根之因，愿一切轮回世间以如所说相之双运三摩地游戏，获得不住涅槃之果位，为无量众生利益，具足精进圆满，从佛刹至佛刹。
此为《五次第广释·明显次第义》中身双运次第第五。


། །།ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་གང་། །ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་བསྟན། །ཡོད་མེད་ ཕྱོགས་དག་བྲལ་བ་ཡི།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་གིས་གསུངས། །དབུ་མའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའི། །སྣ་ཚོགས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ངག་རྣམས་ཀྱིས། །ལྟ་བ་ངན་སེལ་གང་གིས་གསུངས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལས་བཏུས་པའི། །མན་ངག་ རྒྱ་ཆེ་དང་ལྡན་རྣམས།།ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་གིས་རིམ་པ་ལྔ་སོགས་གསུངས། །གང་གིས་གནོད་སྦྱིན་མོ་རྣམས་ཚད་མེད་གྲུབ། །དེ་བཞིན་ཀླུ་རྣམས་གང་ལ་དབང་དུ་གྱུར། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་ཡི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །གང་གིས་བདུད་རྩི་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་མཛད། ། ཡོད་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཡང་དག་བརྙེས་པ་ནི། །དཔལ་གྱི་རི་བོར་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་གནས་ལ། །ཀླུ་ཡི་བྱང་ཆུབ་གང་གིས་སློབ་མར་གྱུར། །ས་ནི་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ཅིང་བློ་བཟང་པ། །ངག་རྣམས་སྤངས་ཤིང་དོན་ནི་བསྡུ་བར་བྱ། །གང་གིས་དགོངས་པ དེ་ཡིས་གནང་བ་ཡིས།།སློབ་མ་འཕགས་པ་ལྷ་ཡིས་གསལ་བར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་གང་གི་གྲགས་པ་གསལ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པ་དང་། །ཐུགས་རྗེ་དབའ་རླབས་འབྱུང་ཞིང་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོར་བུ་གང་གིས་འཛིན། །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་དཔལ་མོ་ཐོབ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཞི་འཕྲོག་པ་ ཡི་ཕྱིར།དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལས་རིམ་ལྔ་བདག་ཉིད་འདི་དག་འབྱུང་། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རིམ་ལྔ་དེ་དོན་གསལ་བྱས་ནས། །བདག་གི་བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་པ། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བོ་རྡོར་ཅན་ཤོག་།མ་ལུས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཟབ་པའི། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གང་། ། དཔལ་ལྡན་དུས་ཀྱི་རིམ་གཉིས་དང་། །དོན་དྲུག་མཁས་ཤིང་སྒྲ་ཚད་མཁས། །ཁ་ཆེའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །དཔལ་ལྡན་ལཀྵྨཱི་བདག་གིས་ནི། །རིམ་པ་ལྔ་ཡི་འགྲེལ་པ་འདི། །བྱས་ཏེ་དེ་ཡིས་རྒྱལ་བར་ཤོག་།ཁ་ཆེའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལཀྵྨཱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པའི་རིམ པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།ཡོན་གྱི་བདག་པོ་དགའ་རབ་གཟའ་ཡིས་ཞུས་ཏེ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ། །ཏཱ་ར་ཀ་ལ་ཤའི་སྲས་མནྟྲ་ཀ་ལ་ཤ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

在《楞伽经》中，谁被佛陀授记？谁宣说了远离有无二边的大乘？谁以《中论根本颂》等诸多论著，以极为明晰的语言，破除恶见？谁从大瑜伽中摄取广大教授，以大悲本性宣说五次第等法？
谁使无量夜叉女获得成就，如是诸龙亦归其统御？为获世间天位果故，谁使甘露圆满成就？
善巧通达离有无解脱方便，真实获得最胜悉地，于吉祥山殊胜悉地处，谁成为龙树菩萨之弟子？
获得第八地、具足善慧，舍弃言说而摄要义，依其密意而获许可，弟子圣天为之作明释。
谁于三界名声显赫广大深邃，大悲波涛涌现持佛功德如意宝？为获正等菩提吉祥及夺众生寂静故，从吉祥龙树大海中生此五次第自性。
圆满宣说金刚语之五次第义后，以我所获功德，愿众生成金刚持。
无余密续甚深义海，谁到彼岸？于吉祥时轮二次第及六义善巧，通达声明与量论，我即克什米尔大智者吉祥拉克希米，造此五次第释，以此愿得胜利。
克什米尔大智者吉祥拉克希米所造《五次第广释·明显次第义》圆满。
施主喜乐札应请，印度大智者班智达，塔拉迦拉夏之子曼札迦拉夏亲自译定。


